Evlenme Geleneğinin Temel Dinamikleri
Abstract
Bu çalışmada Eskişehir evlenme geleneklerini oluşturan uygulamaların temel dinamikleri konu edilmektedir. Çalışmanın amacı uygulamaların hepsinde ortak olan oluşturucu öğe, aktör ve toplumsal değerlerin ortaya konmasıdır. B i r diğer amaç ise araştırmacıların dikkatinin uygulamaların nasıl yapıldığından, uygulamaların neden yapıldığına çekilmesidir. Verilerin kaynağı Eskişehir evlenme biçim ve geleneklerinin sözlü tarih yöntemiyle derlendiği bir araştırma projesidir. Çalışmada evlenme geleneğini oluşturan uygulamalarla ilgili tartışmalar işlevselci bir bakış açısı ile yapılmaktadır. Çalışma sonunda erişilen saptamalar şunlardır: Kadın - erkek ve gelin ile damadın ailelerinin ikili karşıtlığı içinde biçimlenen gelin evlenme geleneğinin baş aktörüdür. Gel inin ve güveyin aile tarihi kadar bireysel özellikleri de geleneklerin düzenlenişinde etkilidir. Geleneksel uygulamaların yapılabilmesi için gerekli olan maddi kaynaklar aynı zamanda simgesel bir anlama sahiptir. Tüm uygulamaların temelinde bir toplumsal değer bulmaktadır ve bunlar evlenme tipinde de belirleyici olabilmektedir. Çalışmada ayrıca, değişme ve tercih etmenin evlenme geleneğinin değişmez parçası olduğu ve bu nedenle konuya zaman derinliği içinden bakılması gerektiği öne sürülmektedir.
Keywords
References
- BORATAV, Pertev Naili. (2000 [1942]). Halk Edebiyatı Dersleri. İstanbul : Tarih Vakfı .
- CAUNCE, Stephen. (2001). Sözlü Tarih ve Yerel Tarihçi. Çev: Bilmez Bülent Can ve Alper Yalçınkaya. İstanbul : Tarih Vakfı Yayınları .
- ÖRNEK, Sedat Veyis. (1966). Sivas ve Çevresinde Hayatın Çeşitli Safhalarıyla İlgili Batıl İnançların ve Büyüsel İşlemlerin Etnolojik Tetkiki. Ankara: AÜ DTCF Yayınları No: 1 74.