Sürdürülebilir Destinasyon Geliştirme: Hava Sporları Uzmanları Açısından Değerlendirme

Abstract

Bu çalışmada hava sporları aracılığıyla sürdürülebilir bir destinasyon geliştirilirken ve pazarlama kararları alınırken dikkatle değerlendirilmesi gereken konuların neler olduğunu tespit etmek amaçlanmaktadır. Bu bağlamda önemli aktörlerden biri olarak kabul edilen hava spor uzmanlarının görüşlerinin değerlendirilmesi önem kazanmaktadır. Nitel araştırma yöntemleri kullanılarak desenlenen çalışmanın evrenini hava spor uzmanları oluşturmaktadır. Maksimum çeşitlilik stratejisi ise örnekleme yöntemi olarak belirlenmiştir. Veriler, mülakat tekniği kullanılarak yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığı elde edilmiştir. Elde edilen verilerin analizi için içerik analizi yöntemlerinden sıklık analizi ve betimleyici analizden faydalanılmıştır. Çalışmanın sonucunda aktif bir hava sporu destinasyonu ile potansiyel bir hava sporu destinasyonu arasındaki farklılıklar ve benzerlikler ortaya konmuştur. Hava sporları gerçekleştirilen bir destinasyonun güçlü, zayıf yönleri ve fırsatlarla, tehditlerin neler olduğu ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Hava sporları açısından bir destinasyonu güçlü kılan temel özelliklerden birinin hava koşullarının uygunluğu olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte yerel yönetim ve yerel halkında desteğinin ilgili destinasyonu güçlü kılan özellikler arasında olduğu belirlenmiştir. 

Keywords

• Spor Turizmi,Sürdürülebilir Destinasyon Pazarlama,Hava Spor Uzmanları,GZFT Analizi,Türkiye

Sustainable Destination Development: Investigation With Regards To Air Sport Experts

Abstract

Keywords

• Sports tourism,Sustainable destination marketing,Air sport experts,turkey

References

1. Aicher, T. J., Karadakis, K., ve Eddosary, M.M. (2015). Comparison of sport tourists’ and locals’ motivation to participate in a running event, International Journal of Event and Festival Management, 6 (3), 215-234.
2. Argan, M. (2004). Spor ve turizm pazarlamasının kesişim noktası olarak spor turizmine kuramsal bir bakış, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 15 (2), 158-168.Baker, M. J. ve Cameron, E. (2008). Critical success factors in destination marketing, Tourism and Hospitality Research, 8 (2), 79-97.
3. Baş, T. (2013). Nitel araştırma yöntemleri. T. Baş ve U. Akturan (Editörler), Nitel araştırma yöntemleri nvivo ile nitel veri analizi, örnekleme, analiz, yorum. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
4. Creswell, J. W. (2015). Nitel araştırma yöntemleri. Beş yaklaşım göre nitel araştırma ve araştırma deseni. (Çeviri M. Bütün ve S. B. Demir). Ankara: Siyasal Kitabevi.Daniels, M. J. (2007). Central place theory and sport tourism impacts, Annals of Tourism Research, 34 (2), 332-347.
5. Daniels, M. J., Norman, W. C., ve Henry, M. S. (2004). Service quality, satisfaction, and intent to return in event sport tourism, Annals of Tourism Research, 31 (1), 180-199.
6. Diker, O., Çetinkaya, A., ve Cinkara A. (2016). Hava sporları turizmi ve safranbolu'nun hava sporları potansiyelinin belirlenmesi, Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6 (1), 84-100.
7. Fairley, S. (2003). In search of relived social experience: Group-based nostalgia sport tourism, Human Kinetics Journal, 17 (3), 284-304.
8. Funk, D. C.ve Bruun, T. J. (2007). The role of socio-psychological and culture-education motives in marketing international sport tourism: A cross-cultural perspective, Tourism Management, 28 (3), ss. 806-819.

9. Gibson, H. J., Willming, C., ve Holdnak, A. (2003). Small-scale event sport tourism: fans as tourists, Tourism Management, 24 (2), 181–190.
10. Gilmorea, A., Carson, D., ve Ascenção, M. (2007). Sustainable tourism marketing at a world heritage site. Journal of Strategic Marketing, 15 (2-3), 253-264.
11. Gozalova, M., Shchikanov, A., Vernigo, A., ve Bagdasarian, V. (2014). Sports tourism, Polish Journal of Sport & Tourism, 21 (2), 92- 96.
12. Green, B. C. ve Chalip, L. (1998). Sport tourism as the celebration of subculture, Annals of Tourism Research, 25 (2), 275-291.
13. Higham, J. E.S. ve Hinch, T. D. (2003). Sport, space, and time: effects of the otago highlanders franchise on tourism, Human Kinetics Journal, 17 (3), 235-257.
14. Hinch, T. ve Higham, J. (2004). Sport tourism development. Clevedon-Buffalo-Toronto-Sidney: Channel View Publications.
15. İçöz, O. (2008). Spor turizmi pazarlaması ve futbol takımlarının hazırlık dönemi kamp yeri tercihlerini belirleyen etkenler. (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi). İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi, Turizm İşletmeciliği Ana Bilim Dalı.
16. Jalilvand, M. R., Pool, J. K., Vosta, L. N., ve Nafchali, J. S. (2014). the effect of marketing constructs and tourists’ satisfaction on loyalty to a sport destination: A structural equation model and analysis. Education, Business and Society: Contemporary Middle Eastern Issues, 7 (4), 316-332.
17. Jarvie, G. (2006). Sport, culture and society: An introduction. New York: Routledge.
18. Kurtzman, J. (2005). Sports tourism categories, Journal of Sport & Tourism, 10 (1), 15-20.
19. Kurtzman, J. ve Zauhar, J. (1997). A wave in time – The sports tourism phenomena, Journal of Sport & Tourism, 4 (2), 7-24.
20. Kwiatkowski, G. ve Könecke, T. (2017). Tourism and recurring sport events: event tourists’ and regular tourists’ profiles and expenditures at the Windsurf world cup on sylt, Sport, Business and Management: An International Journal, 7 (5), 464-482.
21. Mamhoori, A. (2015). Sustainable tourism development: an empirical survey of tour operators in India, Journal Tourism Hospitality, 4 (183), 1-6.
22. Mirela, M., Rabonțu, C., ve Claudia, M. (2017). New products and strategies for sustainable tourism in Romania, Journal Tourism Hospitality, 6 (5), 1-9.
23. Nogawa, H., Yamaguchi,, Y., ve Hagi, Y. (1996). An empirical research study on japanese sport tourism in sport-for-all events: Case studies of a single-night event and a multiple-night event, Journal of Travel Research, 35 (2), ss. 46-54.
24. Perić, M., Wise, N., ve Dragičević, D. (2017). Suggesting a service research agenda in sports tourism: working experience(s) into business models. Sport, Business and Management: An International Journal, 7 (1), ss. 58-76.
25. Pigeassou, C. (2004). Contribution to the definition of sport tourism, Journal of Sport & Tourism, 9 (3), ss. 287-289.
26. Pike, S. (2012). Destination marketing an integrated marketing communication approach. Macaristan: Elsevier.
27. Ross, S. D. (2001). Developing sports tourism: an e guide for destination marketers and sports events planners, http://www.lib.teiher.gr/webnotes/sdo/sport%20tourism/sport-tourism%20development%20guide.pdf, Erişim Tarihi: 25 Ocak 2019.
28. Shonk, D. J. ve Chelladurai, P. (2008). Service quality, satisfaction, and intent to return in event sport tourism, Journal of Sport Management: The Official Journal of the North American Society of Sport Management, 22 (5), ss. 587-602.
29. Shonk, D. J. ve Chelladurai, P. (2009). Model of service quality in event sport tourism: development of a scale, International Journal of Sport Management and Marketing, 6 (3), ss. 292-307.
30. Sigala, M. (2008). A Supply Chain management approach for investigating the role of tour operators on sustainable tourism: The case of TUI, Journal of Cleaner Production, 16 (15), ss. 1589-1599.
31. Sofield, T. H. B. (2003). Sports tourism: From binary division to quadripartite construct, Journal of Sport Tourism, 8(3), ss. 144–166.
32. Şahin Ören, T. (2018). Spor turizmi aracılığı ile sürdürülebilir destinasyon geliştirme: hava sporları açısından uşak ili potansiyeli. (Basılmamış Doktora Tezi). Antalya: Akdeniz Üniversitesi, Turizm İşletmeciliği Ana Bilim Dalı.
33. Timur, S. ve Getz, D. (2009). Sustainable tourism development: How do destination stakeholders perceive sustainable urban tourism?, Sustainable Development, 17 (4), ss. 220–232.
34. Unbehaun, W., Pröbstl, U., ve Haider, W. (2008). Trends in winter sport tourism: Challenges for the future, Tourism Review, 63(1), ss. 36-47.
35. UNCSD NGO Steering Committee. (1999). Tourism and Sustainable Development: Sustainable Tourism: A Non-Governmental Organization Perspective (Rapor No: 7. Oturum). Commission on Sustainable Development. New York.
36. Ural, A. ve Kılıç, İ. (2006). Bilimsel araştırma süreci ve veri analizi, Ankara: Detay Yayıncılık.
37. Williams, P. W. ve Ponsford, I. F. (2009). Confronting tourism's environmental paradox: transitioning for sustainable tourism, Futures, 41(6), ss. 396-404.
38. Wray, M., Dredge, D., Cox, C., Buultjens, J., Hollick, M., Lee, D., Pearlman, M. ve Lacroix, C. (2010). Sustainable regional tourism destinations: Best practice for management, development and marketing. Avusturalya: CRC for Sustainable Tourism Pty Ltd.