Ortak Yazarlı Tefsir Yazımı

Books, which are the most important results of scholarly activities, differ according to their types. One of these types is co-authored books. Co-authored books are the works written by at least two people. The increase in the number of authors brings this to a position that we will call a committee. Almost all of the works written in the Islamic world are single-authored works, and especially in the classical period, coauthored commentaries are rare. Those that do exist are usually in the form of the completion of an unfinished tafsīr by the author's students or others. In the early twentieth century, some scholars suggested that the tafsir should be written by a committee. However, the writing of co-authored tafsirs has made significant progress only after the 2000s. In countries such as Turkey, Saudi Arabia, Jordan, Libya, Libya, Pakistan, Iran, Egypt, Indonesia, etc., a large number of co-authored tafsirs have been written with the support of official institutions and personal initiatives. In fact, today it has become possible to talk about a type of tafsir called “co-authored tafsirs”. The fact that the errors in co-authored tafsirs are at a minimum level is a means of gaining the trust of the public. However, such tafsīrs also present difficulties such as the writers coming together, reaching an agreement on controversial issues, and achieving a common style. This article mainly discusses the historical course, problems and advantages of co-authored tafsir writing using historical data collection and chronological method.

İlmî faaliyetlerin en önemli semeresi olan kitaplar, türlerine göre farklılık arz eder. Bu türlerden birisi de ortak yazarlı kitaplardır. Ortak yazarlı kitaplar en az iki kişinin kaleme aldığı eserlerdir. Yazar sayısının artması bunu heyet olarak adlandıracağımız bir konuma getirir. İslam aleminde yazılan eserlerin tamamına yakını tek müellifli eserler olup özellikle klasik dönemde ortak yazarlı tefsirler nadirdir. Olanlar ise genelde yarım bırakılan bir tefsiri müellifin öğrencilerinin veya başkalarının tamamlaması şeklindedir. Yirminci yüzyılın başlarında bir kısım alimler tefsirin heyet tarafından yazılmasını önermişlerdir. Ancak ortak yazarlı tefsirlerin yazımı ancak 2000’li yıllardan sonra önemli merhale kat etmiştir. Türkiye, Suûdî Arabistan, Ürdün, Libya, Pakistan, İran, Mısır, Endonezya gibi ülkelerde gerek resmî kurumların desteğiyle gerekse şahsî girişimlerle epeyce ortak yazarlı tefsir yazılmıştır. Hatta bugün “ortak yazarlı tefsirler” şeklinde bir tefsir çeşidinden bahsetmek mümkün hale gelmiştir. Ortak yazarlı tefsirlerde hataların asgari düzeyde olması halkın itimadını kazanmaya vesiledir. Ancak bu tür tefsirler yazarların bir araya gelmeleri, ihtilaflı konularda uzlaşabilmeleri ve ortak bir üslubu yakalamaları gibi zorlukları da barındırmaktadır. Bu makalede ağırlıklı olarak tarihsel veri toplama ve kronolojik yöntem kullanılarak ortak yazarlı tefsir yazımının tarihsel seyri, problemleri ve avantajları ele alınmaktadır.