Research Based on Some Demographic Variables in Terms of Happiness and Psychological Resilience Level of higher education Ahıskalı students in Turkey

Abstract

In this study, hapiness and resilience levels of Ahıska students who continiou their education in Turkish universities aimed to be investigated in terms of various demographic variables. With this aim, data were collected from a total of 193 students (56.5% female and 45.5% male) attending at 23 seperate Turkish state founded universities. The ages of the students ranged between 17-30 (X=21.86, SD=2.42). Data were collected by using the Oxford Happiness Scale Short Form (OHS-S), the Brief Resilience Scale (BRS), and the Personal Information Sheet. Although there are research findings regarding the validity and reliability evidences of the OHS-S and the BRS for Turkish college students, since they were not used in any study on Ahiska students previously, in the present study, first their validity and reliability levels were examined. Both the OHS-S and the BRS were found to be valid and reliable for Ahiska students with their orijinal number of itmes and factor structures. The study results also revealed that, place of residence of the family (Turkey or Abroad), and educational stage they started schooling in Turkey had no significant effect on happiness and resilience levels of the students. By gender, there was a significant difference in BRS scores in favour of males. No significant relationship was found between students’ happiness and resilience levels and lenght of stay in Turkey. A positive and significant relationship was found between students’ happiness and resilience levels. 

Keywords

• Ahiska Turks,Happiness,Resilience College Students

Türkiye’de Yükseköğretimdeki Ahıskalı Öğrencilerin Mutluluk ve Psikolojik Sağlamlık Düzeylerinin Bazı Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmada Türkiye’de yükseköğrenime devam eden Ahıskalı öğrencilerin mutluluk ve psikolojik sağlamlık düzeylerinin çeşitli demografik değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla Türkiye’nin 23 ayrı devlet üniversitesinde öğrenim gören toplam 193 (%56,5 kız, %43,5 erkek) öğrenciden veri toplanmıştır. Öğrencilerin yaşları 17-30 arasında değişmektedir (x̄=21.86, SS=2.42). Verilerin toplanmasında Oxford Mutluluk Ölçeği Kısa Formu (OMÖ-K), Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği (KPSÖ) ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. OMÖ-K ve KPSÖ’nün Türkiye’deki üniversite öğrencileri üzerinde geçerli ve güvenilir olduklarını gösteren araştırma bulguları bulunmakla birlikte, daha önce Ahıskalı üniversite öğrencileri için herhangi bir çalışmada kullanılmamış olmaları nedeniyle bu araştırmada ilk olarak ölçeklerin geçerlik ve güvenirlik düzeyleri incelenmiştir. Gerek OMO-K gerekse KPSÖ, orijinal madde sayıları ve faktör yapıları ile Ahıskalı üniversite öğrencileri için de geçerli ve güvenilir bulunmuştur. Araştırmada ayrıca, ailenin Türkiye’de veya Türkiye dışında yaşamasının ve Türkiye’deki eğitime üniversite öncesindeki kademelerde veya üniversite kademesinde başlamanın mutluluk ve psikolojik sağlamlık puanlarında anlamlı bir farklılık yaratmadığı, cinsiyete göre ise KPSÖ puanlarında erkeklerin lehine anlamlı bir farklılık bulunduğu görülmüştür. Türkiye’de yaşama süresinin her iki puanla da anlamlı düzeyde bir ilişkisi bulunmamıştır. Öğrencilerin mutluluk ve psikolojik sağlamlık düzeyleri arasında ise orta düzeyde ve pozitif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. 

Keywords

• Ahıska Türkü,Mutluluk,Psikolojik sağlamlık

References

1. Akın, A. (2015). Psikolojik iyi olma. A. Akın ve Ü. Akın (ed.). Psikolojide Güncel Kavramlar-I, Pozitif Psikoloji içinde (15-52). Ankara: Nobel.
2. Aksoy, Z. (2012). Uluslararası Göç ve Kültürlerarası İletişim, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. 5, S. 20, 292-303.
3. Altuntaş, S. ve Genç, H. (2018). Resilience as predictor of happiness: ınvestigation of teacher sample. Hacettepe University Journal of Education. doi: 10.16986/HUJE.2018046021
4. Batan, S. N. (2016). Yetişkinlerde Psikolojik Dayanıklılık ve Dini Başa Çıkmanın Yaşam Doyumuna Etkileri. (Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi).
5. Bektaş, Y., Kocabaş, Ö. E., & Annaberdiyev, D. (2006). Psychological adaptation and acculturation of the international students in Turkey. In 18th International Congress of the International Association for Cross-Cultural Psychology, Spetses Island, Greece.
6. Berry, J. W. (1999). Intercultural relations in plural societies. Canadian Psychology, 40(1), 12-21.
7. Berry, J. W., & Sam, D. (1997). Acculturation and adaptation. In J. W. Berry, M. H. Segall, & C. Kagitcibasi (Eds.), Handbook of cross-cultural psychology, Vol. 3, Social behavior and applications (pp. 291–326). Boston: Allyn and Bacon.
8. Bilgin, N. (2003). Sosyal Psikoloji Sözlüğü. İstanbul: Bağlam Yayıncılık.

9. Bülbül, Ş. & Giray, S. (2011). Sosyodemografik özellikler ile mutluluk algısı arasındaki ilişki yapısının analizi. Ege Akademik Bakış.11(Özel sayı), 113-123.
10. Can, M. (2018). Üniversite öğrencilerinin mutluluk, psikolojik sağlamlık ve öz yeterliliklerinin incelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Aydın Üniversitesi). İstanbul.
11. Çetin, F., Yeloğlu, H.O. & Basım, N. (2015). Psikolojik Dayanıklılığın Açıklanmasında Beş Faktör Kişilik Özelliklerinin Rolü. Bir Kanonik İlişki Analizi Türk Psikoloji Dergisi, 30 (75), 81-92
12. Çetinkaya-Yıldız, E., Çakır, G & Kondakcı, Y. (2011). Psychological distress among international a students in Turkey. International Journal of Intercultural Relations, 35(5):534-539.
13. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli İstatistik. Ankara: Pegem Akademi.
14. Dost, T. M. (2004). Üniversite öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri. (Yayınlamamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
15. Doğan, T. & Akıncı-Çötok, N. (2011). Oxford mutluluk ölçeği kısa formunun Türkçe uyarlaması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(36), 165-172.
16. Doğan, T. (2015). Kısa psikolojik sağlamlık ölçeğinin Türkçe uyarlaması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Happiness & Well-Being, 3(1), 93-102.
17. Dursun, S & Oğuz-Duran, N. (21-22 Haziran 2019). Türk üniversitelerindeki Ahıskalı öğrencilerin psikolojik dayanıklılık düzeylerinin bazı demografik değişkenlere göre incelenmesi. Eğitim Bilimleri ve Sosyal Bilimler Sempozyumu, Ankara, s.
18. Güngörmüş, K., Okanlı, A. & Kocabeyoğlu, T. (2015). Hemşirelik Öğrencilerinin Psikolojik Dayanıklılıkları ve Etkileyen Faktörler. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 6 (1), 9-14
19. Güven-Safsöz, G, İ. (2008). Fen ve genel lise öğrencilerinin cinsiyet ve sosyometrik statülerine göre öznel iyi oluş düzeyleri, genel sağlık örüntüleri ve psikolojik belirti türleri. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi, Adana.
20. Kangal, A. (2014). Mutluluk üzerine kavramsal bir değerlendirme ve türk hanehalkı için bazı sonuçlar. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(44), 214-233.
21. Kaya, Ö. S. & Demir, E. (2017). Kendini toparlama gücü ve stresle başa çıkma stratejilerinin mutluluk düzeyini yordama gücü. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 18-33.
22. Kırık, M, A. & Sönmez, M.(2017). İletişim ve mutluluk ilişkisinin incelenmesi. İnönü Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi.2,1. ISSN: 2528-9519.
23. Lu, L. et al., 1997, “Personal and Environmental Correlates of Happiness”Personality and Individual Differences, 23(3): 453-462.
24. Öz, F. & Yılmaz-Bahadır, E.(2009). Ruh sağlığının korunmasında önemli bir kavram: Psikolojik sağlamlık. Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Dergisi, 82-89.
25. Quester, P. G., & Chong, I. (2001). Validating acculturation models: The case of the Australian- Chinese consumers. Journal of Consumer Marketing, 18(3), 203-218.
26. Sagir, A. (2012). Zorunlu Göçler, Sürgünler Ve Yol Hikayeleri: Ulapamir Kırgızları Örneği. Ankara: Nobel.
27. Sevsay, H. (11-13 MAYIS 2017). Ahıska Türkleri ve Diaspora, Uluslararası Ahıska Türkleri Sempozyumu, Erzincan.
28. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H., & Müller, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: Tests of significance and descriptive goodness-of-fit measures. Methods of psychological research online, 8(2), 23-74.
29. Rose, P. I. (1985). Toward a Sociology of Exile: A Report on an Academic Symposium.International Migration Review, 19(4), 768-773.
30. Smith, B. W., Dalen, J., Wiggins, K., Tooley, E., Christopher, P., & Jennifer Bernard, J. (2008). The brief resilience scale: Assessing the ability to bounce back. International Journal of Behavioral Medicine, 15, 194–200.
31. Sönmez, M. (2016). İletişim ve Mutluluk İlişkisi, (Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi. İstanbul.
32. Toprak, H. (2014). Ergenlerde mutluluk ve yaşam doyumunun yordayıcısı olarak psikolojik sağlamlık ve psikolojik ihtiyaç. ( Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
33. Açıkgöz, M. (2016) Çukurova Üniversitesi tıp fakültesi öğrencilerinin psikolojik sağlamlık ile mizah tarzları ve mutluluk düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi). Adana.
34. Yeşildağ, E. (2008). Avrupa’da Yaşayan Türklerin Aile Yapıları ve Entegrasyon (Uyum) Sorunları (Avusturya Örneği). (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü). Afyon.
35. Zeyrek, Y. Ahıska Araştırmaları, Kozan Ofset Matbaacılık. Ankara: 2006.