Research Article

Otoriter Rejimi Yeniden Yapılandırmak: 1990’larda Cezayir’de Kriz Sonrası Rejim Konsolidasyonu

Volume: 10 Number: 2 September 30, 2022
TR EN

Otoriter Rejimi Yeniden Yapılandırmak: 1990’larda Cezayir’de Kriz Sonrası Rejim Konsolidasyonu

Abstract

Cezayir rejimi 1990’larda bir demokratikleşme çabası ve bir iç savaşla sarsılmıştı. Ancak takip eden süreçte rejim oldukça dirençli bir hale gelmeyi başardı. Her ne kadar 2000’lerden sonra başta Arap Baharı ve Hirak isimli toplum hareketleri olsa da Cezayir rejimi protestoları yatıştırmanın ve hayatta kalmanın yollarını bulabildi. İstikrarsız geçen 1990’ların ardından Cezayir rejim elitleri nasıl oldu da bu kadar dirençli bir otoriter rejim geliştirebildiler? Rejim 1990’larda içine düştüğü siyasal krizden nasıl bir dönüşümle çıkmayı başardı ve bu dönüşüm rejimim hayatta kalma dinamiklerini nasıl etkiledi? Bu sorulara yanıt verirken bu makale Cezayir’de otoriter rejimin dönüşümünü vaka analizi yoluyla incelemekte ve bulgularını saha araştırması sırasında yapılmış mülakatlarla desteklemektedir. Buna göre rejim 1990’lar öncesinde hayatta kalmak için kullandığı araçlar daha sınırlı olmuştur. Ancak 1990’larda rejim bir yandan bazı eski araçlarını yeniden yapılandırırken bazı yeni araçları kullanıma sokarak hayatta kalma araçlarını çeşitlendirmiştir. Bu çerçevede rejimin 1990’larla beraber hayatta kalmak için farklı ihtiyaçları daha iyi karşılayabilen araçları üç grupta ele alınabilir. Birincisi doğal kaynak gelirleri gibi eskiden beri kullanılan araçlar, ikincisi baskı aygıtlarını güçlendirilmesi ve meşruiyetin yeniden tanımlaması yoluyla yenilenen ve geliştirilen araçlar, üçüncüsü ise siyasal liberalleşmeyi aktif bir şekilde kullanmaya başlamak ve muhalefetten gelebilecek tehditleri kontrol edebilmek için çok partili seçim sistemi yerleştirmekle geliştirilen yeni araçlardır. İşte bu yeniden yapılanma sayesinde Cezayir rejimi 1990’larla beraber dirençli ve modern bir seçimli otoriter rejime dönüşmüştür. Bunun sonucu olarak da rejim 2000’lerle beraber yükselen tehditlere daha başarılı bir şekilde yanıt verebilecek hale gelmiştir. Cezayir vakası üzerinden ilerleyen bu makale bir yandan ülkedeki rejimin dönüşümünü gösterirken bir yandan da yakın dönemde dünyanın dört bir yanında otoriter rejimlerin yaşadığı dönüşümlere de bir örnek sunarak literatürle bağlantılar kurmaktadır.

Keywords

Supporting Institution

Kellogg Institute for International Studies, University of Notre Dame

References

  1. Addi, L. (1998). Algeria’s Army, Algeria’s Agony. Foreign Affairs, 77(4), 44-53.
  2. Aït-Aoudia, M. (2015). L’expérience démocratique en Algérie ( 1988-1992 ): Apprentissages politiques et changement de régime. Paris: Les Presses de Sciences Po.
  3. Algérie: Les partis islamistes à la recherche de l’unité en vue des législatives. (2017, 15 Ocak). France 24. http://www.france24.com/fr/20170115-algerie-partis-islamistes-recherche-unite-elections- legislatives adresinden erişildi.
  4. Ayachi, H. (2014). Les années Chadli 1978-1992. Alger: Socrate Editions.
  5. Bellin, E. (2004). The Robustness of Authoritarianism in the Middle East: Exceptionalism in Comparative Perspective. Comparative Politics, 36(2), 139-157.
  6. Boubekeur, A. (2008). Les partis islamistes algériens et la démocratie: Vers une professionnalisation politique ? L’Année du Maghreb, (IV), 219-238.
  7. Brumberg, D. (2002). The Trap of Liberalized Autocracy. Journal of Democracy, 13(4), 56-68. Bueno de Mesquita, B., Smith, A., Siverson, R. M. ve Morrow, J. D. (2004). The Logic of Political Survival. Cambridge, Mass.: The MIT Press.
  8. Burgat, F. ve Dowell, W. (1997). The Islamic Movement in North Africa (Second Edition.). Austin: University of Texas Press.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Political Science

Journal Section

Research Article

Publication Date

September 30, 2022

Submission Date

May 30, 2022

Acceptance Date

September 16, 2022

Published in Issue

Year 2022 Volume: 10 Number: 2

APA
Kılavuz, M. T. (2022). Otoriter Rejimi Yeniden Yapılandırmak: 1990’larda Cezayir’de Kriz Sonrası Rejim Konsolidasyonu. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, 10(2), 266-291. https://doi.org/10.14782/marmarasbd.1123399
AMA
1.Kılavuz MT. Otoriter Rejimi Yeniden Yapılandırmak: 1990’larda Cezayir’de Kriz Sonrası Rejim Konsolidasyonu. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi. 2022;10(2):266-291. doi:10.14782/marmarasbd.1123399
Chicago
Kılavuz, M. Tahir. 2022. “Otoriter Rejimi Yeniden Yapılandırmak: 1990’larda Cezayir’de Kriz Sonrası Rejim Konsolidasyonu”. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi 10 (2): 266-91. https://doi.org/10.14782/marmarasbd.1123399.
EndNote
Kılavuz MT (September 1, 2022) Otoriter Rejimi Yeniden Yapılandırmak: 1990’larda Cezayir’de Kriz Sonrası Rejim Konsolidasyonu. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi 10 2 266–291.
IEEE
[1]M. T. Kılavuz, “Otoriter Rejimi Yeniden Yapılandırmak: 1990’larda Cezayir’de Kriz Sonrası Rejim Konsolidasyonu”, Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, vol. 10, no. 2, pp. 266–291, Sept. 2022, doi: 10.14782/marmarasbd.1123399.
ISNAD
Kılavuz, M. Tahir. “Otoriter Rejimi Yeniden Yapılandırmak: 1990’larda Cezayir’de Kriz Sonrası Rejim Konsolidasyonu”. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi 10/2 (September 1, 2022): 266-291. https://doi.org/10.14782/marmarasbd.1123399.
JAMA
1.Kılavuz MT. Otoriter Rejimi Yeniden Yapılandırmak: 1990’larda Cezayir’de Kriz Sonrası Rejim Konsolidasyonu. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi. 2022;10:266–291.
MLA
Kılavuz, M. Tahir. “Otoriter Rejimi Yeniden Yapılandırmak: 1990’larda Cezayir’de Kriz Sonrası Rejim Konsolidasyonu”. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, vol. 10, no. 2, Sept. 2022, pp. 266-91, doi:10.14782/marmarasbd.1123399.
Vancouver
1.M. Tahir Kılavuz. Otoriter Rejimi Yeniden Yapılandırmak: 1990’larda Cezayir’de Kriz Sonrası Rejim Konsolidasyonu. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi. 2022 Sep. 1;10(2):266-91. doi:10.14782/marmarasbd.1123399