ADANA’DA BULUNAN SAĞALTMA OCAKLARINDA TEDAVİ YÖNTEMLERİ VE BU OCAKLARDA TEDAVİ SIRASINDA KULLANILAN MALZEMELER
Abstract
İnsanlık tarihi ne kadar eskiyse hastalıklardan korunma ve tedavi yöntemlerini arama gayreti de aynı oranda eskidir. Türk halk kültürü içinde halk hekimliğinin ve bu çevredeki uygulamaların önemli bir yeri vardır. İnsanlar yüzyıllardır hastalıklardan ve hastalığa neden olan şeylerden korunma mücadelesi verirken aynı zamanda sağlıklı bir şekilde uzun ömür yaşamanın yollarını da aramışlardır. Bu arayışlarında insanların ilk başvurdukları kurum, ocak adı verilen sağaltma merkezleri olmuştur. Türkistan’dan Anadolu’ya Türkler tarafından taşınan bu şifa ocakları bu arayış ve amaç doğrultusunda ortaya çıkmış ve işlerliğini günümüze kadar getirmiştir.
Hastalık sağaltımı yapılan bu ocaklarda hastalığın tespiti ve tedavisi sırasında sergilenen birçok uygulama erken dönem Türk inanç sisteminin izlerini taşımaktadır. Bu izler kullanılan malzemeden yapılan bitki ve maden kökenli birçok eme kadar Erken dönem Türk İnanç sisteminin tezahürüdür. Zaman içerisinde yapılış sebepleri unutulsa da birçok uygulama aslını aynen korumuştur.
Erken dönem Türk İnançlarının izlerini taşıyan sağaltma ocakları ve
bunlara bağlı uygulamalar - Anadolu’nun birçok yerinde olduğu gibi- Adana’da da
yaygın olarak devam etmektedir. Sağaltma esnasında kullanılan hiçbir malzeme
tesadüfi ya da alelade seçilmiş malzemeler değildir. Her birinin Erken dönem
Türk İnanç sisteminin uzantıları olan kültlerle yakından ilgisi vardır. Ateş,
su, ağaç, demir, ocak, taş gibi kültlerle iç içe olan bu ocaklar günümüzün yaygın
alternatif tıp tedavisi olarak varlığını devam ettirmektedir. Çalışmamızda
Adana ve çevresinde “ocak” veya “ocaklı” olarak kabul edilen kimselerin
kültlere bağlı olarak yaptıkları sağaltma tedavileri ve bu tedavilerin yapılışı
esnasında kullanılan malzemeler ele alınacaktır. Bu malzemelerin mitolojik
kökeni, büyüsel-sihirsel işlemlerle ilgisi ve Şamanistik dönemle bağlantısı
ortaya konulmaya çalışılacaktır.
Keywords
References
- ACIPAYAMLI, Orhan. (1962). Anadolu’da Nazarla İlgili Bazı Âdet ve İnanmalar. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, XX (1–2), 1–35.
- ACIPAYAMLI, Orhan. (1963). “Türkiye Halk Hekimliğinde Dalak Kesme ve Etnolojik İzahı”. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Antropoloji Dergisi, Sayı 1, 37-58, Ankara.
- ACIPAYAMLI, Orhan. (1968). “Türkiye Folklorunda Halk Hekimliği ve Özellikleri”. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, XXVI (1–2), 1–9.
- ARTUN, Erman ve Koz, Sabri. (2000). Efsaneden Tarihe, Tarihten Bugüne, Adana: Köprübaşı. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
- ATEŞ, Fatma. (2015). “Adana Halk Hekimliği Uygulamalarında Demir”. Journal of Turkish Studies, 10(Volume 10 Issue 12), 69-84
- BAYSAN, Münire. (2014). “Kütahya ve Çevresinde Sağaltma Ocakları ve Yapılan Tedaviler”. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Kütahya Özel Sayısı, 77-83.
- DARKOT, Besim. (1988). İslam Ansiklopedisi. (Adana Maddesi, c. 1). İstanbul: Milli Eğitim Basımevi
- İNAN, Abdülkadir. (2006). Tarihte ve Bugün Şamanizm Materyaller ve Araştırmalar, Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.
- KALAFAT, Yaşar. (2005). Doğu Anadolu’da Eski Türk İnançlarının İzleri. Ankara: Babil Yayıncılık.KÖPRÜLÜ, M. Fuad. (2004). Edebiyat Araştırmaları 1. Ankara: Akçağ Yayınları.
- Kumartaşlıoğlu, Satı. (2012). Türk Kültüründe Ateş ve Ocak Kültü, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.