Research Article

HATAY İLİ KIRIKHAN–REYHANLI BÖLGESİ ÇAYIR-MERA TOPRAKLARININ BOR İÇERİĞİ VE BAZI TOPRAK ÖZELLİKLERİ İLE İLİŞKİLERİNİN BELİRLENMESİ

Volume: 6 Number: 2 September 1, 2017
EN TR

HATAY İLİ KIRIKHAN–REYHANLI BÖLGESİ ÇAYIR-MERA TOPRAKLARININ BOR İÇERİĞİ VE BAZI TOPRAK ÖZELLİKLERİ İLE İLİŞKİLERİNİN BELİRLENMESİ

Öz

Çalışmada Hatay ili Kırıkhan-Reyhanlı bölgesi çayır - mera topraklarının bor içeriğinin belirlenmesi ve toprağın bazı özelikleri ile ilişkilerinin saptanması amaçlanmıştır. Bu amaç için çayır mera topraklarını temsil edecek şekilde iki farklı derinlikten (0-20 ve 20-40 cm) ve 40 noktadan olmak üzere toplamda 80 toprak örneği alınmıştır. Örneklerde toprakların tekstür, pH, tuz, kireç, organik madde ve yarayışlı bor içerikleri belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarına gore; toprakların pH içerikleri 6.85-8.16; tuz içeriği % 0.01-0.21; kil içerikleri % 4.60-65.30; kum içerikleri % 8.70-85.40; silt içerikleri % 8.00-58.00; kireç içerikleri % 3.40-53.95; organic madde içerikleri % 0.29-5.52 ve alınabilir bor içerikleri 0.00-1.31 ppm  arasında bulunmuştur. Çayır mera topraklarının bor içeriği bakımından 0-20 cm derinlikte % 70’nin çok az, % 27.50’sinin az, % 2.50’sinin yeterli düzeyde, 20-40 cm derinlikte ise % 72.50’si çok az, % 17.50’si az ve % 10’unun yeterli düzeyde olduğu bulunmuştur. Toprakların bor ile kum içerikleri arasında negatif önemli ilişki belirlenir iken bor ile tuz, kil, silt ve kireç içerikleri arasında ise pozitif önemli ilişkiler belirlenmiştir. Tuz ile kum içeriği arasında negatif önemli ilişki belirlenmiş olup kil, silt, kireç ve organik madde ile pozitif önemli ilişkiler belirlenmiştir. Toprakların pH ile organik madde içeriği arasında negatif önemli ilişki belirlenmiş olup, kil, silt, kireç ve organik madde arasında ise negatif önemli ilişkiler belirlenmiştir.Toprakların silt ile kireç ve organik madde arasında ise pozitif önemli ilişkiler belirlenmiştir. 

Anahtar Kelimeler

References

  1. Allison, L.E., Moode, C.D. 1965. Carbonate. (ed: C.A. Black), Methods of soil analysis. Part 2. Agronomy Series. No. 9, ASA. 1379-1396, Wisconsin.
  2. Bouyoucos, G.J. 1952. A Recalibration of the hydrometer for making mechanical analysis of soil. Agronomy Journal, 43 (9): 434-438.
  3. Cartwright, B., K.G. Tiller, B.A. Zarcinas, and L.R. Spouncer. 1983. The chemical assessment of the boron status of soils. Aust. J. Soil Res. 21:321– 332
  4. Demiral, T.,Hamurcu, M., Hakkı, E.E. ve Gezgin, S. 2010. Makarnalık buğday çaşitlerinde (Triticum durum) bor toksisitesinin antioksidan enzim aktiviteleri üzerine etkisi. 5. Ulusal Bitki Besleme ve Gübreleme Kongresi bildiri Kitabı, 15-17 Eylül 2010, Ege Üniversitesi, Bornova, İzmir, 532-535. Demirtaş, A. 2005. Bitkide bor ve etkileri. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 36(2), 217-225.
  5. Düzgüneş, O., Kesici, T., Kavuncu, O. ve Gürbüz. 1987. Araştırma deneme metotları (istatistik metotları-II). Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları:1021. Ankara, 381s.
  6. Gezgin, S. Ve Hamurcu, M. 2006. Bitki beslemede besin elementleri arasındaki etkileşimin önemi ve bor ile diğer besin elementleri arasındaki etkileşimler. Selçuk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 20 (39): 24-31.
  7. Goldberg, S., 1997. Reaction of boron with soils. Plant and soil, 193, 35–48.
  8. Gürel, S., Başar, H., Çelik, H. Ve Ataç, T. 2010. Yapaktan uygulanan borlu gübrelerin kirez ağaçlarının gelişimi üzerine etkisi. 5. Ulusal Bitki Besleme ve Gübreleme Kongresi bildiri Kitabı, 15-17 Eylül 2010, Ege Üniversitesi, Bornova, İzmir, 41-47.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Research Article

Publication Date

September 1, 2017

Submission Date

July 3, 2017

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2017 Volume: 6 Number: 2

APA
Yalçın, M., & Çimrin, K. M. (2017). HATAY İLİ KIRIKHAN–REYHANLI BÖLGESİ ÇAYIR-MERA TOPRAKLARININ BOR İÇERİĞİ VE BAZI TOPRAK ÖZELLİKLERİ İLE İLİŞKİLERİNİN BELİRLENMESİ. Mesleki Bilimler Dergisi (MBD), 6(2), 201-210. https://izlik.org/JA77EM23GN