Turizm Fakültesi Öğrencilerinin İngilizce İletişim Becerilerinin Geliştirilmesine Yönelik Gereksinim Çözümlemesine Dayalı Bir Program Önerisi

Abstract

Çalışmanın amacı turizm fakültesi öğrencilerinin İngilizce iletişim becerilerinin geliştirilmesine yönelik gereksinimlerini belirlemek, belirlenen gereksinimler ışığında turizm fakültelerine yönelik mesleki İngilizce öğrenme çıktılarını oluşturarak bir mesleki İngilizce programı önermektir. Araştırma evrenini Türkiye’deki tüm turizm fakülteleri oluşturmaktadır.  Çalışmada 6 turizm fakültesindeki öğrencilerden, turizm alan öğretim elemanlarından, İngilizce derslerine giren öğretim elemanlarından, turizm fakültesi mezunlarından ve turizm sektörü yönetici temsilcilerinden anket yolu ile veri toplanmıştır. Toplanan verilerin analiziyle turizm fakültesi öğrencilerinin İngilizce iletişim becerilerinin geliştirilmesine yönelik gereksinimleri paydaşlar gözünden belirlenmiştir. Elde edilen bulgular ışığında, turizm fakültelerine yönelik Global Scale of English (GSE) Toolkit kullanılarak dört dil becerisi temelli mesleki İngilizce öğrenme çıktıları oluşturulmuş, oluşturulan öğrenme çıktıları GSE düzeylerine göre sistematik olarak dönemlere dağıtılarak bir ilgili fakültelere yönelik dört yıllık bir mesleki İngilizce programı geliştirilmiştir. Bu çalışma turizm fakültesi öğrencilerinin İngilizce iletişim becerilerinin geliştirilmesine yönelik bir mesleki İngilizcesi programı önermesinin yanı sıra, mesleki İngilizce programı geliştirmeye yönelik bundan sonraki çalışmalar için bir platform görevi üstlenmesi beklenmektedir. 

Keywords

• Belirli Amaca Yönelik İngilizce Öğretimi,Gereksinim Çözümlemesi,Mesleki İngilizce,GSE

A Program Proposal For The Development Of English Communication Skılls Of Tourism Faculty Students Based On Needs Analysis

Abstract

The aim of this study is to find out the needs of tourism faculty students for the development of their English communication skills, to create vocational English learning outcomes and to design a vocational English program. The population of the study consists of all tourism faculties in Turkey. The participants were from the six tourism faculties taken as the sample of the research; the undergraduate students, the tourism lecturers and those teaching English, the graduates of tourism faculties and the representatives of the tourism sector. The relevant data were collected from the stakeholders through a questionnaire. In line with the findings of the study, vocational English learning outcomes were created using Global Scale of English (GSE) Toolkit and the outcomes were distributed to academic terms using the GSE range of each outcome systematically, and a vocational English program was developed. This study is an important one for tourism faculty students as it has proposed vocational English learning outcomes for the development of English communication skills of tourism students and proposed an exemplary method for developing a vocational English program as well as forming a platform for the further studies in the field.

Keywords

• English for specific purpose,Needs analysis

References

1. Aiken, L. R. (1976). Psychological testing and assessment (2nd ed.), Boston, NY: Allen and Bacon, Inc.
2. Akgöz, E. ve Gürsoy, Y. (2014). Turizm Eğitiminde Yabancı Dil Öğrenme, İstek Ve Kararlılıkları: Selçuk Üniversitesi. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 21, 29.
3. Allwright, J. ve Allwright, R. (1977). An approach to the teaching of medical English. English for specific purposes, 58-62. Modern English Publications, London
4. Altürk, A., Yel, G., Yüksel, T. A., ve Balcı, U. (2016). Turizm Fakülte ve Yüksekokullarında Yabancı Dil Eğitimi. International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, Volume 11/3, p. 139- 150.
5. Basturkmen, H. (2010). Developing courses in English for specific purposes. New York: Palgrave Macmillan.
6. Blue, G. M. ve Harun, M. (2003). Hospitality language as a professional skill. English for specific purposes, 22(1), 73-91.
7. Boonyawattana, P. (1999). Needs analysis on English in tourism business. Chaingmai: Chaingmai University
8. Boran, G. (1994). A needs analysis for the ESP classes at the tourism education department of the trade business and tourism education faculty of Gazi university (Yüksek Lisans Tezi, Bilkent Universitesi).

9. Brislin, R. W., Lonner, W., ve Thorndike, R. (1973). Cross-cultural methods. Publication John Wiley and Sons, New York.
10. Carr, L. T. (1994). The strengths and weaknesses of quantitative and qualitative research: what method for nurrsing? Journal of advanced nursing, 20(4), 716-721. http://dx.doi.org/10.1046/j.1365-2648.1994.20040716.x
11. Cohen, L., Manion, L. ve Morrison, K. (2000). Action research. Research methods in education, 5, 226-244.
12. Çavusgil, S. T. ve Das, A. (1997). Methodological issues in empirical cross-cultural research: A survey of the management literature and a framework. MIR: Management International Review, 71-96.
13. Çelik, S. (2003). Niğde Üniversitesi meslek yüksekokullarındaki büro yönetimi ve sekreterlik bölümü öğrencilerinin akademik ve mesleki İngilizce gereksinimlerine yönelik bir araştırma (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Bilkent Üniversitesi, Ankara.
14. Chen, P. C., Chiu, W. Y., ve Lin, T. Y. (2011). A study constructing a holistic English for specific purposes (ESP) curriculum model for tourism and hospitality English. Education Research Journal, 1(5), 84-93.
15. Conlin, M. V., ve Baum, T. (2003). Comprehensive human resource planning: An essential key to sustainable tourism in small island settings. Classic reviews in tourism, 115-129, Channel View Publications.
16. Currie, P. (1991). Basically academic: An introduction to EAP. New York: Newbury House
17. Davras, G. M. ve Bulgan, G. (2012). MYO öğrencilerinin İngilizce hazırlık eğitimine yönelik tutumları: Isparta MYO Turizm ve Otel İşletmeciliği örneği. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 13(2), 227-238.
18. Demiral, S. ve Kaya, M. (2015). Yabancı Dil Öğretim Yöntemleri: Fransızca Öğretimi Çerçevesinde Bir İnceleme. Turkish Studies - International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, Volume 10/3, Winter 2015, p. 331-342.
19. Diken, Ü. (2006). Gereksinim çözümlemesi kullanılarak uygulanan özel amaçlı dil (ingilizce) öğretimi (SDÜ. Eğirdir meslek yüksekokulu örneği) (Yayınlanmamış Yükseklisans Tezi, Sosyal Bilimler), Isparta.
20. Dudley-Evans, T. ve St John, M. J. (1998). Developments in English for specific purposes: A multi-disciplinary approach. Cambridge university press.
21. Ekici, N. (2003). A needs assessment study on English language needs of the tour guidance students of faculty of applied sciences at Başkent University: A case study (Doktora tezi, ODTÜ).
22. Ghany, S. Y. A. ve Latif, M. M. A. (2012). English language preparation of tourism and hospitality undergraduates in Egypt: Does it meet their future workplace requirements? Journal of Hospitality, Leisure, Sport & Tourism Education, 11(2), 93-100.
23. Gökçe, A. (2015). Turizm ön lisans programlarında meslek amaçlı İngilizce (EOP) öğretiminin öğrenci görüşlerine dayalı ihtiyaç değerlendirmesi. ISGUC The Journal of Industrial Relations and Human Resources, 17(2), 174-209.
24. GSE, (2018). Global Scale of English Toolkit, Interactive Guide, Pearson, UK. english.com/gse-teacher-toolkit-guide.
25. Haddam-Bouabdallah, M. F. (2015). A Course Design in ESP The Case of Master’s Students in the Department of Biology(Doktora tezi, University of Tlemcen).
26. Hair, F. J., Black, W. C., Babin, B. J. ve Anderson, R. E. (2010) Multivariate Data Analysis. Pearson Prentice Hall, New Jersey.
27. Hanbay, O. (2014). Motive der Tourismus-Studierenden für die Wahl des Deutschen als zweite Fremdsprache. Route Educational and Social Science Journal, 1(3), 421-427.
28. Hansen, J. I. C. (1987). Cross-cultural research on vocational interests. Measurement and evaluation in counseling and development, 19(4), 163-176.
29. Hatesohl, D. ve Lee, D. (1999). Listening: Our most used communication skill. https://extension2.missouri.edu/cm150
30. Haven‐Tang, C. ve Jones, E. (2008). Labour market and skills needs of the tourism and related sectors in Wales. International Journal of Tourism Research, 10(4), 353-363.
31. Herrera, R. S., DelCampo, R. L., ve Ames, M. H. (1993). A serial approach for translating family science instrumentation. Family Relations, Cilt:42, s.357-360.
32. Hsu, L. W. (2010). Learning gaming English by prospective casino dealers in Taiwan: An explorative study. Journal of Foreign Language Instruction, 4(1), 69-86.
33. Hutchinson, T. ve Waters, A. (1987). English for Specific Purposes: A Learning–centred Approach. Cambridge: University Press, Cambridge.
34. Hutchinsons, T. ve A. Waters. (1991). English for Specific Purposes. Great Britain: Cambridge University Press.
35. İçöz, O., (1991). Turizm sektörünün gelişmesinde insan unsurunun önemi. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 2(6), 15-18.
36. İgrek, E. (2013). İçerik tabanlı yabancı dil öğretim yaklaşımının Mesleki Yabancı Dil (İngilizce) derslerinde öğrencilerin akademik başarılarına etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
37. İşigüzel, B. (2013). Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Programlarındaki Mesleki Almanca Dersleri Üzerine Bir Araştırma. NWSA-Humanities, 4C0174, 8(4), 363-371.
38. Jafari, J. ve Sola, F. E. (1996). Human Resources Development and Quality Tourism: A Multi-Conference Report. Annals of Tourism Research, C: 23, No: 1, ss. 228-231.
39. Jordan, R. R. (1997). English for academic purposes: A guide and resource book for teachers. Cambridge University Press.
40. Kelley, S. W. (1992). Developing customer orientation among service employees. Journal of the Academy of Marketing Science, 20(1), 27-36.
41. Keyoonwong, S. (1998). A survey of English language needs of personnel in tourism. Chaingmai: Chaingmai University.
42. Kırmızı, B. (2012). Almanca Derslerinde Dilbilgisi Konularının Öğreniminde Bilgisayar Destekli Öğretimin Öğrenci Başarısına Etkisi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2012(10).
43. Kozak, M. A. (2009). Akademik turizm egitimi uzerine bir durum analizi, Mugla Universitesi. Sosyal Bilimler Enstitusu Dergisi, 22.
44. Kuppan, A. (2008). An evaluation of an English course for hospitality management in a tertiary institution (Doktora tezi, University of Malaya).
45. Kusluvan, S. ve Kusluvan, Z. (2000). Perceptions and attitudes of undergraduate tourism students towards working in the tourism industry in Turkey. Tourism management, 21(3), 251-269.
46. Leslie, D. ve Richardson, A. (2000). Tourism and cooperative education in UK undergraduate courses:: are the benefits being realised?. Tourism Management, 21(5), 489-498.
47. Lesliea, D. ve Russell, H. (2006). The importance of foreign language skills in the tourism sector: A comparative study of student perceptions in the UK and continental Europe. Tourism Management, (27), 1397-1407.
48. Mackay. R ve Mountford. A. (1978). English for Specific Purposes: A Case Study Approach. London: Longman Group Ltd.
49. MacVigar, A. ve Rodger, J. (1996). Computerized Yield Management Systems: A Comparative Analysis of the Human Resource Management Implications. International Journal of Hospitality Management, C: 15, No: 4, ss. 325-332
50. Laborda, J. G. (2002). Incidental aspects in teaching ESP for tourism in Spain. The tourism learners: Analysis and research.
51. Lin, C. H., Wu, W. C., ve Huang, Y. T. (2013). English for specific purposes (ESP) for hospitality college students and hotel employees in Taiwan. International Journal of Education and Research, 1(8), 1-14.
52. Lo, G. Y. H. (2011). ESP versus EGP: A case study of an ESP program for vocational high school students of Tourism. Taiwan International ESP Journal, 3(2), 71-100.
53. McCarter, S. ve Jakes, P. (2009). Uncovering EAP: How to Teach Academic Writing and Reading. Oxford: Macmillan.
54. Piyanapa, N. (2004). An analysis of the levels of communication English required by English program students. Unpublished Master's Thesis, The University of Thai Chamber of Commerce, Bangkok.
55. Prieto, A. J. (1992). A method for translation of instruments to other languages. Adult Education Quarterly, 43(1), 1-14.
56. Raluca, N. (2002). Designing an ESP course a case study: students in tourism. Dialogos,154www.romanice.ase.ro/dialogos/06/27c_Nitu_Design.pdfinternational (p) limited
57. Richards, J. ve Lockhart, C. (1996). Reflective Teaching in Second Language Classrooms. Cambridge: Cambridge University Press.
58. Richards, J. C. (2001). Curriculum development in language teaching. Ernst Klett Sprachen.
59. Sierocka, H. (2008). The role of the ESP teacher. Business English, 2(56), 33-37. http://www.jezykangielski.org/theroleoftheespteacher.pdf
60. Thatsanatheb, P. (1999). Perspectives on business communication skills in English of Thai IT managers in the distribution sector (Doktora tezi, The University of the Thai Chamber of Commerce).
61. TUİA (2015). Türkiyede yükseköğretim kurumlarındaki ingilizce eğitimi. TEPAV. Ankara.
62. TYYÇ (2018). Türkiye Yükseköğretim Temel Yeterlikler Çerçevesi, http://tyyc.yok.gov.tr/?pid=33
63. Umera-Okeke, N. P. (2011). An introduction to English for specific purposes (ESP). Awka, Nigeria: Fab Educational Books.
64. Uysal, D., Temizkan, S. P. ve Taslacı, N. (2018) Investigation of Higher Education Tourism Students for English. Journal of Gastronomy, Hospitality and Travel. Volume: 1 Issue: 1 Page: 18 – 28
65. Veijola, S. (2010). Introduction: Tourism as Work. Tourism Studies, C: 9, No: 2, ss. 83-87.
66. Waite, S. (1989). English Language Needs of the Medical Students in Nicaragua. Yayınlanmamış Yükseklisans Tezi, University of Thames Valley, Ealing, London
67. Widdowson, H. G. (1981). English for specific purposes: Criteria for course design. English for academic and technical purposes: Studies in honor of Louis Trimble, 1-11.
68. Xenodohidis, T. H. (2002). An ESP curriculum for Greek EFL students of computing: A new approach. ESP World, 2(1), 1-29. http://www.esp-worldinfo/index.html