Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenlerine Göre Din Öğretimini Zorlaştıran Faktörler: Mersin İli Örneği
Öz
Bu araştırma, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretmenlerinin din öğretimi sürecinde karşılaştıkları güçlükleri belirlemeyi amaçlayan nitel bir çalışmadır. Araştırmada nitel araştırma geleneğine uygun olarak amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme tercih edilmiştir. Bu kapsamda Mersin il merkezinde görev yapan ve Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretmeni olma ölçütünü taşıyan farklı mesleki kıdem düzeylerine sahip 13 öğretmen çalışma grubunu oluşturmuştur. Elde edilen veriler olgubilim (fenomenoloji) deseni kullanılarak yorumlanmıştır. Bulgular betimsel analizle elde edilmiştir. Neticede din öğretimini zorlaştıran faktörlerin çok boyutlu olduğu ortaya konmuştur. Araştırma sonuçlarına göre öğretmenler din öğretiminde karşılaştıkları başlıca sorunları, öğretmen yeterliliklerindeki eksiklikler, öğrencilerin derse yönelik ilgilerinin azlığı, materyal yetersizliği, aile desteğinin yetersiz oluşu, okul idaresinin yeterli imkânı sağlamaması, okulların fiziki koşullarının yetersizliği ve medyanın olumsuz etkileri olduğunu ifade etmişlerdir. Öğrencilerin özellikle metafiziksel konular, din dili ve ders konularının günlük yaşamla ilişkilendirilmesi konularında zorlandıkları tespit edilmiştir. Katılımcılar bu gibi konuların din dersini anlama noktasında çok önemli olduğunu vurgulamışlardır. Ek olarak katılımcılar karşılaştıkları zorluklarla baş etmede iletişim becerilerini geliştirme, materyal çeşitliliğini artırma, model olma ve pedagojik donanımlarını güçlendirme gibi yöntemleri kullanmaktadır. Bulgular, din öğretiminin yalnızca sınıf içi süreçlerle sınırlı olmadığını aynı zamanda toplumsal, kültürel ve kurumsal dinamiklerden önemli ölçüde etkilendiğini göstermektedir. Bulgular, öğretmen eğitiminin hizmet içi etkinliklerle desteklenmesi, aile-okul iş birliğinin güçlendirilmesi ve dijital medya okuryazarlığına yönelik çalışmaların artırılması gerekliliğine işaret etmektedir.
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
Proje Numarası
Etik Beyan
Kaynakça
- Akbaba, Sırrı. “Eğitimde Motivasyon”. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi 13 (2010), 343-361.
- Altındal, Fatma. Ailelerin Ortaokul Çağındaki Çocuklarının Din Eğitiminde Karşılaştıkları Problemler (Antalya İli Örneği). Antalya: Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2023.
- Arıcan, Sümeyra - Arıcı, Handan. “Sosyal Medyanın Gençlerin Din Algısına Etkileri”. Pamukkale Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 8/2 (2021), 1062-1106. https://doi.org/10.17859/pauifd.1020477
- Arslan Parlak, Esma. Din Eğitiminde Medya Okuryazarlığı. İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2024.
- Aşıkoğlu, Nevzat. “Din Öğretiminde Öğretmenin Rolü ve Din Dersi Öğretmeni Yeterlikleri (Türkiye Örneği)”. Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 15/1 (2011), 5-13. https://doi.org/10.18505/CUIFD.21154
- Ayaydın, Nesrin. Din Öğretiminde Soyut Kavramların Öğretilmesiyle İlgili Problemlerin İncelenmesi. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2012.
- Aydın, Büşra. Din Eğitiminde Medya Kullanımı. Kastamonu: Kastamonu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2022.
- Baltacı, Ali. “Nitel Araştırmalarda Örnekleme Yöntemleri ve Örnek Hacmi Sorunsalı Üzerine Kavramsal Bir İnceleme”. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 7/1 (2018), 231-274.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Din Eğitimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
7 Mart 2026
Gönderilme Tarihi
5 Ocak 2026
Kabul Tarihi
6 Mart 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Sayı: 3