Research Article
BibTex RIS Cite

Year 2026, Issue: 3, 18 - 37, 07.03.2026
https://izlik.org/JA58WS43MB

Abstract

Project Number

315

References

  • Akbaba, Sırrı. “Eğitimde Motivasyon”. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi 13 (2010), 343-361.
  • Altındal, Fatma. Ailelerin Ortaokul Çağındaki Çocuklarının Din Eğitiminde Karşılaştıkları Problemler (Antalya İli Örneği). Antalya: Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2023.
  • Arıcan, Sümeyra - Arıcı, Handan. “Sosyal Medyanın Gençlerin Din Algısına Etkileri”. Pamukkale Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 8/2 (2021), 1062-1106. https://doi.org/10.17859/pauifd.1020477
  • Arslan Parlak, Esma. Din Eğitiminde Medya Okuryazarlığı. İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2024.
  • Aşıkoğlu, Nevzat. “Din Öğretiminde Öğretmenin Rolü ve Din Dersi Öğretmeni Yeterlikleri (Türkiye Örneği)”. Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 15/1 (2011), 5-13. https://doi.org/10.18505/CUIFD.21154
  • Ayaydın, Nesrin. Din Öğretiminde Soyut Kavramların Öğretilmesiyle İlgili Problemlerin İncelenmesi. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2012.
  • Aydın, Büşra. Din Eğitiminde Medya Kullanımı. Kastamonu: Kastamonu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2022.
  • Baltacı, Ali. “Nitel Araştırmalarda Örnekleme Yöntemleri ve Örnek Hacmi Sorunsalı Üzerine Kavramsal Bir İnceleme”. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 7/1 (2018), 231-274.
  • Bandura, Albert. “Social Cognitive Theory of Mass Communication”. MEDIAPSYCHOLOGY, 265-299.
  • Bıçakcıgil, Betül Sena. Sosyal Medya Üzerinden Din Eğitimi İmkanı. Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2023.
  • Büyüköztürk, Şener vd. Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık, 26. Basım, 2019.
  • Can, Niyazi. “Öğretmen ve Yöneticinin Etkililiğinin Öğretimdeki Rolü”. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi 13/13 (01 Nisan 1998), 55-69.
  • Çakan, Zeki - Karateke, Tuncay. “Ortaokulda Okutulan Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Ders Kitaplarının Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi”. Kilis 7 Aralık Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 8/1 (30 Haziran 2021), 393-415. https://doi.org/10.46353/k7auifd.908188
  • Çakır, Seval. Bir Kurum Olarak Ailenin Din Eğitimi İşlevi. Sakarya: Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2019.
  • Çakmak, Fatih. “Din Eğitiminde Program Geliştirme ve Aile Faktörü”. Iğdır Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 1 (01 Mayıs 2013), 81-104.
  • Çetin, Saliha. Ebeveynlerin Çocuk Yetiştirme Tutumlarının Ailede Din Eğitimi Açısından İncelenmesi (Malatya Örneği). Malatya: İnönü Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2024.
  • Çın, Ahmet. İlk Çocukluk Döneminde Çocuğun Din Eğitimi ve Ailenin Din Eğitimine Etkisi (Diyarbakır Örneği). Diyarbakır: Dicle Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2019.
  • Çınar, Fatih. “Din Öğretiminde Öğretmen Yetiştirme Sorunu.” Journal of International Social Research 9/46 (01 Ekim 2016), 493-513. https://doi.org/10.17719/jisr.20164622617
  • Davoodi, Mohammad. The Role of the Teacher in Religious Education. Iran: Research Institute of Hawzah and University, 2019.
  • Dearman, Carla C. - Alber, Sheila R. “The Changing Face of Education: Teachers Cope With Challenges Through Collaboration and Reflective Study”. The Reading Teacher 58/7 (2005), 634-640. https://doi.org/10.1598/RT.58.7.4
  • Demir, Recep - Cebeci̇, Suat. “4-6 Yaş Grubu Çocuklarin Çizgi Filmlerden Etkilenme Durumları”. The Journal of Academic Social Science Studies 3/67 (2024), 291-306. https://doi.org/10.9761/JASSS7552
  • Deniz, Sultan. Din Eğitiminde Teknoloji ve Materyal Kullanımının Öğrencilerin Akademik Başarısına ve Öğrenmede Kalıcılığa Etkisi. Diyarbakır: Dicle Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2020.
  • Dias-Lacy, Samantha L. - Guirguis, Ruth V. “Challenges for New Teachers and Ways of Coping with Them”. Journal of Education and Learning 6/3 (2017), 265-272.
  • Doğru, Çetin - Sağlam, İsmail. “Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenlerinin Din Eğitimi Faaliyetlerinde Karşılaştıkları Sorunlar Üzerine Nitel Bir Araştırma (Iğdır İli Örneği)”. Dicle İlahiyat Dergisi 26/2 (2024), 268-291. https://doi.org/10.58852/dicd.1380773
  • Ermiş Vural, Esra. Medyadaki Dini İçerikli Yayınların Din Eğitimi Açısından İncelenmesi. Samsun: On Dokuz Mayıs Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2022.
  • Furat, Ayşe Zişan. Yetişkinlerin Yaygın Din Eğitiminde Televizyonun Yeri ve Fonksiyonları (İstanbul Örneği) - Sır Dizileri ve Dini Programlar. İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2008.
  • Gelici, Zehra. Sırlara Vurgu Yapan Mistik Televizyon Programlarını Din Eğitimi Açısından Tahlili. Sakarya: Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2007.
  • Gergin, Elif. Mesleğe Yeni Başlayan Öğretmenlerin İlk Yıllarda Karşılaştığı Zorluklar ve Bu Zorluklarla Başa Çıkma Yolları. İstanbul: Atatürk Eğitim Fakültesi, Yüksek Lisans Tezi, 2010.
  • Gök, Ramazan. Kaynaştırma Eğitimi Öğrencisi Bulunan İlkokul Sınıf Öğretmenlerinin Sınıf Yönetiminde Karşılaştıkları Zorluklar ve Bu Zorluklara Başa Çıkma Yöntemleri. Antalya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Fakültesi: Akdeniz Üniversitesi, Doktora Tezi, 2013.
  • Göv, Ayşe. Din Eğitiminde Kullanılan Eğitsel Oyunların Öğrenci Başarısı ve Kalıcılığına Etkisi. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2019.
  • Gümrükçüoğlu, Süleyman. “Çocuğun Din Eğitiminde Ailenin Rolü”. KADEM Kadın Araştırmaları Dergisi 3/1 (01 Haziran 2017), 39-60. https://doi.org/10.21798/kadem.20171301410
  • Işık, Ayşe. Sosyal Medyadaki İslam ve Kadın Konulu İçeriklerin Din Eğitimi Açısından İncelenmesi: Youtube Örneği. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2025.
  • İş, Engin - Atış, Muhsin. “Öğretmenlerin Karşılaştığı Güncel Sorunlar ve Bu Sorunların Mesleki Performanslarına Etkisi”. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 72 (2024), 489-552. https://doi.org/10.21764/maeuefd.1470413
  • Kurt, Tuba. Din Eğitimi Öğretmenlerinin Eğitim Alanındaki Uygulamalarının Eleştirel Pedagoji Bağlamında İncelenmesi. Konya: Necmettin Erbakan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2024.
  • Munthe, Bangun vd. “The Role of the Teacher in Implementing Christian Religion Education in Growing Christian Faith for Early Age Children”. Jurnal Obsesi : Jurnal Pendidikan Anak Usia Dini 7 (2023), 2641-2649. https://doi.org/10.31004/obsesi.v7i3.4484
  • Oyman, Nihat. “Din Eğitiminin Önündeki Engeller Araştırması Bağlamında Yeni Yöntem ve Teknikler”. Uluslararası Türk Kültür Coğrafyasında Sosyal Bilimler Dergisi 4/2 (2019), 121-135.
  • Ökmen, Hasan - Karadaş, Halil. “Sınıf Yönetiminde Öğretmenlerin Karşılaştıkları Sorunların Kaynağına İlişkin Bir Analiz”. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi 24/1 (2025), 408-428. https://doi.org/10.17755/esosder.1551945
  • Özdemir, Ömer. Ailenin, Çocuklarının Din Eğitimine Katkısı (İstanbul Örneği). İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2019.
  • Özdemir, Ömer. “Ebeveynlere Göre Ailede Çocuğun Din Eğitimi”. Necmettin Erbakan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 47/47 (25 Kasım 2019), 313-344.
  • Öztürk, Fatma Dolunay - Tosun, Aybiçe. “Sosyal Medyada Yer Alan Dini İçerikler ve Din Eğitimi Üzerindeki Etkileri: Bir Alan Araştırması”. Tokat İlmiyat Dergisi 9/2 (2021), 607-630. https://doi.org/10.51450/ilmiyat.1009036
  • Pasaribu, Endang. “Religious Education Teacher Efforts to Build and Nurture Children’s Morals: A Study of Mental Revolution of Junior High School Students”. AL-ISHLAH: Jurnal Pendidikan 15 (2023). https://doi.org/10.35445/alishlah.v15i4.2451
  • Sevgi, Gülender. Akademisyenlerin Bakış Açısıyla Öğretmenlik Mesleği Tutum ve Değerler Yeterlik Alanının Din Eğitimi Bağlamında İncelenmesi. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2021.
  • Şahin, Gülsüm. Din Eğitiminde Dijital Materyal Kullanımının Öğrenci Başarısına ve Kalıcılığına Etkisi (İmam Hatip Lisesi Örneği). Muş: Muş Alparslan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2024.
  • Şahin, Mehmet. “Öğretim Materyallerinin Öğrenme-Öğretme Sürecindeki İşlevine İlişkin Öğretmen Görüşlerinin Analizi”. Kastamonu Eğitim Dergisi 23/3 (2014), 995-1012.
  • Şimşek, Vahdeddin - Tosun, Cemal. “Zor Konuların Öğretiminde DKAB Öğretmeni: Ölüm Konusu Örneği”. Şırnak Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 29 (2022), 274-310. https://doi.org/10.35415/sirnakifd.1181130
  • Tamer, Fatma. Ai̇le Ve Di̇n Eği̇ti̇mi̇: İlköğreti̇m Düzeyi̇ndeki̇ Öğrenci̇lere Veri̇len Di̇n Kültürü Ve Ahlak Bi̇lgi̇si̇ Dersi̇ni̇n Sosyali̇zasyona Etki̇si̇. İsyanbul: T.C. Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2018.
  • Tamer, Fatma. Aile ve Din Eğitimi: İlköğretim Düzeyindeki Öğrencilere Verilen Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersinin Sosyalizasyona Etkisi. İstanbul: Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2018.
  • Tan, Hümeyra Nazlı. “Din Öğretimi Sürecinde Öğretmenlerin Yeterliliklerine, İhtiyaçlarına ve Sosyo-Psikolojik Problemlerine Yönelik Bir Meta-sentez Çalışması”. Amasya İlahiyat Dergisi 24 (2024), 407-446. https://doi.org/10.18498/amailad.1522389
  • Tüken, Yunus. Youtube’da Faaliyet Gösteren Dini İçerikli Kanallarının Din Eğitimi Açısından İncelenmesi. Elazığ: Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2021.
  • Ültay, Eser vd. “Sosyal Bilimlerde Betimsel İçerik Analizi”. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi 10 (2021), 188-201. https://doi.org/10.21733/ibad.871703
  • Vatansever Bayraktar, Hatice. “Sınıf Yönetiminde Öğrenci Motivasyonu ve Motivasyonu Etkileyen Etmenler”. Journal of Turkish Studies 10/3 (2015), 1079-1100. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.7788
  • Yalaza, Ayşe. Din Eğitimi Bağlamında 14-18 Yaş Öğrencilerinin Dini İçerik Üreten Youtuberlarla İlgili Görüşleri. Adana: Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2024.
  • Yeşilbaş, Zübeyde. İlköğretim okullarında Din Kültürü Ve Ahlak Bilgisi Derslerinde Öğretmen Tutumlarının Öğrenci ve Ders üzerindeki Etkileri, İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2006.

Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenlerine Göre Din Öğretimini Zorlaştıran Faktörler: Mersin İli Örneği

Year 2026, Issue: 3, 18 - 37, 07.03.2026
https://izlik.org/JA58WS43MB

Abstract

Bu araştırma, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretmenlerinin din öğretimi sürecinde karşılaştıkları güçlükleri belirlemeyi amaçlayan nitel bir çalışmadır. Araştırmada nitel araştırma geleneğine uygun olarak amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme tercih edilmiştir. Bu kapsamda Mersin il merkezinde görev yapan ve Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretmeni olma ölçütünü taşıyan farklı mesleki kıdem düzeylerine sahip 13 öğretmen çalışma grubunu oluşturmuştur. Elde edilen veriler olgubilim (fenomenoloji) deseni kullanılarak yorumlanmıştır. Bulgular betimsel analizle elde edilmiştir. Neticede din öğretimini zorlaştıran faktörlerin çok boyutlu olduğu ortaya konmuştur. Araştırma sonuçlarına göre öğretmenler din öğretiminde karşılaştıkları başlıca sorunları, öğretmen yeterliliklerindeki eksiklikler, öğrencilerin derse yönelik ilgilerinin azlığı, materyal yetersizliği, aile desteğinin yetersiz oluşu, okul idaresinin yeterli imkânı sağlamaması, okulların fiziki koşullarının yetersizliği ve medyanın olumsuz etkileri olduğunu ifade etmişlerdir. Öğrencilerin özellikle metafiziksel konular, din dili ve ders konularının günlük yaşamla ilişkilendirilmesi konularında zorlandıkları tespit edilmiştir. Katılımcılar bu gibi konuların din dersini anlama noktasında çok önemli olduğunu vurgulamışlardır. Ek olarak katılımcılar karşılaştıkları zorluklarla baş etmede iletişim becerilerini geliştirme, materyal çeşitliliğini artırma, model olma ve pedagojik donanımlarını güçlendirme gibi yöntemleri kullanmaktadır. Bulgular, din öğretiminin yalnızca sınıf içi süreçlerle sınırlı olmadığını aynı zamanda toplumsal, kültürel ve kurumsal dinamiklerden önemli ölçüde etkilendiğini göstermektedir. Bulgular, öğretmen eğitiminin hizmet içi etkinliklerle desteklenmesi, aile-okul iş birliğinin güçlendirilmesi ve dijital medya okuryazarlığına yönelik çalışmaların artırılması gerekliliğine işaret etmektedir.

Ethical Statement

25.11.2025 karar tarihli 315 karar sayılı etik kurul toplantısında "Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenlerine Göre Din Öğretimini Zorlaştıran Faktörler" başlıklı çalışmamız incelenmiş. Oy birliğiyle etik yönden uygun bulunmuştur.

Supporting Institution

Mersin Üniversitesi Rektörlüğü Sosyal ve Beşeri Bilimler Etik Kurulu

Project Number

315

References

  • Akbaba, Sırrı. “Eğitimde Motivasyon”. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi 13 (2010), 343-361.
  • Altındal, Fatma. Ailelerin Ortaokul Çağındaki Çocuklarının Din Eğitiminde Karşılaştıkları Problemler (Antalya İli Örneği). Antalya: Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2023.
  • Arıcan, Sümeyra - Arıcı, Handan. “Sosyal Medyanın Gençlerin Din Algısına Etkileri”. Pamukkale Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 8/2 (2021), 1062-1106. https://doi.org/10.17859/pauifd.1020477
  • Arslan Parlak, Esma. Din Eğitiminde Medya Okuryazarlığı. İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2024.
  • Aşıkoğlu, Nevzat. “Din Öğretiminde Öğretmenin Rolü ve Din Dersi Öğretmeni Yeterlikleri (Türkiye Örneği)”. Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 15/1 (2011), 5-13. https://doi.org/10.18505/CUIFD.21154
  • Ayaydın, Nesrin. Din Öğretiminde Soyut Kavramların Öğretilmesiyle İlgili Problemlerin İncelenmesi. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2012.
  • Aydın, Büşra. Din Eğitiminde Medya Kullanımı. Kastamonu: Kastamonu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2022.
  • Baltacı, Ali. “Nitel Araştırmalarda Örnekleme Yöntemleri ve Örnek Hacmi Sorunsalı Üzerine Kavramsal Bir İnceleme”. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 7/1 (2018), 231-274.
  • Bandura, Albert. “Social Cognitive Theory of Mass Communication”. MEDIAPSYCHOLOGY, 265-299.
  • Bıçakcıgil, Betül Sena. Sosyal Medya Üzerinden Din Eğitimi İmkanı. Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2023.
  • Büyüköztürk, Şener vd. Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık, 26. Basım, 2019.
  • Can, Niyazi. “Öğretmen ve Yöneticinin Etkililiğinin Öğretimdeki Rolü”. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi 13/13 (01 Nisan 1998), 55-69.
  • Çakan, Zeki - Karateke, Tuncay. “Ortaokulda Okutulan Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Ders Kitaplarının Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi”. Kilis 7 Aralık Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 8/1 (30 Haziran 2021), 393-415. https://doi.org/10.46353/k7auifd.908188
  • Çakır, Seval. Bir Kurum Olarak Ailenin Din Eğitimi İşlevi. Sakarya: Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2019.
  • Çakmak, Fatih. “Din Eğitiminde Program Geliştirme ve Aile Faktörü”. Iğdır Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 1 (01 Mayıs 2013), 81-104.
  • Çetin, Saliha. Ebeveynlerin Çocuk Yetiştirme Tutumlarının Ailede Din Eğitimi Açısından İncelenmesi (Malatya Örneği). Malatya: İnönü Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2024.
  • Çın, Ahmet. İlk Çocukluk Döneminde Çocuğun Din Eğitimi ve Ailenin Din Eğitimine Etkisi (Diyarbakır Örneği). Diyarbakır: Dicle Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2019.
  • Çınar, Fatih. “Din Öğretiminde Öğretmen Yetiştirme Sorunu.” Journal of International Social Research 9/46 (01 Ekim 2016), 493-513. https://doi.org/10.17719/jisr.20164622617
  • Davoodi, Mohammad. The Role of the Teacher in Religious Education. Iran: Research Institute of Hawzah and University, 2019.
  • Dearman, Carla C. - Alber, Sheila R. “The Changing Face of Education: Teachers Cope With Challenges Through Collaboration and Reflective Study”. The Reading Teacher 58/7 (2005), 634-640. https://doi.org/10.1598/RT.58.7.4
  • Demir, Recep - Cebeci̇, Suat. “4-6 Yaş Grubu Çocuklarin Çizgi Filmlerden Etkilenme Durumları”. The Journal of Academic Social Science Studies 3/67 (2024), 291-306. https://doi.org/10.9761/JASSS7552
  • Deniz, Sultan. Din Eğitiminde Teknoloji ve Materyal Kullanımının Öğrencilerin Akademik Başarısına ve Öğrenmede Kalıcılığa Etkisi. Diyarbakır: Dicle Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2020.
  • Dias-Lacy, Samantha L. - Guirguis, Ruth V. “Challenges for New Teachers and Ways of Coping with Them”. Journal of Education and Learning 6/3 (2017), 265-272.
  • Doğru, Çetin - Sağlam, İsmail. “Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenlerinin Din Eğitimi Faaliyetlerinde Karşılaştıkları Sorunlar Üzerine Nitel Bir Araştırma (Iğdır İli Örneği)”. Dicle İlahiyat Dergisi 26/2 (2024), 268-291. https://doi.org/10.58852/dicd.1380773
  • Ermiş Vural, Esra. Medyadaki Dini İçerikli Yayınların Din Eğitimi Açısından İncelenmesi. Samsun: On Dokuz Mayıs Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2022.
  • Furat, Ayşe Zişan. Yetişkinlerin Yaygın Din Eğitiminde Televizyonun Yeri ve Fonksiyonları (İstanbul Örneği) - Sır Dizileri ve Dini Programlar. İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2008.
  • Gelici, Zehra. Sırlara Vurgu Yapan Mistik Televizyon Programlarını Din Eğitimi Açısından Tahlili. Sakarya: Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2007.
  • Gergin, Elif. Mesleğe Yeni Başlayan Öğretmenlerin İlk Yıllarda Karşılaştığı Zorluklar ve Bu Zorluklarla Başa Çıkma Yolları. İstanbul: Atatürk Eğitim Fakültesi, Yüksek Lisans Tezi, 2010.
  • Gök, Ramazan. Kaynaştırma Eğitimi Öğrencisi Bulunan İlkokul Sınıf Öğretmenlerinin Sınıf Yönetiminde Karşılaştıkları Zorluklar ve Bu Zorluklara Başa Çıkma Yöntemleri. Antalya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Fakültesi: Akdeniz Üniversitesi, Doktora Tezi, 2013.
  • Göv, Ayşe. Din Eğitiminde Kullanılan Eğitsel Oyunların Öğrenci Başarısı ve Kalıcılığına Etkisi. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2019.
  • Gümrükçüoğlu, Süleyman. “Çocuğun Din Eğitiminde Ailenin Rolü”. KADEM Kadın Araştırmaları Dergisi 3/1 (01 Haziran 2017), 39-60. https://doi.org/10.21798/kadem.20171301410
  • Işık, Ayşe. Sosyal Medyadaki İslam ve Kadın Konulu İçeriklerin Din Eğitimi Açısından İncelenmesi: Youtube Örneği. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2025.
  • İş, Engin - Atış, Muhsin. “Öğretmenlerin Karşılaştığı Güncel Sorunlar ve Bu Sorunların Mesleki Performanslarına Etkisi”. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 72 (2024), 489-552. https://doi.org/10.21764/maeuefd.1470413
  • Kurt, Tuba. Din Eğitimi Öğretmenlerinin Eğitim Alanındaki Uygulamalarının Eleştirel Pedagoji Bağlamında İncelenmesi. Konya: Necmettin Erbakan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2024.
  • Munthe, Bangun vd. “The Role of the Teacher in Implementing Christian Religion Education in Growing Christian Faith for Early Age Children”. Jurnal Obsesi : Jurnal Pendidikan Anak Usia Dini 7 (2023), 2641-2649. https://doi.org/10.31004/obsesi.v7i3.4484
  • Oyman, Nihat. “Din Eğitiminin Önündeki Engeller Araştırması Bağlamında Yeni Yöntem ve Teknikler”. Uluslararası Türk Kültür Coğrafyasında Sosyal Bilimler Dergisi 4/2 (2019), 121-135.
  • Ökmen, Hasan - Karadaş, Halil. “Sınıf Yönetiminde Öğretmenlerin Karşılaştıkları Sorunların Kaynağına İlişkin Bir Analiz”. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi 24/1 (2025), 408-428. https://doi.org/10.17755/esosder.1551945
  • Özdemir, Ömer. Ailenin, Çocuklarının Din Eğitimine Katkısı (İstanbul Örneği). İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2019.
  • Özdemir, Ömer. “Ebeveynlere Göre Ailede Çocuğun Din Eğitimi”. Necmettin Erbakan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 47/47 (25 Kasım 2019), 313-344.
  • Öztürk, Fatma Dolunay - Tosun, Aybiçe. “Sosyal Medyada Yer Alan Dini İçerikler ve Din Eğitimi Üzerindeki Etkileri: Bir Alan Araştırması”. Tokat İlmiyat Dergisi 9/2 (2021), 607-630. https://doi.org/10.51450/ilmiyat.1009036
  • Pasaribu, Endang. “Religious Education Teacher Efforts to Build and Nurture Children’s Morals: A Study of Mental Revolution of Junior High School Students”. AL-ISHLAH: Jurnal Pendidikan 15 (2023). https://doi.org/10.35445/alishlah.v15i4.2451
  • Sevgi, Gülender. Akademisyenlerin Bakış Açısıyla Öğretmenlik Mesleği Tutum ve Değerler Yeterlik Alanının Din Eğitimi Bağlamında İncelenmesi. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2021.
  • Şahin, Gülsüm. Din Eğitiminde Dijital Materyal Kullanımının Öğrenci Başarısına ve Kalıcılığına Etkisi (İmam Hatip Lisesi Örneği). Muş: Muş Alparslan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2024.
  • Şahin, Mehmet. “Öğretim Materyallerinin Öğrenme-Öğretme Sürecindeki İşlevine İlişkin Öğretmen Görüşlerinin Analizi”. Kastamonu Eğitim Dergisi 23/3 (2014), 995-1012.
  • Şimşek, Vahdeddin - Tosun, Cemal. “Zor Konuların Öğretiminde DKAB Öğretmeni: Ölüm Konusu Örneği”. Şırnak Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 29 (2022), 274-310. https://doi.org/10.35415/sirnakifd.1181130
  • Tamer, Fatma. Ai̇le Ve Di̇n Eği̇ti̇mi̇: İlköğreti̇m Düzeyi̇ndeki̇ Öğrenci̇lere Veri̇len Di̇n Kültürü Ve Ahlak Bi̇lgi̇si̇ Dersi̇ni̇n Sosyali̇zasyona Etki̇si̇. İsyanbul: T.C. Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2018.
  • Tamer, Fatma. Aile ve Din Eğitimi: İlköğretim Düzeyindeki Öğrencilere Verilen Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersinin Sosyalizasyona Etkisi. İstanbul: Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2018.
  • Tan, Hümeyra Nazlı. “Din Öğretimi Sürecinde Öğretmenlerin Yeterliliklerine, İhtiyaçlarına ve Sosyo-Psikolojik Problemlerine Yönelik Bir Meta-sentez Çalışması”. Amasya İlahiyat Dergisi 24 (2024), 407-446. https://doi.org/10.18498/amailad.1522389
  • Tüken, Yunus. Youtube’da Faaliyet Gösteren Dini İçerikli Kanallarının Din Eğitimi Açısından İncelenmesi. Elazığ: Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2021.
  • Ültay, Eser vd. “Sosyal Bilimlerde Betimsel İçerik Analizi”. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi 10 (2021), 188-201. https://doi.org/10.21733/ibad.871703
  • Vatansever Bayraktar, Hatice. “Sınıf Yönetiminde Öğrenci Motivasyonu ve Motivasyonu Etkileyen Etmenler”. Journal of Turkish Studies 10/3 (2015), 1079-1100. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.7788
  • Yalaza, Ayşe. Din Eğitimi Bağlamında 14-18 Yaş Öğrencilerinin Dini İçerik Üreten Youtuberlarla İlgili Görüşleri. Adana: Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2024.
  • Yeşilbaş, Zübeyde. İlköğretim okullarında Din Kültürü Ve Ahlak Bilgisi Derslerinde Öğretmen Tutumlarının Öğrenci ve Ders üzerindeki Etkileri, İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2006.

Factors Complicating Religious Education According to Religious Culture and Ethics Teachers: The Case of Mersin Province

Year 2026, Issue: 3, 18 - 37, 07.03.2026
https://izlik.org/JA58WS43MB

Abstract

This study is a qualitative research aiming to identify the difficulties encountered by teachers of Religious Culture and Moral Knowledge during the process of religious instruction. In line with the qualitative research tradition, criterion sampling, one of the purposive sampling methods, was employed. In this context, the study group consisted of 13 teachers working in the central district of Mersin who met the criterion of being teachers of Religious Culture and Moral Knowledge and who had varying levels of professional experience. The data were collected and analyzed using the phenomenological research design. The findings were obtained through descriptive analysis. The results revealed that the factors complicating religious instruction are multidimensional. According to the findings, teachers identified the main challenges in religious instruction as deficiencies in teacher qualifications, students’ low level of interest in the course, inadequacy of instructional materials, insufficient family support, lack of adequate institutional support from school administrations, poor physical conditions of schools, and the negative influence of the media. It was determined that students particularly struggle with metaphysical issues, religious language, and relating course content to daily life. Participants emphasized that these aspects are crucial for understanding religion classes. Additionally, teachers reported that they cope with these challenges by strengthening their communication skills, increasing the diversity of instructional materials, acting as role models, and improving their pedagogical competencies. The findings indicate that religious instruction is not limited to in-class processes but is significantly influenced by social, cultural, and institutional dynamics. Furthermore, the findings point to the necessity of supporting teacher education through in-service training activities, strengthening family–school cooperation, and increasing efforts toward digital media literacy.

Ethical Statement

At the ethics committee meeting dated 25.11.2025 and numbered 315, our study titled "Factors Making Religious Education Difficult According to Religious Culture and Moral Knowledge Teachers" was reviewed. It was unanimously found to be ethically acceptable.

Supporting Institution

Mersin University Rectorate Social and Human Sciences Ethics Committee

Project Number

315

References

  • Akbaba, Sırrı. “Eğitimde Motivasyon”. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi 13 (2010), 343-361.
  • Altındal, Fatma. Ailelerin Ortaokul Çağındaki Çocuklarının Din Eğitiminde Karşılaştıkları Problemler (Antalya İli Örneği). Antalya: Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2023.
  • Arıcan, Sümeyra - Arıcı, Handan. “Sosyal Medyanın Gençlerin Din Algısına Etkileri”. Pamukkale Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 8/2 (2021), 1062-1106. https://doi.org/10.17859/pauifd.1020477
  • Arslan Parlak, Esma. Din Eğitiminde Medya Okuryazarlığı. İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2024.
  • Aşıkoğlu, Nevzat. “Din Öğretiminde Öğretmenin Rolü ve Din Dersi Öğretmeni Yeterlikleri (Türkiye Örneği)”. Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 15/1 (2011), 5-13. https://doi.org/10.18505/CUIFD.21154
  • Ayaydın, Nesrin. Din Öğretiminde Soyut Kavramların Öğretilmesiyle İlgili Problemlerin İncelenmesi. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2012.
  • Aydın, Büşra. Din Eğitiminde Medya Kullanımı. Kastamonu: Kastamonu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2022.
  • Baltacı, Ali. “Nitel Araştırmalarda Örnekleme Yöntemleri ve Örnek Hacmi Sorunsalı Üzerine Kavramsal Bir İnceleme”. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 7/1 (2018), 231-274.
  • Bandura, Albert. “Social Cognitive Theory of Mass Communication”. MEDIAPSYCHOLOGY, 265-299.
  • Bıçakcıgil, Betül Sena. Sosyal Medya Üzerinden Din Eğitimi İmkanı. Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2023.
  • Büyüköztürk, Şener vd. Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık, 26. Basım, 2019.
  • Can, Niyazi. “Öğretmen ve Yöneticinin Etkililiğinin Öğretimdeki Rolü”. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi 13/13 (01 Nisan 1998), 55-69.
  • Çakan, Zeki - Karateke, Tuncay. “Ortaokulda Okutulan Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Ders Kitaplarının Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi”. Kilis 7 Aralık Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 8/1 (30 Haziran 2021), 393-415. https://doi.org/10.46353/k7auifd.908188
  • Çakır, Seval. Bir Kurum Olarak Ailenin Din Eğitimi İşlevi. Sakarya: Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2019.
  • Çakmak, Fatih. “Din Eğitiminde Program Geliştirme ve Aile Faktörü”. Iğdır Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 1 (01 Mayıs 2013), 81-104.
  • Çetin, Saliha. Ebeveynlerin Çocuk Yetiştirme Tutumlarının Ailede Din Eğitimi Açısından İncelenmesi (Malatya Örneği). Malatya: İnönü Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2024.
  • Çın, Ahmet. İlk Çocukluk Döneminde Çocuğun Din Eğitimi ve Ailenin Din Eğitimine Etkisi (Diyarbakır Örneği). Diyarbakır: Dicle Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2019.
  • Çınar, Fatih. “Din Öğretiminde Öğretmen Yetiştirme Sorunu.” Journal of International Social Research 9/46 (01 Ekim 2016), 493-513. https://doi.org/10.17719/jisr.20164622617
  • Davoodi, Mohammad. The Role of the Teacher in Religious Education. Iran: Research Institute of Hawzah and University, 2019.
  • Dearman, Carla C. - Alber, Sheila R. “The Changing Face of Education: Teachers Cope With Challenges Through Collaboration and Reflective Study”. The Reading Teacher 58/7 (2005), 634-640. https://doi.org/10.1598/RT.58.7.4
  • Demir, Recep - Cebeci̇, Suat. “4-6 Yaş Grubu Çocuklarin Çizgi Filmlerden Etkilenme Durumları”. The Journal of Academic Social Science Studies 3/67 (2024), 291-306. https://doi.org/10.9761/JASSS7552
  • Deniz, Sultan. Din Eğitiminde Teknoloji ve Materyal Kullanımının Öğrencilerin Akademik Başarısına ve Öğrenmede Kalıcılığa Etkisi. Diyarbakır: Dicle Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2020.
  • Dias-Lacy, Samantha L. - Guirguis, Ruth V. “Challenges for New Teachers and Ways of Coping with Them”. Journal of Education and Learning 6/3 (2017), 265-272.
  • Doğru, Çetin - Sağlam, İsmail. “Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenlerinin Din Eğitimi Faaliyetlerinde Karşılaştıkları Sorunlar Üzerine Nitel Bir Araştırma (Iğdır İli Örneği)”. Dicle İlahiyat Dergisi 26/2 (2024), 268-291. https://doi.org/10.58852/dicd.1380773
  • Ermiş Vural, Esra. Medyadaki Dini İçerikli Yayınların Din Eğitimi Açısından İncelenmesi. Samsun: On Dokuz Mayıs Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2022.
  • Furat, Ayşe Zişan. Yetişkinlerin Yaygın Din Eğitiminde Televizyonun Yeri ve Fonksiyonları (İstanbul Örneği) - Sır Dizileri ve Dini Programlar. İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2008.
  • Gelici, Zehra. Sırlara Vurgu Yapan Mistik Televizyon Programlarını Din Eğitimi Açısından Tahlili. Sakarya: Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2007.
  • Gergin, Elif. Mesleğe Yeni Başlayan Öğretmenlerin İlk Yıllarda Karşılaştığı Zorluklar ve Bu Zorluklarla Başa Çıkma Yolları. İstanbul: Atatürk Eğitim Fakültesi, Yüksek Lisans Tezi, 2010.
  • Gök, Ramazan. Kaynaştırma Eğitimi Öğrencisi Bulunan İlkokul Sınıf Öğretmenlerinin Sınıf Yönetiminde Karşılaştıkları Zorluklar ve Bu Zorluklara Başa Çıkma Yöntemleri. Antalya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Fakültesi: Akdeniz Üniversitesi, Doktora Tezi, 2013.
  • Göv, Ayşe. Din Eğitiminde Kullanılan Eğitsel Oyunların Öğrenci Başarısı ve Kalıcılığına Etkisi. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2019.
  • Gümrükçüoğlu, Süleyman. “Çocuğun Din Eğitiminde Ailenin Rolü”. KADEM Kadın Araştırmaları Dergisi 3/1 (01 Haziran 2017), 39-60. https://doi.org/10.21798/kadem.20171301410
  • Işık, Ayşe. Sosyal Medyadaki İslam ve Kadın Konulu İçeriklerin Din Eğitimi Açısından İncelenmesi: Youtube Örneği. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2025.
  • İş, Engin - Atış, Muhsin. “Öğretmenlerin Karşılaştığı Güncel Sorunlar ve Bu Sorunların Mesleki Performanslarına Etkisi”. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 72 (2024), 489-552. https://doi.org/10.21764/maeuefd.1470413
  • Kurt, Tuba. Din Eğitimi Öğretmenlerinin Eğitim Alanındaki Uygulamalarının Eleştirel Pedagoji Bağlamında İncelenmesi. Konya: Necmettin Erbakan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2024.
  • Munthe, Bangun vd. “The Role of the Teacher in Implementing Christian Religion Education in Growing Christian Faith for Early Age Children”. Jurnal Obsesi : Jurnal Pendidikan Anak Usia Dini 7 (2023), 2641-2649. https://doi.org/10.31004/obsesi.v7i3.4484
  • Oyman, Nihat. “Din Eğitiminin Önündeki Engeller Araştırması Bağlamında Yeni Yöntem ve Teknikler”. Uluslararası Türk Kültür Coğrafyasında Sosyal Bilimler Dergisi 4/2 (2019), 121-135.
  • Ökmen, Hasan - Karadaş, Halil. “Sınıf Yönetiminde Öğretmenlerin Karşılaştıkları Sorunların Kaynağına İlişkin Bir Analiz”. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi 24/1 (2025), 408-428. https://doi.org/10.17755/esosder.1551945
  • Özdemir, Ömer. Ailenin, Çocuklarının Din Eğitimine Katkısı (İstanbul Örneği). İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2019.
  • Özdemir, Ömer. “Ebeveynlere Göre Ailede Çocuğun Din Eğitimi”. Necmettin Erbakan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 47/47 (25 Kasım 2019), 313-344.
  • Öztürk, Fatma Dolunay - Tosun, Aybiçe. “Sosyal Medyada Yer Alan Dini İçerikler ve Din Eğitimi Üzerindeki Etkileri: Bir Alan Araştırması”. Tokat İlmiyat Dergisi 9/2 (2021), 607-630. https://doi.org/10.51450/ilmiyat.1009036
  • Pasaribu, Endang. “Religious Education Teacher Efforts to Build and Nurture Children’s Morals: A Study of Mental Revolution of Junior High School Students”. AL-ISHLAH: Jurnal Pendidikan 15 (2023). https://doi.org/10.35445/alishlah.v15i4.2451
  • Sevgi, Gülender. Akademisyenlerin Bakış Açısıyla Öğretmenlik Mesleği Tutum ve Değerler Yeterlik Alanının Din Eğitimi Bağlamında İncelenmesi. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2021.
  • Şahin, Gülsüm. Din Eğitiminde Dijital Materyal Kullanımının Öğrenci Başarısına ve Kalıcılığına Etkisi (İmam Hatip Lisesi Örneği). Muş: Muş Alparslan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2024.
  • Şahin, Mehmet. “Öğretim Materyallerinin Öğrenme-Öğretme Sürecindeki İşlevine İlişkin Öğretmen Görüşlerinin Analizi”. Kastamonu Eğitim Dergisi 23/3 (2014), 995-1012.
  • Şimşek, Vahdeddin - Tosun, Cemal. “Zor Konuların Öğretiminde DKAB Öğretmeni: Ölüm Konusu Örneği”. Şırnak Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 29 (2022), 274-310. https://doi.org/10.35415/sirnakifd.1181130
  • Tamer, Fatma. Ai̇le Ve Di̇n Eği̇ti̇mi̇: İlköğreti̇m Düzeyi̇ndeki̇ Öğrenci̇lere Veri̇len Di̇n Kültürü Ve Ahlak Bi̇lgi̇si̇ Dersi̇ni̇n Sosyali̇zasyona Etki̇si̇. İsyanbul: T.C. Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2018.
  • Tamer, Fatma. Aile ve Din Eğitimi: İlköğretim Düzeyindeki Öğrencilere Verilen Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersinin Sosyalizasyona Etkisi. İstanbul: Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2018.
  • Tan, Hümeyra Nazlı. “Din Öğretimi Sürecinde Öğretmenlerin Yeterliliklerine, İhtiyaçlarına ve Sosyo-Psikolojik Problemlerine Yönelik Bir Meta-sentez Çalışması”. Amasya İlahiyat Dergisi 24 (2024), 407-446. https://doi.org/10.18498/amailad.1522389
  • Tüken, Yunus. Youtube’da Faaliyet Gösteren Dini İçerikli Kanallarının Din Eğitimi Açısından İncelenmesi. Elazığ: Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2021.
  • Ültay, Eser vd. “Sosyal Bilimlerde Betimsel İçerik Analizi”. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi 10 (2021), 188-201. https://doi.org/10.21733/ibad.871703
  • Vatansever Bayraktar, Hatice. “Sınıf Yönetiminde Öğrenci Motivasyonu ve Motivasyonu Etkileyen Etmenler”. Journal of Turkish Studies 10/3 (2015), 1079-1100. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.7788
  • Yalaza, Ayşe. Din Eğitimi Bağlamında 14-18 Yaş Öğrencilerinin Dini İçerik Üreten Youtuberlarla İlgili Görüşleri. Adana: Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2024.
  • Yeşilbaş, Zübeyde. İlköğretim okullarında Din Kültürü Ve Ahlak Bilgisi Derslerinde Öğretmen Tutumlarının Öğrenci ve Ders üzerindeki Etkileri, İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2006.
There are 53 citations in total.

Details

Primary Language Turkish
Subjects Religious Education
Journal Section Research Article
Authors

Rabia Abuzar 0009-0009-3649-0922

Halime Tokgöz 0009-0002-5542-2801

Project Number 315
Submission Date January 5, 2026
Acceptance Date March 6, 2026
Publication Date March 7, 2026
IZ https://izlik.org/JA58WS43MB
Published in Issue Year 2026 Issue: 3

Cite

ISNAD Abuzar, Rabia - Tokgöz, Halime. “Din Kültürü Ve Ahlak Bilgisi Öğretmenlerine Göre Din Öğretimini Zorlaştıran Faktörler: Mersin İli Örneği”. Mersin İlahiyat Dergisi. 3 (March 1, 2026): 18-37. https://izlik.org/JA58WS43MB.

Aim & Scope

Mersin İlahiyat Dergisi, Sosyal ve Beşeri Bilimler/İlahiyat alanına dair akademik çalışmaları yayımlamak suretiyle kamuoyu ile paylaşmayı ve bahsi geçen alanların bilgi birikimine katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Söz konusu alanlara ait bilimsel çalışmaların yayımlanması bilimin evrenselliğine katkı sağlayacağı gibi bilginin erişilebilirliğini de kolaylaştıracaktır. Bu nedenle dergimizin en nihai hedefi bilim adına üretilen bilgileri topluma karşılıksız bir şekilde iletmek ve bilimin evrenselliğini pekiştirmektir.

Derginin kapsamına Temel İslam Bilimleri'nden Tefsir, Hadis, Kelam, İslam Hukuku, İslam Mezhepleri Tarihi, Tasavvuf, Arap Dili ve Belagatı-Edebiyatı, Kıraat alanları; Felsefe ve Din Bilimleri'nden İslam Felsefesi, Din Felsefesi, Din Psikolojisi, Din Sosyolojisi, Din Eğitimi, Dinler Tarihi, Mantık alanları; İslam Tarihi ve Sanatları'ndan İslam Tarihi, Türk İslam Sanatları , Türk İslam Edebiyatı, Türk Din Musikisi alanları ile Din Kültürü ve Ahlâk Bilgisi Eğitimi alanından çalışmalar girmektedir.

Türkçe'nin yanı sıra Arapça ve İngilizce hazırlanmış bilimsel çalışmalar da yayımlanabilir.

Derginin hedef kitlesini akademisyenler, araştırmacılar, profesyoneller, öğrenciler ve ilgili mesleki, akademik kurum ve kuruluşlar oluşturur.

Tezden üretilen makalelerde öğrenci ilk yazar, danışman ikinci yazar olmalıdır.

 

Genel İlkeler

1. Mersin İlahiyat Dergisi, elektronik ortamda yayımlanan hakemli akademik bir dergidir. Mersin İlahiyat Dergisi, Sürekli Yayın (Continuous Publication) modelini benimsemiştir. Dergiye gönderilen çalışmalar, hakem değerlendirme ve editör kurulu süreçlerinin tamamlanmasını takiben bekletilmeden yayımlanmaktadır.  Gerektiği durumlarda bu sayıların dışında özel veya ek sayılar yayımlanabilir. Dergiye yeterli sayıda makale ulaşması halinde bu tarihlerden önce makale kabulü durdurulabilir.

2. Dergi, Sosyal ve Beşeri Bilimler/İlahiyat alanına dair araştırma makaleleri çalışmaları yayımlar.

3. Dergiye gönderilen metinler daha önce başka bir yerde yayımlanmış ya da yayımlanmak üzere bir dergiye gönderilmiş olmamalıdır. Lisansüstü tezlerden üretilen metinler ile sempozyum bildirileri ise makale başında etik beyana yer verilerek dergi sistemine yüklenebilir. Örnek: Bu çalışma … tarihinde sunulan/tamamlanan … başlıklı doktora tezi esas alınarak hazırlanmıştır. /This article is extracted from my doctorate dissertation entitled “…”, (Master Thesis/PhD Dissertation, ….. University, Mersin/Türkiye, 2025).

4. Etik kurul izni gerektiren araştırmalarda etik kurul onayı alınmalı ve bu onay (kurul adı, tarih ve sayı no) çalışmanın ilk sayfası ile yöntem kısmında zikredilmelidir. Etik kurul izni makale gönderiminde ek dosya olarak sisteme yüklenmelidir. Etik kurul izni gerektiren araştırmalar için derginin Etik İlkeler ve Yayın Politikası'nı inceleyiniz.

5. Çalışmalar intihal.net yazılımı aracılığıyla intihal kontrolünden geçirilir. Dergimizde maksimum benzerlik oranı %20 olarak kabul edilmektedir.

6. Tezden üretilen makalelerde öğrenci ilk yazar, danışman ikinci yazar olmalıdır.

7. Birden fazla yazarlı çalışmalar için çıkar çatışması ve yazar katkı oranı beyan formu doldurularak sisteme yüklenmelidir. Çıkar çatışması ve yazar katkı beyan formu için tıklayınız.

8. Derginin yayın dili Türkçe’dir. Ancak her sayıda yayımlanan toplam makale sayısının 1/3’ünü geçmemek kaydıyla İngilizce ve Arapça yazılmış araştırmalara da dergide yer verilir.

9. Makalelerde (başlık, yazar bilgisi, öz ve kaynakça dahil) kelime sayısı en fazla 12.000 olmalıdır. Dergiye gönderilecek olan kitap değerlendirmeleri 1.500 kelimeyi aşmamalıdır.

10. Makalenin başında Türkçe ve İngilizce başlıklar, 200-300 kelimelik Türkçe Öz ve İngilizce Abstract; 5-8 kelimelik Türkçe anahtar kelimeler ve İngilizce keywords yazılmalıdır. İlk anahtar kelime mutlaka ilgili bilim alanının adı olmalıdır. (Örneğin: Hadis, Din Eğitimi ...) Anahtar kelimeler genelden özele sıralanmalıdır.

11. Öz/Abstract tek paragraf hâlinde yazılmalıdır. Öz kısmında yer alıp Türkçe olmayan özel isim (din, mezhep, şahıs, sûre vb.), kitap adı ve kavramların yazımında Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi'nin (Bk. https://islamansiklopedisi.org.tr/) imlasına uyulmalıdır. İngilizce (abstract ve keywords) metninde yer alan özel isimler, kitap adları ve kavramların yazımında ise Encyclopaedia of Islam'ın 3. edisyonu dikkate alınmalıdır.

12. Çeviri, sadeleştirme ve transkripsiyon yazılarına orijinal metinlerin fotokopileri veya PDF formatı eklenmelidir.

13. Makale yazımında uluslararası uygunluk açısından Zotero, Mendeley ya da Endnote kullanımını önerilmektedir.

14. Makale, İsnad Atıf Sistemi 2. edisyona (Dipnotlu) uygun olmalıdır. İSNAD Atıf Sistemi 2. edisyona (Dipnotlu) uygun olarak hazırlanmayan makaleler düzeltme için yazara iade edilir. Arapça kaynaklarda yazar ve eser isimlerinde transkripsiyon alfabesi kullanılmamalıdır.

15. Arapça makalelerin sonunda latin harfleriyle KAYNAKÇA bulunmak zorundadır.

16. Alt ve Üst Bilgi girişi yapılmamalı; Sayfa numarası eklenmemelidir.

17. Makale, dergi makale şablonu kullanılarak yazılabilir veya mevcut metin şablona aktarılır. Makale şablonu kullanılmayan çalışmalar değerlendirmeye alınmayacaktır. Makale yazım şablonu için tıklayınız.

18. Kitap Değerlendimesi yazım şablonu için tıklayınız.

19. Çok yazarlı makaleler için Çıkar Çatışması ve Yazar Katkı Beyan Formu için tıklayınız.
20. Telif hakkı bildirim metni için 📝 tıklayınız.

 

SAYFA DÜZENİ DETAY


 

 

Çalışmanın yazı tipi: Türkçe ve İngilizce için Cambria font, Arapça için Tradational Naskh font olmalıdır.


Kenar boşlukları: Üst, alt, sağ ve sol kenar boşlukları 2,5 cm. olmalıdır.

Öz ve abstract: İki yana yaslanmış, özel girinti yok, aralık önce ve sonra 0 nk, satır aralığı tek satır, yazı boyutu 11 punto

Başlıklar: Metin içindeki tüm başlıklar ilk harfleri büyük, kalın ve 12 punto ile yazılmalıdır. Başlıklara şablondaki gibi numaralandırma yapılmalıdır. Başlıklara başlık stili atanmamalıdır.

Metin: İki yana yaslanmış, özel girinti ilk satır 1 cm, aralık önce ve sonra 3 nk, satır aralığı tek satır,  yazı tipi Türkçe, Arapça ve İngilizce için 12 punto olmalıdır.

Dipnot: İki yana yaslanmış, özel girinti asılı 0,5 cm, aralık önce ve sonra 0 nk, satır aralığı tek satır, yazı boyutu 10 punto

Kaynakça: İki yana yaslanmış, özel girinti asılı 1 cm, aralık önce ve sonra 0 nk, satır aralığı tek satır, yazı boyutu 12 punto

Tablo ve şekiller şablonda belirtilen örneğine göre yapılmalıdır.

 

KİTAP İNCELEMESİ

 

Kitap incelemesi 1000-2000 kelime arasında olmalıdır. 150-200 kelimeden oluşan Öz ve Abstract yer almalıdır. Kitap incelemesinin  başlığı; kitabın yazarı, eser adı (italik), yayınevi, yayın yeri ve tarihi, sayfa sayısı olacak şekilde verilmelidir.

Kitap Değerlendimesi, aşağıdaki yazım şablonu kullanılarak yazılabilir veya mevcut metin şablona aktarılır. Kitap Değerlendime şablonu kullanılmayan çalışmalar değerlendirmeye alınmayacaktır.

Kitap Değerlendimesi yazım şablonu için tıklayınız.

Kitap incelemesi yazılarının Türkçe ve İngilizce özet kısmında kitabın akademik değerinin ve bilime katkısının yazılması gerekmektedir. Ayrıca kitap incelemesi yazıları, kitabın yazılma amacını, kitaptan çıkan ana fikri, kitabın güçlü ve zayıf yönlerini, kitaptan çıkan sonuçları, yazarın odaklandığı konu başlıklarını, yeni bir kuram, teori veya yaklaşım sunup sunmadığını, kitabın literatürdeki diğer kaynaklarla ilişkisini, değerlendirenin yorumlarını ve önerilerini içermelidir. 

 

Not: Kitap incelemesi yazılarının Kitap Değerlendirme Yazım Kılavuzu'na uygun hazırlanması beklenmektedir. Kitap incelemesi yazıları için makale yazım kuralları geçerlidir.

ÇEVİRİ MAKALELER

Tercüme makalelerde başlık, çeviri yapılan dilde olmalıdır. Bu makalelerde, makalenin yazar(lar)ından ve yayınevinden izin yazısı alınması zorunludur.

Çeviri makalelerde Türkçe ve İngilizce özet kısmında makalenin akademik değerinin ve bilime katkısının yazılması gerekmektedir.

Çeviriler için makale yazım kuralları geçerlidir. Çeviride çevirmenin ismi ve bilgileri yazılmamalıdır. Çeviri başlığı çevrilen metnin başlığı olmalıdır.

Çeviri başlığının sonunda (*) eklenerek sayfa sonunda çevrilen metnin türü (makale, kitap bölümü, bildiri vs.) ve metnin İSNAD Atıf Sistemine göre künyesi eklenmelidir.
Asıl metinde kullanılan atıf sistemi ne olursa olsun, dipnotlar İSNAD Atıf Sistemine uygun olmalıdır.
Tablo ve Şekiller İSNAD Atıf Sistemine uygun düzenlenmelidir. Tablo içeriği metinler Cambria yazı tipinde 12 punto büyüklüğünde yazılmalı; her iki yana hizalanmalıdır.
Öz, anahtar kelimeler, abstract ve keywords asıl metinde yer aldığı gibi verilmelidir. Metinde yoksa 200-300 kelimelik Öz ve Abstract, Keywords ve anahtar kelimeler eklenmelidir.

 

 

Etik İlkeler ve Yayın Politikası

Mersin İlahiyat Dergisi'nde uygulanan yayın süreçleri, bilginin tarafsız ve saygın bir şekilde gelişimine ve dağıtımına temel teşkil etmektedir. Bu doğrultuda uygulanan süreçler, yazarların ve yazarları destekleyen kurumların çalışmalarının kalitesine doğrudan yansımaktadır. Hakemli çalışmalar bilimsel yöntemi somutlaştıran ve destekleyen çalışmalardır. Bu noktada sürecin bütün paydaşlarının (yazarlar, okuyucular ve araştırmacılar, yayıncı, hakemler ve editörler) etik ilkelere yönelik standartlara uyması önem taşımaktadır. Mersin İlahiyat Dergisi (MİD) yayın etiği kapsamında tüm paydaşların aşağıdaki etik sorumlulukları taşımasını beklenmektedir.

Aşağıda yer alan etik görev ve sorumluluklar, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır. Ayrıca bakınız: Yükseköğretim Kurumları Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Yönergesi ve 4. Türkiye Editörler Çalıştayı Kararları (25-27 Aralık 2021).

Hakemli dergide bir makalenin yayımlanması uyumlu ve saygı duyulan bilgi ağının gelişmesinde gerekli bir temel yapı taşıdır. Bu, yazarların ve onları destekleyen enstitülerinin çalışmalarının kalitesinin doğrudan yansımasıdır. Hakemli makaleler bilimsel metotları destekler ve şekillendirir. Bu yüzden beklenen etik davranışların standartlarında anlaşmaya varmak yayımlama ile ilgili tüm taraflar, yazar, dergi editörü, hakem ve yayımcı kuruluşlar için önemlidir.

Yayın Etiği Beyanı

Mersin İlahiyat Dergisi'nin yayın süreçleri Araştırma ve Yayın Etiği çerçevesinde bilginin bilimsel yöntemle yansız biçimde üretilmesi, geliştirilmesi ve paylaşılmasına dayanır.

Hakemli makaleler, bilimsel yöntemin uygulanmasını, yansızlığı sağlayan çalışmalardır. Bilimsel üretimin gerçekleştirilmesinde yayın sürecinin tüm bileşenlerinin; yayıncı, editörler, yazarlar, hakemler ve okuyucuların etik ilkelere uymaları gerekir.

Makalelerde kullanılan verilerin manipüle edilmesi, çarpıtılması ve uydurma verilerin kullanılması gibi durumlar tespit edilirse, makale yazarının çalıştığı kuruma bu durum resmi yollardan bildirilecek ve makale reddedilecektir. Mersin İlahiyat Dergisi, editör ve/veya hakemler tarafından verilen dönütlere göre yazarlardan analiz sonuçlarına ilişkin çıktı dosyalarını isteme hakkına sahiptir.

Yayına hazırlanan çalışma; kitap bölümü, yayınlanmamış tebliğ metni ile tezden üretilmiş ise mutlaka çalışmanın ilk sayfasında Türkçe ve İngilizce olarak bu husus belirtilmelidir. Örnek: Bu çalışma … tarihinde sunduğumuz/tamamladığımız … başlıklı doktora tezi esas alınarak hazırlanmıştır. /This article is extracted from my doctorate dissertation entitled “…”, (PhD Dissertation, ….. University, Mersin/Türkiye, 2025).
Bu makale, … Sempozyumu’nda sözlü olarak sunulan ve basılmayan “….” adlı tebliğin içeriği geliştirilerek ve kısmen değiştirilerek üretilmiş halidir. /This paper is the final version of an earlier announcement called “…”, not previously printed, but orally presented at a symposium called “…”, the content of which has now been developed and partially changed.

TÜBİTAK Yayın Etik Kurulu'na göre tekrar yayın etik ihlali sayılmaktadır. Tekrar yayın, aynı araştırma sonuçlarını birden fazla dergiye yayım için göndermek veya yayımlamaktır. Bir makale önceden değerlendirilmiş ve yayımlanmışsa bunun dışındaki yayınlar tekrar yayın sayılmaktadır. Bu konudaki sorumluluk yazara aittir.

Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiğine Aykırı Genel Eylemler

a) İntihal: Başkalarının özgün fikirlerini, metotlarını, verilerini veya eserlerini bilimsel kurallara uygun biçimde atıf yapmadan kısmen veya tamamen kendi eseri gibi göstermek,

b) Sahtecilik: Bilimsel araştırmalarda gerçekte var olmayan veya tahrif edilmiş verileri kullanmak,

c) Çarpıtma: Araştırma kayıtları veya elde edilen verileri tahrif etmek, araştırmada kullanılmayan cihaz veya materyalleri kullanılmış gibi göstermek, destek alınan kişi ve kuruluşların çıkarları doğrultusunda araştırma sonuçlarını tahrif etmek veya şekillendirmek,

ç) Tekrar yayım: Mükerrer yayınlarını akademik atama ve yükselmelerde ayrı yayınlar olarak sunmak,

d) Dilimleme: Bir araştırmanın sonuçlarını, araştırmanın bütünlüğünü bozacak şekilde ve uygun olmayan biçimde parçalara ayırıp birden fazla sayıda yayımlayarak bu yayınları akademik atama ve yükselmelerde ayrı yayınlar olarak sunmak,

e) Haksız yazarlık: Aktif katkısı olmayan kişileri yazarlar arasına dâhil etmek veya olan kişileri dâhil etmemek, yazar sıralamasını gerekçesiz ve uygun olmayan bir biçimde değiştirmek, aktif katkısı olanların isimlerini sonraki baskılarda eserden çıkartmak, aktif katkısı olmadığı halde nüfuzunu kullanarak ismini yazarlar arasına dâhil ettirmek,

Diğer etik ihlal türleri şunlardır:

a) Destek alınarak yürütülen araştırmalar sonucu yapılan yayınlarda destek veren kişi, kurum veya kuruluşlar ile bunların katkılarını belirtmemek,

b) Henüz sunulmamış veya savunularak kabul edilmemiş tez veya çalışmaları, sahibinin izni olmadan kaynak olarak kullanmak,

c) İnsan ve hayvanlar üzerinde yapılan araştırmalarda etik kurallara uymamak, yayınlarında hasta haklarına saygı göstermemek,

ç) İnsanlarla ilgili biyomedikal araştırmalarda ve diğer klinik araştırmalarda ilgili mevzuat hükümlerine aykırı davranmak,

d) İncelemek üzere görevlendirildiği bir eserde yer alan bilgileri eser sahibinin açık izni olmaksızın yayımlanmadan önce başkalarıyla paylaşmak,

e) Bilimsel araştırma için sağlanan veya ayrılan kaynakları, mekânları, imkânları ve cihazları amaç dışı kullanmak,

f) Dayanaksız, yersiz ve kasıtlı olarak etik ihlal isnadında bulunmak,

g) Bilimsel bir çalışma kapsamında yapılan anket ve tutum araştırmalarında katılımcıların açık rızasını almadan ya da araştırma bir kurumda yapılacaksa ayrıca kurumun iznini almadan elde edilen verileri yayımlamak,

ğ) Araştırma ve deneylerde, hayvan sağlığına ve ekolojik dengeye zarar vermek,

h) Araştırma ve deneylerde, çalışmalara başlamadan önce alınması gereken izinleri yetkili birimlerden yazılı olarak almamak.

ı) Araştırma ve deneylerde mevzuatın veya Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerin ilgili araştırma ve deneylere dair hükümlerine aykırı çalışmalarda bulunmak.

i) Araştırmacılar ve yetkililerce, yapılan bilimsel araştırma ile ilgili olarak muhtemel zararlı uygulamalar konusunda ilgilileri bilgilendirme ve uyarma yükümlüğüne uymamak,

j) Bilimsel çalışmalarda, diğer kişi ve kurumlardan temin edilen veri ve bilgileri, izin verildiği ölçüde ve şekilde kullanmamak, bu bilgilerin gizliliğine riayet etmemek ve korunmasını sağlamamak,

k) Akademik atama ve yükseltmelerde bilimsel araştırma ve yayınlara ilişkin yanlış veya yanıltıcı beyanda bulunmak, (YÖK Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Yönergesi, Madde 4)

Etik kurallar çerçevesinde; dergide değerlendirilmesi için Etik Kurul İzni gerektiren araştırmalar aşağıdaki gibidir:

1. Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem, deney, görüşme teknikleri kullanılarak katılımcılardan veri toplanmasını gerektiren nitel ya da nicel yaklaşımlarla yürütülen her türlü araştırmalar,

2. İnsan ve hayvanların (materyal/veriler dahil) deneysel ya da diğer bilimsel amaçlarla kullanılması,

3. İnsanlar üzerinde yapılan klinik araştırmalar,

4. Hayvanlar üzerinde yapılan araştırmalar,

5. Kişisel verilerin korunması kanunu gereğince retrospektif çalışmalar.

Bu çerçevede dergimizde değerlendirmeye alınacak çalışmalarda;

1. Olgu sunumlarında “Bilgilendirilmiş onam formu”nun alındığının belirtilmesi,

2. Başkalarına ait ölçek, anket, fotoğrafların kullanımı için sahiplerinden izin alınması ve belirtilmesi,

3. Kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uyulduğunun belirtilmesi gerekmektedir.

4. Editörler, değerlendirilen çalışmalarda insan ve hayvan haklarının korunmasını sağlar. Editörler, çalışmada kullanılan konularda etik kurulun onayı, deneysel araştırmalarla ilgili hiçbir izin olmadığında çalışmayı reddetme sorumluluğuna sahiptir. Etik kurul izni gerektiren çalışmalarda, izinle ilgili bilgiler (kurul adı, tarih ve sayı no) yöntem bölümünde ve ayrıca makale ilk/son sayfasında yer verilmelidir. Olgu sunumlarında, bilgilendirilmiş gönüllü olur/onam formunun imzalatıldığına dair bilgiye makalede yer verilmesi gereklidir.

Paydaşların Sorumlulukları

Mersin İlahiyat Dergisi, araştırmaların paydaşları ve okuyucularının dergide yayımlanan incelemelerde gördükleri bilimsel araştırma ve yayın etiğine ilişkin durumlarını editörlere bildirmelerini memnuniyetle karşılar.

a) Editörlerin Sorumlulukları

Mersin İlahiyat Dergisi, editörleri ve alan editörleri, aşağıdaki etik görev ve sorumlulukları sağlayacaktır :

1. Tarafsızlık ve Yayıncıya Ait Özgürlük: Editörler gönderilen makale önerilerini derginin kapsamına uygun olması ve çalışmalarının önemi ve orijinalliğini dikkate alarak değerlendirirler. Editörler, makale önerisini sunan yazarların ırk, cinsiyet, cinsel yönelim, etnik köken, uyruk veya politik görüşlerini dikkate almazlar. Düzeltme ya da yayınlama kararına dergi editör kurulu dışında diğer kurumlar etki edemez. Editörler, yayımlanan sayıların okuyucuya, araştırmacıya, uygulayıcıya ve bilimsel alana katkıda bulunmasına ve özgün nitelikte olmasına özen gösterir.

2. Bağımsızlık: Editörler: (Editör ve Yardımcı Editörler) ile yayıncı arasındaki ilişki editör bağımsızlığı ilkesine dayanmaktadır. Editörler ve yayıncı arasındaki yazılı anlaşmaya göre, editörlerin tüm kararları yayıncıdan ve dergi sahibinden bağımsızdır. Editörler, dergi politikası, yayım kuralları ve seviyesine uymayan eksik ve hatalı araştırmaları hiçbir etki altında kalmadan reddetmelidir.

3. Gizlilik: Editörler gönderilen bir yazıyla ilgili bilgileri, sorumlu yazar, hakemler ve yayın kurulu dışında başka herhangi biriyle paylaşmazlar. En az iki hakem tarafından değerlendirilen makalelerin çift taraflı kör hakemlik sistemine göre değerlendirilmesini sağlar ve hakemleri gizli tutar.

4. Bilgilendirme ve Görüş Ayrılıkları: Editörler ve yayın kurulu üyeleri, yazarların açık yazılı izni olmaksızın kendi araştırma amaçları için sunulan bir makalede yayınlanmamış bilgileri kullanmazlar. Editörler, kabul ya da reddettiği makalelerle ilgili çıkar çatışması içerisinde olmamalıdır.

5. Yayın Kararı: Editörler, yayınlanmak üzere kabul edilen tüm makalelerin, alanında uzman olan en az iki hakem tarafından hakem değerlendirmesine tabi tutulmasını sağlar. Editörler, dergiye gönderilen makalelerden hangi eserin yayınlanacağına, söz konusu çalışmanın geçerliliğine, araştırmacılara ve okurlara olan önemine, hakemlerin yorumlarına ve bu gibi yasal şartlara göre karar vermekten sorumludur. Editörler, makaleleri kabul etmek ya da reddetmek sorumluluk ve yetkisine sahiptir. Dolayısıyla sorumluluk ve yetkisini yerinde ve zamanında kullanmak zorundadır.

6. Etik Kaygılar: Editörler sunulan bir yazıya veya yayınlanmış makaleye ilişkin etik kaygılar ortaya çıktığında tedbirler alacaktır. Nitekim fikri mülkiyet haklarından ve etik standartlardan ödün vermeden iş süreçlerine devam ederler. Yayınlandıktan yıllar sonra ortaya çıksa bile, bildirilen her etik olmayan yayınlama davranışı incelenecektir. Editörler, etik kaygılar oluşması durumunda COPE Flowcharts'ı takip eder. Etik sorunların önemli olması durumunda düzeltme, geri çekme uygulanabilir veya konu ile ilgili endişeler dergide yayınlanabilir.

7. Dergi Kurullarıyla İşbirliği: Editörler, danışma komitesi üyelerinin tümünün yayın politikalarına ve yönergelerine uygun olarak süreçleri ilerletmesini sağlar. Danışma kurulu üyelerine yayın politikaları hakkında bilgi verir. Danışma kurulu üyelerinin çalışmalarını bağımsız olarak değerlendirmesini sağlar. Yeni danışma kurulu üyelerine katkıda bulunabilir ve uygun şekilde karar verir. Değerlendirme için danışma kurulu üyelerinin uzmanlığına uygun çalışmaları göndermelidir. Danışma kurulu ile düzenli olarak etkileşime geçer. Yayın politikaları ve dergi gelişimi için yayın kurulu ile düzenli toplantılar düzenler.

b) Yazarların Sorumlulukları

1. Raporlaştırma standartları: Orijinal araştırmanın yazarları, yapılan çalışmanın ve sonuçların doğru bir şekilde sunulmasını ve ardından çalışmanın öneminin objektif bir şekilde tartışılmasını sağlamalıdır. Makale önerisi yeterli detay ve referans içermelidir.

2. Veri erişimi ve saklama: Yazarların, çalışmalarının ham verilerini saklamaları gerekmektedir. Gerektiğinde, dergi tarafından talep edilmesi durumunda editör incelemesi için sunmalıdırlar.

3. Özgünlük ve intihal: Yazarlar, tamamen orijinal eserler göndermelidirler ve başkalarının çalışmalarını veya sözlerini kullanmışlarsa, bu uygun şekilde alıntılanmış olmalıdır. İntihal, tüm biçimlerinde etik olmayan yayıncılık davranışını oluşturur ve kabul edilemez. Bu nedenle dergiye makale gönderen tüm yazarlardan benzerlik oranı raporu istenmektedir.

4. Birden çok, yinelenen, yedekli veya eşzamanlı gönderim / yayın: Yazarlar başka bir dergide daha önce yayınlanmış bir makaleyi değerlendirilmek için göndermemelidir. Bir makalenin birden fazla dergiye eşzamanlı olarak sunulması etik olmayan yayıncılık davranışıdır ve kabul edilemez.

5. Makalenin yazarlığı: Sadece yazarlık kriterlerini yerine getiren kişiler, yazının içeriğinde yazar olarak listelenmelidir. Bu yazarlık kriterleri şu şekildedir; (i) tasarım, uygulama, veri toplama veya analiz aşamalarına katkı sağlamıştır (ii) yazıyı hazırlamış veya önemli entelektüel katkı sağlamış veya eleştirel olarak revize etmiştir veya (iii) makalenin son halini görmüş, onaylamış ve yayınlanmak üzere teslim edilmesini kabul etmiştir. Sorumlu yazar, tüm yazarların (yukarıdaki tanıma göre) yazar listesine dâhil edilmesini sağlamalı ve yazarların makalenin son halini gördüklerini ve yayınlanmak üzere sunulmasını kabul ettiklerini beyan etmelidir.

6. Beyan ve çıkar çatışmaları: Yazarlar, mümkün olan en erken aşamada (genellikle makale gönderimi sırasında bir bildirme formu sunarak ve makalede bir beyanı dâhil ederek) çıkar çatışmalarını açığa çıkarmalıdır. Çalışma için tüm mali destek kaynakları beyan edilmelidir (varsa hibe/fon numarası veya diğer referans numarası dâhil).

7. Hakem değerlendirme süreci: Yazarlar hakem değerlendirme sürecine katılmakla yükümlüdürler ve editörlerin ham veri taleplerine, açıklamalara ve etik onayının kanıtlarına ve telif hakkı izinlerine derhal yanıt vererek tam olarak iş birliği yapmakla yükümlüdürler. İlk olarak "gerekli revizyon" kararı verilmesi durumunda, yazarlar hakemlerin yorumlarına sistematik bir şekilde verilen son tarihe kadar yazılarını gözden geçirip yeniden ibraz etmelidir.

8. Yayınlanan eserlerde temel hatalar: Yazarlar kendi yayınladıkları çalışmalarında önemli hatalar veya yanlışlıklar bulduklarında, dergi editörlerini veya yayıncılarını derhal bilgilendirmek ve makale üzerinde bir dizgi hatası (erratum) düzeltmek veya makaleyi yayımdan çıkarmak için dergi editörleriyle veya yayıncılarıyla işbirliği yapmakla yükümlüdür. Editörler veya yayıncı, yayınlanan bir çalışmanın önemli bir hata veya yanlışlık içerdiğini üçüncü bir şahıstan öğrenirse, yazarın makaleyi derhal düzeltme veya geri çekme veya derginin editörlerine kâğıdın doğruluğuna dair kanıt sunma yükümlülüğünü almalıdır.

c) Hakemlerin Sorumlulukları

1. Editoryal kararlara katkı: Editör kararlarında editörlere yardımcı olur ve editoryal iletişim yoluyla yazarlara makalelerini iyileştirmede yardımcı olur. Makale ile ilgili diğer makale, eser, kaynak, atıf, kural ve benzeri eksiklerin tamamlanmasını işaret edilmelidir.

2. Sürat: Makale önerisini incelemek için yeterli nitelikte hissetmeyen veya makale incelemesinin zamanında gerçekleşemeyeceğini bilen herhangi bir hakem, derhal editörleri haberdar etmeli ve gözden geçirme davetini reddetmeli, böylece yeni hakem atamasının yapılması sağlanmalıdır.

3. Gizlilik: Gözden geçirilmek üzere gönderilen tüm makale önerileri gizli belgelerdir ve bu şekilde ele alınmalıdır. Editör tarafından yetkilendirilmedikçe başkalarına gösterilmemeli veya tartışılmamalıdır. Bu durum inceleme davetini reddeden hakemler için de geçerlidir.

4. Tarafsızlık standartları: Makale önerisi ile ilgili yorumlar tarafsız olarak yapılmalı ve yazarların makaleyi geliştirmek için kullanabileceği şekilde öneriler yapılmalıdır. Yazarlara yönelik kişisel eleştiriler uygun değildir.

5. Kaynakların kabulü: Hakemler, yazarlar tarafından alıntılanmayan ilgili yayınlanmış çalışmaları tanımlamalıdır. Hakem ayrıca, incelenen yazı ile başka herhangi bir makalenin (yayınlanmış veya yayınlanmamış) herhangi bir önemli benzerliğini editörüne bildirmelidir.

6. Çıkar çatışmaları: Çıkar çatışmaları editöre bildirilmelidir. Hakemler ile değerlendirme konusu makalenin paydaşları arasında çıkar çatışması olmamalıdır.

Okuyucu Mersin İlahiyat Dergisi’nde yayınlanan bir makalede önemli bir hata ya da yanlışlık fark ettiğinde ya da editoryal içerik ile ilgili herhangi bir şikâyeti (intihal, yinelenen makaleler vb.) olduğu zaman editörlere mail atarak şikayette bulunabilir. Şikâyetler gelişmemiz için fırsat sağlayacağından şikâyetleri memnuniyetle karşılarız, hızlı ve yapıcı bir şekilde geri dönüş yapmayı amaçlarız.

d) Yayıncının Sorumlulukları

Dergimiz sürece dahil ettiği tüm çalışmalar için editörleri sorumlu kılmaktadır. Dergide yapılan çalışmalardan politik veya ekonomik kazançlar elde edilmemesi için gereken tedbir çalışmalarını editör yürütmektedir. Dergimiz editör kararları oluşturulmasında bağımsızlığı taahhüt eder. Editörlerin süreçle ilgili akademik suistimaller ve intihalle ilgili konularda ilgili önlemleri alma sorumluluğu yine dergimizin taahhüdü altındadır.

Özel Sayı Yayımlama Politikası

Dergimizde Yayın Kurulu'nun talebi üzerine özel sayı yayımlanabilir. Özel sayıda yer alması için gönderilen makaleler önce önce yayın kurulunca dergi ilkelerine uygunluk açısından incelenir. Sonra derginin yazım kurallarına uygunluk açısından incelenir ve intihali önlemek için benzerlik tarama yapılır. Bu aşamalardan sonra çift taraflı körleme modelinin kullanıldığı akran değerlendirmesi sürecine alınır. Özel sayıya gönderilen makaleler de “değerlendirme süreci” sayfasında ilan ettiğimiz ilkelere uygun olarak değerlendirilecektir.

Yayın Politikası

Makale Kabul
Mersin İlahiyat Dergisi'ne gönderilecek yazılarda; alanında bir boşluğu dolduracak özgün bir makale olması veya daha önce yayımlanmış çalışmaları değerlendiren, bu konuda yeni ve dikkate değer görüşler ortaya koyan bir inceleme olma şartı aranır.
Makalelerin dergide yayımlanabilmesi için, daha önce başka yerde yayımlanmamış veya yayımlanmak üzere gönderilmemiş olması gerekir. Daha önce bilimsel bir toplantıda sunulmuş bildiriler, bu durum açıkça belirtilmek şartıyla kabul edilebilir.

Makale adı Türkçe ve İngilizce olarak yazılmalı; yazarların adları, soyadları, akademik unvanları, çalıştıkları kurum ve ORCID bilgileri belirtilmelidir. Ayrıca yazarların iletişim bilgileri (e-posta adresleri) tam olarak verilmelidir.

Mersin İlahiyat Dergisi'nin yazım dili Türkiye Türkçesidir. Ancak her sayıda derginin 1/3'ünü geçmeyecek şekilde İngilizce ve Arapça ile yazılmış yazılara da yer verilebilir. İngilizce ve Arapça yazıların Türkçe başlık, öz ve abstract içermesi; Arapça yazıların ayrıca Latin Alfabesi kullanılarak yazılmış kaynakça içermesi gereklidir.

Araştırma makalesinin hacmi en fazla 12.000 kelime olmalıdır (öz, abstract, kaynakça dahil). Türkçe başlık, öz (200-300 kelime), anahtar kelimeler (en az 5 kavram), İngilizce başlık, abstract (200-300 kelime), keywords (en az 5 kavram) ve İsnad Atıf Sistemi 2. edisyonda hazırlanan kaynakça içermesi gereklidir.

Makalenin derginin yazım kurallarına uygun olarak hazırlanıp sisteme yüklenmesi gerekmektedir.

Makale Değerlendirme Süreci

Yayımlanmak üzere gönderilen bütün yazı türleri (sempozyum bildirisi, kitap değerlendirme yazıları dahil) yayın kurulu incelemesi, ön kontrol ve hakem değerlendirme süreçlerinden geçirilmektedir.

Gönderilen makalelerin değerlendirilmesinde akademik tarafsızlık ve bilimsel kalite en önemli ölçütlerdir.

Yazılar, önce yayın kurulunca dergi ilkelerine uygunluk açısından incelenir ve Yayın Kurulu İç Değerlendirme formu doldurulur. Dergide sürece alınmaya uygun görülmeyen çalışmalar yazara iade edilir.

Yayın kurulunun sürece almaya uygun gördüğü çalışmalar Ön Kontrol incelemesinden geçer. Bu aşamada intihal.net yazılımı aracılığıyla intihal taraması yapılır. Dergimizde maksimum benzerlik oranı %20 olarak kabul edilmektedir. Makaleler dergi yazım ilkeleri yönüyle incelenir bulgular ön değerlendirme formuna işlenir. Yazara düzeltmesi için sevk edilir. Ön kontrol sürecinde yazılar derginin yazım ilkelerine uygunluk açısından 1 defa incelenir, talep edilen değişiklikler gerçekleşmediği takdirde reddedilir ve aynı yayın döneminde işleme alınmaz.

Ön Kontrol sürecini geçen çalışmalar ise çift taraflı kör hakemlik ilkesi çerçevesinde en az iki hakemin görev aldığı değerlendirme sürecine alınmaktadır. Hakemlerin isimleri gizli tutulur. Hakem raporlarından biri olumlu, diğeri olumsuz olduğu takdirde yazı, üçüncü bir hakeme gönderilebilir veya Editör Kurulu hakem raporlarını inceleyerek nihai kararı verebilir. Yazarlar, hakem ve Editör Kurulunun eleştiri ve önerilerini dikkate alırlar. Katılmadıkları hususlar varsa gerekçeleriyle birlikte itiraz etme hakkına sahiptirler.

Atıf ve Referans Sistemi

Mersin İlahiyat Dergisi, atıf ve kaynakça yazımında İsnad Atıf Sistemi 2. edisyonunun kullanılmasını şart koşmaktadır.

İntihal Tespit Politikası

İntihal tespitinde intihal.net yazılımı aracılığıyla makalelerin daha önce yayımlanmamış olduğu ve intihal içermediği teyit edilir. Dergimizde maksimum benzerlik oranı %20 olarak kabul edilmektedir.

Yayın ve Değerlendirme Ücreti

Mersin İlahiyat Dergisi yazarlardan makale değerlendirme ve yayın süreci için herhangi bir ücret talep etmemektedir.

Çıkar Çatışmaları

Mersin İlahiyat Dergisi yazarlara ve hakemlere derginin yayın sürecinin bağımsız ve tarafsız bir şekilde sürdürüleceğini garanti eder. Birden fazla yazarlı çalışmalarda yazarlardan çıkar çatışması ve katkı oranı beyan formunu doldurup sisteme yüklemeleri istenir.

Yapay Zeka Politikası

Bu politika, dergimize gönderilen makalelerde yapay zekanın kullanımıyla ilgili etik ve bilimsel standartları belirlemeyi amaçlamaktadır.

Yapay zekanın akademik makale yazımında ve analizinde doğru bir şekilde kullanılmasını sağlamak; veri gizliliği ve akademik dürüstlük ilkelerini korumak bu politikanın temel hedefidir.

Bu politika yapay zeka araçlarının kullanım alanı, kullanım şekli ve kapasitesi noktasındaki gelişmelere bağlı olarak gerektiğinde güncellenecektir.

Bu politika, Mersin İlahiyat Dergisi’nin etik ilkeleri ve yayın politikalarına bağlıdır.

Yapay zeka araçları dergiye gönderilecek makalelerin yalnızca dilbilgisi, yazım hataları ve üslup tutarlılığını kontrol etmek için kullanılabilir.

Mersin İlahiyat Dergisi makale değerlendirme süreçlerinin hiçbir aşamasında yapay zeka araçlarını kullanmamayı taahhüt eder.

Yapay Zeka Kullanımında Dikkat Edilmesi Gereken Hususlar:

1. Şeffaflık ve Sorumluluk (Hesap Verebilirlik): Yapay zekanın kullanıldığı her süreçte şeffaf olunmalıdır. Hangi aşamalarda ve nasıl kullanıldığı, verilerin nasıl toplandığı açıkça belirtilerek yapay zekanın katkısı ifade edilmelidir. Mersin İlahiyat Dergisi yazar beyanını yayımlanan makalelerin kapağında sunacaktır.

2. Doğruluk: Yapay zeka tarafından üretilen içeriğin/bilgilerin doğruluğu tespit edilmeli elde edilen veriler kaynaklar üzerinden kontrol edilmeli ve doğrulanması gerekir.

3. Sorumluluk: Yapay zekanın kullanımı sonucunda ortaya konan verilerin her türlü sorumluluğu yazara aittir. Bu sebeple yazar, yapay zekadan faydalandığı noktaları titizlikle incelemeli ve sorumluluğun kendisinde olduğunu bilmelidir.

4. Tarafsızlık: Yazarlar, potansiyel çıkar çatışmalarını açıkça beyan etmeli ve tarafsızlık ilkelerine uygun hareket etmelidir. Yapay zekanın tarafsız kullanımını sağlamak için düzenli denetim ve değerlendirme süreçleri oluşturulmalıdır.

5. Gizlilik ve Güvenlik: Kişisel verilerin gizliliği ve güvenliği korunmalıdır. Veri toplama, depolama ve işleme süreçlerinde tarafların mahremiyetine saygı gösterilmeli ve uygun güvenlik önlemleri alınmalıdır.

6. Kaynak Gösterimi: Dipnot ve kaynakça kısmında yapay zekaya yer verilmemelidir. Yapay zekanın kullanımı etik beyan kısmında ifade edilmelidir. 

Baş Editör

Editör

Editör Yardımcısı

Sekreter

Danışma Kurulu

Artificial Intelligence (Other), Religion, Society and Culture Studies
Religion, Society and Culture Studies, Islamic Studies, Islamic Sects, Kalam, Sufism
Religion, Society and Culture Studies, Tafsir
Islamic Studies, Arabic Language and Rhetoric
Islamic Arts, Art History, Turkish-Islamic Arts History
Constitutional Law, Hadith
Political and Civilization History of Islam, Islamic Studies, Hadith, Islamic Sects
Religious Education, Sociology of Religion, Social and Personality Psychology, Psychology of Religion, Intercultural Psychology
Turkish Language and Literature (Other)
Tafsir, Islamic Studies (Other)
Religion, Society and Culture Studies, Hadith
Philosophy, Islamic Philosophy, Philosophy of Society, Turkish Islamic Philosophy, Political Theory and Political Philosophy
Philosophy of Religion, Islamic Philosophy, History of Philosophy, Religion, Society and Culture Studies, Sufism
Political and Civilization History of Islam, Religion, Society and Culture Studies
History of Central Asia, Comparative Religious Studies, Religious Studies (Other), Islamic Sects, Kalam, Sufism

Yayın Kurulu

Religion, Society and Culture Studies
Arabic Language and Rhetoric
Religion, Society and Culture Studies, Hadith
Arnavutça, Türkçe, Arapça, İnglizce
Tafsir
Religion, Society and Culture Studies, Hadith
History of Islam
Political and Civilization History of Islam

Alan Editörleri

Education, Educational Administration, Supervision, Planning and Economics (Other)
Recitation of the Qur'an and Qiraat
Turkish Islamic Arts, Architectural, Heritage, Archive and Museum Studies (Other)
Latin and Classical Greek Languages, Philosophy of Logic, Logic, History of Logic
Ethics, Women's Studies, Family Psychology , Comparative Religious Studies, Hadith

Dil Editörleri

Arabic Language, Literature and Culture, Arabic Language and Rhetoric

Yazım Kontrol / Son Okuma

Comparative Political Movement, History of Islam, History of İslamic sects, Religion, Society and Culture Studies, Islamic Sects
History of Religion

Mizanpaj Editörü

Mersin Theology Journal is a journal of Mersin University Faculty of Theology.