SURİYELİ GÖNÜLLÜ EĞİTİCİLERİN SOSYAL ADALET LİDERLİĞİNE İLİŞKİN ALGILARININ İNCELENMESİ

Öz

Bu araştırmada Gaziantep’te kamu okullarında görev yapan Suriyeli gönüllü eğiticilerin algılarına göre okul müdürlerinin sergiledikleri sosyal adalet liderliği davranışlarının incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modeli ile desenlenmiştir. Araştırmanın örneklemi devlet okullarında görev yapan ve basit seçkisiz örnekleme yöntemi ile belirlenen 182 Suriyeli gönüllü eğiticiden oluşmaktadır. Veriler Bozkurt (2017) tarafından geliştirilen “Sosyal Adalet Liderliği Ölçeği” ile toplanmıştır. Katılımcıların sosyal adalet liderliği algı düzeylerini ortaya çıkarmak için aritmetik ortalama ve standart sapma gibi testler kullanılmıştır. Gruplar arasındaki farkın anlamlılık testi için t-testi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmış, varyans homojenliği Levene testi ile anlamlı farkın kaynağı ise Scheffe testi ile belirlenmiştir. Araştırma sonucunda Suriyeli gönüllü eğiticilerin sosyal adalet liderliğinin geneli ile paydaş desteği, katılım ve dağıtıcı adalet boyutlarında yüksek düzeyde, eleştirel bilinç boyutunda ise orta düzeyde algıya sahip oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Demografik özellikler bağlamında ise cinsiyet, medeni durum, okul türü, eğitim durumu ve yaş değişkenine göre anlamlı farklılıklar görülürken; kıdem Türkiye’de çalışma süresi ve Türkiye’de yaşama süresine göre anlamlı farklılığa ulaşılamamıştır. Araştırmanın sonucuna göre önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal Adalet
• Sosyal Adalet liderliği
• Suriyeli Gönüllü Eğiticiler
• Tarama Modeli

INVESTIGATION OF SYRIAN VOLUNTEER EDUCATORS’ PERCEPTIONS ON SOCIAL JUSTICE LEADERSHIP

Abstract

In this study, it is aimed to examine the social justice leadership behaviors of school principals according to the perceptions of Syrian volunteer educators working in public schools in Gaziantep. The research was designed with the descriptive survey model, one of the quantitative research methods. The sample of the research consists of 200 Syrian volunteer educators who work in public schools, determined by simple random sampling method. The data were collected with the 'Social Justice Leadership Scale' developed by Bozkurt (2017). Tests such as arithmetic mean and standard deviation were used to determine the social justice leadership levels of the participants. t-test and one-way analysis of variance (ANOVA) were used to test the significance of the difference between the groups, homogeneity of variance was determined by Levene test and the source of significant difference was determined by Scheffe test. As a result of the research, it was concluded that the Syrian volunteer trainers have a high level of perception in general social justice leadership, stakeholder support, participation and distributive justice dimensions, and a moderate perception in the dimension of critical awareness. In the context of demographic characteristics, there are significant differences according to gender, marital status, school type, education level and age; there was no significant difference in terms of seniority, working time in Turkey and life expectancy in Turkey. Suggestions were made according to the results of the research.

Keywords

• Social Justice
• Social Jusitce Leadership
• Syrian Volunteer Educators
• Survey Model

References

1. Arar, K. (2020). School Leadership for Refugees’ Education: Social Justice Leadership for Immigrant, Migrants and Refugees. London: Routledge.
2. Arslan, A. (2019). Sosyal adalet liderliği ve etik iklim arasındaki ilişkiye yönelik öğretmen görüşleri. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
3. Barton, P. E. (2004). Why does the gap persist?. Educational Leadership, 62(3), 8-13.
4. Bogotch, I. E. (2002). Educational leadership and social justice: Practice into theory. Journal of School Leadership, 12(2), 138–156. https://doi.org/10.1177/105268460201200203
5. Bozkurt, B. (2017). A study of developing an assessment tool for social justice leadership behaviors of school principals. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 16(3), 721-732. https://doi.org/10.21547/jss.300050
6. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
7. Çalık, T. (2010). Öğrenen örgütler olarak eğitim kurumları. Kırgızistan Türkiye Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8, 121-128.
8. Cohen J. (1988). The analysis of variance. In statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd. ed.). Lawrence Erlbaum Associates.

9. Dantley, M. E. & Tillman, L. C. (2010). Social justice and moral transformative leadership. Educational Administration Quarterly, 50(5), 844-881.
10. DeVellis, R. F. (2003). Scale development (2. edition). California: Sage Publication Inc.
11. Furman, G. (2012). School as community: From promise to practice. NY, Albany: State University of New York Press.
12. Gören, S. Ç. (2019). Sosyal adalet liderliği, okul yaşam kalitesi ve okula aidiyet duygusu ilişkisi (Yayınlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
13. İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi. (2021). Geçici koruma. Erişim adresi: https://www.goc.gov.tr/gecici-koruma5638
14. Lewis, K. (2016). Social justice leadership and inclusion: a genealogy. Journal of Educational Administration and History, 48(4), 324-341.
15. McKenzie, K. B., Christman, D. E., Hernandez, F., Fierro, E., Capper, C. A., Dantley, M., Gonzalez, M. L., McCabe, N. C., & Scheurich, J. J. (2008). From the field: A proposal for educating leaders for social justice. Educational Administration Quarterly, 44(1), 111-138. https://doi.org/10.1177/0013161X07309470
16. Özdemir, M. (2017). Sosyal adalet liderliği, okula yönelik tutum ve okul bağlılığı arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 42(191).
17. Özdemir, M., & Kütküt, B. (2015). Sosyal Adalet Liderliği Ölçeği’nin (SALÖ) geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 16(3), 201-218.
18. Milli Eğitim Bakanlığı. (2019). Basın açıklaması. Erişim adresi: http://www.meb.gov.tr/basin-aciklamasi/haber/19938/tr
19. Nartgun, S. S., & Saribudak, D. (2021). The effect of secondary school administrators' social justice leadership behaviors on the level of teachers' organizational fit. International Journal of Curriculum and Instruction, 13(1), 493-506.
20. Papa, R. (2020). Handbook on promoting social justice in education. Cham: Springer.
21. Wang, F. (2016). From redistribution to recognition: How school principals perceive social justice. Journal of Leadership and Policy in Schools,15(3),1-20. https://doi.org/10.1080/15700763.2015.10445399
22. Wang, F. (2018). Social justice leadership -Theory and practice: A case of Ontario. Educational Administration Quarterly, 54(3), 470-498.
23. Seçer, İ. (2015). SPSS ve LISREL ile pratik veri analizi, analiz ve raporlaştırma. Ankara: Anı Yayıncılık
24. Shields, C. M. (2004). Dialogic leadership for social justice: Overcoming pathologies of silence. Educational Administration Quarterly, 40(1), 109-132.
25. Shields C (2010) Transformative leadership: working for equity in diverse contexts. Educational Administration Quarterly 46(4): 558–589
26. Sunal, O. (2011). Sosyal politika: Sosyal adalet açısından kuramsal bir değerlendirme. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 66(3), 283-305.
27. Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics (7th ed.). NY: Pearson.
28. Theoharis, G. (2007). Social justice educational leaders and resistance: Toward a theory of social justice leadership. Educational Administration Quarterly, 43(2), 221–258.
29. Torrance, D., Forde, C., King, F., & Razzaq, J. (2021). What is the problem? A critical review of social justice leadership preparation and development. Professional Development in Education, 47(1), 22-35.
30. UNHCR. (2021). Türkiye’deki Mülteciler ve Sığınmacılar. Erişim adresi: https://www.unhcr.org/tr/turkiyedeki-multeciler-ve-siginmacilar