MUŞARAKA SUKUK VE TÜRK HUKUKUNDA DÜZENLENİŞİ

Sukuk ihraçları, son dönemde sermaye ve finans piyasalarında hızla çoğalmaktadır.Sukuk, ihraç edildikten sonra eşit değerleri temsil eden; ihraç ile elde edilen tutarların önceden planlanmış şekilde yatırımda kullanıldığı; yapılan yatırım türüne göre duran varlıklar ve benzerleri üzerinde hak ve payların temsil edildiği bir projede ya da özel bir yatırım faaliyetinde ortaklık hakkı veren İslâmi esaslara uygun nitelikteki sertifikalar olarak tanımlanabilecektir.“The Accounting and Auditing Organization for Islamic Financial Institutions –AAOIFI” tarafından 14 farklı sukuk türü öngörülmüştür. Muşaraka sukuk, bir özel amaçlı kuruluş (special purpose vehicle-SPV) tarafından muşaraka sözleşmesine dayalı olarak ihraç edilen bir menkul kıymettir. Muşaraka sözleşmesi, en basit tanımlamayla en az iki tarafın nakit dışı sermaye getirerek katıldığı ve önceden belirli oranlarla kar-zararı paylaştığı bir ortaklık sözleşmesidir. Muşaraka sukuk ise, özel amaçlı kuruluşun nakdi sermaye, diğer ortakların ise kişisel emek veya ticari itibar haricinde sermaye koyduğu ortak girişimlerin (joint venture) finanse edildiği, kar-zarar ortaklığına dayalı sukuk ihraçlarıdır. Muşaraka sukuk, kar-zarar ortaklığına endeksli şekilde ortak girişim tesisi şeklinde çalışmaktadır. Joint-venture’un genel yapısından farklı olarak buradaki ortaklık, tüzel kişilik sahibi olabilecektir. Türk özel sektör kira sertifikaları (sukuk) ihraçları, Türk Sermaye Piyasası Kanunu m. 61 ve “Kira Sertifikaları Tebliği” (III-61.1) ile düzenlenmiştir. Bu makalede bir İslâmi yapılandırılmış finansman yolu olarak muşaraka sukuk, genel özellikleri, yapılandırılması ve Türk hukukundaki bahsedilen mevzuat beraberinde genel olarak ele alınacaktır.