The Change of Public Administration and Its Impact on Azerbaijan Local Governments System

Abstract

Whatever their politcal systems are, all the countries have local administrations in their administrative structures. However, in every country there are differences with regard to the power, authority, responsibility areas and struktures of the local administrations. Local administrations within the unity of the country administration system are the public juristic persons , which provides services for the people and of which organs  are chosen by the people. In all the federal, unitary countries there is a paralel between the efficiency and power of the local administrations and the culture of democracy. Even there is a paralel between the power of the local administrations and the economic development of the country. In sum; there is  a paralel between the local administration and local democracy and economic development  and democratization. Even though there are contrary arguments, local administrations have important  functions in the protection of the state’s integrity. Because self-governing people develop themselves with participation to administration  and they become integrated to the nation. Azerbaijan is a young country that had its independence after the disintegration of the Soviet Union in 1991. Azerbaijan was first under the body of the Tsarist Russia then the Soviet Union. This study aims to examine significant inner and outer factors that causing local governmentsin Azerbaijan coming out from past to present; and put forth legislative regulations that local governments in Azerbaijan  passing on in order to come to present situation.

Keywords

• Azerbaijan,Globalisation,Democracy,Public Administration,Local Governments

Kamu Yönetiminin Değişimi ve Azerbaycan Yerel Yönetimler Sistemi Üzerindeki Etkisi

Öz

Ülkeler, tercih ettikleri siyasal sistem her ne olursa olsun, idari yapılarında yerel yönetimlere yer vermektedirler. Ancak yerel yönetimlerin sahip olduğu güç, yetki, sorumluluk ve görev alanı ile organizasyon yapıları ülkelere göre farklılıklar gösterir. Yerel yönetimler, ülkelerin idari yapısı içerisinde yer alıp, "yerel" ve "ortak" düzeydeki kamu hizmetlerini sunmak üzere yetkilendirilen, karar organları halk tarafından seçilen, özerk kamu tüzel kişileridir. Demokrasinin yerleşikliği, devlet şekli (federal, üniter) ne olursa olsun bütün ülkelerde yerel yönetimlerin gücü ve etkinliği ile doğru orantılıdır. Hatta çoğu zaman ülkelerin ekonomik gelişmişlik düzeyi ile yerel yönetimlerin gücü de doğru orantılıdır. Kısacası yerel yönetimlerin etkinlik düzeyi ile yerel demokrasi, demokratikleşme ve iktisadı kalkınma arasında doğru orantılı bir ilişki vardır. Hatta yerel yönetimlerin aksi görüşlere rağmen ülke bütünlüğünün sağlanmasına da önemli katkılar sağlamaktadırlar. Çünkü yönetim ve katılım ile kendi kendini yöneten halk, kendini geliştirerek milli bütünlüğe entegre olmaktadır. Azerbaycan, 1991 yılında SSCB'nin dağılması ile bağımsızlığını elde etmiş yeni bir devlettir. Tarihsel süreçte ilk önce Çarlık Rusya’sının, sonrasında ise Sovyetler Birliği'nin işgali altında varlığını devam ettirmiştir. Bu çalışma, yerel yönetimlerin Azerbaycan'da ortaya çıkması ve gelişerek bugünkü yapıya gelmesindeki önemli iç ve dış etmenler ile mevzuatsal dönüşümü tarihsel süreçleri içerisinde ortaya koymayı amaçlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Azerbaycan,Küreselleşme,Demokrasi,Kamu Yönetimi,Yerel Yönetimler

References

1. AKÇAKAYA, Murat (2017), “Yeni Yönetim Anlayişinin Yerel Yönetimlere Yansimalari”, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, S.4(9), ss.105-130.
2. ALKAN, Haluk ve ÇIFTÇIOĞLU, Hüseyin (2007), “Yerel Siyasette Belediye Meclisi ve Siyasi Parti Örgütleri: Göksun Örneği”, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, S.14(2), ss.1-27.
3. AZERBAYCAN CUMHURIYETI ANAYASASI (2017), Hukuk Neşriyatı, Bakü.
4. BAĞÇE, Emre (1999), “Küreselleşme, Devlet Ve Demokrasi”, Amme İdaresi Dergisi, S.32(4), ss 3-14.
5. BILGIN, Kamil Ufuk ve HASANOV, Mürteza (2002), Azerbaycan'da Kamu Yönetiminde Yerel Yönetimlere İlişkin Demokratik Gelişmeler, "Bağımsızlıklarının 10. Yılında Türk Cumhuriyetleri.
6. BİNA QHT Alyansı (2011), “Azerbaycan’da Belediyelerin Mevcut Durumuyla İlgili Rey”, Belediyelerin İnkişafı Namına QHT Alyansı, Bakü.
7. GÜLER, Birgül Ayman (2001), "Devletin Yeniden Yapılandırılması", Kuvayι Milliye Dergisi Ocak-Subat , S.238, ss 1-11. http://80.251.40.59/politics.ankara.edu.tr/bguler/pdf/yonetisim.pdf (Erişim Tarihi: 03.08.2018).
8. BOZKURT, Ömer ve ERGUN, Turgay (1998), Kamu Yönetimi Sözlüğü, TODAİE Yayını, Ankara.

9. BÜYÜKBAYKAL, Ceyda (2004), Türkiye’de Televizyon Alanında Küresel Yerel Birlikteliği: Cnn Türk Ve Cnbc-E Örneği, Istanbul Üniversitesi Iletişim Fakültesi Yayınları, İstanbul.
10. CANPOLAT, Hasan (2010), "Türkiye’de Son Dönem Yerel Yönetim Reformlarının Yeni Kamu İşletmeciliği ve Küreselleşme Bağlamında Değerlendirilmesi”, Türkiye’de Yerel Yönetimlerin Sorunları ve Geleceği, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2. Baskı.
11. CASTELLS, Manuel (2005), Enformasyon Çağı: Ekonomi, Toplum ve Kültür, Ağ Toplumunun Yükselişi (Çev. Ebru Kılıç), Istanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
12. ÇITCI, Oya (1989), Yerel Yönetimlerde Temsil, TODAİE Yayınları, Ankara.
13. DAHL, Robert (2001), Demokrasi Üstüne, Phoenix Yayınları, Ankara.
14. DECENTRALIZATION: RETHINKING GOVERNMENT (1999), Entering the 21’st Century World Development Report, Oxford University Press, Oxford.
15. DEMIR, Ömer ve ACAR, Mustafa (1997), Sosyal Bilimler Sözlüğü, Vadi Yayınları, Ankara.
16. DOĞAN, Kadir Caner (2016), “Postmodern Kamu Yönetimi, Yerel Yönetimler ve Katılım: Yerel Yönetişim Odaklı Bir Yaklaşım”, İGÜSBD, S.3(2), ss.73-97.
17. EKE, Ali Erkan (1985), “Ana Kent Yönetimi ve Yönetimler Arası İlişkiler: Batı Deneyimi ve Türkiye”, Amme İdaresi Dergisi, S.18(4), TODAİE Yayınları, Ankara.
18. ELMA, Fikret (2012), “Azerbaycan’da İdari Yapının Dönüşümü”, Uluslararası Üç Deniz Havzası Ülkeleri Ortak Yönetim Kültürü ve Yeniden Yapılanma Sorunları Sempozyumu, Kamu Araştırmaları Vakfı ve Aydın Üniversitesi Ortak Yayını, İstanbul.
19. ELMA, Fikret ve ÖKMEN, Mustafa (2013), Türk Dünyasinda Yerel Yönetimler - Yapısal İşlevsel Görünüm ve Dönüşüm Süreci, Türk Dünyasi Belediyeler Birliği Yayini, İstanbul.
20. EREN, Erol (2001), Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, Beta Yayınları, İstanbul, 7.baskı.
21. ERKUL, Hüseyin (2010), Türkiye’de Yerel Yönetimler, Detay Yayıncılık, Ankara.
22. EROĞUL, Cem (1999), Devlet Yönetimine Katılma Hakkı, İmge Kitabevi, Ankara, 2. Baskı.
23. ERYILMAZ, Bilal (2007), Kamu Yönetimi, Okutman Yayıncılık, İstanbul.
24. ERYILMAZ, Bilal (2011), Kamu Yönetimi, Düşünceler – Yapılar – Fonksiyonlar – Politikalar, Okutman Yayıncılık, Ankara.
25. GÜLER, Birgül Ayman (1997), “Küreselleşme ve Yerelleşme", Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, S.6(3), ss.62-77.
26. HASANOĞLU, Mürteza (2001) , “Küreselleşmenin Devlet Yönetimine Etkileri”, Sayıştay Dergisi, S.43(72), ss.123-134.
27. HASANOĞLU,Mürteza(2008),“Azerbaycan Cumhuriyeti'nde Devletin Yeniden Yapılandırılması ve Yerel Yönetimlerin Güçlendirilmesi" , Sayıştay Dergisi S.69 ), ss.73-90.
28. HELD, David ve McGREW, Anthony (2008), Küresel Dönüşümler Büyük Küreselleşme Tartışması, Phoenix Yayınevi, Ankara.
29. KALAYCIOĞLU, Ersin (1984), Çağdaş Siyasal Bilim, Osman Aykoç Matbası, İstanbul.
30. KAYA, Niyazi (1992), Yerel Yönetimler Araştırma Grubu, TODAİE Yayınları, Ankara.
31. KELEŞ, Ruşen (1980), Kentbilim Terimleri Sözlüğü, Türk Dil Kurumu Yayını, Ankara.
32. KELEŞ, Ruşen (1992), Yerinden Yönetim ve Siyaset, Cem Yayınevi, Ankara.
33. KELEŞ, Ruşen (2011), Yerinden Yönetim ve Siyaset, Cem Yayınevi, İstanbul, 7. Basım.
34. KIŞLALI, Ahmet Taner (1984), “Eski Yunanda Demokrasi ve Demokratik Düşünce”, Amme İdaresi Dergisi, S.17(1), ss.63-77.
35. MECEK, Mehmet (2018), "Azerbaycan'ın Devlet Yapısı ve Taşra Yönetiminde Merkez - Yerel İlişkileri", Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, S.7(1), ss.51-77.
36. MENGİ, Ayşegül (1998), Avrupa Birliğinde Bölgeler Karşısında Yerel Yönetimler, İmaj Yayıncılık, Ankara.
37. MILLER, David, COLEMAN, J. ve CONNOLLY, W. (1995), Blackwell’in Siyasal Düşünce Ansiklopedisi, Ümit Yayınları, Ankara.
38. MUMCU, Ahmet (1980), Siyasal Tarihe Giriş, Turhan Kitabevi, Ankara.
39. ÖKMEN, Mustafa (2015), "Yerel Yönetim Teorisi: Ekonomik, Sosyal ve Siyasal Yaklaşımlar", Yerel Yönetimlerde Güncel Gelişmeler (Ed. Mustafa Ökmen), Ekin Yayınevi, Bursa.
40. ÖZBUDUN, Ergun (1992), Türk Anayasa Hukuku, Yetkin Yayınları. Ankara. 2. Baskı.
41. ÖZKALP, Enver ve KIREL, Çiğdem (2001), Örgütsel Davranış, Anadolu Üniversitesi AÖF Yayınları, Eskişehir, 6. Baskı.
42. ÖZTEKIN, Ali (2002), Yönetim Bilimi, Siyasal Kitabevi, Ankara.
43. PARLAK, Bekir ve ÖKMEN, Mustafa (2010), Kuramdan Uygulamaya Yerel Yönetimler: İlkeler, Yaklaşımlar ve Mevzuat, Alfa Aktüel Yayınları, Bursa, 2. Baskı.
44. PEKER, Ömer (1995), Yönetimi Geliştirmenin Sürekliliği, TODAİE Yayını, Ankara.
45. PUSTU, Yusuf (2005), “Yerel Yönetimler ve Demokrasi”, Sayıştay Dergisi, S.57, ss.121-134.
46. PÜSKÜLLÜOĞLU, Ali (1995), Türkçe Sözlük, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul.
47. REHIMLI, Recep (2011), Azerbaycan Devlet Personel Yönetimi, Kültür Ajans Yayınları, Ankara.
48. SAĞLAM, Serdar (2007), “Küreselleşmeye Yaklaşımlar”, Genç Sosyal Bilim Forumu AGORA, S.13, ss.7.
49. SEKIZINCI BEŞ YILLIK KALKINMA PLANI (2001), “Yerel Yönetimler Özel İhtisas Komisyonu Raporu”, DPT Yayınları, Ankara.
50. ŞAYLAN, Gencay (1998), Demokrasi ve Demokrasi Düşüncesinin Gelişmesi, TODAİE Yayınları, Ankara.
51. TEKELI, İlhan (1983), “Yerel Yönetimlerde Demokrasi ve Türkiye’de Belediyelerin Gelişimi”, Amme İdaresi Dergisi, S.16(2), ss.3-22.
52. TERLEMEZ, Birol (2001), Toplam Kalite Yönetiminde Sürekli Değişme ve Gelişme, Yaklaşım Dergisi, S.9(101), ss.236-242.
53. TİKA (1996), Azerbaycan Ülke Raporu, TİKA Yayınları, Ankara.
54. TORTOP, Nuri (1994), Mahalli İdareler, Yargı Yayınları, Ankara.
55. TORTOP, Nuri (1993), Yönetim Bilimi, S Yayınları, Ankara.
56. TORTOP, Nuri ve AYKAÇ, Burhan, YAYMAN, Hüseyin ve ÖZER, Mehmet Akif (2008), Mahalli İdareler, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
57. TORTOP, Nuri, AKTAN, Tahir ve ERGUN, Turgay (2000), Kamu Yönetimi (Ed. Ziyaettin Bildirici), Anadolu Üniversitesi AÖF Yayınları, Eskişehir, 4.Baskı.
58. TURHAN, Mehmet (1993), Hükümet Sistemleri, Gündoğan Yayınları, Ankara.
59. TUTAR, Hasan (2000), Küreselleşme Sürecinde İşletme Yönetimi, Hayat Yayıncılık, İstanbul.
60. ULUSOY, Ahmet ve AKDEMIR, Tekin (2010), Yönetimlerarası Transferler: Teori ve Türkiye Uygulaması, Türkiye’de Yerel Yönetimlerin Sorunları ve Geleceği (Ed. Nihat Falay, Ahmet Kesik, Murat Çak, Mehmet Karakaş), Seçkin Yayıncılık, Ankara 2. Baskı.
61. ÜSTÜN, Sadi (1999), Yerel Yönetim Terimleri Sözlüğü, İçişleri Bakanlığı Kontrolörü, Mahalli İdareler Derneği Yayını, Ankara.
62. YALÇINDAĞ, Selçuk (1995), Yerel Yönetimler, Sorunlar, Çözümler, TÜSİAD Yayınları, İstanbul.
63. YALÇINDAĞ, Selçuk (1999), Federal Almanya’da ve Türkiye’de Yerel Yönetimler, TODAİE Yayınları, Ankara.
64. ZENGIN, Eyüp (2010), Piyasa Ekonomisine Geçiş Sürecinde Azerbaycan, İTO Yayını, İstanbul.
65. ZENGINGÖNÜL, Oğul (2004), Yoksulluk Gelişmişlik ve İşgücü Piyasaları Ekseninde Küreselleşme, Adres Yayınları, Ankara.