ÇOK KÜLTÜRLÜ EĞİTİME İLİŞKİN ÖĞRETMEN ALGILARI

Abstract

Bir birey olarak insanın, yaşamının kontrolünü elinde tutmaya devam edebilmesi için, kendi yarattığı kültürel farklılaşmaya ayak uydurması ve genlerindeki en büyük güç olan farklılıklara uyum sağlama (adaptasyon) yeteneğini kullanması gerekmektedir. Bu farklılaşmalar yeni kültürleri, farklı kişilikleri ve sosyal çevreleri oluşturmaktadır. Türkiye’deki çok kültürlü sosyal yapının temelinde, jeopolitik konum ve tarihsel miras bulunmaktadır. Sosyoloji açısından bakıldığında bu durum ‘kültürel/toplumsal farklılık’ olarak tanımlanmaktadır. Bilişim teknolojilerinin hızla gelişmesi sürecinde, küreselleşmenin kültür ve ekonomi boyutlarını da önemli ölçüde değiştirdiği görülmektedir. Buaraştırmanın amacı; Türk Eğitim Sistemi’nin eğitim uygulamalarındaçok kültürlü eğitim anlayışına ne şekilde uyum sağlandığını öğretmen algılarıyla ortaya koymaktır. Araştırma bulguları, ‘yarı yapılandırılmış görüşme’ tekniği ile toplanmıştır. Araştırmanın bulgularına bakıldığında genel anlamda öğretmenlerin, öğrencilerinin bireysel farklılıklarını gözlemledikleri ve öğretmenlik becerilerini, sınıf yönetimini, öğretim yöntem ve tekniklerini bu farklılıklara göre düzenledikleri görülmektedir. Çok kültürlü eğitimin, eğitim sistemi içinde yerleşebilmesi için, öğretmenlere ihtiyaç duydukları hizmet içi eğitimlerle destek olunabilir.

Keywords

• Çok Kültürlü Eğitim,Bireysel Farklılıklar,Kültürel Farklılık

References

1. American Psychological Association (2002). ‘Öğretmen eğitimi ulusal akreditasyon komisyonu’ (National Council for Accreditation for Teacher Education - NCATE)
2. APA. (2002). Guidelines on multicultural education, training, research, practice, and organizational change for psychologists. Retrieved http://www.apa.org/pi/oema/resources/policy/multicultural-guidelines.aspx. 17 Eylül 2010
3. AYDOĞDU, H. (2009). Tevhidi Tedrisat Kanunu ve Eğitimdeki Gelişmeler, Milli Eğitim Dergisi, Sayı:182, 372-383.
4. ÇOBAN, A. E., Karaman, N. G., Dogan T. (2010). Ögretmen Adaylarının Kültürel Farklılıklara Yönelik Bakış Açılarının Çesitli Demografik Değişkenlere Göre İncelenmesi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Dergisi 10 (1)
5. BANKS, J. A. (2005). Multicultural Education: Characteristic and goals. In J. A. Banks & C.A.M. Banks (Eds), Multicultural Education: Issues and Perspectives (5th edition update), Newyork, 3-30.
6. BANKS, J. A. (2009). Multicultural Education: Dimensions and paradigms. Routledge international companion to multicultural education, Newyork, 9-32.
7. BANKS, J. A., Cookson, P., Gay, G., Hawley, W. D., Irvine, J. J., Nieto, S. ve Stephan, W.
8. G. (2001). Diversity within unity: Essential principles for teaching and learningin a multicultural society. The Phi Delta Kappan, 83(3), 196-203.

9. BANKS, J.A. (2013). Çokkültürlü eğitime giriş. (Çev. Aydın, H.). Ankara: Anı Yayınları.
10. BAŞBAY, A., Bektas, Y. (2009). Çok kültürlülük bağlamında ögretim ortamı ve öğretmen yeterlikleri. Egitim ve Bilim, 34 (152) 30-43.
11. BIGATTI, S. M., Gibau, G. S., Boys, S., Grove, K., Ashburn-Nardo, L., Khaja, K., & Springer, J. T. (2012). Faculty Perceptions of Multicultural Teaching in a LargeUrban University. Journal of the Scholarship of Teaching and Learning, 12(2), 78-93.
12. CIRIK, İ. (2008). Çok kültürlü eğitim ve yansımaları. Hacettepe Yayınları
13. CANATAN, K. (2009). Avrupa toplumlarında çokkültürcülük, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi The Journal of International Social Research, 2/6, http://www.sosyalarastirmalar.com/cilt2/sayi6pdf/canatan_kadir.pdf 1 Ekim 2015
14. CRESWELL, J. W. (2007). Qualitative inquiry and research design. Thousand Oaks, California: Sage Publications, community.csusm.edu/.../Creswell J.W. Designing, 36-39. Eğitim Reformu Girişimi (ERG) (2016). Türkiye’de Kapsayıcı Eğitimi Yaygınlaştırmak içi Politik Önlemler’. http://www.egitimreformugirisimi.org/wpcontent/uploads/2017/03/ERG_KapsayiciEgitim_PolitikaOnerileri.pdf. 20 Aralık 2019
15. GAY, G., & Kirkland, K. (2003). Developing cultural critical consciousnessand self reflection in preservice teacher education. Theory Into Practice, 42(3), 181-187.
16. GAY, G. (1977). Curriculum for multicultural education. In F. H. Klassen ve D. M. Gollnick (Eds.), Pluralism and the American teacher: Issues and case studies, Washington, DC: American Association of Colleges for Teacher Education. 31-62Çok Kültürlü Eğitime İlişkin Öğretmen Algıları
17. GLAZER, N., (1997), We Are All Multiculturalists Now, Cambridge, MA: Harvard University Press.
18. UNESCO Kültürel Çeşitlilik Evrensel Bildirgesi (2001). http://www.unesco.org.tr/ dokumanlar/kulturel_ifadelerin_cesitliligi/EVRENSEL_B%C4%B0LD%- C4%B0RGE.pdf . 21 Aralık 2017
19. UNESCO (2017). Sürdürülebilir Kalkınma Hedefi. http://www.bmdergi.org/language/tr/dunya-cok-kulturluluk-gununde-bm-kulturel-cesitlilige-karsi-tehditlerle-mucadeleye-cagiriyor/ 21 Aralık 2017
20. POLAT, S. (2012). ‘Okul Müdürlerinin, Çok Kültürlülüğe İlişkin Bilgi, İlgi Ve Davranış Alt Boyutlarındaki Tutumları’ Hacettepe Eğitim Fakültesi Dergisi, Ankara, 42:334-
21. PARSONS, Talcott (1964). The Social System. Toronto: Collier-Macmillan.
22. VERMEULEN, H. & Slijper, B.(2003). Multiculturalisme in Canada, Australie en de Verenigde Staten, Ideologie en beleid, 150-200, Amsterdam: Aksant, http://www. ethesis.net/ubi_bene/ubi_bene.pdf 08 Şubat 2018
23. YILDIRIM, A. & Şimşek, A. (2005). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (5. Ed.). Ankara: Seçkin Yayınevi.
24. YILMAZ, Ö. (2011). Öğretmen ve gençlik çalışanları için barış eğitimi rehberi. Retrieved from, http://www. kayadcommunitycenter.com/kayad-life-tr.pdf . 10 Ocak 2018