BEDEN EĞİTİMİ ÖĞRETMENLERİN SPORCU KİMLİKLERİYLE TEKNOSTRES DÜZEYLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN BELİRLENMESİ.

Öz

Çalışmada beden eğitimi öğretmenlerinin sporcu kimlikleriyle teknostres düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Betimsel tarama modelinin kullanıldığı araştırma 2022-2023 yılları arasında T.C. Milli Eğitim Bakanlığı ve/veya bağlı özel okullarda faal olarak görev alan 162’ si erkek 63’ ü kadın olmak üzere toplam 225 beden eğitimi öğretmeni katılmıştır. Araştırmada verilerin elde edilmesinde; araştırmacı tarafından geliştirilen beş maddelik “Tanılayıcı Bilgi Formu”, Çoklar ve diğ. (2017) tarafından Türk kültürüne uyarlama çalışmaları yapılan “Öğretmenlerin Teknostres Düzeylerini Belirleme Ölçeği” ve Brewer vd., (2001) tarafından geliştirilen Türkçeye uyarlaması ise Öztürk ve Canan, (2013) tarafından yapılan “Sporcu Kimliği Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin çarpıklık ve basıklık değerlerin normal dağım göstermesi sebebiyle parametrik testlerler uygulanmış, VIF değerinin 5’ ten küçük olması nedeniyle sonuç çoklu doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Araştırmanın analizleri sonucunda beden eğitimi öğretmenlerinin: demografik değişkenden gelir düzeyi, yaş ve medeni durum açısından teknostres düzeylerinde farklılık anlamlıyken; tüm değişkenlere yönelik analizde sporcu kimlik düzeyinde farklılık tespit edilmemiştir. Öğretmenlerin sporcu kimlikleri ile teknostres düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmasına rağmen sporcu kimlikleri alt boyutlarının öğretmenlerin teknostres düzeylerini anlamlı düzeyde etkilediği belirlenmiştir. Sonuç olarak beden eğitimi öğretmenlerinde gelir düzeyi, yaş ve medeni durum gibi değişkenlerin teknostres düzeylerinde önem arz ettiğini ayrıca teknostres düzeylerini sporcu kimliklerinden sosyal kimliğin azaltıcı, olumsuz duyuşsallığın artırıcı etkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Teknolojik Yeterliliği
• Sporcu Kimliği
• Teknostres

DETERMINING THE RELATIONSHIP BETWEEN THE ATHLETE IDENTITY OF PHYSICAL EDUCATION TEACHERS AND THEIR TECHNOSTRESS LEVELS.

Abstract

In the study, it was aimed to determine the relationship between physical education teachers' athlete identities and their technostress levels. A total of 225 physical education teachers, 162 males and 63 females, who were actively working in the Ministry of National Education and/or affiliated private schools between 2022 and 2023, participated in the research in which the descriptive survey model was used. In obtaining the data in the research; A five-item “Diagnostic Information Form” developed by the researcher, Çoklar et al. (2017) used the "Teachers' Technostress Levels Determination Scale", which was adapted to Turkish, and the "Athlete Identity Scale" developed by Brewer et al. Parametric tests were applied due to the normal distribution of skewness and kurtosis values of the data, and multiple linear regression analysis was performed because the VIF value was less than 5. As a result of the analysis of the research, there was a significant difference in physical education teachers' technostress levels in terms of demographic variable, income level, age and marital status; In the analysis for all variables, no difference was found in the level of athlete identity. There was no significant relationship between teachers' athlete identities and technostress levels, but it was determined that the sub-dimensions of athlete identities significantly affected teachers' technostress levels. As a result, it has been concluded that variables such as income level, age and marital status are important in technostress levels in physical education teachers, additionally, it was concluded that social identity, one of the athlete identities, has a decreasing effect on technostress levels and negative affectivity has an increasing effect.

Keywords

• Athlete Identity
• Technostress
• Technological Competence of Physical Education Teachers

References

1. Kaynakça Akgün, F. (2019). Öğretim elemanlarinin bilgi ve iletişim teknolojilerine yönelik kabulleri ve teknostres algilari arasindaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 9(2), 40-66. http://dx.doi.org/10.22521/jesr.2019.92.1.
2. Alemdag, C., Alemdag, S., & Ozkara, A. B. (2016). Physical activity as a determinant of subjective happiness. Baltic Journal of Sport and Health Sciences, 4(103).
3. Alhas, A. (2006). Lisansüstü eğitim yapmakta olan Milli Eğitim Bakanlığı öğretmenlerinin lisansüstü eğitime bakış açıları (Ankara İli Örneği), Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
4. Ali, F., Rasoolimanesh, S. M., Sarstedt, M., Ringle, C. M., & Ryu, K. (2018). An assessment of the use of partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM) in hospitality research. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 30(1), 514–538.
5. Atanasoff, L., & Venable, M. A. (2017). Technostress: Implications for adults in the workforce. The Career Development Quarterly, 65(4), 326-338.
6. Bolelli, A. (2019). Teknoloji ve sosyal medyanın eğitim-öğretimdeki olumsuz rolleri ve çözüm yolları. Uluslararası Öncü Eğitimciler Derneği 4 Akademik Yayınları Editör: Halis DEMİR, 7.
7. Brewer, B., Cornelius, A., Komiya, S., Tokunaga, M., Tokushima, S., & Isogai, H. (2001). Cross-cultural validation of the social physique anxiety scale. International Journal of Sport Psychology, 32(1), 76-87.
8. Brod, C. (1984). Technostress: The human cost of the computer revolution. Reading, MA: Addison Wesley.

9. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı, Ankara: Pegem Akademi.
10. Canan, F., & Ataoğlu, A. (2010). Anksiyete, depresyon ve problem çözme becerisi algısı üzerine düzenli sporun etkisi. Anatolian Journal of Psychiatry, 11(38), 38-43.
11. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Hillsdale, NJ: Erlbaum.
12. Çoklar, A. N., Efilti, E., Sahin, Y. L., & Akçay, A. (2016a). Investigation of techno-stress levels of teachers who were included in technology integration processes. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technolog, Special Issue for INTE 2016, 1331-1339.
13. Çoklar, A., Efilti, E., Şahin, Y. L., & Akçay, A. (2016b). Determining the reasons of technostress experienced by teachers: a qualitative study. Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry, 7(2), 71-96.
14. Çoklar, A. N., Efilti, E., & Sahin, L. (2017). Defining Teachers' Technostress Levels: A Scale Development. Journal of Education and Practice, 8(21), 28-41.
15. Çöl, G. (2015) Özel gereksinimi olan çocukların boş zaman aktivitelerine katılımını etkileyen faktörler. Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
16. Demirtaşlı, N. (2002). Lisansüstü eğitim programlarına girişte Lisansüstü Eğitimi Giriş Sınavı (LES) sonucunun ve diğer ölçütlerin kullanımına ilişkin bir tarama. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 35(1-2), 61-70.
17. Ekinci, Y. (1989). Ahilik, Sistem Ofset, 2. Baskı, Ankara
18. Ennis, L. A. (2005). The evolution of technostress. Computers in Libraries, 25 (8) 10-12.
19. Esentürk, O. K., Yılmaz, A., Yarımkaya, E., & İlhan, E. L. (2017). The effect of physıcal actıvıty program on traıt anxıety and lıfe satısfactıon levels of adults. Ovidius University Annals, Series Physical Education & Sport/Science, Movement & Health, 17(2), 256-266
20. Evers, C., Adriaanse, M., de Ridder, D. T., & de Witt Huberts, J. C. (2013). Good mood food. Positive emotion as a neglected trigger for food intake. Appetite, 68, 1-7.
21. Fasting, K., & Pfister, G. (1999). Opportunities and barriers for women in sport: Turkey LasVegas: Women of Diversity Productions.
22. Gökler, R. (2012). Modern çağın hastalığı; stres ve etkileri/The disease of modern era; stress and its effects. Journal of History Culture and Art Research, 1(3), 154-168.
23. Hair, J. F., Ringle, C. M. & Sarstedt, M. (2011). PLS-sem: Indeed a silver bullet. Journal of Marketing Theory and Practice, 19(2), 139–151.
24. T.C. Resmi Gazete (2018). Lisansüstü eğitim ve öğretim yönetmeliği. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/01/20180111-11.htm.
25. İrmiş, A. (1998). Bir örgüt kültürü örneği olarak Türk milli kültüründe ahilik. Türk Yurdu, 18(126), 35-42.
26. Kaplan, A., & Maehr, M. L. (2007). The contributions and prospects of goal orientation theory. Educational Psychology Review, 19(2), 141-184.
27. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. (21. Baskı). Ankara: Nobel Yayınevi.
28. Kaya, F., & Tümkaya, S. (2017). Sınıf öğretmenliği öğrencilerinin başarı yönelimi, kendini engelleme davranışları ve demografik özelliklerinin okula yabancılaşmayı yordama düzeylerinin incelenmesi. Journal of Human Sciences, 14(1), 747-771.
29. Keller, A., Litzelman, K., Wisk, L. E., Maddox, T., Cheng, E. R., Creswell, P. D., & Witt, W. P. (2012). Does the perception that stress affects health matter? the association with health and mortality. Health Psychology, 31(5), 677-684.
30. Macht, M. (2008). How emotions affect eating: A five-way model. Appetite, 50(1), 1-11.
31. McCann, R. M., Dailey, R. M., Giles, H., & Ota, H. (2005). Beliefs about intergenerational communication across the lifespan: Middle age and the roles of age stereotyping and respect norms. Communication Studies, 56(4), 293-311.
32. Öztürk, P., & Koca, C. (2013). Sporcu kimliği ölçeğinin türkçe formunun psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 24(1), 1-10.
33. Palancı, M., Özbay, Y., Kandemir, M., & Çakır, O. (2010). Üniversite öğrencilerinin başarı amaçlılıklarının beş faktör kişilik modeli ve mükemmeliyetçilik kişilik özellikleri ile açıklanması. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, (1), 32-46.
34. Parham, W. D. (1993). The intercollegiate athlete: A 1990s profile. The Counseling Psychologist, 21(3), 411-429.
35. Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri. M. Bütün & S. B. Demir, (Eds.), Ankara: Pegem Akademi.
36. Şahin, C., Atasoy, M., & Altun, M. (2016). Beden eğitimi öğretmen adaylarının yaşam bağlılığı ile internet bağımlılığı arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. International Journal of Science Culture and Sport, (4), 111-121.
37. Şendurur, P., & Arslan, S. (2017). Eğitimde teknoloji entegrasyonunu etkileyen faktörlerdeki değişim. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (43), 25-50
38. Tabachnick, B. G. & Fidell L. S. (2007). Using multivariate statistics, Allyn & Bacon/Pearson Education.
39. Tiryaki, S. (2000). Spor psikolojisi kavramlar, kuramlar ve uygulama. l. Baskı, Eylül Yayınevi. İstanbul.
40. Weil, M. M. & Rosen, L. D. (1997). Technostress: Coping with technology, work, home, play. New York: Wiley.
41. Yanar, Ş., Kırandı, Ö., & Yusuf, C. (2017). Tenis ve badminton sporcularının sporcu kimlik algısı ve başarı motivasyon düzeyleri arasındaki farklılıkların incelenmesi. Spor Eğitim Dergisi, 1(1), 51-58.
42. Yanmış, M., & Kahraman, B. (2013). Gençlerin dini ve etnik kimlik algısı: Diyarbakır örneği. Akademik İncelemeler Dergisi, 8(2), 117-153.