Sekizinci Sınıf Öğrencilerinin Fen Bilimleri Öğrenme Kaygıları ile Fen Bilimleri Öğrenme Yönelimleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Bu çalışmanın amacı; sekizinci sınıfta öğrenim gören öğrencilerin fen bilimleri öğrenme kaygıları ile fen bilimleri öğrenme yönelimleri arasındaki ilişkiyi tespit etmektir. Bu araştırmada nicel araştırma yönteminin bir deseni olan korelasyonel model kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Mersin ili Toroslar ilçesinde öğrenim gören ve basit rastgele örnekleme yöntemi ile seçilen toplam 407 sekizinci sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Fen Bilimleri Kaygı Ölçeği ve Fen Öğrenimine Yönelim Ölçeği kullanılmıştır. Bu araştırmada Fen Bilimleri Kaygı Ölçeğine ilişkin hesaplanan Cronbach alfa değeri .82 ve Fen Öğrenimine Yönelim Ölçeğine ilişkin Cronbach alfa değeri .90 olarak bulunmuştur. Çalışama ile ilgili veri toplama araçları uygulama yapıldıktan sonra, araştırmacı tarafından kontrollü bir şekilde bilgisayar ortamına aktarılmıştır. Çalışmanın analizi SPSS programı ile yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda öğrencilerin fen bilimleri öğrenme kaygıları ve fen öğrenimine yönelimleri arasındaki ilişkinin orta düzeyde, doğrusal, negatif yönde ve anlamlı olduğu tespit edilmiştir. Bu doğrultuda öğrencilerin fen bilimleri öğrenme kaygıları arttıkça fen öğrenimine yönelimleri azalmakta, fen bilimleri öğrenme kaygıları azaldıkça fen öğrenimine yönelimlerinin artmakta olduğu sonucuna varılmıştır. Öğrencilerin fen öğrenme yönelimleri ile fen kaygıları arasında negatif bir ilişki olmasından dolayı derslerde öğrencilerin yönelimlerini arttırıcı, yönelimlere pozitif tutum sağlamak ve fen kaygılarını azaltmak amacıyla farklı öğretim yöntem ve teknikleri kullanılabilir, fen kaygılarını azaltıcı etkinlikler planlanabilir.

Keywords

• fen bilimleri,kaygı,yönelim,nicel araştırma,korelasyon

Investigation of the Relationship Between Eighth Grade Students Science Learning Concerns and Science Learning Tendencies

Abstract

The aim of this study was to determine the relationship between the science learning tendensies and science learning concerns of eighth grade students. In this study, the correlational research design, which is a quantitative research method design, was used. The sample of the study consisted of 407 eighth grade students who study in Toroslar district of Mersin province and are selected by simple random sampling method. In this study, Science Anxiety Scale and Science Orientation Scale were used. The Cronbach's alpha coefficient for the Science Anxiety Scale was .82 and the Cronbach's alpha value for the Science Learning Orientation Scale was .90. The data collection tools were transferred to the computer in a controlled manner by the researcher. SPSS program was used to analyse the study. As a result of the analyses, it was determined that the relationship between students' learning anxieties and their orientation towards science learning was moderate, linear, negative and significant. In this direction, as students' concerns about learning science decrease, their tendency towards science education decreases and it is concluded that their tendency towards science education increases as the concerns of learning in science decrease. As there is a negative relationship between science learning orientations and science concerns, different teaching methods and techniques can be used in order to increase students' orientation, to provide positive attitude to orientations and to reduce science anxiety.

Keywords

• science,anxiety,orientation,quantitative research

References

1. Akgün, A., Gönen, S. ve Aydın, M. (2007). İlköğretim Fen ve Matematik Öğretmenliği öğrencilerinin kaygı düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (20); 283-299.
2. Alisinanoğlu, F. ve Ulutaş, İ. (2000). Çocuklarda kaygı ve bunu etkileyen faktörler. Milli Eğitim Dergisi, 145: 15-19.
3. Aktamış, H. ve Ergin, Ö. (2006). Fen eğitimi ve yaratıcılık. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, (20).
4. Allwright, D., Bailey, K.M. (1991). Focus on the Language Classroom: An Introduction to Classroom Research for Language Teachers. Cambridge University Pres, Cambridge
5. Aral, N. ve Başar, F. (1998). Çocukların kaygı düzeylerinin yaş, cinsiyet, sosyo-ekonomi düzey ve ailenin parçalanma durumuna göre incelenmesi. Eğitim ve Bilim. 22 (110), 7-11.
6. Arslan, A. (2011). Öğretmen adaylarının amaç yönelimleri ile yapılandırmacılığa yönelik görüşlerinin incelenmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(1).
7. Arslan, S. ve Akın, A. (2015). 2x2 Başarı yönelimleri ölçeği (revize formu): Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sakarya University Journal of Education, 5(1), 7-15.
8. Atabek, E. (2000). Bizim Duygusal Zekâmız (2. baskı). İstanbul: Altın Kitaplar Yayınevi.

9. Atwater, M.M., Gardner, C.M. ve Wiggins, J. (1995). A study of urban middle school students with high and low attitudes toward science. Journal of Research in Science Teaching 32, 665–77.
10. Aydın, S. ve Zengin, B. (2008). Yabancı dil öğreniminde kaygı: bir literatür özeti. Journal of Language and Linguistic Studies, 4(1), 81-94. Bandura, A. ve Cervone, D. (1986). Differential engagement of self-reactive influences in cognitive motivation. Organizational behavior and human decision processes, 38(1), 92-113.
11. Batumlu, D. Z. ve Erden, M. (2007).Yıldız teknik üniversitesi yabancı diller yüksekokulu hazırlık öğrencilerinin yabancı dil kaygıları ile İngilizce başarıları arasındaki ilişki. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 3(1), 24-38.
12. Bowen, C. W. (1999). Development and score validation of a chemistry laboratory anxiety instrument (claı) for college chemistry students. Educational and Psychological Measurement, 59 (1), 171-187.
13. Burkovik, Y. (2010). Kaygılanacak Ne Var!, 12, İstanbul: Timaş Yayınları
14. Czerniak, C., ve Chiarelott, L. (1984). Science Anxiety: An Investigation of Science Achievement, Sex and Grade Level Factors.
15. Chularut, P., DeBacker, T. K. (2004). The ınfluence of concept mapping on achievement, self-regulation, and self-efficacy in students of english as a second language. Contemporary Educational Psychology, 29, 248-263.
16. Çakmak, Ö., Hevedanlı, M., (2005). Eğitim ve fen-edebiyat fakülteleri biyoloji bölümü öğrencilerinin kaygı düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 4 (14): 115-127.
17. Çelik, F. (2006). Türk eğitim sisteminde hedefler ve hedef belirlemede yeni yönelimler. Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(11), 1-15. Çepni, S. (2010). Araştırma ve Proje Çalışmalarına Giriş, 5. Baskı, Trabzon.
18. Daniels, J. (1983). Science anxiety (Book). Personnel & Guidance Journal, 62(4), 248.
19. Dede, Y. ve Dursun, Ş. (2008). İlköğretim II. kademe öğrencilerinin matematik kaygı düzeylerinin incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21 (2), 295-312.
20. Erökten, S. (2010). Fen bilgisi öğrencilerindeki kimya laboratuvar uygulamalarının öğrenci endişeleri üzerine etkisinin değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38, 107-114.
21. Fraenkel, J.R. & Wallen, N.E. (2006). How to design and evaluate research in education. New York, NY: McGraw-Hill.
22. Gömleksiz, M. N. ve Yüksel Y. (2003). İlköğretim 4. ve 5. sınıf öğrencilerinin fen bilgisi dersine ilişkin kaygıları. Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, 1 (3), 71-81.
23. Greenburg, S. L. ve Mallow, J.V. (1982). Treating science anxiety in a university counseling center, The Personel and Guidance Journal, 61 (1), 48-50.
24. Hassan, G. (2008). Attitudes toward science among Australian tertiary and secondary school students. Research in Science & Technological Education, 26 (2), 129-147.
25. Hirst, G., Van Knippenberg, D. ve Zhou, J. (2009). A cross-level perspective on employee creativity: Goal orientation, team learning behavior, and individual creativity. Academy of management journal, 52(2), 280-293.
26. Işık, E. (1996). Nevrozlar. Kent Matbaası, Ankara
27. İsrael, E. (2007). Özdüzenleme eğitimi, fen başarısı ve özyeterlilik (Doctoral dissertation, DEÜ Eğitim Bilimleri Enstitüsü).
28. Kâğıtçı, B. (2014). Fen Dersine Yönelik Kaygı Ölçeği Geliştirilmesi ve Ortaokul Öğrencilerinin Fen Dersi kaygı ile Tutum Puanlarının Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi.
29. Kaplan, A. ve Maehr, M. L. (2007).The contribution and prospects of goal orientation theory. Educational Psychology Review, 19, 141–187. Karamustafaoğlu, O. (2009). Fen ve teknoloji eğitiminde temel yönelimler. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17(1), 87-102.
30. Karadüz, A. (2010). Yapılandırmacı paradigma bağlamında türkçe derslerinde öğrenme ortamları. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(14).
31. Karasar, N. (2015). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım
32. Kaya, E., ve Yıldırım, A. (2014). Science anxiety among failing students. İlköğretim Online, 13(2), 518-525.
33. Kurbanoğlu, N. İ. (2014). Investigation of the relationships between high school students' chemistry laboratory anxiety and chemistry attitudes in terms of gender and types of school. Education and Science, 39 (171), 199-210
34. Lane, J., Lane, A. M.; Kyprianou, A. (2004). Self-efficacy, Self-esteem and Their Impact on Academic Performance. Social Behavior and Personality, 12-3, 247256.
35. Magnusson, S., Krajcik, J. & Borko, H. (1999). Nature, sources and development of pedagogical content knowledge for science teaching. In J. Gess-Newsome and N.G. Lederman (Eds.), Examining Pedagogical Content Knowledge (pp. 95–132). Dordrecht, The Netherlands: Kluwer Academi Publishers.
36. Mallow, J., Kastrup, H., Bryant, F. B., Hislop, N., Shefner, R., & Udo, M. (2010). Science anxiety, science attitudes, and gender: Interviews from a binational study. Journal of Science Education and Technology, 19(4), 356-369.
37. Mallow, J. V. (2006). Science anxiety: Research and action. Handbook of college science teaching. In J.J. Mintzes & W. H. Leonard (Eds.), NSTA Press. USA: Virginia, 3-16.
38. Mun, Y. Y. ve Hwang, Y. (2003). Predicting the use of web-based information systems: self-efficacy, enjoyment, learning goal orientation, and the technology acceptance model. International journal of human-computer studies, 59(4), 431-449.
39. Morgan, C. T. (1981). Psikolojiye Giriş, Hacettepe Üniversitesi Psikoloji Bölümü Yayınları. Ankara
40. Oludipe, D. ve Awokoy J. O. (2010). Effect of cooperative learning teaching strategy on the reduction of students’ anxiety for learning chemistry. Journal of Turkish Science Education, 7 (1), 30-36.
41. Perkins, D. (1999). The Many Faces Of Constructivism. Educational Leadership 57 (3), 6-11.
42. Raymond R. W. (2003). The Development of an Instrument to Assess Chemistry Perceptions.Submitted to the Graduate Faculty of Texas Tech University in Partial Fulfillment of the Requirements for the Degree of, Ph. D., 22-23.
43. Rosenthal, B. S., Schreiner, A, C. (2000). “Prevalence of Psychological Symptoms Among Undergraduate Students in an Ethnically Diverse Urban Public College”. Journal of American Collage Health, 49 (1): 12-18.
44. Sazak, N., Ece, A. (2004). Özel yetenek sınavına giren lise öğrencilerinin kaygı düzeylerinin incelenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(8): 102-113.
45. Sarıduman, İ., Bektaş, O. ve Hamalosmanoğlu, M. (2018). Farklı fen bilimleri öğretmenlerinden ders alan 6. sınıf öğrencilerinin fene yönelik bakış açıları. İlköğretim Online, 17(3).
46. Scovel T. (1978) The Effect of Affect on Foreign Language Learning: A Review of the Anxiety Research. Language Learning, 28 (1): 129-142.
47. Stevens, T., Olivarez, A, Lan, W. Y., Tallent-Runnels, M. K. (2004). Role of Mathematics Self-efficacy and Motivation in Mathematics Performance Across Ethnicity, Journal of Educational Research, 97, 4.
48. Taşğın, Ö. (2006). Beden eğitimi ve spor yüksekokulunda okuyan öğretmen adaylarının mesleki kaygı düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14 (2): 679-686.
49. Tümerdem, R. (2007). Dicle Üniversitesi Eğitim Fakültesi ve Fen-Edebiyat Fakültesi Kimya Son Sınıf Öğrencilerinin Kaygılarını Etkileyen Etmenler. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 20(20).
50. Varol, Ş. (1990). Lise Son Sınıf Öğrencilerinin Durumluk-Sürekli Kaygı Düzeylerini Belirlenip Karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
51. Udo, M. K., Ramsey, G. P., & Mallow, J. V. (2004). Science anxiety and gender in students taking general education science courses. Journal of Science Education and Technology, 13(4), 435-446.
52. Uluçınar Sağır, Ş. (2014). İlköğretim öğrencilerine yönelik fen kaygı ölçeği. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, (37), 1-20.
53. Velayutham, S., Aldridge, J. ve Fraser, B. (2011). Development and validation of an instrument to measure students’ motivation and self‐regulation in science learning. International Journal of Science Education, 33(15), 2159-2179.
54. Wood, R. ve Bandura, A. (1989). Impact of conceptions of ability on self-regulatory mechanisms and complex decision making. Journal of personality and social psychology, 56(3), 407.
55. Wigfield, A., & Cambria, J. (2010). Students’ achievement values, goal orientations, and interest: Definitions,development, and relations to achievement outcomes. Developmental Review, 30, 1–35.
56. Yenilmez, K. ve Özbey, N. (2006). Özel okul ve devlet okulu öğrencilerinin matematik kaygı düzeyleri üzerine bir araştırma. Uludağ Üniversitesi/Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(2), 431-448.
57. Yetişir, M. İ. ve Ceylan, E. (2015). The adaptation of students’ adaptive learning engagement in science scale into Turkish. Elementary Education Online, 14(2), 657-670.
58. Yıldırım, B. (2015). Fen bilimleri öğrenme kaygı ölçeği: geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Muş Alparslan Üniversitesi̇ Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 33-43.
59. Yücel, A. S. (2008). Development of an anxiety scale for chemistry preparation of an anxiety tree. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(35).
60. Yürük, N. (2011). The predıctors of preservıce elementary teachers’ anxıety about teachıng scıence. Journal of Baltic Science Education, 10 (1), 17-26.
61. Yılmaz, H. &Çavaş, P.H. (2007). Fen öğrenimine yönelik motivasyon ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. İlköğretim Online, 6(3), 430-440, 2007.
62. Zimmerman, B. J. (2002). Becoming a self-regulated learner: An overview. Theory into practice, 41(2), 64-70.
63. Zimmerman, B. J. ve Bandura, A. (1994). Impact of self-regulatory influences on writing course attainment. American educational research journal, 31(4), 845-862.