Legal Violations in Artificial Intelligence

Abstract

Today, when we look at technological developments and changes, it is obvious that social life has been reshaped. It is seen that artificial intelligence is one of the factors affecting such reshaping. Considering that the purpose of individuals is to sustain their lives, it is important to operate the decision-making mechanism rapidly. In this context, it is understood that artificial intelligence applications can affect the relevant processes in making decisions, and models are used to imitate human brains in order to collect information or data. It is thought that artificial intelligence makes our lives much easier, and that this situation may reach unpredictable and even unimaginable dimensions in the near future. However, although it may provide some benefits for humanity, it is also foreseen that artificial intelligence may cause various damages in terms of violations of law. This article discusses the actual or potential violations of law related to artificial intelligence, analyzes the legal problems, and offers an evaluation of possible solutions.

Keywords

• artificial intelligence
• legal violations
• legislation
• legal liability in artificial intelligence
• personality in artificial intelligence
• data privacy
• personal rights
• crime and punishment in artificial intelligence

Yapay Zekada Hukuk İhlalleri

Abstract

Günümüzde, teknolojik anlamda gelişim ve değişimlere bakıldığında toplumsal yaşamın adeta yeniden şekillendiği aşikârdır. Söz konusu şekillenmeleri etkileyen unsurlardan bir tanesinin de yapay zekâ olduğu görülmektedir. Bireylerin amacının, yaşamlarını idame ettirmek olduğu düşünüldüğünde, süratlice karar verme mekanizmasının işletilmesi önem arz etmektedir. Bu bağlamda; yapay zekâ uygulamalarının, kararların verilmesinde ilgili süreçleri etkileyebildiği, bilgilerin ya da verilerin toplanabilmesi için insanların beyinlerinin taklit edilmesine yönelik modellemelerin kullanıldığı anlaşılmaktadır. Yapay zekânın hayatımızı ciddi anlamda kolaylaştırdığı ve bu durumun yakın gelecekte tahmin edilemez, hatta akıl almaz boyutlara erişebileceği düşünülmektedir. Ancak her ne kadar insanlık adına birtakım faydalar sağlayabileceği düşünülse de hukuk ihlalleri açısından yapay zekânın muhtelif zararlara mahal verebileceği de öngörülmektedir. Bu makale yapay zekâ ile ilgili fiili veya olası hukuk ihlallerini masaya yatırmakta, problemlerin hukuki analizini yapmakta ve olası çözüm önerilerine işaret bir değerlendirme sunmaktadır. Anahtar Kelimeler: yapay zekâ, hukuk ihlalleri, mevzuat, yapay zekâda hukuki sorumluluk, yapay zekâda kişilik, veri gizliliği, kişi hakları, yapay zekada suç ve ceza.

Keywords

• yapay zekâ
• hukuk ihlalleri
• mevzuat
• yapay zekâda hukuki sorumluluk
• yapay zekâda kişilik
• veri gizliliği
• kişi hakları
• yapay zekada suç ve ceza

References

1. Afrouzi, A. E. (2020). “Yapay Zekâ Felsefesinin Tezahürü.” Alındığı URL: https://www.sosyalbilimler.org/yapa-zeka-felsefe/ (Erişim Tarihi: 10.08.2023).
2. Aksoy, H. (2021). “Yapay Zekâlı Varlıklar ve Ceza Hukuku.” International Journal of Economics, Politics, Humanities and Social Sciences 4(1): 11-27.
3. Androutsopolou, A., Karacapilidis, N., Loukis, E. ve Charalabidis, Y. (2019). “Transforming The Communication Between Citizens and Government Throught Al-guided Chatbots.” Government Information Quarterly, 36(2): 358-367. Alındığı URL: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0740624X17304008 (Erişim Tarihi: 11.02.2022).
4. Atalar, G. D. (2019). “Teknolojinin Gelişimi ve Hukuktaki Yansımaları.” İstanbul, Ankara ve İzmir Baroları Çalıştay Raporu 2019, Yapay Zekâ Çağında Hukuk içinde (s. 50-52). Alındığı URL: https://www.istanbulbarosu.org.tr/files/docs/Yapay_Zeka_Caginda_Hukuk2019.pdf (Erişim tarihi: 22.11.2023).
5. Atalay, M. ve Çelik, E. (2017). “Büyük Veri Analizinde Yapay Zekâ ve Makine Öğrenmesi Uygulamaları.” Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(22): 155-172.
6. Avaner, T. ve Çelik, M. (2021). “Türkiye’de Dijital Dönüşüm Ofisi ve Yapay Zekâ Yönetimi: Büyük Veri ve Yapay Zekâ Başkanlığının Geleceği Üzerine.” Journal of Civilization Studies, 6(2,1): 1-18.
7. Aydemir, M. (2018). “Robotların Ceza Sorumluluklarının Karşılaştırılması.” Suç ve Ceza Dergisi, 4: 1-96. Alındığı URL: https://www.tchd.org.tr/Uploads/Suc_ve_Ceza_2018- 4.pdf (Erişim Tarihi: 15.08.2022).
8. Bag, S., Pretorius, J. H. C., Gupta, S. ve Dwivedi, Y.K. (2021). “Role of Institutional Pressures and Resource In the Adoption of big Data Analytics Powered Artificial Intelligence, Sustainable Manufacturing Practices and Circular Economy.” Technological Forecasting and Social Change, 163 (Article No: 120429): 1-14. Alındığı URL: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0040162520312464 (Erişim Tarihi: 11.02.2022).

9. Bak, B. (2018). “Medeni Hukuk Açısından Yapay Zekânın Hukuki Statüsü ve Yapay Zekânın Hukuki Statüsü ve Yapay Zekâ Kullanımından Doğan Hukuki Sorumluluk.” TAAD, 9(35): 211-232.
10. Barocas, S. ve Selbst, A. (2016). “Big Data’s Disparate Impact.” Law Review, 104(3): 671-732.
11. Bayık, F. (2019). “Aristo ve Descartes Bağlamında Akıl ve Zekâ Kavramının Farkları.” Kaygı, 18(1): 172-187.
12. Bernstein, M. S., Levi, M., Magnus, D., Rajala, B., Satz, D. ve Waeiss, C. (2021). Ethics and Society Review of Artificial Intelligence Research. Alındığı URL: https://arxiv.org/pdf/2106.11521.pdf (Erişim Tarihi 02.09.2022)
13. Borgelt, C. ve Kruse, R. (2006). “Yapay Zekâ Yöntemleri”. Çeviren: Yusuf Dilay. Artificial Methodologies, 3(4): 153-163.
14. Caşın, M.H. Al, D. ve Başkır, N.D. (2021). “Yapay Zekâ ve Robotların Eylemlerinden Kaynaklanan Cezai Sorumluluk Sorunu.” Ankara Barosu Dergisi, 1: 1-74.
15. Cevher, E. ve Aydın, Y. (2020). “Yapay Zekânın Şafağında Sinema: Morgan Filmi Fragmanı Örneği.” İletişim Fakültesi Dergisi, 8(1): 614-642.
16. Craft, J. A. (2018). “Artificial Intelligence and the Softer Wide of Medicine.” Missouri Medicine, 115(5): 406-409.
17. Çağatay, H. (2019). “Yapay Zekâ ve Tekillik: Teknolojik Tekillik bize Ne Kadar Yakın ve Önemli.” Meta Zihin: Yapay Zekâ ve Zihin Felsefesi Dergisi, 2(2): 231-242.
18. Çamlıca, B. (2022). Yapay Zekânın Ceza Sorumluluğu ve Kişilik Tartışmaları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Bahçeşehir Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul. Alındığı URL: https://legalbank.net/arama (Erişim Tarihi: 04.10.2022).
19. Çelik, M.E. (2022). “Yapay Zekâ Ürünlerinin ve Sahiplik İkileminin Fikri Mülkiyet Hukuku Kapsamında Değerlendirilmesi.” Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 71(2): 581-620.
20. Çetin, S. (2019). “Türk Hukukunda Yapay Zekânın Düzenlenmesi.” İstanbul, Ankara ve İzmir Baroları Çalıştay Raporu 2019, Yapay Zekâ Çağında Hukuk içinde. Alındığı URL: https://www.istanbulbarosu.org.tr/files/docs/Yapay_Zeka_Caginda_Hukuk2019.pdf (Erişim tarihi: 22.11.2023).
21. Çetingül, N. (2021). “Ceza Sorumluluğu Bakımından Yapay Zekânın Hukuki Statüsünün Tartışılması.” İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(41): 1015-1042.
22. Çıtak, H. A. (2020). “Transhümanizm Karşısında Hukuk Devleri İdeali.” İnsan Hakları Yıllığı, 38: 1-40.
23. Darıcılı, A.B. (2020). “The Impact of Artificial Intelligence Management Upon International Security.” Savunma Bilimleri Dergisi, 19/1(37): 51-72.
24. Demirci, S. (2019). “Ürün Sorumluluk Sigortalarına Sorumluluk Hukuku ve Genel Şartlar Çerçevesinde Güncel Bir Bakış.” Ankara Barosu Dergisi, 53: 121-180.4
25. Dilek, G.Ö. (2019). “Yapay Zekânın Etik Gerçekliği.” Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, 2(4): 47-59.
26. Doğan, E. (2022). “Dijital Çağda Yeni Bir Hukuki Kişilik Arayışı.” Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 2022(158): 214-253). Alındığı URL: http://tbbdergisi.barobirlik.org.tr/m2022-158-2026 (Erişim Tarihi: 08.08.2022).
27. Deniz, T. (2020). “Yapay Zekâ ve Vergi Uygulamalarına Etkisi.” Anadolu Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1): 55-70.
28. Duran, M.S. (2017). “Kant’ın Ödev Ahlakı Üzerine.” Temaşa Erciyes Üniversitesi Felsefe Bölümü Dergisi, 6(57): 57-84.
29. Dülger, M. V. (2018). “Yapay Zekâlı Varlıkların Hukuk Dünyasına Yansıması.” Terazi Dergisi, 13(142): 82-87.
30. Dülger, M.V. (2021). “Günümüz Yapay Zekâ Teknolojisi ve Robot Yargıç /Avukat Gerçeği. Mesleğimiz Elimizden Gidiyor mu?” Alındığı URL: https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=3792182 (Erişim Tarihi: 22.07.2022).
31. Eltimur, D. (2022). “İnsan Haklarının Korunması Bağlamında Yapay Zekâ.” Akdeniz Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 12(2): 559-594.
32. Erdoğan, G. (2021). “Yapay Zekâ Hukukuna Genel bir Bakış.” Adalet Dergisi, 66: 117-192.
33. Eroğlu, M.S. (2022). Sorumluluk Hukukunda Yapay Zekâ. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Medipol Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. Alındığı URL: https://legalbank.net/arama (Erişim Tarihi: 04.10.2022).
34. Etike, Ş. (2023). “Yapay Zekâyı İnsan ve Kamusal Yarar İçin Çalıştırmak: ABD ve AB Politika Belgelerinin Önerileri.” Memleket, Siyaset Yönetim, 18(39): 220-249.
35. Görgülü, Ü. ve Kesgin, S. (2021). “Yapay Zekâ Robotlara Ahlaki ve Hukuki Statü Tanınması Problematiği, İslam Ahlakı ve Hukuki Açıdan Değerlendirme.” Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 20: 37-65.
36. Gültekin, A. (2021). “Klasik Mantıktan Bulanık Mantığa Yapay Zekâ Serüveni.” Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(22): 1-18.
37. Gülşen, İ. (2019). “İşletmelerde Yapay Zekâ Uygulamaları ve Faydaları: Perakende Sektöründe Bir Derleme.” Tüketici ve Tüketim Araştırmaları Dergisi, 11(2): 407-436.
38. Gümüş, E. ve Kasap, E. U. (2021). “Hemşirelik Mesleğinin Geleceği: Robot Hemşireler.” Sağlık Bilimlerinde Yapay Zekâ Dergisi, 1(2): 20-25.
39. Güner, C. (2020). “Yapay Zekânın Verdiği Zarardan Doğan Sözleşme Dışı Sorumluluğa Uygulanacak Hukuk.” Uyuşmazlık Mahkemesi Dergisi, 8(15): 229-272.
40. Hassabis,D., Kumaran, D., Summerfield ve Botvinick, M. (2017). “Neuroscience Inspired Artificial Intelligence.” Trend in Cognitive Science, 19(5): 245-258.
41. Howard, J. (2019). “Artificial Intelligence: Implications for the Future of Work.” Amerikan Journal of Industrial Medicine, 62(11): 917-926). Alındığı URL: https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/ajim.23037 (Erişim Tarihi: 14.02.2022).
42. İçer, Z. (2021). “Yapay Zekâ Temelli Önleyici Hukuk Mekanizmaları.” İstanbul Barosu, Yapay Zekâ Çalışma Grubu, Yıllık Raporu 2021, Yapay Zekâ Çağında Hukuk: Yapay Zekâ Temelli Teknolojiler ve Ceza Hukuku içinde (s. 30-43).
43. İnce, H., İmamoğlu, S. E. ve İmamoğlu, S. Z. (2021). “Yapay Zekâ Uygulamalarının Karar Verme Üzerine Etkileri: Kavramsal Bir Çalışma.” Economics and Management, 9(1): 50-63.
44. İpçi, Ö. (2021). “Avukatlık Mesleğinde Yapay Zekâ Kullanımı.” Trakya Üniversitesi Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Alındığı URL: https://legalbank.net/arama (Erişim Tarihi: 04.10.2022).
45. Jarrahi, M. H. (2018). Artificial Intelligence and the Future of Work: Human-Al Symbiosis in Organizational Decion Making. Alındığı URL: https://www.researchgate.net/profile/Mohammad-Hossein-Jarrahi/publication/320812037_ (Erişim Tarihi: 19.03.2023).
46. McCarty, J., Minsky, M., Rochester, N. ve Shannon, C. (1956). A Proposal for the Dartmouth Summer Research Project on Artificial Intelligence. Dartmouth Conference.
47. Kağıtcıoğlu, M. (2021). “Yapay Zekâ ve İdare Hukuku (Bugünden geleceğe Yönelik Bir Değerlendirme).” Hacettepe Fakültesi Dergisi, 11(1): 68-118.
48. Kambur, E. (2022). “Yapay Zekâ Çağında İnsan Kaynakları Yönetimi konusunda Yazılmış Türkçe Makaleler Üzerine Bir Araştırma.” Pamukkale University Journal of Social Sciences Institue, 48: 139-152.
49. Kanadoğlu, K. (2022). “Yapay Zekâ ve Hukuk." Alındığı URL: https://www.okan.edu.tr/hukuk/sayfa/8199/yapay-zeka-ve-hukuk/ (Erişim tarihi: 22.11.2023).
50. Karabağ, M. (2021). “Ahlaki Değerlerin Kodlanabilmesi Bağlamında Yapay Zekâ Etiğine Bir Bakış.” TRT Akademi, 6(13): 748-767.
51. Kaya, (M). (2021). “Sanayi 4.0’da Yapay Zekâ ve Türkiye.” Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 5(2): 1-32.
52. Keskenler, M. F. ve Keskenler, E. F. (2017). “Geçmişten Günümüze Yapay Sinir Ağları ve Tarihçesi.” Takvim-i Vekayi, 5(2): 8-19.
53. Kılıçarslan, S. (2019). “Yapay Zekânın Hukuki Statüsü ve Hukuki Kişiliği Üzerine Tartışmalar.” Yıldırım Beyazıt Hukuk Dergisi, 2: 363-389.
54. Kızılırmak, B. (2021). “Yapay Zekâ Otonom Varlıkların Dâhil Olduğu Suçlarda Önerilen Suç Sorumluluğu Modelleri.” İstanbul Barosu, Yapay Zekâ Çalışma Grubu, Yıllık Raporu 2021, Yapay Zekâ Çağında Hukuk: Yapay Zekâ Temelli Teknolojiler ve Ceza Hukuku içinde (s. 11-26).
55. Kronk, H. (2019). “Personalized Learning and In Education: What are Some Ethical Issues?” Alındığı URL: https://news.elearninginside.com/personalized-learning-and-ai-in-education-what-are-some-ethical-issues/ (Erişim Tarihi: 16.02.2022).
56. Kızrak, M. A. (2019). “Hukuk Teknolojilerinin Geliştirilmesi.” İstanbul, Ankara ve İzmir Baroları Çalıştay Raporu 2019, Yapay Zekâ Çağında Hukuk içinde (s. 18-21). Alındığı URL: https://www.istanbulbarosu.org.tr/files/docs/Yapay_Zeka_Caginda_Hukuk2019.pdf (Erişim tarihi: 22.11.2023).
57. Kızrak, M. A. ve Polat, B. (2018). “Derin Öğrenme ile Kalabalık Analizi Üzerine Detaylı Bir Araştırma.” Bilişim Teknolojileri Dergisi, 11(3): 263-286.
58. Köse, U. (2020). “Yapay Zekâ Etiği Çerçevesinde Geleceğin İşletmeleri: Dönüşüm ve Paradigma Değişiklikleri.” Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 8(5): 290-305. Alındığı URL: https://www.oxfordhandbooks.com/view/10.1093/oxfordhb/9780190067397.001.0001/oxfordhb-9780190067397-e-51#oxfordhb-9780190067397-e-51-div2-241 (Erişim Tarihi: 15.02.2022).
59. Lecun, Y., Bengio, Y. ve Hinton, G. (2015). “Deep Learning.” Nature, 521: 436-444.
60. Loogg, J. M. ve Moore, D. A. (2019). “Algorithm Appreciation: People Prefer Algorithmic to Human Judgment.” Organizational Behavior and Human Decision Processes, 151(219): 90-103.
61. Maia, A. (2017). “The Legal Status of Artificially Intelligent Robots.” Alındığı URL: https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=2985466 (Erişim Tarihi: 16.08.2022).
62. McCarty, J., Minsky, M., Rochester, N. ve Shannon, C. (1956). A Proposal for the Dartmouth Summer Research Project on Artificial Intelligence. Dartmouth Conference.
63. Mishra, S. ve Tripathi, A. R. (2021). “All Business Model: An Integrative Business Approach.” Journal of Innovation and Entrepreneurship, 10(18): 1-21. Alındığı URL: https://link.springer.com/article/10.1186/s13731-021-00157-5 (Erişim Tarihi: 16.02.2022).
64. Özçelik, Ş. B. (2021). “Yapay Zekânın Veri Koruma Sorumluluk ve Fikri Mülkiyet Açısından Ortaya Çıkardığı Hukuki Gereksinimler.” Adalet Dergisi, 1(6): 87-116.
65. Özdemir, A. E. G. (2021). “Yapay Zekâ Ortamında Kamu Yönetiminin Geleceği Üzerinde Bir Değerlendirme.” Kaytek Dergisi, 3(1): 34-60.
66. Özkan, A. (2023). “Yapay Zekâ Tarafından Üretilen Fikir ve Sanat Ürünlerinin Korunması.” Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 164: 207-237.
67. Özmen, C. (2019). “Dijital Konfederalizmden Teknolojik Tekilliğe Giden Süreçte Bilgi Güvenliği ve “Uyarlanmış Gerçek” Kavramı: Kuramsal Bir Çalışma.” Bilgi Yönetimi Dergisi, 2(2): 105-115.
68. Pagallo, U. (2020). “Vital, Sophia ve Şirket Robotların Hukuki Kişiliğinin Arayışında.” Çev. Ceren Soydan. ÇÜHFD, 5(1): 4047-4064.
69. Pasquale, F. (2019). “Artificial Intelligence and Legal Disruption: A New Model for Analysis.” Maryland Law Journal of Race, Religion Gender and Class, 19(1): 33-50.
70. Pillarisetty, R. ve Mishra, P. (2022). “A review AI Tools and Customer Experience in Online Fashion Retail.” International Journal of E-Business Research, 18(2): 1-12. Alındığı URL: https://www.igi-global.com/article/review-artificial-intelligence-toolcustomer/294111 (Erişim Tarihi: 25.08.2022).
71. Pirim, H. (2000). “Yapay Zekâ.” Yaşar Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, 1(1): 81-93.
72. Randhawa, G. K. ve Jackson, M. (2019). “The Role of Artificial Intelligence in Learning and Professional Development for Healthcare Professionals.” Healtcare Management Forum, 33(1): 19-24.
73. Richter, O. Z., Marin, V. I. ve Gouverneur, F. (2019). “Systematic Review of Research on Artificial Intelligence Applications in Higher Education Where Are The Educators?” International Journal of Educational Technology in Higher Education, 2019(16) (Article Number: 39): 1-27. Alındığı URL: https://educationaltechnologyjournal.springeropen.com/articles/10.1186/s41239-019- 0171-0 (Erişim Tarihi: 25.08.2022).
74. Roberts, H., Cowls, J., Morley, J., Joshi, I., Taddeo, M., Wincent, W. ve Floridi, L. (2021). “The Chinese Approach to Artificial Intelligence: An Analysis, of Policy, Ethics and Regulation.” AI and Soc, 36: 59–77, 36: 59-77. https://doi.org/10.1007/s00146-020-00992-2
75. Saheb, T., David, O., Carpenter, C. ve Saheb, T. (2021). “Mapping Research Strands of Ethics of Artificial Intelligence In Healthcare: A Bibliometric and Content Analysis.” National Library of Medicine, Computers In Biology and Medicine, 135 (Article No: 104660): 1-19. Alındığı URL: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0010482521004546?via%3Dihub (Erişim Tarihi: 24.02.2022).
76. Sharma, M., Luthra, S., Joshi, S. ve Kumar, A. (2021). “İmplementing Challenges of Artificial Intelligence: Evidence from Public Manufacturing Sector of an Emerging Economy.” Government Information, 39(4): 1-14. Alındığı URL: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0740624X2100065 (Erişim Tarihi: 11.02.2022).
77. Semiz, H. ve Öztürk, E. A. (2023). “Karayolları Taşımacılığında Sürüşe Geçiş Sürecinde Türkiye’nin İhtiyaç Duyacağı Mevzuat Değerlendirmeleri.” Akıllı Ulaşım Sistemleri ve Uygulamaları Dergisi, 6(1): 1-21.
78. Sucu, İ. ve Ataman, E. (2020). “Dijital Evrenin Yeni Dünyası Olarak Yapay Zekâ ve Her Filmi Üzerine Bir Çalışma.” E-Journal of New Media/Yeni Medya Elektronik Dergi, 4(1): 40-50.
79. Süslü, A. (2019). “Doğa ve İnsan Bilimlerinde Yapay Zekâ Uygulamaları.” Academia Journal of Nature and Human Sciences, 5(1): 1-10.
80. Tanrıverdi, A.A. (2021). “Yapay Zekânın Kamu Hizmetinin Sunumuna Etkileri.” AD, 1(66): 293-314.
81. Taşçı, G. ve Çelebi, M. (2020). “Eğitimde Yeni bir Paradigma: Yükseköğretimde Yapay Zekâ.” Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 16(29): 2346-2370.
82. Taşdemir, Ö., Özbay, Ü.V. ve Kireçtepe, B. (2020). “Robotların Hukuki ve Cezai Sorumluluğu Üzerine Bir Deneme.” A.Ü.H.F. Dergisi, 69(2): 793-833.
83. Taylor, M. T., Gulson, K. N. ve McDuire-Ra, D. (2021). “Artificial Intelligence from Colonial India: Race, Statistic and Facial Recognition in the Global South.” Sage Journals, 48(3): 663-689. Alındığı URL: https://journals.sagepub.com/doi/full/10.1177/01622439211060839 (Erişim Tarihi: 11.02.2022).
84. Topal, Ç. (2017). “Alan Turing’in Toplum Bilimsel Düşünü: Toplumsal Bir Düş Olarak Yapay Zekâ.” DTCF, 57(2): 1340-1364.
85. Turing, A. (1950). “Computing Machinery and Intelligence.” Mind, 49: 433-460.
86. Türe, S. ve Topuz, S. (2020). “Yapay Zekâ ve Askeri Uygulamalar.” Alındığı URL: https://www.milsoft.com.tr/wp-content/uploads/2020/08/Yapay-Zeka-ve-Askeri-Uygulamalar_v2.2.pdf (Erişim Tarihi: 24.01.2022).
87. Uğur, S. (2018). “Transhümanizm ve Öğrenmedeki Değişim.” Açık Öğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 4(3): 58-74.
88. Uzun, F. B. (2016). “Gerçek Kişilerin Hak Ehliyetine Uygulanacak Hukukun Tespiti.” HFD, 6(2): 11-48.
89. Ünver, M. ve Altunok. C. (2020). “Medikal Endüstride Yapay Zekâ ve Uzman Sistemlerin Sürekli İyileştirmeye Etkisi.” Academic Perspective Procedia, 3(1): 482-490.
90. Yeşilkaya, N. (2022). “Yapay Zekânın Tasarım ve İcadında Etiğe İlişkin İlkelerin Yer Alması İhtiyacı.” Şarkiyat İlmi Araştırmalar Dergisi, 14(3): 949-963.
91. Yeşilkaya, N. (2022). Felsefi Bir Sorun Olarak Yapay Zekâ. Bozok University Journal of Faculty of Theology, 22: 97-126.
92. Yılmaz, A. (2017). “Yapay Zekâ.” Alındığı UR: https://books.google.com.tr/books?hl= ve https://kodlab.com/kitaplar/9786059118804.pdf (Erişim Tarihi: 11.01.2022).
93. Yıldırım, B. F ve Özdemirci, F. (2019). “Kurumlarda Örtük Bilginin Yapay Zekâ Tavsiye Sistemleri Aracılığıyla Ortaya Çıkarılması.” Bilgi Yönetimi, 2(1): 34-43.
94. Yılmaz, İ. Y., Sözer, C. ve Elver, E. (2021). “Yapay Zekâ ile İlgili Güncel Düzenlemeler, Avrupa Birliği ve ABD’de Alınan Aksiyonlar Işığında Bir Değerler.” Adalet Dergisi, 66: 445-469.
95. Yılmaz, O. G. (2021). “Yargı Uygulamalarında Yapay Zekâ Kullanımı-Yapay Zekâ Hâkim Cübbesini Giyebilecek mi?” Adalet Dergisi, 1(66): 379-415.
96. Yitmen, E. (2018). Zihin Felsefesi Bağlamında Yapay Zekâ Üzerine Felsefi bir İrdeleme. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
97. Yılmaz, G. (2020). “Yapay Zekânın Yargı Sistemlerinde Kullanılmasına İlişkin Avrupa Etik Şartı.” Avrupa Marmara Araştırmaları Dergisi, 28(1): 27-55.
98. Yüksel, A.E.B. (2017). “Robot Hukuku.” TAAD, 7(29): 85-112. Zhai, X., Chu. E. O., Chai, C. S., Jong, M. S. Y., Istenic, A., Spector, M., Liu, B. J., Juan, J. ve Yan, L. (2021). “A Review of Artificial Intelligence (AI) in Education from 2010 to 2020.” Complexity, 6: 1-18. Alındığı URL: https://www.hindawi.com/journals/complexity/2021/8812542/ (Erişim Tarihi: 25.08.2022).
99. Zeide, E. (2020). “Robot Teaching, Pedagogy and Policy.” Alındığı URL: https://web.itu.edu.tr/~sonmez/lisans/ai/yapay_zeka_icerik1_1.6.pdf (Erişim Tarihi: 17.01.2022).
100. Artificial Intelligence and Human Right. (2018). (s. 1-22). Alındığı URL: https://www.accessnow.org/wp-content/uploads/2018/11/AI-and-Human-Rights.pdf (Erişim Tarihi: 20.03.2023).
101. "Dünyanın İlk Robot Avukatı.” (2020). Alındığı URL: https://hukukvebilisim.org/dunyanin-ilk-robot-avukati/ (Erişim Tarihi: 17.03.2023).
102. "Güvenilir Yapay Zekâ İçin Etik Esaslar.” (2018-2019). Alındığı URL: https://robotic.legal/guvenilir-yapay- zeka-icin-taslak-etik-esaslar/ (Erişim Tarihi: 21.02.2022).
103. İstanbul Barosu, Yapay Zekâ Çalışma Grubu, Yıllık Raporu 2021, Yapay Zekâ Çağında Hukuk: Yapay Zekâ Temelli Teknolojiler ve Ceza Hukuku (2021). Alındığı URL: https://www.istanbulbarosu.org.tr/files/komisyonlar/yzcg/2021yzcgyillikrapor.pdf (Erişim Tarihi: 18.03.2023).
104. İstanbul, Ankara ve İzmir Baroları Çalıştay Raporu 2019, Yapay Zekâ Çağında Hukuk (2019). Alındığı URL: https://www.istanbulbarosu.org.tr/files/docs/Yapay_Zeka_Caginda_Hukuk2019.pdf (Erişim tarihi: 22.11.2023)