TALEPLE BAĞLILIK İLKESİ BAKIMINDAN YARGITAY’IN BİR KARARININ İNCELENMESİ

Öz

Taleple bağlılık ilkesi, Medenî Usul Hukuku’nda yer alan yargılamaya hâkim olan ilkelerden bir tanesidir ve hâkimin, tarafların talepleriyle bağlı olduğunu, talepten fazlasına veya talepten başka bir şeye karar veremeyeceğini; ancak duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebileceğini ifade eder. Belirtmek gerekir ki, hâkim bazı durumlarda taleple bağlı değildir. Bu durumlar Kanunda açıkça belirtilmiştir.

Yargıtay 3’üncü Hukuk Dairesi 01.03.2016 tarihinde verdiği bir kararda; davacının maddî tazminat talep etmesine ve yerel mahkemenin de davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar vermesine karşılık adi şirketin tasfiye edilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar vermiştir. Bu durum ise taleple bağlılık ilkesine aykırılık teşkil etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Yargılamaya hâkim olan ilkeler,taleple bağlılık ilkesi,adi ortaklık sözleşmesi,adi ortaklığın tasfiyesi,maddi tazminat

References

1. AKKAYA Tolga, "İcra Memurunun Haczedilmezlik Kurallarını Kendiliğinden Dikkate Alıp Alamayacağı Sorunu", DEÜHFD, Prof. Dr. Bilge UMAR'a Armağan, C. 11, Ö.S., y. 2009, s. 845-866.
2. AKYOL Şener, Dürüstlük Kuralı ve Hakkın Kötüye Kullanılması Yasağı, B. 2, İstanbul 2006.
3. ALANGOYA Yavuz / YILDIRIM M. Kamil / DEREN YILDIRIM Nevhis, Medeni Usul Hukuku Esasları, B. 7, İstanbul 2009.
4. ANSAY Sabri Şakir, Hukuk Yargılama Usulleri, B. 7, Ankara 1960.
5. ATALAY Oğuz: "Bankacılık Kanunu m.132 Çerçevesinde Hukuk Davalarının Durması Mümkün müdür?", DEÜHFD, Prof. Dr. Bilge UMAR'a Armağan, C. 11, Ö.S., y. 2009, s. 103-114.
6. ATEŞ Derya: "Sözleşme Özgürlüğü Yönünden Dürüstlük Kuralı", TBBD, S. 72, y. 2007, s. 75-93.
7. BARLAS Nami: "Dürüstlük Kuralı ve Hakkın Kötüye Kullanılması Yasağının Alman Medeni Kanunundaki Düzenlenme Tarzı ve Eleştirisi", İÜHFM, Prof. Dr. Türkan Rado'ya Armağan Sayısı, C. 55, S. 3, y. 1997, s. 191-208.
8. BELGESAY Mustafa Reşit, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu Şerhi, C. 1, B. 3, İstanbul 1948.

9. BERKİN Necmeddin M, “Alman Hukuk Prosedürünün Oluşu ve Bu Prosedür Bakımından Dâva ve Kaza Mefhumları Üzerinde Teorik Düşünceler”, İÜHFM, C. XVI, S. 1-2, y. 1950, s. 390-418.
10. ERCAN İbrahim, "Boşanma Davalarında Geçerli Olan Yargılama İlkeleri", SDÜHFD, C. 4, S. 2, y. 2014, MİHBİR Özel Sayısı, s. 249-269.
11. EREN Fikret, Borçlar Hukuku, Genel Hükümler, B. 19, Ankara 2015.
12. ERMENEK İbrahim, "Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Yürürlüğe Girmesinden Sonra Yargılama Giderlerine İlişkin Olarak Ortaya Çıkan Bazı Güncel Sorunlar ve Usul Ekonomisi İlkesi", SDÜHFD, C. 4, S. 2, y. 2014, MİHBİR Özel Sayısı, s. 215-230.
13. GÖRKEM Zeynep Ezgi, "6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa Göre Delil İbraz ve İkamesi", TAAD, y. 6, S. 21, Nisan 2015, s. 659-691.
14. KURU Baki / ARSLAN, Ramazan / YILMAZ Ejder, Medenî Usul Hukuku, B. 3, Ankara 2012.
15. MERİÇ Nedim, "Medeni Yargılama Hukukunda Tasarruf ve Taleple Bağlılık İlkesinin Kapsamı ve Bazı Güncel Kararların Değerlendirilmesi", SDÜHFD, C. 4, S. 2, y. 2014, MİHBİR Özel Sayısı, s. 23-63 (MERİÇ, Makale).
16. MERİÇ Nedim, Medeni Yargılama Hukukunda Tasarruf İlkesi, Ankara 2011 (MERİÇ, Kitap).
17. OĞUZ Habip, İnternet Ortamında Kişilik Haklarının İhlâli ve Korunması, B. 2, Ankara 2012.
18. OĞUZ Habip / DEMİRCİ Yusuf, Uygulamadan Örnekler ve Güncel Yargıtay Kararları İle Hukuk Muhakemeleri Kanunu, HMK Pratik Kitap, B. 2, Ankara 2016.
19. PEKCANITEZ Hakan, “Hukuk Muhakemeleri Kanun Tasarısı’nın Tanıtımı”, Medeni Usûl ve İcra-İflâs Hukukçuları Toplantısı - V (8-9 Eylül 2006 Ankara), Ankara 2007, s. 3-31.
20. REİSOĞLU Safa, Türk Borçlar Hukuku, Genel Hükümler, B. 25, İstanbul 2014.
21. RIEZLER Erwin, "Yeni İtalyan Borçlar Hukukunda Haksız Filler", Çev.: Orhan Münir ÇAĞIL, İÜHFM, C. 8, S. 1-2, y. 1942, s. 223-251.
22. RÜZGARESEN Cumhur, Medeni Muhakeme Hukukunda Usul Ekonomisi İlkesi, B. 1, Ankara 2013.
23. SAUSER-HALL Georges, "Borçlar Hukukunun Umumî Nazariyeleri - IV", Çev.: Mehmet Osman Bey, İÜHFM, C. 9, S. 50, y. 1931, s. 1049-4089.
24. ŞENER Oruç Hami, Adi Ortaklık, Ankara 2008.
25. TULUAY Metin, “Medenî Yargılama Hukukunda Dava İlişkisi”, DÜHFD, S. 1, y. 1983, s. 101-132.
26. ULUSOY Erol, "Adi Ortaklığın Tasfiyesi ve Mahkemelerin Görevi", UMD, S. 5, s. 879-904.
27. ÜSTÜNDAĞ Saim, Medenî Yargılama Hukuku, C. I-II, İstanbul 2000.
28. VON TUHR Andreas, Borçlar Hukuku, Çev.: Av. Cevat EDEGE, C. 1 - 2, B. 2, Ankara 1983.
29. YILDIRIM M. Kamil, İlkeler Işığı Altında Medeni Yargılama Hukuku, B. 2, İstanbul 2001.
30. YILMAZ Ejder, "Usul Ekonomisi", AÜHFD, Prof. Dr. Necip BİLGE'nin Anısına Armağan, C. 57, S. 1. y. 2008, s. 243-274.