OKUL YÖNETİCİLERİNİN İLETİŞİM STİLİ, ÖĞRETMENLERİN ZORUNLU VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ALGISINI ETKİLER Mİ?

Ali Gürsoy; Kemal Köksal

OKUL YÖNETİCİLERİNİN İLETİŞİM STİLİ, ÖĞRETMENLERİN ZORUNLU VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ALGISINI ETKİLER Mİ?

Abstract

Araştırmada okul yöneticilerinin iletişim stilinin öğretmenlerin zorunlu vatandaşlık davranışı üzerindeki etkisi incelenmiştir. Veriler ortaokulda görev yapan 251 öğretmenden kolayda örnekleme yöntemiyle toplanmıştır. Verileri toplamak için bildiren ve danışan iletişim stili ölçeği ve zorunlu vatandaşlık davranışı ölçeği kullanılmıştır. Ölçeklerin geçerlilik ve güvenilirlik analizi, sırasıyla doğrulayıcı faktör analizi ve Cronbach alpha katsayısı ile kontrol edilmiştir. Hipotezlerin testi için korelasyon ve regresyon analizi kullanılmıştır. Analizler sonucunda yöneticinin bildiren iletişim stilinin zorunlu vatandaşlık davranışını pozitif ve anlamlı bir şekilde etkilediği ve danışman iletişim stilinin zorunlu vatandaşlık davranışını negatif ve anlamlı bir şekilde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır.

Keywords

References

ALKAN, S. E., ve Turgut, T. (2015). “A research about the relationship of psychological safety and organizational politics perception with compulsory citizenship behavior and the pressures behind compulsory citizenship behavior”, Research Journal of Business and Management, 185-203.
AUST, P. J., Limon, M. S. ve Lippert, L. R. (2001). Describing the Links Between the Classroom, National Communication. Atlanta, GA.
BLAU, P. (1964). Exchange and power in social life, New York: Wiley.
BOLINO, M. C. (1999). “Citizenship and impression management: Good soldiers or good actors?”, Academy of Management Review, 24, 82-98.
BOLINO, M. C., Turnley, W. H. ve Bloodgood, J. M. (2002). “Citizenship Behavior and the Creation of Social Capital in Organizations”, Academy of Management Review, 27, 505–522.
BOLINO, M. C., Turnley, W. H., Gilstrap, J. B. ve Suazo, M. M. (2010). “Citizenship under pressure: What’s a “good soldier” to do?”, Journal of Organizational Behavior, 835-855.
BRADLEY, P. H. ve Baird, J. E. (1977). “Management and communicator style: A correlational analysis”, Central States Speech Joumal, 28, 194-203.
COMSTOCK, J. ve Higgins, G. (1997). Appropriate relational messages in direct selling interaction: should salespeople adapt to buyers’ communicator style”, The Journal of Business Communication, 34(4), 401-418.

DASGUPTA, S. A., Suar, D. ve Singh, S. (2013). “Impact of managerial communication styles on employees’ attitudes and behaviours”, Employee Relations, 35(2), 173-199.
DAVIS, B. D. ve Miller, T. R. (1996). “Job preparation for the 21st century: a group project learning model to teach basic workplace skills”, Journal of Education for Business, 72, 69-73.
DURMUŞ, B., Yurtkoru, E. ve Çinko, M. (2013). Sosyal Bilimlerde SPSS’le Veri Analizi, İstanbul: Beta.
GOLDHABER, G. M. (1990). Organizational communication, Dubuque, IO: Wm. C. Brown. GOLEMAN, D. (2000). “Leadership that gets results”, Harvard Business Review, 78(2), 78-90.
GOULDNER, A. W. (1960). “The norm of reciprocity: A preliminary statement”, American Sociological Review, 25, 161–178.
GRAEN, G. B. ve Uhl-Bien, M. (1995). “Relationship-based approach to leadership: Development of Leader-Member Exchange (LMX) Theory of Leadership Over 25 Years: Applying a Multi-Level Multi-Domain Perspective”, Leadership Quarterly, 219-247.
HAIR, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. ve Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis: A Global Perspective, New Jersey: Pearson Prentice Hall.
HE, P., Peng, Z., Zhao, H. ve Estay, C. (2017). “How and When Compulsory Citizenship Behavior Leads to Employee Silence: A Moderated Mediation Model Based on Moral Disengagement and Supervisor–Subordinate Guanxi”, Journal of Business Ethics. doi:DOI 10.1007/s10551-017-3550-2
KÖKSAL, K. (2007). Yükseköğretimde Örgüt Kültürü ve Alan Araştırması, Balıkesir Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
KRONE, J., Jablin, F. ve Putnam, L. (1987). Communication theory and organizational communication: Multiple perspectives. F. M. Jablin, L. L. Putnam, K. H. Roberts ve L. Porter içinde, Handbook of Organizational Communication, Newbury Park: Sage Publications.
LIU, Y., Zhao, H. ve Sheard, G. (2017). “Organizational citizenship pressure, compulsory citizenship behavior, and work–family conflict”, Social Behavior and Personality, 45(4), 695-704.
MCCALLISTER, L. (1992). I Wish I’d Said That: How to Talk Your Way Out of Trouble and Into Success, New York, NY: John Wiley and Sons.
MEYDAN, C. H. ve Şeşen, H. (2011). Yapısal Eşitlik Modellemesi, AMOS Uygulamaları, Ankara: Detay.
MUCHINSKY, P. M. (1977). “Organizational Communication: Relationships to Organizational Climate and Job Satisfaction”, Academy of Management Journal, 20(4), 592-607.
NEVES, P. ve Eisenberger, R. (2012). “Management Communication and Employee Performance: The Contribution of Perceived Organizational Support”, Human Performance, 25, 452–464.
NORTON, R. (1983). Communicator Style: Theory, Applications and Measures, Beverly Hills: Sage. ORGAN, D. W. (1988). Organizational citizenship behavior: The good solider syndrome, Lexington, MA: Lexington Books.
PFEFFER, J. (1998). The Human Equation: Building Profits by Putting People First Boston, MA: Harvard Business School Press.
PODSAKOFF, P. M., MacKenzie, S. B., Lee, J. Y. ve Podsakoff, N. P. (2003). “Common Method Biases in Behavioral Research: A Critical Review of the Literature and Recommended Remedies”, Journal of Applied Psychology, 88(5), 879-903.
PUTNAM, L. L. ve Cheney, G. (1985). Organizational communication: Historical development and future directions. T. W. Benson içinde, Speech communication in the 20th century (s. 130-156). Carbondale, IL: Southern University Press.
PUTTI, J. M., Aryee, S. ve Phua, J. (1990). “Communication Relationship Satisfaction and Organizational Commitment”, Group & Organization Studies, 15(1), 44-52.
RAUF, F. H. (2016). “Two sides of the same coin: harmful or helpful? A critical review of the consequences of organizational citizenship behavior”, International Journal of Business and Management Review, 4(2), 60-77.
RICHMOND, V. P. ve McCroskey, J. C. (1979). “Management communication style, tolerance for disagreement, and innovativeness as predictors of employee satisfaction: A comparison of single-factor, and multiple-factor approaches”, Communication Yearbook, 3, 359-373.
ROBBINS, S. P. ve Judge, T. A. (2012). Örgütsel Davranış (14 b.). (E. İ. Erdem, Çev.) Ankara : Nobel Yayın.
SALANCIK, G. R. ve Pfeffer, J. (1978). “A social information processing approach to job attitudes and task design”, Administrative Science Quarterly, 23(2), 224-253.
SNYDER, R. A. ve Morris, J. H. (1984). “Organizational communication and performance”, Journal of Applied Psychology, 69, 461–465.
VIGODA-GADOT, E. (2006). “Compulsory citizenship behavior: theorizing some dark sides of the good soldier syndrome in organizations”, Journal for the Theory of Social Behaviour, 36(1), 77-93.
VIGODA-GADOT, E. (2007). “Redrawing the boundaries of OCB? An empirical examination of compulsory extra-role behavior in the workplace”, Journal of Business and Psychology, 21, 377-405.
YILDIZ, H. ve Yıldız, B. (2016). “The Effects of Ethical Leadership, Servant Leadership and Leader-Member Exchange on Compulsory Citizenship Behaviors”, International Business Research, 9(2), 19-33.
ZHAO, H., Peng, Z. ve Chen, H. K. (2014). “Compulsory citizenship behavior and organizational citizenship behavior: The role of organizational identification and perceived interactional justice”, The Journal of Psychology, 148(2), 177-196.
ZHAO, H., Peng, Z., Han, Y., Sheard, G. ve Hudson, A. (2013). “Psychological mechanism linking abusive supervision and compulsory citizenship behavior: A moderated mediation study”, The Journal of Psychology, 147(2), 177-195.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Research Article

Authors

Ali Gürsoy This is me
0000-0002-8408-2415
Türkiye

Kemal Köksal This is me
0000-0001-7653-1762
Türkiye

Publication Date

August 1, 2020

Submission Date

October 10, 2018

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2020 Volume: 49 Number: 227

IZ

https://izlik.org/JA76NT58HR

Cite

RIS / Bibtex

APA

Gürsoy, A., & Köksal, K. (2020). OKUL YÖNETİCİLERİNİN İLETİŞİM STİLİ, ÖĞRETMENLERİN ZORUNLU VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ALGISINI ETKİLER Mİ? Milli Eğitim Dergisi, 49(227), 389-404. https://izlik.org/JA76NT58HR

AMA

1.Gürsoy A, Köksal K. OKUL YÖNETİCİLERİNİN İLETİŞİM STİLİ, ÖĞRETMENLERİN ZORUNLU VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ALGISINI ETKİLER Mİ? Milli Eğitim Dergisi. 2020;49(227):389-404. https://izlik.org/JA76NT58HR

Chicago

Gürsoy, Ali, and Kemal Köksal. 2020. “OKUL YÖNETİCİLERİNİN İLETİŞİM STİLİ, ÖĞRETMENLERİN ZORUNLU VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ALGISINI ETKİLER Mİ?”. Milli Eğitim Dergisi 49 (227): 389-404. https://izlik.org/JA76NT58HR.

EndNote

Gürsoy A, Köksal K (August 1, 2020) OKUL YÖNETİCİLERİNİN İLETİŞİM STİLİ, ÖĞRETMENLERİN ZORUNLU VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ALGISINI ETKİLER Mİ? Milli Eğitim Dergisi 49 227 389–404.

IEEE

[1]A. Gürsoy and K. Köksal, “OKUL YÖNETİCİLERİNİN İLETİŞİM STİLİ, ÖĞRETMENLERİN ZORUNLU VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ALGISINI ETKİLER Mİ?”, Milli Eğitim Dergisi, vol. 49, no. 227, pp. 389–404, Aug. 2020, [Online]. Available: https://izlik.org/JA76NT58HR

ISNAD

Gürsoy, Ali - Köksal, Kemal. “OKUL YÖNETİCİLERİNİN İLETİŞİM STİLİ, ÖĞRETMENLERİN ZORUNLU VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ALGISINI ETKİLER Mİ?”. Milli Eğitim Dergisi 49/227 (August 1, 2020): 389-404. https://izlik.org/JA76NT58HR.

JAMA

1.Gürsoy A, Köksal K. OKUL YÖNETİCİLERİNİN İLETİŞİM STİLİ, ÖĞRETMENLERİN ZORUNLU VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ALGISINI ETKİLER Mİ? Milli Eğitim Dergisi. 2020;49:389–404.

MLA

Gürsoy, Ali, and Kemal Köksal. “OKUL YÖNETİCİLERİNİN İLETİŞİM STİLİ, ÖĞRETMENLERİN ZORUNLU VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ALGISINI ETKİLER Mİ?”. Milli Eğitim Dergisi, vol. 49, no. 227, Aug. 2020, pp. 389-04, https://izlik.org/JA76NT58HR.

Vancouver

1.Ali Gürsoy, Kemal Köksal. OKUL YÖNETİCİLERİNİN İLETİŞİM STİLİ, ÖĞRETMENLERİN ZORUNLU VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ALGISINI ETKİLER Mİ? Milli Eğitim Dergisi [Internet]. 2020 Aug. 1;49(227):389-404. Available from: https://izlik.org/JA76NT58HR