COVİD-19 PANDEMİ SÜRECİNDE SINIF ÖĞRETMENLERİNİN HİBRİT EĞİTİM’E İLİŞKİN GÖRÜŞLERİNİN BELİRLENMESİ

Öz

şekilde verilmesini sağlamak amacıyla, Millî Eğitim Bakanlığı (MEB) tarafından tüm kademelerde hibrit eğitim modeli uygulanmıştır. Hibrit eğitim modeli, geleneksel yüz yüze eğitim ile uzaktan eğitimin bir arada uygulanması olarak tanımlanmıştır. Bu çalışmaya hibrit eğitim modelini uygulayan devlet ve özel okullarda çalışan 60 sınıf öğretmeni katılmıştır. Sınıf öğretmenlerinin Covid-19 pandemi sürecinde hibrit eğitime ilişkin görüşlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda yapılan araştırma nitel araştırma yönteminin bütüncül tek durum deseni kapsamında içerik analizi kullanılarak incelenmiştir. Yapılan analiz ile “Hibrit Eğitim Modelinin Faydaları, Uzaktan Eğitim Araç ve Uygulamaları, Hibrit Eğitimin Model’inin Uygulama Oranı, Sınıf Mevcudunun Günlere Ayrılması, Hibrit Eğitimde Özel Gereksinimli Öğrenciler, Öğretmenlik Meslek Deneyimine Katkı, Hibrit Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme, Covid-19 Pandemi Süreci Sonrası Uygulama ve Hibrit Eğitim Modeli’nde Karşılaşılan Sorunlar” alt başlıklarından oluşan bulgular elde edilmiştir. Bulgular neticesinde; hibrit eğitim modeli, tüm öğrencilere ulaşarak daha başarılı olabileceği ve Covid-19 pandemi sonrası uygulanabileceği tespit edilmiştir. Hibrit eğitim modelinin farklı demografik gruplarla ve diğer kademelerde uygulanabilirliği konusunda çalışmaların yapılması önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• hibrit eğitim
• salgın süreci
• nitel yöntem
• sınıf öğretmeni

Kaynakça

1. ADIGÜZEL, A. (2020), “Covid-19 pandemi sürecinde uzaktan eğitim ve öğrenci başarısını değerlendirmeye ilişkin öğretmen görüşleri”, Millî eğitim dergisi, covid-19 pandemi sürecinde türkiye'de ve dünyada eğitim, 253-271. DOI: 10.37669/Millîegitim.781998
2. ADIYAMAN, Z. (2014), “Uzaktan eğitim yoluyla yabancı dil öğretimi”, Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 0 (4),
3. AL, U. & MADRAN, R. O. (2004), “Web tabanlı uzaktan eğitim sistemleri: sahip olması gereken web tabanlı uzaktan eğitim sistemleri: sahip olması gereken özellikler ve standartlar”, ANKARA-TURKEY
4. AKAY, C. (2013), “Ortaokul öğrencilerinin yaparak-yaşayarak öğrenme temelli TÜBİTAK 4004 bilim okulu projesi sonrası bilim kavramına yönelik görüşleri”, Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 326-338.
5. ALTUN, T, & Fİ̇Lİ̇Z, T. (2020), “Sınıf öğretmenlerinin özel gereksinimli öğrencilerin eğitimine yönelik görüşlerinin incelenmesi”, Trakya Eğitim Dergisi, 10 (1), 1-22. DOI: 10.24315/tred.537847
6. ARASTAMAN, G., Öztürk Fi̇dan, İ, & Fi̇dan, T. (2018), “Nitel araştırmada geçerlik ve güvenirlik: kuramsal bir inceleme”, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15 (1), 37-75.
7. ARAT, T. & BAKAN, Ö. (2014), “Uzaktan eğitim ve uygulamaları”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 14 (1-2), 363-374.
8. ATEŞ, A. & ALTUN, E. (2008), “Bilgisayar öğretmeni adaylarının uzaktan eğitime yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi”, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28 (3), 125-145.

9. AVCI, Ü. & ORUÇ, O. (2020), “Computer literacy course with distance education: students' views on the procedure, content and benefits”, Öğretim Teknolojisi ve Hayat Boyu Öğrenme Dergisi, 1 (2), 138-156.
10. BAKİ, A., KARAL, H., ÇEBİ, A., ŞILBIR, L. & PEKŞEN, M. (2013), “Uzaktan eğitimde öğretim yönetim sistemi ve senkron eğitim platformu tasarim süreci: ktü örneği”, Turkish Journal of Computer and Mathematics Education (TURCOMAT), 1 (1).
11. BAKİOĞLU, B. & ÇEVİK, M. (2020), “COVID-19 Pandemisi sürecinde fen bilimleri öğretmenlerinin uzaktan eğitime ilişkin görüşleri”, Electronic Turkish Studies, 15(4).
12. BALTACI, A. (2019), “Nitel araştırma süreci: nitel bir araştırma nasıl yapılır?”, Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5 (2), 368-388. DOI: 10.31592/aeusbed.598299
13. BAŞARAN, M., DOĞAN, E., KARAOĞLU, E. & ŞAHİ̇N, E. (2020), “Koronavirüs (covıd-19) pandemi sürecinin getirisi olan uzaktan eğitimin etkililiği üzerine bir çalışma”, Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5 (2), 368-397.
14. BAYBURTLU, Y. S. (2020), “Covid-19 pandemi dönemi uzaktan eğitim sürecinde öğretmen görüşlerine göre Türkçe eğitimi”, Electronic Turkish Studies, 15(4).
15. Bİ̇Rİ̇ŞÇİ̇, S. (2013), “Video konferans tabanlı uzaktan eğitime ilişkin öğrenci tutumları ve görüşleri”, Journal of Instructional Technologies and Teacher Education, 2 (1), 24-40.
16. BOZKURT, A. (2017), “Türkiye’de uzaktan eğitimin dünü, bugünü ve yarını”, Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi.3(2), 85-1240.
17. BOZKURT, A. (2020), “Koronavirüs (covid-19) pandemisi sırasında ilköğretim öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik imge ve algıları: bir metafor analizi”, Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6 (2), 1-23. DOI: 10.29065/usakead.777652
18. DEMİ̇R, E. (2015), “Uzaktan eğitime genel bir bakış”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (39),
19. DEMİRAY, E. (2014), “Education of women and women’s expectations from distance education on the ıssues concerning them”, Turkish Online Journal of Distance Education 15 (4), 332-349. DOI: 10.17718/tojde.04893
20. DEPERLİ̇OĞLU, Ö. & YILDIRIM, R. (2009), “Mesleki eğitimin uzaktan eğitim ile desteklenmesi ve örnek uygulama”, Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, 9 (1), 61-70.
21. EKİ̇Cİ̇, G. (2003), “Uzaktan eğitim ortamlarının seçiminde öğrencilerin öğrenme stillerinin önemi”, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24 (24),
22. ERBAŞ, D. (2008), “Özel gereksinimli öğrencilere genel para kullanımını öğretme”, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 9 (01), 35-52. DOI: 10.1501/Ozlegt_0000000113
23. EROĞLU, F. & KALAYCI, N. (2020), “Üniversitelerdeki zorunlu ortak derslerden türk dili dersinin uzaktan ve yüz yüze eğitim uygulamalarının karşılaştırılarak değerlendirilmesi”, Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8 (3), 1001-1027. DOI: 10.16916/aded.710396
24. ERTURGUT, R. (2010), “İnternet temelli uzaktan eğitimin örgütsel, sosyal, pedagojik ve teknolojik bileşenleri”, Bilişim Teknolojileri Dergisi, 1 (2) .
25. EYGÜ, H. & KARAMAN, S. (2015), “Uzaktan eğitim öğrencilerinin memnuniyet algıları üzerine bir araştırma”, Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3 (1), 36-59.
26. Fİ̇DAN, M. (2020), “Covı̇d-19 belı̇rsı̇zlı̇ğı̇nde eğı̇tı̇m: ilkokulda zorunlu uzaktan eğı̇tı̇me ı̇lı̇şkı̇n öğretmen görüşlerı̇”, Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6 (2), 24-43. DOI: 10.29065/usakead.736643
27. GÖKÇE, A. (2008), “Küreselleşme sürecinde uzaktan eğitim”, Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, (11), 1-12.
28. GÜLER, B. & ŞAHİN, M. (2015), “Karma öğrenme yönteminin ilköğretim fen bilgisi öğretmen adaylarının teknolojiye yönelik tutumlarına, öz-düzenleme ve bilimsel süreç becerilerine etkisi”, Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 9 (1), 108-127. DOI: 10.17522/nefefmed.17511
29. HALL, S. & VILLAREAL, D. (2015), “The hybrid advantage: graduate student perspectives of hybrid education courses”, International Journal of Teaching and Learning in Higher Education. 2015, Volume 27, Number 1, 69-80 http://www.isetl.org/ijtlhe/ ISSN 1812-9129
30. İNCİ KUZU, Ç. (2020), “Covid-19 Pandemisi sürecinde uygulanan ilkokul uzaktan eğitim programı (eba tv) ile ilgili veli görüşleri”, Millî Eğitim Dergisi, 49(1), 505-527.
31. İŞMAN, A. (2011), “Uzaktan Eğitim”, Pegem Akademi. 4. Baskı. ANKARA-TURKEY
32. JUMABAEVA, C., SAİ̇T KYZY, A., BARYKTABASOV, K. & ISMAİ̇LOVA, R. (2020), “Kırgızistan’da hibrit eğitim uygulaması”, Bilim Eğitim Sanat ve Teknoloji Dergisi, 4 (1), 23-30.
33. KALELİ YILMAZ, G. & GÜVEN, B. (2015), “Öğretmen adaylarının uzaktan eğitime yönelik algılarının metaforlar yoluyla belirlenmesi”, Turkish Journal of Computer and Mathematics Education (TURCOMAT), 6 (2), 299-322. DOI: 10.16949/turcomat.75936
34. KANTOS, Z. E. (2020), “Sınıf öğretmenlerinin uzaktan eğitim ile ilgili düşünceleri”, 8. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Kongresi-Sosyal ve Eğitim Bilimleri, 67.
35. KIRIK, A. M. (2014), “Uzaktan eğitimin tarihsel gelişimi ve Türkiye’deki durumu”, Marmara İletişim Dergisi / Marmara University Journal of Communication, Yıl / Year: 2014, Sayı / Issue: 21 ss/pp. 73-94, ISSN: 1300-4050 DOI: 10.17829/midr.20142110299
36. KURT, A. & KURTOĞLU ERDEN, M. (2020), “Koronavirüs hastalığı 2019 sürecinde özel gereksinimli bireyler”, MİLLÎ EĞİTİM, Cilt: 49, Özel Sayı/2020, Sayı: 1, (1105-1119)
37. MEB.https://www.meb.gov.tr/meb-dunya-bankasi-guvenli-okullasma-ve-uzaktan-egitim projesi/haber/21536/tr. (Erişim tarihi: 01/10.2020)
38. MILES, M. B. & HUBERMAN, A. M. (1994), Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. sage.
39. SUBAŞI, M. & OKUMUŞ, K. (2017), “Bir araştırma yöntemi olarak durum çalışması”, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(2), 419-426.
40. TDK. https://sozluk.gov.tr/. (Erişim Tarihi:30/10/2020)
41. UYSAL, Ö. (2016), “Harmanlanmış öğrenme ortamında proje tabanlı öğrenmenin gerçekleştirilmesi”, Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 2 (2), 89-113.
42. YILMAZ, Ö. (2017), “Fen öğretiminde harmanlanmış öğrenme: Genel Kimya dersi laboratuvar uygulaması”, Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(3), 72-85.
43. YORGANCI, S. (2015), “Web tabanlı uzaktan eğitim yönteminin öğrencilerin matematik başarılarına etkileri”, Kastamonu Eğitim Dergisi, 23 (3), 1401-1420.
44. WANG, Y. (2004), “Distance language learning: interactivity and fourth-generation internet-based videoconferencing”, CALICO Journal, 21 (2), 373-395.