İletişim Modelleri Işığında Dini İletişimin Doğası
Öz
Bu çalışmada iletişim modellerinin verileri ışığında dini iletişimin yapısı tahlil edilmektedir. Doğrusal ve etkileşimli iletişim modellerinde dile getirilen hususların dini iletişim açısından oynadıkları roller üzerinde durulmaktadır. Konunun teorik çerçevede ele alındığı bu çalışmada alan yazındaki tespitler, dini iletişim açısından değerlendirilmektedir. Doğrusal modellerde iletişimin temel öğeleri olarak kabul edilen kaynakla birlikte sırasıyla içerik analizi, medya analizi ve hedef analizi, kodlama ve gürültü faktörü gibi unsurlar üzerinde durulmaktadır. Etkileşimli modellerde ise dini iletişimin dairesel ve devingen yapısı, kaynak ile alıcının etkileşimi, sosyal çevrenin iletişimdeki rolü gibi konular işlenmektedir. Diğer iletişim türlerinde olduğu gibi dini iletişimin de psikososyal ve kültürel koşullara göre şekillendiği gözlemlenmektedir. İletişim modellerinde dile getirilen etkili iletişim faktörleri sayesinde dinin kendisine özgü metafizik içeriğiyle ilgili etkin paylaşımların yapılabileceği ortaya çıkmaktadır.
Anahtar Kelimeler
References
- Aristoteles. Retorik. çev. Mehmet H Doǧan. İstanbul: YKY, 2006.
- Aysel Aziz. İletişime Giriş. İstanbul: Hiperlink Yayınları, 5. Baskı., 2023.
- Cebeci Suat. Öğrenme ve Öğretme Süreçlerinde Dini İletişim. İstanbul: İz Yayıncılık, 2. Baskı., 2011.
- Certel Hüseyin. “Din-İletişim İlişkisi ve Dinî İletişim Engelleri”. SDÜ İlâhiyat Fakültesi Dergisi 2/21 (2008), 127-158.
- Demiray Uğur. Etkili iletişim. ed. Demiray Uğur. Ankara: Pegem Akademi, 2008.
- Demiray Uğur. “İletişim Modelleri”. Medya ve İletişim. ed. Gürcan H. İ. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları, 2. Baskı., 2012.
- Dökmen, Üstün. Sanatta Ve Günlük Yaşamda Iletişim Çatışmaları Ve Empati, 2015.
- Fiske, John vd. İletişim çalışmalrına giriş. Ankara: Pharmakon, 2015.
- Güngör Nazife. İletişim Kuramlar Yaklaşımlar. Ankara: Siyasal Kitabevi, 5. Baskı., 2020.
- İbn Kesir, Ebu’l-Fidâ. Tefsîru’l-Kur’âni’l-Azîm. 5 Cilt. Riyad: Dâru Tayyibe, 1997.