Are “Floods” (Twitter Threads) a New Narrative Form in Digital Culture?

Abstract

Storytelling, one of the oldest cultural practices in human history, has persisted by adapting to oral, written, and electronic modes of communication, while the widespread integration of digital technologies into everyday life has enabled it to assume new forms on social media platforms. One of the most remarkable examples of this transformation is the flood format that has become widespread on X (formerly Twitter). Created through a sequence of interconnected posts that overcome the platform’s character limit, floods convey a wide range of subjects, particularly horror, personal experience, humor, and political content, within a fragmented narrative structure. Users’ participation through comments, quote posts, and reposts enables floods to evolve beyond fixed texts into continually expanding and transforming narratives. This study examines the folkloric characteristics of X floods through representative examples, discusses their position within the framework of digital folklore, and addresses whether floods can be regarded as a new narrative form. The research was conducted using a qualitative netnographic approach. Publicly accessible floods, together with related dictionary entries, news reports, and curated collections, constituted the primary data corpus without any intervention by the researcher. Using purposive sampling, four categories of floods, horror/paranormal, experience-based, political/social, and humorous, were selected and analyzed in terms of anonymity, collective production, variation, re-narration, and digital circulation. The findings demonstrate that anonymity in floods does not take a single form, it may exist from the outset when a narrative is posted by an anonymous or pseudonymous account, or emerge during circulation as the narrative becomes detached from an identifiable producer. Collective production emerged as the most distinctive folkloric characteristic across all examples, as the boundary between narrator and audience became increasingly blurred, allowing every participant to assume the role of a potential narrator. Unlike traditional narratives, variation occurs through screenshots, quoted reposts, rewritten versions, recirculation in new contexts, and parody, becoming particularly evident in political and humorous floods through context-dependent reinterpretation. Digital circulation distinguishes floods most clearly from traditional narratives by enabling rapid and extensive dissemination while simultaneously rendering them ephemeral; only a limited number achieve relative permanence through archival collections and secondary platforms. Regarding content, horror floods function as digital counterparts of urban legends, constructing credibility through claims of authenticity and first-person testimony. Experience-based floods transform individual experiences into spaces of collective memory. Political floods continually acquire new meanings depending on changing sociopolitical contexts and readers’ interpretive positions, whereas humorous floods create a space for collective performance in which the flood format itself frequently becomes an object of humor and self-reflexive criticism. The study argues that floods bring together, within a single structure, narrator–audience interaction characteristic of oral storytelling, the recordable and retrievable nature of written texts, the audiovisual affordances of multimedia, and the interactive capacity of digital networks

Keywords

• Digital folklore
• X (Twitter) platform
• digital narrative
• variation
• collective creation.

Dijital Kültürde “Flood”lar (Tweet Serileri) Yeni Bir Anlatı Biçimi Midir?

Abstract

Anlatma eylemi, insanlık tarihinin en köklü kültürel pratiklerinden biri olarak sözlü, yazılı ve elektronik iletişim ortamlarına uyum sağlayarak varlığını sürdürmüş; dijital teknolojilerin gündelik hayata yerleşmesiyle birlikte sosyal medya platformlarında yeni biçimler kazanmıştır. Bu dönüşümün en dikkat çekici örneklerinden biri, X (eski adıyla Twitter) platformunda yaygınlaşan flood adlı formattır. Karakter sınırına takılan kullanıcıların birbirine bağlı tweetler aracılığıyla kurduğu bu ardışık anlatılar; korku, kişisel deneyim, mizah ve politik içerikler başta olmak üzere farklı konuları parçalı bir yapı içinde aktarmaktadır. Kullanıcıların yorum, alıntılama ve yeniden paylaşım yoluyla anlatıya müdahil olması, floodların sabit bir metin niteliğinden uzaklaşıp sürekli genişleyen ve dönüşen anlatılar hâline gelmesini sağlamaktadır. Bu çalışma, floodların folklorik özelliklerini örnekler üzerinden çözümleyerek bu anlatıların dijital folklor bağlamındaki konumunu tartışmayı ve yeni bir anlatı biçimi olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği sorusunu yanıtlamayı amaçlamaktadır. Araştırma, nitel araştırma deseni içerisinde netnografik yaklaşımla yürütülmüştür. Araştırmacının herhangi bir müdahalesi olmaksızın kamuya açık biçimde üretilen ve dolaşıma sokulan flood örnekleri, bunlara ilişkin sözlük girdileri, haber içerikleri ve derleme listeleri veri kaynağı olarak kullanılmıştır. Amaçlı örnekleme yoluyla korku/ paranormal, deneyim aktarımına dayalı, politik/ toplumsal ve mizahi içerikli olmak üzere dört flood türü seçilmiş; bu anlatılar anonimlik, kolektif üretim, varyantlaşma, yeniden anlatım ve dijital dolaşım ölçütleri bakımından değerlendirilmiştir. Bulgular, floodlarda anonimliğin tek biçimli olmadığını; anonim veya takma adlı bir hesap söz konusu olduğunda başlangıçtan itibaren, anlatının kimliği bilinen üreticisinden kopması hâlinde ise dolaşım sürecinde ortaya çıkabildiğini göstermektedir. Kolektif üretim, çalışma kapsamında incelenen tüm örneklerde anlatının en güçlü folklorik özelliği olarak belirmiş; anlatıcı-dinleyici sınırının belirsizleştiği, her katılımcının potansiyel bir anlatıcıya dönüştüğü gözlemlenmiştir. Varyantlaşma, geleneksel anlatılardan farklı olarak ekran görüntüsü, alıntılı yeniden yazım, farklı bağlamlarda yeniden dolaşıma sokma ve parodi yoluyla işlemekte; özellikle politik ve mizahi türlerde bağlama bağlı yeniden yorumlanmayla belirginleşmektedir. Dijital dolaşım ise floodları geleneksel anlatılardan en keskin biçimde ayıran unsur olarak, hızlı ve geniş çaplı yayılımın yanında kısa ömürlülüğü de beraberinde getirmekte; yalnızca belirli bir kısmı derleme listeleri ve ikincil mecralar aracılığıyla arşivlenerek görece kalıcılık kazanmaktadır. İçerik türleri bakımından korku floodları şehir efsanelerinin dijital karşılığı gibi işlemekte, gerçeklik iddiası ve birinci şahıs tanıklığıyla inandırıcılık kurmaktadır. Deneyim floodları bireysel anlatıyı kolektif bir hafıza alanına dönüştürmekte; politik floodlar güncel bağlama ve okurun konumuna göre sürekli yeniden anlamlanmaktadır. Mizahi floodlar ise kolektif bir performans mekânı oluşturarak, kimi zaman kendi formatını da mizahın ve özeleştirinin konusu hâline getirmektedir. Çalışma, floodların, sözlü anlatıdaki anlatıcı-dinleyici etkileşimini, yazılı metnin kaydedilebilir ve yeniden erişilebilir yapısını, çoklu ortamın görsel-işitsel olanaklarını ve dijital ağların etkileşim kapasitesini aynı yapı içinde bir araya getirdiğini ileri sürmektedir

Keywords

• Dijital folklor
• X (Twitter) platformu
• dijital anlatı
• varyantlaşma
• kolektif üretim

References

1. Alekseyevskiy, M. D. “Folklorda İnternet Mi, İnternet Folkloru Mu? (Çağdaş Folkloristik ve Sanal Gerçeklik)”. (Çev. Atilla Bağcı). Uluslararası Türk Dünyası Kültür Araştırmaları Dergisi, 1 (2015): 199-219.
2. Baki Nalcıoğlu, Zeynep Safiye. “Folklorun Elektronik Bağlamı: İnternet”. Gazi Türkiyat. 26. (2020): 187-205.
3. Bars, Mehmet Emin. “İnternet Folkloru: Netlore”. TÜRÜK Uluslararası Dil, Edebiyat ve Halkbilimi Araştırmaları Dergisi. 15. (2018): 160-179.
4. Ben-Amos, Dan. “Şartlar ve Çevre İçinde Folklorun Bir Tanımına Doğru”. (Çev. M. Ekici). Halkbiliminde Kuramlar ve Yaklaşımlar 1. Ankara: Geleneksel Yayınları. 2003: 31-55.
5. Blank, Trevor J. “Introduction: Toward a Conceptual Framework for The Study of Folklore and The Internet”. Folklore and the Internet. Logan: Utah State University Press. 2009: 1-20.
6. Bronner, Simon J. “Digitizing and Virtualizing Folklore”. Folklore and the Internet. Logan: Utah State University Press. 2009: 21-66.
7. Buccitelli, Anthony Bak. “Performance 2.0: Observations Toward a Theory of the Digital Performance of Folklore”. Folk Culture in the Digital Age. Logan: Utah State University Press. 2012: 60-84.
8. Castro-Martínez, Andrea ve Díaz-Morilla, Pablo. “Twitterature: Telling Stories with the Threads and Resources of Twitter”. Ocnos. 20. (2021): 82-95.

9. Çakır, Emine. “Geleneksel Seyyahtan Blogger Seyyaha: Seyahat Blogları Dijital Folklorun Yeni Bir Türü Müdür?”. Folklor/Edebiyat. 111. (2022): 621-636.
10. Çobanoğlu, Özkul. “Halkbiliminde Yeni Paradigmalar Bağlamında İnternet Folkloru”. 9. Milletlerarası Türk Halk Kültürü Kongresi. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı, (2018): 121-126.
11. De Vos, Gail Arlene. “Folklor ve İnternet: Netlore”. (Çev. N. Baykal). Millî Folklor. 97. (2013): 246-250.
12. Dundes, Alan. “Halk Kimdir”. (Çev. Metin Ekici). Halkbiliminde Kuramlar ve Yaklaşımlar 1. Ankara: Geleneksel Yayınları. 2003: 1-30.
13. Ece, Emrah. Bozkır Hikâyeleri. İstanbul: Ötüken Neşriyat, 2019.
14. Ekici, Metin. “Halk Bilimi Çalışmalarında Metin (Text), Doku (Texture), Sosyal Çevre ve Şartlar (Konteks) İlişkisinin Önemi”. Millî Folklor. 39 (1998): 25-34.
15. Ekici, Metin. Halk Bilgisi (Folklor) Derleme ve İnceleme Yöntemleri. Ankara: Geleneksel Yayınları. 2004.
16. Ersoy, Ruhi. (2012). “Halk Bilimi Çalışmalarının Gelişimine Paralel Olarak ‘Alan Araştırması’ Kavramını Yeniden Düşünmek”. Millî Folklor, 94 (2012): 5-13.
17. Frank, Russell. Newslore: Contemporary Folklore on the Internet. Jackson: University Press of Mississippi. 2011.
18. Gasouka, Maria; Arvanitidou Zoi vd. “Folklor Araştırması ve Yeni Zorlukları: Etnografiden Netnografiye”. (Çev. Z. S. Baki Nalcıoğlu). İnternet Folkloru: Netlore ve Netnografi. Ankara: Geleneksel Yayınları. 2018: 15-24.
19. Guliyev, Hikmet. “İnternet Folkloru Bağlamında Parodik Kahraman Algısı: Sosyal Protesto ve Yetişkinliğe Kültürel Geçiş”. Millî Folklor. 136. (2022): 109-125.
20. Gülüm, Erol. “Dijital İletişim Teknolojileri Aracılı Bir Folklorik Deneyim Alanı Olarak Sanal Ortam”. Millî Folklor. 119. (2018): 127-139.
21. Gürçayır, Selcan. “İnternet Çağının Hiyeroglifleri ya da Evrenselleşen Sanal Bedenler: MSN İfadeleri”. Millî Folklor. 21. (2009): 111-115.
22. Gürçayır Teke, Selcan. “Dönüşen Anneliğe Yönelik Netnografik Bir Analiz: Blogger Anneler”. Millî Folklor. 103. (2014): 32-47.
23. Güvenç, Ahmet Özgür. “İnternet Folkloru Üzerine Önerilen Bir Terim: E-Folklor”. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 18 (2014): 31-46.
24. Howard, Robert Glenn. “Elektronik Melezlik: Yerel Ağların Israrcı Süreçleri”. (Çev. A. E. Aral, G. Tekin). İnternet Folkloru: Netlore ve Netnografi. Ankara: Geleneksel Yayınları. 2018: 131-162.
25. King, Storm A. “İnternet Topluluklarının Araştırılması: Sonuçların Raporlanması İçin Önerilen Etik Kurallar”. (Çev. B. Ulutaş). İnternet Folkloru: Netlore ve Netnografi. Ankara: Geleneksel Yayınları. 2018: 33-43.
26. Kirshenblatt-Gimblett, Barbara. “Folklorun Krizi. (Çev. M. E. Dede). Halkbiliminde Kuramlar ve Yaklaşımlar 4. Ankara: Geleneksel Yayınları. 2014: 66-109.
27. Kõiva, Mare ve Vesik, Liisa. “21. Yüzyıl Başında Çağdaş Halk Bilimi, İnternet ve Toplumlar”. (Çev. E. Çakır). Halkbiliminde Kuramlar ve Yaklaşımlar 4. Ankara: Geleneksel Yayınları. 2014: 182-194.
28. Kozinets, Robert V. Netnography: Doing Ethnographic Research Online. London: Sage Publications. 2010.
29. Oğur, Ümit. “İnternet Folklorunun Oluşmasında Folksonominin Rolü Üzerine Bir Araştırma”. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi. 13. (2024): 80-96.
30. Oğuz, Öcal. Türk Dünyası Halk Biliminde Yöntem Sorunları. Ankara: Akçağ. 2013.
31. Özdemir, Nebi. Medya Kültür ve Edebiyat. Ankara: Geleneksel Yayıncılık. 2008.
32. Page, Ruth E. Stories and Social Media: Identities and Interaction. New York: Routledge. 2012.
33. Shifman, Limor. Memes in Digital Culture. Cambridge: MIT Press. 2014.
34. Şafak, Demet. “Etnografi’den Netnografi’ye Sanal Ortamda Kurşun Dökme”. Millî Folklor. 116. (2017): 156-168.
35. URL-1: Sözlük, https://help.x.com/tr/resources/glossary, Erişim Tarihi: 15 Mart 2026.
36. URL-2: Örk-Hortlak (Tatar Korku Hikâyesi), https://x.com/Trodlabundin/status/1088496123273273345?, Erişim Tarihi: 13 Mart 2026.
37. URL-3: Dear David, https://wakelet.com/wake/e6275d03-7bce-4789-9961-f3a04723cc71, Erişim Tarihi: 13 Mart 2026.
38. URL-4: Twitter’daki korkutan aşı floodu, https://eksisozluk.com/twitterdaki-korkutan-asi-floodu--7215018, Erişim Tarihi: 15 Mart 2026.
39. URL-5: Aldatan sevgili, https://x.com/olurunbu/status/1914392810960379962, Erişim Tarihi: 12 Mart 2026.
40. URL-6: Geçen yıl…, https://x.com/young_virginia_/status/805097277362675712, Erişim Tarihi: 12 Mart 2026.
41. URL-7: Basit bir check-in, https://x.com/alicanteee, Erişim Tarihi: 15 Mart 2026.
42. URL-8: Twitter’daki 330 tweetlik ilginç flood, https://eksisozluk.com/twitterdaki-330-tweetlik-ilginc-flood- -6593202?p=1, Erişim Tarihi: 12 Mart 2026.
43. URL-9: Twitter’daki fatih terim flood’ı, https://eksisozluk.com/twitterdaki-fatih-terim-floodi--5812449?p=2&utm, Erişim Tarihi: 14 Mart 2026.
44. URL-10: Who is cliff wife, https://www.theguardian.com/culture/2019/may/27/cliff-wife-meme-explain-quickly, Erişim Tarihi: 15 Mart 2026.
45. URL-11: X Premium Hakkında, https://help.x.com/tr/using-x/x-premium, Erişim Tarihi: 09 Eylül 2026.
46. Zaripova Çetin, Çulpan. “Tatar Türklerinde Mitolojik Varlıklarla İlgili Mitler ve İnanışlar (İyeler ve Yaratıklar)”. Bilig. 43 (2007): 1-32.