The Reasons behind Migrant Children's Lost Generation According to Primary School Teachers

Abstract

In this study, it is aimed to examine the reasons behind the loss of immigrant children according to the views of primary school teachers. In this direction, the study was carried out with phenomenology, one of the qualitative research designs. The study group of the research consists of 13 primary school teachers working in the district of Esenyurt in Istanbul and selected by criterion sampling method. The data of the study were collected through a semi-structured interview form prepared by the researchers. The interviews with the teachers were recorded with a voice recorder. The obtained data were analyzed by content analysis. The themes and sub-themes that emerged as a result of the content analysis were also examined by an independent researcher. According to the findings; Primary school teachers stated that immigrant children may be a lost generation due to language problems, socio-cultural reasons, economic reasons, abuse and delinquency, psychological reasons and educational reasons. Language problems stated by teachers; sociocultural reasons such as difficulty in communicating, academic failure, and difficulty in making friends; economic reasons, originating from the local society (prejudice, marginalization, exclusion, labeling) and immigrants (not being able to integrate with the local people, not adopting the local culture, the desire to keep their own culture alive); exploitation and delinquency, such as poverty, unemployment and wage inequality; vulnerability, physical and sexual abuse and broken families, psychological reasons; Social and psychological trauma, stress, depression and mental health are conceptualized as problems of belonging and identity, and educational reasons are conceptualized as differences in education systems, insufficient facilities in schools, adjustment problems and non-schooling, problems of access to education and the effect of the pandemic, inadequate professional development. Considering the findings of the study, it can be said that there are duties and responsibilities of the stakeholders in the context of adaptation of immigrant children to society and education.

Keywords

• Migrant children
• lost generation
• primary school teachers

SINIF ÖĞRETMENLERİNE GÖRE GÖÇMEN ÇOCUKLARIN KAYIP NESİL OLMALARI ALTINDA YATAN NEDENLER

Öz

Bu araştırmada, göçmen çocukların kayıp nesil olmasının altında yatan nedenler sınıf öğretmenlerinin görüşlerine göre incelenmiştir. Bu doğrultuda çalışma, nitel araştırma desenlerinden fenomenoloji ile yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubunu, İstanbul ili Esenyurt ilçesinde görev yapan ve ölçüt örnekleme yöntemi ile seçilen 13 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri araştırmacılar tarafından hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmıştır. Öğretmenlerle yapılan görüşmeler ses kayıt cihazı ile kaydedilmiştir. Elde edilen veriler, içerik analizi ile çözümlenmiştir. İçerik analizi sonucu ortaya çıkan tema ve alt temalar araştırmadan bağımsız bir araştırmacı tarafından da incelenmiştir. Bulgulara göre; sınıf öğretmenleri, dil sorunları, sosyokültürel nedenler, ekonomik nedenler, istismar ve suça itilme, psikolojik nedenler ve eğitsel nedenlerden dolayı göçmen çocukların kayıp nesil olabileceklerini ifade etmişlerdir. Öğretmenlerin belirttiği dil sorunları; iletişime geçmede zorluk, akademik başarısızlık ve arkadaşlık kurmada güçlük olarak, sosyokültürel nedenler; yerel toplumdan kaynaklı (ön yargı, ötekileştirilme, dışlama, etiketleme) ve göçmenlerden kaynaklı (yerel halkla bütünleşememe, yerel kültürü benimseyememe, kendi kültürlerini yaşatma isteği) olarak, ekonomik nedenler; yoksulluk, işsizlik ve ücret eşitsizliği olarak, istismar ve suça itilme; savunmasız olmaları, fiziksel ve cinsel istismar ve parçalanmış aileler, psikolojik nedenler; sosyal ve psikolojik travma, stres, depresyon ve ruh sağlığı, aitlik ve kimlik sorunu olarak, eğitsel nedenler ise, eğitim sistemlerinin farklılığı, okulların yeterli olanaklara sahip olmaması, uyum sorunları ve okullaşamama, eğitime erişim sorunları ve pandemi etkisi, yetersiz mesleki gelişim olarak kavramsallaştırılmıştır. Çalışmanın bulguları dikkate alındığında göçmen çocukların topluma ve eğitime uyumu bağlamında paydaşlara düşen görev ve sorumluluklar olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Göçmen çocuklar
• kayıp nesil
• sınıf öğretmenleri.

References

1. Almutairi, J. (2015). Problems ımmigrants face ın host countries. International Business ve Economics Research Journal (IBER), 14(4), 691-698. https://doi.org/10.19030/iber.v14i4.9358
2. Angel, B., Hjern, A., & Ingleby, D. (2001). Effects of war and organized violence on children: A study of Bosnian refugees in Sweden. American Journal of Orthopsychiatry, 71(1), 4-15. https://doi.org/10.1037/0002-9432.71.1.4
3. Arabacı, Z, Hasgül, E., & Serpen, A. S. (2016). Türkiye’de kadın göçmenlik ve göçün kadın sağlığı üzerine etkisi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 16(36), 126-144. http://dx.doi.org/10.21560/spcd.77608
4. Bahadır, H., & Uçku, R. (2016). İzmir’in bir mahallesinde yaşayan 6-17 yaş arasındaki Suriyeli çocukların çalışma durumları ve çalışma durumlarını etkileyen etmenler. Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 30(3), 117-124.
5. Beste, A. (2015). Education provision for syrian refugees in jordan, lebanon and Turkey preventing a “lost generation”. 30.03.2021 tarihinde https://gcm.unu.edu/publications/policy-reports/education-provision-for-syrian-refugees-in-jordan-lebanon-and-turkey-preventing-a-lost-generation.html internet adresinden ulaşıldı.
6. Betancourt, T. S., Abdi, S., Ito, B. S., Lilienthal, G. M., Agalab, N., & Ellis, H. (2015). We left one war and came to another: Resource loss, acculturative stress, and caregiver–child relationships in Somali refugee families. Cultural Diversity and Ethnic Minority Psychology, 21(1), 114-125. https://doi.org/10.1037/a0037538
7. Birleşmiş Milletletler Mülteciler Yüksek Komiserliği (BMMYK) (2011). Mültecilerin statüsüne ilişkin 1951 sözleşmesi ve 1967 protokolü. 24.03.2021 tarihinde https://www.refworld.org/docid/4ec4a7f02.html internet adresinden ulaşıldı.
8. Birman, D., & Trickett, E. J. (2001) Cultural transitions in first- generation ımmigrants acculturation of soviet jewsh refugee adolescents and parents. Journal of Cross-Cultural Psychology, 32(4), 456-477. https://doi.org/10.1177/ 0022022101032004006

9. Bloch, A., Chimienti, M., Counilh, A., Hirsch, S., Tattolo, G., Ossipow, L. & Wihtol De Wenden, C. (2015). The children of refugees in Europe: aspirations, social and economic lives, identity and transnational linkages. Final report-Working Paper. SNIS.
10. Bokhari, F. (2008). Falling through the gaps: safeguarding children trafficked into the UK. Children and Society, 22(3), 201-211. https://doi.org/10.1111/j.1099-0860.2008.00151.x
11. Bourgonje, P. (2010). Education for refugee and asylum seeking children in OECD countries. Education international. 03.04.2021 tarihinde http://pages.ei-ie.org/quadrennialreport/2010/s3.amazonaws.com/educationinternational2010/2009/assets/102/Study_on_Education_for_refugees_and_asylum_seeking_children_in_OECD_countries_EN.pdf internet adresinden erişilmiştir.
12. Castles, S., & Miller, M. (2008). Göçler Çağı. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
13. Coşkun, İ., Ökten, C. E., Dama, N., Barkçin, M., Zahed, S., Fouda, M., Toklucu, D., & Özsarp, H. (2017). Engelleri aşmak: Türkiye’de Suriyeli çocukları okullaştırmak. SETA Yayınları, Yayın No: 93.
14. Creswell, J. W. (2016). Nitel araştırma yöntemleri (beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni), (M. Bütün ve S. B. Demir, Çev. Ed.), Siyasal Kitabevi.
15. Crul, M., Keskiner, E., Schneider, J., Lelie, F., & Ghaeminia, S. (2016). No lost generation: Education for refugee children a comparison between Sweden, Germany, The Netherlands and Turkey. 28.03.2021 tarihinde https://www.eui.eu/Documents/RSCAS/Research/ArchivesInstitutionsGovernanceDemocracy/20181205-Keynote-lecture-education.pdf pdf adresinden ulaşıldı.
16. Çelikaksoy, A., & Wadensjö, E. (2015). Unaccompanied minors and separated refugee children in Sweden: An outlook on demography, education and employment. IZA DP No. 8963. 28.03.2021 tarihinde http://ftp.iza.org/dp8963.pdf internet adresinden ulaşıldı.
17. Erdem, C. (2017). Sınıfında mülteci öğrenci bulunan sınıf öğretmenlerinin yaşadıkları öğretimsel sorunlar ve çözüme dair önerileri. Medeniyet Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1(1), 26-42.
18. Erdoğan, M. M. (2014). Türkiye’deki Suriyeliler: Toplumsal kabul ve uyum araştırması. Hacettepe Üniversitesi Göç ve Siyaset Araştırmaları Merkezi.
19. Eren, Z. (2019). Yönetici ve öğretmen görüşlerine göre göçmen çocukların eğitim sorunları ve çözüm önerileri. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 213-234. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2019.19. 43815 -476805
20. Fazel, M., Reed, R. V., Panter-Brick, C., & Stein, A. (2012). Mental health of displaced and refugee children resettled in high-income countries: risk and protective factors. The Lancet, 379(9812), 266-282. https://dx.doi.org/10.1016/S0140-6736(11)60051-2
21. Flamm, S. (2010). The linkage between migration and child labor: An International Perspective. 25.03.2021 https://web.stanford.edu/group/sjir/12-1/fall10-final_2.pdf internet adresinden erişilmiştir.
22. Garcia, M. (2019). Cross-cultural ıdentıty of second-generatıon ımmıgrant youth. The Slu Mcnaır Research Journal Summer. 01.04.2021 tarihinde https://www.slu.edu/pre-college-access-trio/trio-program/mcnair-scholars-program/pdfs/journal-articles/mariagarcia.pdf internet adresinden erişildi.
23. Gomes, C., & Yeoh, B. S. A. (2018). Transnational migrations in the asia-pacific transformative experiences in the age of digital media. Rowman ve Littlefield International.
24. Hodes, M. (2000). Psychologically distressed refugee children in the United Kingdom. Child Psychology ve Psychiatry Review, 5(2), 57–68. https://dx.doi.org/10.1111/1475-3588.00286
25. İmamoğlu, H. V., & Çalışkan, E. (2017). Yabancı uyruklu öğrencilerin devlet okullarında ilkokul eğitimine dair öğretmen görüşleri: Sinop ili örneği Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(2), 529-546.
26. Kirmayer, L. J., Narasiah, L., Munoz, M., Rashid, M., Ryder, A. G., Guzder, J., Hassan, G., Rousseau, C., Pottie, K., & The Canadian Collaboration for Immigrant and Refugee Health (CCIRH). (2011). Common mental health problems in immigrants and refugees: General approach in primary care. Canadian Medical Association Journal, 183(12), E959-E967. https://dx.doi.org/10.1503/cmaj.090292
27. Laczko, F., & Aghazarm, C. (2009). Migration, environment and climate change: assessing the evidence (p.9). (Laczko, F. ve Aghazarm, C. Eds.). Geneva: International Organization for Migration.
28. Levent, F. & Çayak, S. (2017). Türkiye’deki Suriyeli öğrencilerin eğitimine yönelik okul yöneticilerinin görüşleri. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(27), 2017-121-46.
29. Marshall, C. & Rossman, G. B. (2014). Designing qualitative research. Sage.
30. Mawani, F. N. (2014). Social determinants of refugee mental health. (In Simich, L. ve Andermann, L. Ed.). Refuge and Resilience Promoting Resilience and Mental Health among Resettled Refugees and Forced Migrants. (pp. 27-50). USA: Springer Science+Business Media.
31. Measham, T., Jaswant, G., Rousseau, C., Pacione, L., Blais-Mcpherson, M. & Nadeau, L. (2014). Refugee children and their families: supporting psychological well-being and positive adaptation following migration. Current Problems in Pediatric and Adolescent Health Care, 44(7), 208-215. https://dx.doi.org/10.1016/j.cppeds.2014.03.005
32. Merriam, S. B. (2009). Qualitative research: A guide to design and implementation. Jossey-Bass.
33. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded Sourcebook. (2nd ed). Sage.
34. Niemeyer, M. (2014). The cultural and social capital of unaccompanied refugee minors (Master thesis) Stockholm University, Stockholm.
35. Özekmekçi, M. İ. (2010). Tehdit sınırını geçemeyen göçmen. Hayat Sağlık Dergisi, (2), 44-48.
36. Patton, M. Q. (2015). Qualitative research and evaluation methods. Sage Publishing.
37. Polat, S., & Evliyaoğlu, N. (2008). Göçmen çocuklar. Türkiye Klinikleri J Pediatr Sci, 4(6), 52-5.
38. Sevinç, G., Davran Kantar, M., & Sevinç, M. R. (2018). Türkiye’de kırdan kente göç ve göçün aile üzerindeki etkileri. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 3(6), 70-82. https://doi.org/10.25204/iktisad.330930
39. Sirin, S., & Sirin, L. R. (2015). The Educational and Mental Health Needs of Syrian Refugee Children. Migration Policy Institute.
40. Sönmez, V., & Alacapınar, F. G. (2016). Örneklendirilmiş bilimsel araştırma yöntemleri. Anı Yayıncılık.
41. Stake, R. E. (2010). Qualitative research: Studying how things work. A Division of Guilford Publications, Inc.
42. Taskin, P. & Erdemli, O. (2018). Suriyeli mülteciler için eğitim: Türkiye'de öğretmenlerin karşılaştığı sorunlar. Eurasian Journal of Educational Research, 18(75), 155-178. https://dx.doi.org/10.14689/ejer.2018.75.9
43. Taşçı Duran, E., & Okçay, H. (2012). Etnik iletişim kadın sağlığını nasıl etkiliyor? SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi. 25, 251-257.
44. Tunga, Y., Engin, G. & Çağıltay, K. (2020). A literature review on the ıssues encountered in educating Syrian children in Turkey. Inonu University Journal of the Faculty of Education, 21(1), 317-333. https://dx.doi.org/10.17679/inuefd.535845
45. Uluslararası Göç Örgütü (IOM) (2015). Göç terimleri sözlüğü. 26.03.2021 tarihinde http://www.Turkey.iom.int/documents/goc_terimleri_sozlugu.pdf. internet adresinden alınmıştır.
46. Unıcef. (2014). No lost generation, protecting the futures of children affected by the crisis in Syria. UNICEF Report. 29.03.2021 tarihinde https://reliefweb.int/report/syrian-arab-republic/no-lost-generation-initiative-protecting-futures-children-affected-syria internet adresinden alınmıştır.
47. United Nations Educational, Scientific And Cultural Organization (UNESCO) (2011). The hidden crisis: Armed conflict ad education. No lost generation: Protecting the future of children affected by the crises in Syria.
48. United Nations High Commissioner For Refugees (UNHCRa) (2020) Turkey 2020 operational highlights. 28.03.2021 tarihinde https://www.unhcr.org/tr/ internet adresinden alınmıştır.
49. United Nations High Commissioner For Refugees (UNHCRb) (2020). Mıd-year trends. 28.03.2021 tarihinde https://www.unhcr.org/statistics/unhcrstats/5fc504d44/mid-year-trends 2020.html?query=global%20trends%202020 internet adresinden alınmıştır.
50. Ünal, S. (2014). Türkiye’nin beklenmedik konukları: “Öteki” bağlamında yabancı göçmen ve mülteci deneyimi. Journal of World of Turks/Zeitschrift für die Welt der Türken, 6(3), 65-89.
51. Valtonen, K. (2008). Social work and migration immigrant and refugee settlement and integration. Ashgate Publishing Limited.
52. Watkins, K., & Zyck, S. A. (2014). Living on hope, hoping for education-The failed response to the Syrian refugee crisis. 28.03.2021 tarihinde https://resourcecentre.savethechildren.net/sites/default/files/documents/9169.pdf internet adresinden ulaşıldı.
53. Yohani, S. (2010). Nurturing hope in refugee children during early years of post-war adjustment. Children and Youth Services Review, 32(6), 865-873. https://doi.org/10.1016/j.childyouth.2010.02.006
54. Zenginoğlu, S. (2019). Avrupa ve göç: “Tehdit” olgusuna yönelik teorik ve politik bir analiz. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 10(1), 42-49.