Su ve Kanalizasyon İdarelerinde E-Belediyecilik Uygulamaları: Ankara ASKİ Örneği

Abstract

Son yıllarda sıkça tartışılan küreselleşme olgusu sadece devletleri değil aynı zamanda tüm vatandaşları da etkilemektedir. Değişen bu koşullarda kamu hizmeti üreticileri, halkı artık hizmet talep eden değil hizmet götürülmesi gereken bir grup olarak görmeye başlamak zorunda kalmışlardır. Bu kapsamda hizmet götürme sürecinde günümüzde büyük ölçüde bilgi teknolojilerinden ve elektronik hizmetlerden yararlanılmaya başlanılmıştır. Ülke çapında e-devlet, yerel yönetimler için e-belediyecilik olarak adlandırılan bu süreç, kamunun sunduğu tüm hizmetlerin vatandaşlara farklı yollarla ulaştırılmasında ve yeni hizmetlerin geliştirilmesinde ön plana çıkmaktadır. Yerel yönetimlerin dünya çapında kazandığı önemden etkilenen Türkiye’de belediyecilik yeni düzenlemeler ile kayda değer bir gelişme göstermiştir. Merkezin hantallığından kurtulmak için devredilen hizmetlerle belediyeler daha çok yetki ve bu yetkiye paralel görev sahibi olmuşlardır. Böylece belediyeler hizmet talep eden vatandaşların bu isteklerini karşılamak için ister istemez hizmet iletim mekanizmalarını geliştirmek ve çeşitlendirmek zorunda kalmışlardır. Bu süreci 2019 yılı sonunda ortaya çıkan ve dünyaya hızla yayılan Covid-19 pandemisi de geri dönülmez bir şekilde hızlandırmıştır. İşte bu amaçla kamu sektöründe e-devlet veya e-belediyecilik uygulamaları hızla önem kazanmış ve yaygınlaşmıştır. Söz konusu bu kapsamda makalenin amacı, Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi (ASKİ)’nin kullandığı ve proje kapsamında çalışmalar yürüttüğü faaliyet örnekleri ile su ve kanalizasyon idarelerinin yararlandığı veya yararlanabileceği elektronik belediyecilik uygulamaları hakkında bilgiler vermek ve genel bir değerlendirme yaparak önerilerde bulunmak olarak belirlenmiştir. ASKİ’nin sunduğu e-belediyecilik uygulamaları incelendiğinde vatandaşa daha hızlı, kaliteli ve güvenli hizmet sunumunda büyük ilerleme sağlandığı ancak hizmetlerin bir nebze dağınık olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Keywords

• Ankara
• Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi
• E-Devlet
• E-Belediyecilik
• E-Belediyecilik Uygulamaları

E-Municipality Applications in Water and Sewerage Administrations: Ankara ASKİ Example

Abstract

The phenomenon of globalization, which has been frequently discussed in recent years, affects not only states but also all citizens. In these changing conditions, public service providers have had to start seeing the public as a group that needs to be served, rather than being demanding. In the process of providing services, information technologies and electronic services have begun to be extensively used today. This process, called e-government throughout the country and e-municipality for local governments, is used in delivering all services offered by the public to citizens in various ways and in the development of new services. In our country, which is affected by the worldwide importance of local governments, municipalism has shown a remarkable development with the new regulations. With the transferred services to get rid of the cumbersomeness of the center, municipalities have had more authority and duties parallel to this authority. Thus, municipalities inevitably had to develop and diversify their service delivery mechanisms in order to meet these demands of the citizens demanding service. The Covid-19 pandemic, which emerged at the end of 2019 and spread rapidly around the world, has irreversibly accelerated this process. For this reason, e-government or e-municipality practices in the public sector have gained importance and become widespread. The aim of the study is to provide information about the examples of activities used by Ankara Water and Sewerage Administration (ASKİ) and to carry out studies within the scope of the project, and to provide information about electronic municipality applications that water and sewerage administrations benefit from or can benefit from, and to make a general assessment. When the e-municipality applications offered by ASKİ are examined, it is concluded that great progress has been made in providing faster, higher quality and safer services to the citizens, but the services are scattered.

Keywords

• Ankara
• Ankara Water and Sewerage Administration
• E-Government
• E-Municipality
• E-Municipalism Applications

References

1. AIVAZIDOU, Eirini, BANIAS, Georgios, LAMPRIDI, Maria, VASILEIADIS, Giorgos, ANAGNOSTIS, Athanasios, PAPAGEORGIOU, Elpiniki ve BOCHTIS, Dionysis (2021), “Smart Technologies for Sustainable Water Management: An Urban Analysis”, Sustainability, S.13, (13940), https://doi.org/10.3390/su132413940.
2. AKÇURA, Tuğrul (1971), Ankara: T.C.’nin Başkenti Hakkında Monografik Bir Araştırma, ODTÜ Mimarlık Fakültesi Yayını, Ankara.
3. ANKARA KALESI (2022), “Başkent Ankara'nın Tarihçesi”, Ankara Kalesi, http://www.ankarakalesi.com/index.php?option=com_content&view=article&id=13&Itemid=3 (Erişim Tarihi: 04.042022).
4. ASKİ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ (2014), 2015-2019 Stratejik Planı, ASKİ Yayını, Ankara, https://www.aski.gov.tr/Yukle/Dosya/faaliyet_performans/2015-2019startejikplan.pdf (Erişim Tarihi: 09.03.2022).
5. ASKİ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ (2021), 2020 Faaliyet Raporu, ASKİ Yayını, Ankara, http://www.aski.gov.tr/TR/ICERIK/Faaliyet-Raporlari/26 (Erişim Tarihi: 09.01.2022).
6. BANGER, Gürol (2001), “E-Türkiye”, Uzman Dergisi, S.4(15-16), ss.3-10.
7. BURAT, Sinan (2011), “Yeşil Yollarda Hareketle İstirahat: Jansen Planlarında Başkentin Kentsel Yeşil Alan Tasarımları ve Bunların Uygulanma ve Değiştirilme Süreci (1932-1960)”, İdeal Kent Dergisi, S.4, ss.100-127.
8. CLARK, Eugene (2003), “Managing the Transformation to E-Government: An Australian Perspective”, Thunderbird International Business Review, S.45(4), ss.377-378.

9. CUMHURBAŞKANLIĞI STRATEJI VE BÜTÇE BAŞKANLIĞI (2018), 2019-2023 On Birinci Kalkınma Planı Yerel Yönetimler ve Hizmet Kalitesi Çalışma Grubu Raporu, SBB Yayını, Ankara, https://www.sbb.gov.tr/ozel-ihtisas-komisyonu-raporlari/ (Erişim Tarihi: 02.02.2022).
10. DPT - DEVLET PLANLAMA TEŞKILATI (2001), Yerel Yönetimler, Özel İhtisas Komisyonu Raporu: Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, DPT Yayını, Ankara.
11. DPT - DEVLET PLANLAMA TEŞKILATI (2010), Bilgi Toplumu İstatistikleri 2009, DPT Yayını, Ankara, http://www.bilgitoplumu.gov.tr/wp-content/uploads/2015/01/Bilgi_Toplumu_Istatistikleri_2009.pdf (Erişim Tarihi: 02.02.2022).
12. E-DEVLET (2022), ASKİ E-Devlet İşlemleri, Türkiye E-Devlet Platformu, https://www.turkiye.gov.tr/ (Erişim Tarihi: 01.03.2022).
13. ERDAL, Murat (2002), “Elektronik Bilgi Çağında Kamu Yönetimi ve Bir Yerel Yönetim Uygulaması: İstanbul Büyükşehir Belediyesi”, I. Bilgi, Ekonomi ve Yönetim Kongresi Bildiriler Kitabı, 10–11 Mayıs 2002 – Kocaeli, Kocaeli Üniversitesi Yayını, Kocaeli, ss.165-180, http://www.umut.org/pdf/ ebelediye.pdf (Erişim Tarihi: 09.02.2022).
14. GASTIL, John ve LEVİNE, Peter (2005), The Deliberative Democracy Handbook: Strategies for Effective Civic Engagement in the 21st Century, Jossey-Bass Publisher, San Francisco – California (US).
15. HENDEN, H. Burçin ve HENDEN, Rıfkı (2005), “Yerel Yönetimlerin Hizmet Sunumundaki Değişim ve E-Belediyecilik”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, S.4(14), ss.48–66.
16. İÇİŞLERİ BAKANLIĞI (2022), E-Belediyecilik Modülleri, T. C. İçişleri Bakanlığı, Ankara, https://www.belediye.gov.tr/moduller- (Erişim Tarihi: 09.02.2022).
17. JHO, Whasun (2005), “Challenges for E-Governance: Protests from Civil Society on the Protection of Privacy in E-Government in Korea”, International Review of Administrative Sciences, S.71(1), ss.151–166.
18. KARADUMAN, Murad ve KARADUMAN, Sibel (2004), “Yerel Yönetimlerde E-Belediyecilik Uygulamaları: İzmir ve Antalya Büyükşehir Belediyesi Web Sitesi Analizi”, Yerel Yönetimler Kongresi Dünden Bugüne Yerel Yönetimlerde Yeniden Yapılanma Bildiriler Kitabı, 3–4 Aralık – Biga (Çanakkale), ss.371–381.
19. KURAN, N. Hüseyin (2005), Türkiye İçin E-Devlet Modeli: Analiz ve Model Önerisi, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
20. KOCAMAN, Ömer Faruk (2006), “Belediyelerde Halkla İlişkiler ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi Örneği”, Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
21. KOLSAKER, Ailsa ve LEE-KELLEY, Liz (2006), “Citizen-Centric E-Government: A Critique of the UK Model”, Electronic Government, an International Journal, S.3(2), ss.127-138.
22. MARGETTS, Helen (2012), “Electronic Government: A Revolution in Public Administration?”, SAGE Handbook of Public Administration (Eds. B. Guy Peters, Jon Pierre), Sage Publishing, Los Angeles (US), ss.447-462, 2nd Edition.
23. MOON, M. Jae (2002), “The Evolution of E-Government Among Municipalities: Rhetoric or Reality”, Public Administration Review, S.62(4), ss.424-433.
24. OSBORNE, David T. ve GAEBLER, Ted (1992), Reinventing Government: How the Entrepreneurial Spirit is Transforming the Public Sector, AdWesley Publisher, Reading – MA (US).
25. ÖZER, Mehmet Akif (2017), “Yönetişimden Dijital Yönetişime: Paradigma Değişiminin Teknolojik Boyutu”, Hak-İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, S.6(16), ss.457-479.
26. ÖZCİVELEK, Herkmen Rukiye (2009), “Dünyada ve Türkiye’de Elektronik Devlet Tartışmaları: Kavram Üzerine Bir Sorgulama”, TÜBİTAK-BİLTEN Dergisi, http://www.uzay.tubitak.gov.tr/tubitakUzay/yayinlar/ict_euasia_2003_bld_R_Ozcivelek.pdf (Erişim Tarihi: 02.03.2022).
27. ÖZKARA, Nedime (2010), “E-Belediye: Tarsus Örneği”, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin.
28. PEKTAŞ, Ethem Kadri (2011), “Belediye Hizmetlerinde Bilgi-İletişim Teknolojilerinin Kullanımı ve E-Belediye Uygulamalarındaki Son Gelişmeler: Bir Literatür Taraması”, Sosyal Bilimler Dergisi, S.1, ss.65-88.
29. REEHER, Grant ve MITCHELL, George E. (2008), “From E-Government to E-Governance: Harnessing Technology to Strengthen Democracy”, The Trusted Leader: Building the Relationships that Make Government Work (Eds. T. Newell, G. Reeher, P. Ronayne), CQ Press, Washington D.C. (US), ss.240-266.
30. RETHEMEYER, R. Karl (2007), “Policymaking in the Age of Internet: Is the Internet Tending to Make Policy Networks More or Less İnclusive?”, Journal of Public Administration Research and Theory, S.17(2), ss.259-284.
31. SANAYİ BAKANLIĞI (2015), “E-Belediyecilik Uygulamaları”, Anahtar Dergisi, https://anahtar.sanayi.gov.tr (Erişim Tarihi: 24.12.2015).
32. SARAÇBAŞI, Yasemin (2010), “Türkiye’de E-Belediyecilik Uygulamalarında Belediye Vatandaş İlişkisi: Malatya Belediyesi Örneği”, Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
33. SARGIN, Haluk (2012), Antik Ankara, Arkadaş Yayıncılık, Ankara.
34. SCHATTEMAN, Alicia (2010), “Information Technology and Public Performance Management: Examining Municipal E-Reporting”, Handbook of Public Information Systems (Eds. C. M. Shea, G. D. Garson), CRC Press, Boca Raton, ss.431-442.
35. SHAHANAS, K. Mohammed ve SIVAKUMAR, P. Bagavathi (2016), “Framework for a Smart Water Management System in the Context of Smart City Initiatives in India”, Procedia Computer Science, S.92, ss.142-147.
36. SIEGFRIEDE, Tina, GRABOW, Bussa ve DRUKE, Helmut (2003), “Ten Factors for Succes for Local Community E-Government”, Electronic Government (Ed. R. Traunmüller), German Institute, Berlin, ss.452-455.
37. SUSUZ KÖYÜ (2015), “Susuz Köyü Hakkında”, Yenimahalle Susuz Köyü Kurumsal Web Sayfası, http://susuz-koylum.tr.gg (Erişim Tarihi: 09.10.2015).
38. SYMONDS, Matthew (2000), “Government and Internet: Haves and Have-Nots”, The Economist, 22 Jun 2000, https://www.economist.com/special-report/2000/06/22/haves-and-have-nots (Erişim Tarihi: 24.12.2015).
39. ŞAHIN, Ali (2007), “Türkiye’de E-Belediye Uygulamaları ve Konya Örneği”, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, S.29, ss.161-189.
40. ŞAT, Nur (2008), “Demokrasi İçin Bir Araç: E-Belediye”, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
41. TAEK – TÜRKİYE ATOM ENERJİSİ KURUMU (2022), “E-Devlet Ugulamaları”, TAEK Kurumsal Web Sayfası, www.taek.gov.tr (Erişim Tarihi: 22.03.2022).
42. TBD - TÜRKİYE BİLİŞİM DERNEĞİ (2022), “E-Devlet Yolunda Türkiye”, TBD Kurumsal Web Sayfası, http://www.tbd.org.tr/usr_img/cd/kamubib14/raporlarPDF/RP7-2002.pdf (Erişim Tarihi: 22.03.2022).
43. THOMAS, John Clayton (2012), Citizen, Customer, Partner: Engaging the Public in Public Management, Sharpe Publisher, Armonk - New York (US).
44. TÜİK – TÜRKİYE İSTATİSTİK KURUMU (2022a), “Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi (ADNKS)”, TÜİK Kurumsal Web Sayfası, http://www.tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1059 (Erişim Tarihi: 09.01.2022).
45. TÜİK – TÜRKİYE İSTATİSTİK KURUMU (2022b), “Nüfus ve Demografi: Nüfus Projeksiyonları”, TÜİK Kurumsal Web Sayfası, https://data.tuik.gov.tr/Kategori/GetKategori?p=Nufus-ve-Demografi-109 (Erişim Tarihi: 22:03.2022).
46. UÇKAN, Özgür (2010), “Politika Yapım Süreci ve Yönetişim: Türkiye’de Bilgi Toplumu ve Bilgi Ekonomisi Politikası Üretiminde Yönetişim Fobisi”, Yönetişim (Ed. M. A. Çukurçayır), Çizgi Kitapevi, Konya, ss.107-147.
47. ÜNLÜ, Ufuk (2016), “Sosyal Belediyecilik Anlayışının E-Belediyecilik Uygulamalarına Entegre Edilmesi”, Sayıştay Dergisi, S.102, ss.63-89.
48. WON LEE, Seung, SARP, Sarper, JIN, Jeon Dong ve JOON, Ha Kim (2015), “Smart Water Grid: The Future Water Management Platform”, Desalination and Water Treatment, S.55, ss.339-346.
49. YILDIRIM, Uğur ve ÖNER, Şerif (2004), “Bilgi Toplumu Sürecinde Yerel Yönetimlerde Eğitim – Bilişim Teknolojisinden Yararlanma: Türkiye’de E-Belediye Uygulamaları”, TOJET - The Turkish Online Journal of Educational Technology, S.3, (Article8), http://www.nvi.gov.tr/attached/NVI/ makale/16.pdf (Erişim Tarihi: 22.01.2022).
50. YILDIZ, Mete (2006), “Yerel Yönetimlerde İnternet Uygulamaları ve E-Devlet”, Avrupa Birliği ile Bütünleşme Sürecinde Türkiye’de Yerel Yönetimler (Ed. B. Parlak, H. Özgür), Alfa Yayınları, İstanbul, http://www.bilgiyonetimi.org (Erişim Tarihi: 19.02.2022).
51. ZAVATTARO, Staci M. (2013), Cities for Sale: Municipalities as Public Relations and Marketing Firms, State University of New York Press, Albany – New York (US).