Effect of Technical Trips in an Environment Containing Historical and Cultural Features on the Achievements of Interior Architecture Students: Case Study of Trabzon Çaykara Region

Abstract

Technical trips, which are considered to have an important place in interior design education, should take place in a sufficient number and within a program in both practical and theoretical courses. In other words, it depends on their experience gaining practice. Thus, in hands-on and art-related lessons, students experience information in place and by living contributes to an effective learning process. In this respect, the study was carried out in order to demonstrate the effect of the technical trips made within the scope of culture and furniture course, which is based on theoretical narrative, on increasing the students ' learning levels and interest. Karadeniz Technical University, Faculty of Architecture, Department of Interior Architecture, 5 male and 20 female students who attended the second year and who agreed to participate voluntarily participated in the study. Technical trip of the study was made in Çambaşı and Köseli neighborhoods of Çaykara District of Trabzon. In order to determine the achievements of the students, a 5-dimensional questionnaire was prepared in the form of a 5-dimensional likert, which has a motivational effect, contribution to education, level of expectation, place in the learning process and difficulties experienced. The results of the study showed that technical trips increase motivation for the lesson and are a more effective learning method than visual presentations in the lesson, that the difference between looking and seeing is understood and that they increase interest in furniture, culture, historical environment. It was observed that participants wanted similar practices to be performed again, but also assessed the weather and road conditions negatively, and the findings were interpreted in the light of the literature.

Keywords

• Interior architecture education,historical and cultural environment,technical trips,vernacular furniture

Tarihi ve Kültürel Özellikleri İçeren Bir Çevrede Gerçekleşen Teknik Gezilerin İç Mimarlık Öğrencilerinin Kazanımlarına Etkisi: Trabzon Çaykara Bölgesi Örneği

Abstract

İç mimarlık eğitiminde önemli bir yere sahip olduğu düşünülen teknik gezilerin, hem uygulamalı hem de teorik derslerde yeterli sayıda ve bir program içerisinde gerçekleşmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle, öğrencilerin deneyim kazanmaları uygulama yapmalarına bağlıdır. Böylelikle uygulamalı ve sanatla ilişkili derslerde öğrencilerin yerinde ve yaşayarak bilgileri deneyimlemesi, etkili bir öğrenme sürecine katkı sağlar. Bu doğrultuda yapılan çalışma; teorik anlatıma dayalı olan kültür ve mobilya dersi kapsamında yapılan teknik gezilerin, öğrencilerin öğrenme düzeylerini ve ilgilerini arttırmadaki etkisini ortaya koymak amacıyla çalışma gerçekleşmiştir. Çalışmaya Karadeniz Teknik Üniversitesi mimarlık fakültesi iç mimarlık bölümü ikinci sınıfa devam eden ve gönüllü olarak katılmayı kabul eden 5’i erkek 20’si kadın 25 öğrenci katılmıştır. Çalışma kapsamında alan gezisi Trabzon’un Çaykara ilçesine bağlı Çambaşı ve Köseli mahallelerine yapılmıştır. Öğrencilere kazanımlarını belirlemek üzere 5’li likert şeklinde hazırlanmış ve motivasyon etkisi, eğitime katkısı, beklenti düzeyi, öğrenme sürecindeki yeri ve yaşanan zorluklar gibi 5 boyutu olan bir anket uygulanmıştır. Çalışma sonucunda elde edilen bulgular, teknik gezilerin, derse olan motivasyonu arttırdığı ve dersteki görsel sunumlardan daha etkili bir öğrenme yöntemi olduğu, bakmak ile görmek arasındaki farkın anlaşıldığı ve mobilya, kültür, tarihi çevre gibi konularına ilgiyi arttırdığı tespit edilmiştir. Katılımcıların benzer uygulamaların tekrar yapılmasını istedikleri ancak hava ve yol koşullarını konusunda olumsuz değerlendirme yaptıkları gözlenmiş, elde edilen bulgular literatür ışığında yorumlanmıştır.

Keywords

• İç mimarlık eğitimi,tarihi ve kültürel çevre,teknik gezi,vernaküler mobilya

References

1. Acar, R. (2017). Mardin İl Bölgesinde Okullardaki Sosyal Etkinliklerin (Tiyatro, Müzik, Spor, Dans, Şenlikler) Lise Dönemi Ergen (14-18 Yaş) Kişiliğe Etkileri. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
2. Atayeter, Y. ve Tozkoparan U. (2014). Sosyal Bilgiler Öğretmenleri ve 6. Sınıf Öğrencilerinin Sosyal Bilgiler Dersinde Gezi Gözlem Yönteminin Uygulanmasına Yönelik Görüşleri.” Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi 3(5), 1-21.
3. Ballı, A. (2009). 9. Sınıf Fiziki Coğrafya Konuları Öğretiminde Gezi Gözlem Yönteminin Önemi (Bağcılar İlçesi Örneği). Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
4. Benian, E. ve Mısırlı, A. (2017). Mekan Deneyiminin Mimarlık Tarihi Eğitimine Katkısı. Uluslararası Stratejik Araştırmalar Kongresinde Sunulan Bildiri. Antalya, 63.
5. Berdi Gökhan, Ç. ve Atasoy A. (2005). İç Mimarlık Eğitim Programı Tasarımı Ve Geliştirme Modeli Önerisi. İTÜ Dergisi Mimarlık, Planlama, Tasarım 4(2), 25-36.
6. Beşir Ertaş, Ş. (2020). Kişisel Arşiv.
7. Bozdoğan, A. E., Okur, A. ve Kasap, G. (2015). Planlı Bir Alan Gezisi İçin Örnek Uygulama: Bir Fabrikası Gezisi. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi 7(14), 1-12.
8. Camiz, A. (2014). Urban Morphology and Architectural Design of City Edges and Vertical Connections in Historical Contexts. In Cavallo, R.; Komossa, S.; Marzot, N.; Berghauser Pont, M. & Kuijper, J. (eds.), New Urban Configurations. Amsterdam: Delft University Press-IOS Press, 227-234.

9. Garipağaoğlu, N. (2001). Gezi-gözlem Metodunun Coğrafya Eğitimi ve Öğretimindeki Yeri. Marmara Coğrafya Dergisi 3(2), 13-30.
10. Mazman, F. (2007). Sosyal Bilgiler Eğitiminde Gezi Gözlem Metodunun Uygulanmasına İlişkin Bir Araştırma (Tokat Örneği). Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
11. Öner, Ü. (2007). İlköğretim 7. Sınıf Sosyal Bilgiler Dersi Tarih Konularının Öğretiminde İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrenci Başarısına Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
12. Shih, J., Hwang, G. ve Chu, Y. (2010). “Development And İnstructional Application Of U-Library On Butterfly And Wetland Ecology For Context-Aware Ubiquitous Learning.” IJMLO 4 , 253-268.
13. Sırtkaya Uzun, A. ve Ertaş Beşir, Ş. (2019). İnformal Eğitim Alanı Olarak Bilim Merkezlerinin İç Mekan Kurgusu. Karadeniz 2. Uluslararası Sosyal Bilimler Kongresinde Sunulan Bildiri, 199-216.
14. Sünbül, A. M. (2011). Öğretim ilke ve yöntemleri. Ankara: Eğitim Yayınevi.
15. Yürekli, İ. ve Yürekli, H. (2011) Mimari Tasarım Eğitiminde Enformellik. İTÜ Dergisi 3(1), 101-122.
16. Yazıcı, N. (2013). Lise Müfredat Programlarında ve Ders Kitaplarında Çanakkale Savaşı'nın Öğretimi Üzerine Eleştirel Bir Yaklaşım.”Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (28)2, 535-550.
17. URL-1 (2019). http://www.caykaragundem.com/haber/cambasi-mahallesi-5198.html (Erişim Tarihi: 28.05.2019).
18. URL-2 (2019). http://www.caykaragazetesi.com/mahalleler/koseli-koyu-mahallesi-10806/ (Erişim Tarihi: 28.05.2019).