Artificial Intelligence Supported Godly Play Approach in Religious Education: The Example of Prophet Yusuf

Abstract

Abstract, makalenin amacını, yöntemini ve bulgu-sonuçlarını içerecek biçimde düzenlenmiş olmalı ve 200 sözcüğü geçmemelidir. Özet 10 punto ve tek satır aralığı olarak yazılmalıdır. Abstract, makalenin amacını, yöntemini ve bulgu-sonuçlarını içerecek biçimde düzenlenmiş olmalı ve 200 sözcüğü geçmemelidir. Özet 10 punto ve tek satır aralığı olarak yazılmalıdır. Abstract, makalenin amacını, yöntemini ve bulgu-sonuçlarını içerecek biçimde düzenlenmiş olmalı ve 200 sözcüğü geçmemelidir. Özet 10 punto ve tek satır aralığı olarak yazılmalıdır. Abstract, makalenin amacını, yöntemini ve bulgu-sonuçlarını içerecek biçimde düzenlenmiş olmalı ve 200 sözcüğü geçmemelidir. Özet 10 punto ve tek satır aralığı olarak yazılmalıdır. Abstract, makalenin amacını, yöntemini ve bulgu-sonuçlarını içerecek biçimde düzenlenmiş olmalı ve 200 sözcüğü geçmemelidir. Özet 10 punto ve tek satır aralığı olarak yazılmalıdır. Abstract, makalenin amacını, yöntemini ve bulgu-sonuçlarını içerecek biçimde düzenlenmiş olmalı ve 200 sözcüğü geçmemelidir. Özet 10 punto ve tek satır aralığı olarak yazılmalıdır. Abstract, makalenin amacını, yöntemini ve bulgu-sonuçlarını içerecek biçimde düzenlenmiş olmalı ve 200 sözcüğü geçmemelidir. Özet 10 punto ve tek satır aralığı olarak yazılmalıdır. Abstract, makalenin amacını, yöntemini ve bulgu-sonuçlarını içerecek biçimde düzenlenmiş olmalı ve 200 sözcüğü geçmemelidir. Özet 10 punto ve tek satır aralığı olarak yazılmalıdır.

Keywords

• Artificial Intelligence
• ChatGPT
• Godly Play
• Religious Education
• Lesson Plan

Ethical Statement

During the writing process of the study “Artificial Intelligence Supported Godly Play Approach in Religious Education: The Example of Prophet Yusuf” scientific rules, ethical and citation rules were followed. No falsification was made on the collected data and this study was not sent to any other academic publication medium for evaluation.

Din Eğitiminde Yapay Zekâ Destekli Godly Play Yaklaşımı: Hz. Yusuf Örneği

Abstract

Yapay zekâ, bilgiye hızlı erişim, öğrenme deneyimlerini kişiselleştirme, pedagojik yaklaşımları yenilikçi yöntemlerle dönüştürme ve dinî metinlerin daha geniş kitlelere erişimini artırma gibi önemli fırsatlar sunmaktadır. Bununla birlikte, kutsal metinlerin yanlış yorumlanması, etik sorunlar ve öğretmen-öğrenci ilişkisinin zayıflaması gibi zorluklar da gündeme gelmektedir. Özellikle ilahiyat ve felsefe alanlarında bilgi edinme amaçlı kullanılan yapay zekâ modellerinin olumlu ve olumsuz yönleri hakkında araştırmalar oldukça sınırlıdır. Bu araştırmanın amacı, Amerika merkezli yapay zekâ araştırma şirketi Open AI tarafından geliştirilen ChatGPT adlı yapay zekâ modellenin Godly Play yaklaşımına/pedagojisine göre geliştirdiği Hz. Yusuf ile ilgili okulöncesi ve ilkokul düzeyine ait ders planlarını pedagojik açıdan incelemektir. Bu değerlendirme, yapay zekâ teknolojilerinin din eğitimi bilimi için kullanım potansiyellerini anlamak açısından önem taşımaktadır. Çalışma, nitel araştırma desenlerinden durum çalışması yöntemiyle yürütülmüştür. ChatGPT’nin okulöncesi ve ilkokul düzeyi için ürettiği ders planları; Godly Play yaklaşımına yöntem bakımından uygunluk, amaç, materyal, içerik ve değerlendirme bölümleri karşılaştırmalı analiz edilerek pedagojik açıdan değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, çalışma ChatGPT gibi yapay zekâ araçlarıyla geliştirilen dini eğitim içeriklerinin pedagojik açıdan farklılaştırılabilir, yaşa ve değerler eğitimi hedeflerine uygun şekilde hazırlanabileceğini ortaya koymaktadır. Hem içerik hem de materyal düzeyinde göre sağlanan bu esneklik, yapay zekâ destekli eğitim teknolojilerinin dini ve manevi eğitim alanında etkin kullanılma potansiyeline işaret etmektedir.

Keywords

• Yapay Zekâ
• ChatGPT
• Godly Play
• Din Eğitimi
• Ders Planı

Ethical Statement

“Din Eğitiminde Yapay Zekâ Destekli Godly Play Yaklaşımı: Hz. Yusuf Örneği” başlıklı çalışmanın yazım sürecinde bilimsel kurallara, etik ve alıntı kurallarına uyulmuş; toplanan veriler üzerinde herhangi bir tahrifat yapılmamış ve bu çalışma herhangi başka bir akademik yayın ortamına değerlendirme için gönderilmemiştir.

References

1. Amin, M. M., Mao, R., Cambria, E., & Schuller, B. W. (2023). A Wide Evaluation of ChatGPT on Affective Computing Tasks.
2. Atik, A. (2024). Teknolojinin Din Eğitimi ile Bütünleştirilmesinin İmkânı, İçinde R. Demir ve H. Sarı (Edt.), Dijital dönüşüm ve din (ss.219-248). İstanbul: Kitap Dünyası.
3. Berryman, J. W. (2009). Teaching Godly Play: How to mentor the spiritual development of children. Morehouse Publishing.
4. Bowen, G. A., (2009), 'Document Analysis as a Qualitative Research Method', Qualitative Research Journal, vol. 9, no. 2, pp. 27-40.
5. Chmiliar, l. (2010). Multiple-case designs. In A. J. Mills, G. Eurepas & E. Wiebe (Eds.), Encyclopedia of case study research (pp 582-583). USA: SAGE.
6. Çelik, Y. (2022). Etkileşimli masal anlatımı uygulamasının çocukların dil gelişimine etkisi (Yüksek lisans tezi). Trakya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne.
7. Demir, R. (2021). Din öğretiminde kullanılan araç gereç ve materyaller, İçinde T. Yürük ve R. Demir (Edt.), Din öğretiminde teknoloji ve materyal geliştirme (ss. 59-98). Ankara: Nobel Yayınları.
8. Fowler, J. W., (1981), Stages of Faith: The Psychology of Human Development and the Quest for Meaning, San Francisco: Harper and Row.

9. Harris, V.W., Anderson, J. & Visconti, B. (2022), Social emotional ability development (SEAD): An integrated model of practical emotion-based competencies. Motiv Emot 46, 226–253
10. Holmes, W., Bialik, M., & Fadel, C. (2019). Artificial intelligence in education: Promises and implications for teaching and learning. Center for Curriculum Redesign.
11. Hyde, B. (2010). Godly play nourishing children's spirituality: A case study. Religious Education, 105(5), 504–518.
12. Karagöl, İ. ve Adıgüzel, O.C. (2022). Duyuşsal Alan ve Duyuşsal Alan Taksonomileri. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (AUJEF), 6(2), 217-240
13. Karslı, T. A. (2024). Yapay zeka ve bilinç: Anlamsal ve duygusal/heyecansal boyutları üzerinden bir değerlendirme. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 13(4), 192–213.
14. Kavak, Ş., & Coşkun, H. (2017). Erken çocukluk eğitiminde eğitici materyal geliştirmenin önemi. Uluslararası Erken Çocukluk Eğitimi Çalışmaları Dergisi (International Journal of Early Childhood Education Studies), 2(2), 11–20.
15. Kaya, Y., Günay, R., & Aydın, H. (2016). Okul Öncesi Eğitimde Drama Yöntemi ile İşlenen Değerler Eğitimi Derslerinin Farkındalık Düzeyi Üzerindeki Etkisi. Sakarya University Journal of Education, 6(1), 23-37.
16. Kulat, M. A. (2017). Türkiye’de toplumun dine ve dini değerlere bakışı. Ankara: MAK Danışmanlık.
17. Luckin, R. (2017). Towards artificial intelligence-based assessment systems. Nature Human Behaviour, 1(3), Article.
18. Merriam, S.B. (2013) Nitel Araştırma, Desen Uygulama İçin Bir Rehber, ed. Selahattin Turan, Ankara: Nobel Yayıncılık.
19. Nye, R. (2009). Children’s spirituality: What it is and why it matters. London: Church House Publishing.
20. Oruç, C. (2021). Eğitimde okuryazarlık becerileri- III. E. Koçoğlu (Ed.), Okuryazarlık becerileri (xxx-xxx). Pegem Akademi: Ankara.
21. Piaget, J. (1977). The Development of Thought. Equilibration of Cognitive Structures. Oxford: Basil Blackwell.
22. Kurzweil, R. (1992), The Age of Intelligent Machines, Cambridge: The MIT Press.
23. Sartori, G. (2004). Görmenin iktidarı (çev. G. Batuş & B. Ulukan). İstanbul: Karakutu Yayınları.
24. Trocholepczy, B. (2021). Dijital Medya ve Din Eğitimi: Ayrı dünyalar? Çocuk ve Medeniyet, 6/12, 183-196.
25. Ulusoy, K. (2010). Değer eğitimi: Davranışçı ve yapılandırmacı yaklaşıma göre hazırlanan tarih programlarında değer aktarımı. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(1), 32–51.
26. Yin, R. K. (2018). Case Study Research and Applications: Design and Methods (6th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.