Yirminci yüzyılda, birçok araştırmacı, anne-baba
tutum ve davranışlarının çocuk gelişiminde etkili olduğunu belirtmiştir.
Bununla birlikte, annelerle ilgili birçok araştırmaya ek olarak, son yıllarda
birçok araştırma, çocuk gelişimine etkili olduğu düşünülen babalara
odaklanmıştır. Bu doğrultuda, bu araştırmada okul öncesi dönem çocukları ve
babaları arasındaki ilişki düzeyinin bazı değişkenlere göre belirlenmesi
amaçlanmıştır. Bu çalışmada betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmaya,
anaokulunda çocuğu olan ve Kilis ilinde yaşayan 158 baba katılmıştır. Veri
toplama aracı olarak Çocuk Ebeveyn İlişki Ölçeği Baba Formu (Uzun ve Baran,
2015) kullanılmıştır. Verilerin analizinde Kruskall Wallis ve Mann Whitney U
testlerinden yararlanılmıştır. İstatistiksel analiz sonucunda, babaların yaşı,
çocuğun yaşı, evlilik süresi, çocuğun doğum sırası ve babanın eğitim durumu
açısından gruplar arasında anlamlı farklılıklar olduğu görülmüştür. Mevcut
çalışmanın bulgularına dayanarak, babanın eğitim durumundaki artışın baba ile
çocuk arasındaki ilişkiyi olumlu yönde etkilediği tespit edilmiştir. Bununla
birlikte, genç babaların çocuklarıyla ilişki düzeyinin, yaşlı babalardan daha
olumlu olduğu bulunmuştur. Ayrıca bulgular, uzun evlilik süresinin baba çocuk
arasındaki ilişkiyi olumsuz etkilediğini göstermiştir.
Primary Language | Turkish |
---|---|
Subjects | Studies on Education |
Journal Section | Makaleler |
Authors | |
Publication Date | April 15, 2019 |
Published in Issue | Year 2019 |
Makaleler dergide yayınlandıktan sonra yayım hakları dergiye ait olur.
Dergide yayınlanan tüm makaleler, diğerleri tarafından paylaşılmasına olanak veren Creative Commons Alıntı-Gayri Ticari-Türetilemez 4.0 Uluslararası (CC BY-NC-ND 4.0) lisansı altında lisanslanır.