BibTex RIS Kaynak Göster

VEYSÎ'NİN HİCVİYE'Sİ

Yıl 2016, Cilt: 2 Sayı: 1, 1 - 12, 16.02.2016
https://izlik.org/JA32KZ85SJ

Öz

17. yüzyılın başlarında yaşayan Veysî, nesirde geliştirdiği üslup ile şöhret bulmuş önemli bir münşi ve şairdir. Onun nesri, çağdaşları ve sonraki kuşaklar tarafından model kabul edilmiştir. Veysî'nin mensur eserlerinden başka, divanı ve bir de az bilinen Hicviye’si bulunmaktadır. Hicviye, dönemin Anadolu kazaskeri Molla Ahmed'in düzenlediği umumi dersin ironik bir dil ile tasvirinden ibarettir. Bu çalışmada, Veysî'nin ilk gençlik döneminde yazdığı bu Hicviye tanıtılacak, metnin çevriyazısı ile Türkçe çevirisi verilecektir.

Kaynakça

  • Bursalı Mehmed Tâhir, (1338). Osmanlı Müellifleri. C. 2. İstanbul: Ali Şükrî Matbaası.
  • .................................. (1342) Osmanlı Müellifleri. C. 3. İstanbul: Ali Şükrî Matbaası.
  • Kütükoğlu, Bekir (2003). "Lokman b. Hüseyin". TDV İslam Ansiklopedisi. C. 27. İstanbul: TDV Yayınları.
  • Mehmed Süreyya (1996). Sicill-i Osmânî. C. 2., 4. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları. 398, 669, 1171.
  • Müstakîm-zâde (2000). Mecelletü’n-nisâb fi’n-neseb ve’l-künâ ve’l-elkâb. Ankara: Tıpkıbasım.
  • Mütercim Asım (2014). Kamusu'l-muhît Tercümesi. (hzl. M. Koç, E. Tanrıverdi). C.6. İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Yayınları.
  • Nev'îzâde Atâyî (1989). Hadayiku'l-hakâyık fi Tekmileti'ş-şakâyık. (hzl. Abdülkadir Özcan, Şakâyık-ı Nu’maniye ve Zeyilleri) C. 2. İstanbul: Çağrı Yayınları.
  • Okuyucu, Cihan (1993). "Cinânî". TDV İslam Ansiklopedisi. C. 8. İstanbul: TDV Yayınları. s.11.
  • Selçuk, Bahir (2013). Nergisî Kânûnu’r-Reşâd (Ahlâku’s-saltana Çevirisi). İstanbul: Kesit Yayınları.
  • ---------------- (2015). “Edebî Türler ve Tarzlar”. Osmanlı Edebî Metinlerini Anlama Kılavuzu. (Ed. Özer Şenödeyici) İstanbul: Kesit Yayınları. s. 90.
  • Şemseddin Sâmî (1316). Kâmûsu’l-a’lâm. C. 6. İstanbul.
  • Veysî, Hicviye. (Manzume-i Veysî Çelebi ez-zebân-ı Lokman-ı Şeh-nâme-gûy" başlığıyla Nev'i-zâde Atâî, Hadâiku'l-hakâik fî Tekmileti'ş-Şakâik sonunda yer almaktadır). Süleymaniye Kütüphanesi. Esad Efendi. 2309. vrk. 461b.
  • Woodhead, Christine (2010). "Şehnâmeci". TDV İslam Ansiklopedisi. C. 38. İstanbul: TDV Yayınları. s.456.
  • Zavotçu, Gencay (2009). Rıza Tezkiresi. İstanbul: Sahhaflar Yayınevi.
Toplam 14 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Yazarlar

Süleyman Çaldak

Gönderilme Tarihi 11 Ocak 2016
Yayımlanma Tarihi 16 Şubat 2016
DOI https://doi.org/10.20322/lt.84538
IZ https://izlik.org/JA32KZ85SJ
Yayımlandığı Sayı Yıl 2016 Cilt: 2 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA Çaldak, S. (2016). VEYSÎ’NİN HİCVİYE’Sİ. Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature, 2(1), 1-12. https://doi.org/10.20322/lt.84538
AMA 1.Çaldak S. VEYSÎ’NİN HİCVİYE’Sİ. Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature. 2016;2(1):1-12. doi:10.20322/lt.84538
Chicago Çaldak, Süleyman. 2016. “VEYSÎ’NİN HİCVİYE’Sİ”. Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature 2 (1): 1-12. https://doi.org/10.20322/lt.84538.
EndNote Çaldak S (01 Şubat 2016) VEYSÎ’NİN HİCVİYE’Sİ. Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature 2 1 1–12.
IEEE [1]S. Çaldak, “VEYSÎ’NİN HİCVİYE’Sİ”, Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature, c. 2, sy 1, ss. 1–12, Şub. 2016, doi: 10.20322/lt.84538.
ISNAD Çaldak, Süleyman. “VEYSÎ’NİN HİCVİYE’Sİ”. Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature 2/1 (01 Şubat 2016): 1-12. https://doi.org/10.20322/lt.84538.
JAMA 1.Çaldak S. VEYSÎ’NİN HİCVİYE’Sİ. Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature. 2016;2:1–12.
MLA Çaldak, Süleyman. “VEYSÎ’NİN HİCVİYE’Sİ”. Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature, c. 2, sy 1, Şubat 2016, ss. 1-12, doi:10.20322/lt.84538.
Vancouver 1.Çaldak S. VEYSÎ’NİN HİCVİYE’Sİ. Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature [Internet]. 01 Şubat 2016;2(1):1-12. Erişim adresi: https://izlik.org/JA32KZ85SJ
İlgi, katkı ve desteğiniz için teşekkür eder, iyi çalışmalar dileriz.