Negative Emotional Appeals in Public Service Announcements: A Comparative Study of Turkey and China

Abstract

It is known that public service announcements, which are considered a type of non-profit advertising, have recently utilized negative emotional appeals to draw attention to important social issues and persuade viewers. From this point of view, the purpose of this study is to show the usage patterns of negative emotional appeals in public service announcements published on video-sharing websites that are used by Turkish and Chinese users. In this aspect, a comparative analysis was made by examining 45 public service announcements using negative emotion appeals selected from Youtube, a video sharing site preferred by users in Turkey, and 45 public service announcements using negative emotion appeals selected from Bilibili, a video sharing site preferred by users in China, through qualitative content analysis method. According to the results of the analysis, it was determine that fear, disgust and sadness appeals were used more frequently and guilt appeals were used less frequently in public service ads with themes such as addiction, traffic, health, etc. in Turkey and China. It was also found that sadness appeals were often used in combination with fear appeals or guilt appeals. While most of the public service announcements in Turkey and China that use negative emotional appeals are similar in terms of using colorful images and music, conveying messages in the form of animation, and focusing on preventive messages, they differ in terms of their purpose, the places where they are prepared, and the duration of broadcasting. It is expected that the results of the study will guide the institutions that will use negative emotional appeals in their public service announcements and will be a source for the original studies to be done on this subject in the future.

Keywords

• Public service anouncement
• Advertising appeals
• Negative emotional appeals
• Content analysis

Kamu Spotlarında Negatif Duygu Çekiciliklerinin Kullanımı: Türkiye ve Çin Üzerine Karşılaştırmalı Bir Analiz

Abstract

Kâr amacı gütmeyen bir reklam türü olarak değerlendirilen kamu spotlarında, önemli toplumsal konulara dikkat çekmek ve izleyicileri ikna etmek için son dönemlerde özellikle negatif duygu çekiciliklerinden yararlanıldığı bilinmektedir. Buradan hareketle çalışma Türkiye ve Çin’de kullanıcılar tarafından en çok tercih edilen video paylaşım sitelerinde yayınlanan kamu spotlarında negatif duygu çekiciliklerinin kullanılış biçimlerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu kapsamda Türkiye’de kullanıcıların yoğun olarak tercih ettiği video paylaşım sitesi Youtube’dan seçilen 45 adet ve Çin’de kullanıcıların yoğun olarak tercih ettiği video paylaşım sitesi Bilibili’den seçilen 45 adet negatif duygu çekiciliklerinin kullanıldığı kamu spotu, içerik analizi yöntemi ile incelenerek karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre Türkiye ve Çin’de bağımlılık, trafik, sağlık ve benzeri temalı kamu spotlarında korku, tiksinti ve hüzün çekiciliğinin daha fazla, suçluluk çekiciliğinin ise daha az kullanıldığı belirlenmiştir. Bunun yanı sıra hüzün çekiciliğinin de genellikle korku çekiciliği veya suçluluk çekiciliği ile birlikte kullanıldığı saptanmıştır. Ayrıca Türkiye ve Çin’de negatif duygu çekiciliklerinin kullanıldığı kamu spotlarının çoğu renkli görüntüler ve müzik kullanma, canlandırma şeklinde mesajlar iletme, önleyici mesajlara odaklanma açısından benzerlik gösterirken amaçları, hazırlandığı mekânlar ve yayınlanma süresi bakımından farklılık göstermektedir. Çalışma sonuçlarının, kamu spotu çalışmalarında negatif duygu çekiciliğini kullanacak kurumlara yol göstermesi ve gelecekte bu konuda yapılacak özgün çalışmalara kaynak oluşturması beklenmektedir.

Keywords

• Kamu spotu
• Reklam çekiciliği
• Negatif duygu çekiciliği
• İçerik analizi

Thanks

Tezimin tamamlanmasında ve tezi makaleye çevirme sürecinde verdiği emekler için saygıdeğer tez danışman hocam Doç.Dr. Betül Özkaya’ya sonsuz teşekkürlerimi sunarım.

References

1. Akova, S. (2017). Sigarayı bırak, hayatı bırakma sloganlı kamu spotları örneklemlerinin alımlama analizi yöntemi ile incelenmesi. Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(2), 15-36. https://doi.org/10.30692/sisad.362259
2. Albers-Miller, N. D., & Royne, M. B. (1999). An international analysis of emotional and rational appeals in services vs goods advertising. Journal of Consumer Marketing, 16(1), 42-57. https://doi.org/10.1108/07363769910250769
3. Aslan, E. Ş., Özkan, N., Özkan, Ş., & Değer, M. (2019). Duygusal satış vaadi (Esp): Duygu çekiciliğinin marka itibarına etkisi. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 7(3), 1492-1511. https://doi.org/10.19145/e-gifder.584158
4. Ateş, S. (2016). Siyasal Reklamlarda Duygusal Çekicilik Kullanımı: 7 Haziran 2015 Genel Seçimlerinde Siyasal Partiler Tarafından Üretilen Reklam Filmlerinin Analizi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
5. Aydın, Y. (2021). İkna Edici Mesaj Stratejisi Açısından Emniyet Genel Müdürlüğü Tarafından Yayınlanan Kamu Spotlarında Duygusal Çekiciliğin Rolü (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
6. Başaran, B. (2022). Tüketici Satın Alma Davranışına Yönelik Olarak Bilinçaltı Reklamlarda Kullanılan Korku Ögesinin Göstergebilimsel Yöntemle İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyonkarahisar.
7. Baytimur, T. (2022). Covid-19 karantinasında aile içi şiddeti konu alan kampanyaların Organon Modeli üzerinden incelenmesi. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (37), 122-142. https://doi.org/10.31123/akil.1078244
8. Baytimur, T., & Darı, A. B. (2022). Roman Jakobson’un iletişim işlevleri bağlamında obezite karşıtı reklam kampanyaları. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(2), 500-519. https://doi.org/10.31592/aeusbed.1097051

9. Becan, C. (2014). Anti Ütopik İdeolojinin Üretilmesinde Reklam Çekiciliklerinin Rolü: Reklamlara Yönelik Bir Çözümleme (Yayınlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
10. Becan, C. (2021). Reklamda bir sosyal duygu olarak hüzün çekiciliği: Pandemi döneminde yayınlanan reklamlara yönelik duygu analizi. Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 11(4), 1239-1262.
11. Bellitaş, E. (2010). Bir Reklam Aracı Olarak Fragman: Türk ve Amerikan Filmlerinin Fragmanlarında Kullanılan Duygusal Çekiciliklerin ve Yaratıcı Yapım Uygulamalarının Karşılaştırılması (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
12. Bennett, R. (1998). Shame, Guilt & Responses to Non-Profit & Public Sector Ads. International Journal of Advertising, 17(4), 483-499. https://doi.org/10.1080/02650487.1998.11104734
13. Bilsel, H. (2019). Sadvertising: Reklamcılıkta hüzün çekiciliği kullanımı üzerine bir değerlendirme. Uluslararası Halkla İlişkiler ve Reklam Çalışmaları Dergisi, 2(1), 72-107.
14. Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27- 40. https://doi.org/10.3316/QRJ0902027
15. Bozkurt, A. (2012). Hüzün Uyandırıcı Duygusal Çekicilikli Reklamların Tüketici Üzerindeki Etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
16. Brader, T. (2006). Campaigning for Hearts and Minds. The University of Chicago Press.
17. Burç, M., Başakcı, D., & Koçer, M. (2021). Reklamlarda korku çekiciliği unsurunun kullanılması: Televizyon reklamlarına yönelik bir analiz. Erciyes İletişim Dergisi, 8 (2), 665-690. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.882805
18. Burnett, M. S., & Lunsford, D. A. (1994). Conceptualizing guilt in the consumer decision-making process. Journal of Consumer Marketing, 11, 33-43. https://doi.org/10.1108/07363769410065454
19. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (11. Baskı). Pegem Akademi.
20. Cemoğlu, İ. (2019). Viral Reklamlarda Reklam Çekiciliklerinin Kullanımının Reklama Yönelik Tutum ve Paylaşma Niyeti Üzerindeki Etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
21. Çakar, S. (2009). Reklamlarda Korku Çekiciliğinin Kullanılması (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
22. Çakı, C., & Gülada, M.O. (2018). 2.Dünya Savaşı’ndaki Sovyet propaganda posterlerinin öfke çekiciliği bağlamında incelenmesi. İnönü Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), 165-180. https://dergipark.org.tr/tr/pub/inijoss/issue/41945/462022
23. Çakı, C., & Mazıcı, E. (2018). Adolf Hitler’in korku çekiciliği bağlamında kamu spotu reklamlarında kullanımı. Erciyes İletişim Dergisi, 5(3), 290-306. https://doi.org/10.17680/erciyesakademia.369487
24. Çakı, C. (2022). John Searle’nin Söz Eylem Kuramı bağlamında savaşa maruz kalan çocukları konu alan reklam kampanyaları. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 10(2), 746-769. https://doi.org/10.19145/e-gifder.1108823
25. Çevik Ergin, T. (2014). Kamu Spotlarında Tartışmalı Reklam Yaklaşımının Kullanılması: T.C. Sağlık Bakanlığı’nın “Sigara Pişmanlıktır” Kampanyasının İzleyiciler Üzerindeki Etkisi (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
26. Darı, A. B. (2022). Covid-19 Pandemisi döneminde plastik atık temelli çevre kirliliğini konu alan kamu spotları. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (40), 281-308. https://doi.org/10.14520/adyusbd.1055931 Dedeoğlu, A. Ö., & Kazançoğlu, İ. (2010). The feelings of consumer guilt: A phenomenological exploration. Journal of Business Economics and Management, 11(3), 462-482. https://doi.org/10.3846/jbem.2010.2310.3846/jbem.2010.23
27. Demir, O. Ö. (2009). Nitel Araştırma Yöntemleri. In K. Böke (Ed.), Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri (p.p. 286-316). Alfa Basım Yayım. Dillard, J. P., Weber, K. M., & Vail, R. G. (2007). The relationship between the perceived and actual effectiveness of persuasive messages: A meta-analysis with implications for formative campaign research. Journal of Communication, 57(4), 613-631. https://doi.org/10.1111/j.1460-2466.2007.00360.x
28. Doyle, P., & Stern, P. (2006). Marketing Management and Strategy (4. Baskı). Prentice Hall-Pearson Education Limited.
29. Elden, M., & Bakır, U. (2010). Reklam Çekicilikleri: Cinsellik, Mizah, Korku. İletişim Yayınları.
30. Erbil, G. N. (2021). Reklamlarda Duygusal Çekicilik Kullanımının Tüketicilerin Marka ve Reklama Karşı Tutumu ile Satın Alma Niyetindeki Rolü (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Çanakkale.
31. Ersan, M., & Avşar, Z. (2020). Sağlık Bakanlığının Koronavirüs (Covid-19) salgınına ilişkin hazırladığı kamu spotları üzerine göstergebilimsel bir analiz. Ulakbilge, 52, 1336–1345. https://doi.org/10.7816/ulakbilge-08-54-07
32. Gencer, Z. (2022). Pandemi krizine yanıt olarak kamu spotlarının korku çerçevelemesi bağlamında incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 21 (82), 808-821.
33. Güven, A. (2021). Sosyal Medyada Viral Pazarlama; Kamu Spotlarının Viral Pazarlama ve Tüketici Davranışlarına Etkileri, Örneklerle Çözümleme (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.
34. Hennenhofer, G., & Heil, K. D. (2004). Korkuyu Yenmek. L. Yarbaş (çev.). İlya Yayınevi.
35. İmik Tanyıldızı, N., & Soyal, G. (2021). Covid-19 afişlerinin korku çekiciliği bağlamında göstergebilimsel analizi: ABD ve Hindistan’daki afişlerden örnekler. İnönü Üniversitesi Kültür ve Sanat Dergisi, 7(1), 210-225. https://doi.org/10.22252/ijca.919414
36. Izard, C. E. (1977). Human Emotions. Plenum Press.
37. Karadayı, O. (2021). Kamu Spotlarında Kullanılan Reklam Çekicilik Unsurları (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
38. Kavsıracı, O., Demirbaş, M., & Tine, S. (2021). Karayolu Trafik Güvenliği’ne yönelik gerçekleştirilen sosyal kampanya, denetim, idari cezalar ve bireyler üzerindeki etkileri. İdealkent, 12(34),1285- 1309. https://doi.org/10.31198/idealkent.1013602
39. Kaya, H. (2019). Reklamlarda Kullanılan Reklam Çekicilikleri Üzerine Bir Değerlendirme (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Atılım Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
40. Kemp, S. (2023, February 13). We Are Social Türkiye Dijital Raporu. https://datareportal.com/reports/digital 2023-turkey
41. Kısaç, İ. (1997). Üniversite Öğrencilerinin Bazı Değişkenlere Göre Sürekli Öfke ve Öfkeyi İfade Düzeyleri (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
42. Küpeli, B. (2022). Sağlık Bakanlığı Tarafından Pandemi Döneminde Koronavirüs ile İlgili Yayınlanan Kamu Spotlarının İzleyiciler Üzerindeki Etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
43. Laros, F. J., & Steenkamp, J. B. E. (2005). Emotions in consumer behavior: A hierarchical approach. Journal of Business Research, 58(10), 1437-1445. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2003.09.013
44. Lordan, E. J., & Kwon, J. (1995). Effects of a National Public Service Information Campaign on Crime Prevention: Perspectives from Social Learning and Social Control Theory. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED390104.pdf
45. Lu, H. (2016). The effects of emotional appeals and gain versus Loss Framing in Communicating Sea Star Wasting Disease. Science Communication, 38(2), 143-169. https://doi.org/10.1177/1075547015619173
46. Lwin, M., & Phau, I. (2014). An exploratory study of existential guilt appeals in charitable advertisements. Journal of Marketing Management, 30(13-14), 1467-1485. https://doi.org/10.1080/0267257X.2014.939215
47. Lynn, J. R. (1974). Effects of persuasive appeals in public service advertising. Journalism Quarterly, 51(4), 622 630. https://doi.org/10.1177/107769907405100406
48. Morales, A. C., & Fitzsimons, J. G. (2007). Product contagion: changing consumer evaluations through physical contact with “Disgusting” products. Journal of Marketing Research, 44(2), 272-283. https://doi.org/10.1509/jmkr.44.2.272
49. Morales, A. C., Wu, E. C., & Fitzsimons, G. J. (2012). How disgust enhances the effectiveness of fear appeals. Journal of Marketing Research, 49(3), 383-393. https://doi.org/10.1509/jmr.07.0364
50. Moriarty, S., (1991). Creative Advertising: Theory and Practice. Prentice Hall.
51. Nabi, R. L. (1999). A cognitive-functional model for the effects of discrete negative emotions on information processing, attitude change, and recall. Communication Theory, 9(3), 292-320. https://doi.org/10.1111/j.1468-2885.1999.tb00172.x
52. Odabaşı, Y., & Barış, G. (2006). Tüketici Davranışı. Sistem Yayıncılık.
53. Oral, R. (2016). Televizyonda Yayınlanan Kamu Spotlarının Hedef Kitlenin Tutum ve Davranışları Üzerindeki Etkisi: Beyhekim Devlet Hastanesi Çalışanları Örneği (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
54. Özbay, K. (2021). Televizyon Reklamlarında Çekicilik Unsurlarının Kullanımı Üzerine Bir Analiz (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.
55. Özbük, M. Y., & Öz, Y. (2017). Türkiye’de yayınlanmış olan kamu spotlarının içerik analizi yöntemi ile incelenmesi. Business and Economics Research Journal, 8(3), 575-589. https://doi.org/10.20409/berj.2017.67
56. Özdel, G., & Özkaya, B. (2023). Kolektif bilinçdışı unsurların reklamlarda sosyal içerikli korku kullanımı üzerindeki rolü. Erciyes İletişim Dergisi, 10(1), 253-281.
57. Özer, D. (2016). Sigara Karşıtı Kamu Spotlarının Bireyler Üzerindeki Etkisinin Nörogörüntüleme Yöntemiyle Tespit Edilmesi (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
58. Özkan, N. (2020). Televizyon Reklamlarında Kullanılan Korku Çekiciliğine Yönelik Dikkatin Nörobilimsel Yöntemler ile Ölçümlenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gümüşhane.
59. Özkaya, B. (2021). Reklamlarda negatif duygu çekiciliği olarak tiksinti çekiciliğinin kullanımı. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 22(48), 96-119.
60. Pollay, R. W. (1983). Measuring cultural values manifest in advertising. Current Issue and Research in Advertising, 6, 71-92.
61. Ren, Z. P. (2023, February 7). 任泽平:中国老龄化研究报告（Ren Ze Ping: Çin’in Yaşlı Nüfus Araştırma Raporu). https://finance.sina.com.cn/zl/china/2023-02-07/zl-imyewiyr5155477.shtml
62. Rozin, P., Haidt, J., & McCauley, C. (2008). Disgust. In M. Lewis, J. M. Haviland-Jones & L. F. Barrett (Eds.), Handbook and emotions, 3rd ed. (pp.757-776). Guilford Press.
63. RTÜK (2011). Kamu Spotları Yönergesi. https://www.rtuk.gov.tr/kamu-spotlari-yonergesi/3795
64. Safarov, A. (2020). Televizyon Reklamlarında İkna Edici Mesaj Unsuru Olarak Çekiciliklerin Kullanımı: Özbekistan'daki Televizyon Reklamları Üzerine Bir İnceleme (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
65. Schiavo, R. (2007). Health Communication: From Theory to Practice. John Wiley & Sons.
66. Soykan, Ç. (2003). Öfke ve öfke yönetimi. Kriz Dergisi, 11(2), 19-27. https://doi.org/10.1501/Kriz_0000000192
67. Staggers, S. M., & Myers, S. A. (2011). Working to alleviate gendered violence on college campuses by designing public service announcement storyboards. Communication Teacher, 25(4), 212-217. https://doi.org/10.1080/17404622.2011.601717
68. Sucu, A., Baruönü, Ö., & Yücel, N. (2021). Reklam çekiciliğinin ve reklam stratejilerinin farklı cinsiyetlerde yarattığı algının dezenfektan reklamları üzerinden değerlendirilmesi. OPUS International Journal of Society Researches, 17(34), 1275-1305. https://doi.org/10.26466/opus.833604
69. Şahin, H. (2005). Öfke ve öfke denetiminin kuramsal temelleri. Süleyman Demirel Üniversitesi Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(10), 1-22.
70. Şener, G. (2007). Reklamda Cinsel Çekiciliklerin İletişim Etkisi ile Ahlaki Değerlendirmesine Yönelik Tutum Araştırması (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
71. Tarakcı, H. N. (2019). İkna Edici Mesaj Stratejisi Olarak Çekicilik ve Kamu Spotlarında Kullanımı (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
72. Tencent (2023, March 14). B站用户人群数据与B站广告商业化之路分析 (Bilibili Kullanıcı Kitle Verileri ve Ticarileştirme Analizi). https://cloud.tencent.com/ developer/news/1026488
73. TDK Sözlüğü (2023). Tiksinmek. https://sozluk.gov.tr/
74. Toker, A., & Sulak, H. (2020). Reklam filmlerinde kullanılan çekicilik türleri ve tüketiciler üzerindeki etkilerine yönelik bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 11(Ek), 117-133. https://doi.org/10.21076/vizyoner.727107
75. Topçu, Ç. (2022). Korku çekiciliğinin temizlik ve hijyen reklamlarındaki sunumu. Pamukkale Üniversitesi İletişim Bilimleri Dergisi, 1(1), 64-79.
76. Tüfekçi, Ö. K., & Oyman, T. (2020). Reklamlarda kullanılan duygusal çekiciliklerin Elektroensefalografi (EEG) ile Araştırılması. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 40, 561-584. https://doi.org/10.30794/pausbed.688409
77. Uğur, H. (2021). Reklamlarda korku ve tiksinti çekiciliğinin kullanımı: Rexona “Sarı Lekelere Son” reklam film analizi. Uluslararası Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırma Dergisi, 8(71), 1356-1364. https://doi.org/10.26450/jshsr.2482
78. Uğur, İ. (2007). Televizyon Reklamlarında Mizahın Kullanımı (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
79. Uysal, E. (2021). Risk Toplumu Bağlamında Covid-19 İçerikli Kamu Spotlarının Analizi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.
80. Varlı, E. Z. (2021). Reklamda Ünlü Kullanımı Stratejisi Üzerine Kuşakların Toplumsal Bellek Yansımaları: Covid-19 Kamu Spotları Örneği (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.
81. Vaughn, R. (1980). How advertising works: A planning model. Journal of Advertising Research, 20(5), 27-33.
82. Wei, J. Y. (2023, February 16). How the Pandemic Left China’s Migrant Kids Behind. https://www.sixthtone. com/news/1012304 Witte K., & Allen M. (2000). A meta-analysis of fear appeals: Implications for effective public health campaigns. Health Education Behavior, 27(5), 591-615. https://doi.org/10.1177/109019810002700506
83. Wolburg, J. M. (2001). Misplaced marketing: Why television is the ‘wrong’ environment for public service advertising campaigns. Journal of Consumer Marketing, 18(6), 471-473. https://doi.org/10.1108/EUM0000000006153
84. Xu, R. Z. (2019, June 12). 为什么全世界公益广告加起来还没中国多？这些“大数据”值得国人骄傲 (Çin’de Kamu Spotlarının Fazla Olmasının Nedeni ve Gurur Duyulacak Veriler). https://www.shobserver.com/ydzx/html/156875.html
85. Yaman, F., & Satıcı, G. G. (2022). Bilinçaltı reklamlarda duygusal çekiciliklerin kullanımı. International Journal of Disciplines in Economics & Administrative Sciences Studies, 8(48), 971-979. https://doi.org/10.29228/ideas.66832
86. Yang, S., & Xiong, X. F. (2011). 负面情感在公益广告设计中的运用 (Kamu Spotlarının Tasarımında Negatif Duyguların Uygulanması).包装工程 (Ambalaj Mühendisliği), 32(18), 15-17.
87. Yeshin, T. (1998). Integrated Marketing Communications: The Holistic Approach. Butterworth -Heinemann.
88. Yıldırım, E. (2020). Kamu spotlarında çekicilik ve örnek spot çözümlemeleri. Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Uygulamalı Sosyal Bilimler ve Güzel Sanatlar Dergisi, 2(3), 177-188.
89. Zalluhoğlu, A. E., Karslı, C., Candemir, A., & Günay, N. (2015). Sosyal Pazarlama Çerçevesinde Kamu Spotlarının İncelenmesi: Keşifsel Bir Analiz. 20. Ulusal Pazarlama Kongresi, 467-478. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.43904