1960-1980 DÖNEMİ PARLAMENTERLERİN SOSYOLOJİK ÖZELLİKLERİ

Öz

Parlamento, temsili demokraside seçmenlerle devlet arasında iletişimi sağlayan köprü görevi görmektedir. Aslında parlamentonun bu görevinin yanında yasa yapma ve elit sınıfı iktidara taşıma işlevleri de vardır. Hatta yasa yapma en önemli işlev olarak görülmesine karşın, temelde hangi açılardan parlamentoya bakılırsa bakılsın aslında parlamentonun bireyleri devlet yönetimine taşıma görevi hepsinden daha önemlidir. Bunu yapan parlamentoların sosyolojik profili bu görevleri yerine getiriş derecesi açısından önem taşımaktadır. Toplumu temsil etme derecesine bağlı olarak parlamentoların işlevleri değişmektedir. Toplumu temsil etme düzeyinin yüksekliği halkın parlamentoya olan desteğini arttırmakta, bu da parlamentodan çıkan kararların halk tarafından benimsenmesini kolaylaştırmaktadır. Türk parlamentoları açısından baktığımızda da aynı durumu görebilmekteyiz. Parlamentoların temsil düzeyleri arttıkça daha başarılı faaliyetlerde bulundukları, tersi durumda da daha az üretken oldukları görülmektedir. Ülkemizde Parlemento, temsil derecesi düşük olduğu için sürekli tartışmalara konu olmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Parlamento,Parlamenter Davranış,Toplumsal Temsil,Parlamenter Temsil

MONOGRAPHIC EVALUATION SOCIOLOGICAL PROPERTIES OF PARLAMENTERS BETWEEN 1960-1980

Abstract

Parliament serves as a bridge which provides communication between voters and the state in a representative democracy. Besides this function, parliament also makes laws and carries the elite class to power. Although lawmaking is seen as the most important function of a parliament, actually carrying ordinary citizens to the decision making process within the state apparatus is the most important function of the parliament. The sociological profile of parliaments is important and it affects the way they carry out this function. Functions of parliaments change in accordance with the way they represent the society. A high level of representation increases the support to the parliament by the people, which makes is easy for the people to embrace the decisions of the parliament. When we look at the Turkish parliaments, we see the same situation. It is seen that the higher the representative level of the parliament is, the more successful the parliament in general is also. Since the representative level of parliaments in our country has been low, parliament’s role in our society is incessantly a subject of discussion.

Keywords

• Parliament,Parliamentary Behavior,Societal Representation,Parliamentary Representation

References

1. Abadan,N. (1966), 1965 Seçimlerinin Tahlili, Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
2. Altan, C. (2008), Türkiye’de 1950-1960 Dönemi Milletvekillerinin Sosyolojik Özellikleri, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, sayı: 22, s.23-36.
3. Arı, M. (1991), Siyasal Katılım:1980 sonrası Türk Siyasal Sürecinde ANAP Ve ANAP Seçmen Profili, Ankara: Gazi SBE
4. Hanioğlu,Ş. (2007), Siyasal Temsil Olayının Osmanlı İmparatorluğundaki Yeri, E.Kalaycıoğlu, A. Y. Sarıbay (Eds.), Türkiye’de Politik Değişim ve Modernleşme,içinde İstanbul: Alfa Yayınları.
5. Huntington, S.P. (1968), Political Order In Changing Societies, New Have: Yale University Pres.
6. Kağıtçıbaşı,Çiğdem, (1988), İnsan ve İnsanlar, İstanbul: Evrim Yayınları.
7. Kalaycıoğlu,Ersin, (1980), Why Legislatures Persist İn Developing Countries: The Case of Turkey Legislative Studies Quarterly Comparative Iowa City Legislative Research Center Vol :5, No:1, s.123-140.
8. Kışlalı, A.T. (1996), Siyaset Bilimi, Ankara: İmge Yayınları.

9. Moore, J. B. (1982), Diktatörlüğün ve Demokrasinin Toplumsal Kökenleri (Çev.Ş. Tekeli-A. Şenel), Ankara: V Yayınları.
10. Öztekin, A. (2007), Siyaset Bilimine Giriş, Ankara: Siyasal Yayınevi.
11. Sarıbay, A.Y. (2001), Türkiye’de Demokrasi ve Politik Partiler, İstanbul: Alfa Yayınları.
12. Sezen, S. (1994), Seçim ve Demokrasi, Ankara: Gündoğan Yayınları.
13. Şengil, M. K. (1996), Birinci Dönem TBMM’de Düşünce Akımları, İstanbul: Cem Yayınları.
14. Turan,İ. (2007), Türkiye’de Siyasi Kültürün Oluşumu, Türkiye’de Politik Değişim ve Modernleşme, E. Kalaycıoğlu, A. Y. Sarıbay,(Eds.), İstanbul: Alfa Yayınları.
15. Yücekök,A.N. (1983), Türkiye’de Parlamentonun Evrimi, Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
16. Yücekök,A.N. (1987), Siyasetin Toplumsal Tabanı, Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.