LATİFE TEKİN’İN UNUTMA BAHÇESİ ROMANINDA UNUTMA-BELLEK-KİMLİK BAĞLANTISI

Latife Tekin’in 2004 yılında yayınladığı Unutma Bahçesi; geçmiş, şimdi ve gelecek arasındaki ilişkinin dönüşüme uğradığı çağımızın yüksek tempolu günlük hayatını yakalama kaygımız yanında, zamanın bu hızlı akışında nerede bulunduğumuzu değerlendirebilmek için anılara tutunma gereksinimimizi dile getiren bir roman. Unutma Bahçesi’ni, anımsanma ile unutma diyalektiğinin bir parçası ve kaynağı olarak bellek ve bunun kimlikle vazgeçilmez bağlantısını sorgulayan katmanlı bir roman olarak okumak mümkün. Bu yazının amacı, Latife Tekin'in romanda tartıştığı hatırlama, unutma, bellek ve kimlik konularım ve bunların birbirleriyle olan ilişkilerini irdelemektir. Alegorik bir roman olan Unutma Bahçesi; kendine özgü kuralları, başkaldırıları ve güç savaşlarıyla 'geçmiş'ten kopuk bir dünya modeli sunarken, roman karakterleri aracılığıyla, unutma ya da buna direnme, belleği tazeleme ya da silme, kimliği inkâr ya da kabul, düzene uyma ya da başkaldırma gibi çelişkileriyle, var olma sancıları içindeki modern insanın yazgısını evrensel bir dille anlatmaktadır.