Diyalojik Halkla İlişkiler Boyutuyla Kamu Kurumlarında Sosyal Medya Kullanımı: T.C. Sağlık Bakanlığı Örneği

Abstract

Halkla ilişkiler doğası gereği iki yönlü iletişimi gerekli kılmaktadır. Bu nedenle kurum ve kamuları arasında karşılıklı gerçekleşen diyalog, halkla ilişkileri “mükemmel” boyuta taşımayı hedeflemekte ve gerçekleştirilen etkinlikleri ya da uygulamaları daha verimli kıldığı öne sürülmektedir. Bu noktalardan hareketle bu çalışma kamu kurumlarından T.C. Sağlık Bakanlığı’nın sosyal medya hesaplarını ne ölçüde diyalojik halkla ilişkiler boyutlarıyla kullandığını ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın güncel olması nedeniyle araştırma önem taşımaktadır. Araştırmada içerik analizi yöntemi kullanılmış ve iki aşamalı olarak analiz gerçekleştirilmiştir. İlk aşamada hesapların takipçi, gönderi, beğeni, yorum ve yeniden paylaşma rakamları ve gönderi başına ortalama rakamlarının analiz edildiği ilk ölçek, ikinci aşamada ise diyalojik halkla ilişkiler ilkeleri ile oluşturulmuş 4 ana 44 alt kategoriden oluşan ölçektir. Çalışma kapsamında 1-30 Kasım 2020 tarihleri arasında kurumun Twitter, Facebook, Instagram hesaplarından paylaşılan toplam 453 gönderi analiz edilmiştir. Sonuçta hesapların bilginin kullanışlılığı boyutunda yüksek düzeyde, ziyaretin yeniden sağlanması boyutunda Twitter hesabının orta düzey, Facebook ve Instagram hesabının ise düşük düzeyde, ziyaretçilerin elde tutulması kategorisinin yüksek düzeyde ve diyaloga döngü kategorisinde orta düzeyde kendini gerçekleştirdiği verilerine ulaşılmıştır. Ayrıca çalışma sonunda takipçilerin özellikle Twitter hesabından gerçekleştirilen paylaşımlara beğeni, yorum ve tekrar paylaşım kategorilerinde daha fazla duyarlı olduğu da kayıt altına alınmıştır.

Keywords

• Halkla İlişkiler
• Diyalojik Halkla İlişkiler
• Sosyal Medya
• T.C. Sağlık Bakanlığı

The Use of Social Media in Public Institutions for Dialogical Public Relations: Case of The Ministry of Health

Abstract

Public relations require two-way communication due to its nature. For this reason, the mutual dialogue between institutions and their public is aimed at bringing the relationship to the “ideal”, and it is argued that it makes the performed actions or practices more effective. Based on these points, this study was carried out at the Ministry of Health of Turkey to investigate the extent on how government agencies use their social media accounts for dialogical public relations. Research is important because the research is up-to-date. Content analysis method was used in the research and analysis was carried out in two stages. In the first stage, the first scale was used, in which the numbers of followers, posts, likes, comments and reposts of the accounts and the average numbers per post were analyzed. In the second stage, the analysis was carried out with a scale consisting of 4 main and 44 sub-categories, which was formed with the principles of dialogic public relations. Totally 453 posts shared from the organization’s Twitter, Facebook and Instagram accounts between November 1-30, 2020 were analyzed in the scope of study. As a result, it was found that the accounts performed themselves at a high level in the usefulness of the information. It was found that the Twitter account performed at a medium level in terms of the re-provision of the visit, Facebook and Instagram accounts were at a low level, the visitor retention category was at a high level, and in the dialogue loop category, it was found that they performed themselves at a medium level. It has also been recorded that the followers are more sensitive to the posts made from the Twitter account in the category of like, comment and replay.

Keywords

• Public Relations
• Dialogical Public Relations
• Social Media
• T.R. Ministry of Health

References

1. Arslan, C. (2019). An analysis of Instagram’s dialogical communication building potential in Turkish Theater Institutions. Anadolu Üniversitesi Sanat Ve Tasarım Dergisi, 9(1), 84-98.
2. Artan Özoran, B. (2017). Bir halkla ilişkiler ütopyası: diyalojik halkla ilişkiler. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 53, 1-30.
3. Bergquist, M., Ljungberg, J., Remneland, B.ve Rolandsson, B. (2017), “From e-Government to e-Governance: Social Media And Public Authorities Legitimacy Work”. Proceedings of The 25th European Conference on Information Systems (ECIS), ss.858-872.
4. Bilgin, N. (2006). Sosyal Bilimlerde İçerik Analizi Teknikler ve Örnek Çalışmalar. Siyasal Kitabevi, Ankara.
5. Boztepe, H. (2013). Halkla İlişkilerin Kurum İle Hedef Kitle Arasında İlişki Oluşturma Amacı Ve Kurumsal Web Sayfalarının Diyalojik Halkla İlişkiler Aracı Olarak Kullanımı. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 20,110-128.
6. Budak, G., Budak, G. (2014). İmaj Mühendisliği Vizyonundan Halkla İlişkiler. Nobel Yayıncılık, Ankara.
7. Bulunmaz, B. (2015). Yeni Medya Eski Medyaya Karşı: Savaşı Kim Kazandı Ya Da Kim Kazanacak?. KTÜ İletişim Araştırmaları Dergisi, 4(7), 23-27.
8. Çelebi, E. (2019). Halkla İlişkiler Uygulamaları Nasıl Olmalı?. Nobel Yayınevi, Ankara.

9. Duğan, Ö., Oğuz, A., (2018). Sosyal Medyanın Turizmde Tanıtım Amaçlı Kullanımı: T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Örneği. Uluslararası Türk Dünyası Turizm Araştırmaları Dergisi, 3(1), 1-13.
10. Erkek, S. (2016). Kamu kurumlarında sosyal medya kullanımı: Sağlık Bakanlığı örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2016(35), 141-150.
11. Grunig, J.E. (2005). Halkla İlişkiler ve İletişim Yönetiminde Mükemmellik. Rota Yayınları, İstanbul.
12. İşeri, K. & Çapan Tekin, S. (2020). Küresel salgın dolayısıyla Sağlık Bakanı ve Bakanlığı tarafından sosyal medyada paylaşılan görsel metinlerin çözümlenmesi. Turkish Studies, 15(6), 559-581.
13. Kalfa, M., ve Kocamaz-Adaş, S. (2019) Sosyal medyayı kullanım açısından Gençlik ve Spor Bakanlığının analizi. Türk Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 8-21.
14. Kent, M. L., ve Taylor, M. (1998). Building dialogic relationships through the world wide web. Public Relations Review, 24(3), 321-334.
15. Kent, M. L., ve Taylor, M. (2002). Toward a dialogic theory of public relations. Public Relations Review, 28(1),21-37.
16. Leıva, Francisco M., Montoro Francisco J. ve Martınez, Teodoro L.; (2006), Assessment Of Interjudge Reliability in The Open-Ended Questions Coding Process. Quality & Quantity, 40, 519–537.
17. Mcnutt, K. (2012). Social Media & Government 2.0, Johnson-Shoyama Graduate School of Public Policy. University of Regina, Kanada. Özdemir, B.P., Aktaş Yamanoğlu,M. (2010). Türkiye’deki Sivil Toplum Kuruluşları Web Sitelerinin Diyalojik İletişim Kapasiteleri Üzerine Bir İnceleme. Ankyra: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(2), S: 3-36.
18. Peltekoğlu, F.B. (2012). Halkla İlişkiler Nedir?. Beta, İstanbul.
19. Rybalko, S, Seltzer, T. (2010). Dialogic Communication İn 140 Characters Or Less: How Fortune 500 Companies Engage Stakeholders Using Twitter. Public Relations Review, 36(4), 336- 441.
20. Seltzer, T. ve Mıtrook, M. A. (2007), The Dialogic Potential Of Weblogs in Relationship Building. Public Relations Review, 33, 227-229.
21. Solis, B.ve Breakenridge, D. (2009). Putting the Public Back in Public Relations. New Jersey, FT Press.
22. Türkal, İ. ve Güllüpunar, H.(2017). Diyalogsal halkla ilişkiler bağlamında sosyal medya kullanımı: Türkiye’de ilk 100’de yer alan şirketler üzerine bir inceleme. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 5, (2), 591-618.
23. Yağmurlu, A. (2011). Kamu Yönetiminde Halkla İlişkiler Ve Sosyal Medya, Selçuk İletişim Dergisi, 7(1), 5-15.
24. https://www.facebook.com/saglikbakanligi Adresinden 1-8 Aralık 2020 tarihleri arasında erişildi
25. https://www.instagram.com/saglikbakanligi/ Adresinden 1-8 Aralık 2020 tarihleri arasında erişildi
26. https://twitter.com/saglikbakanligi Adresinden 1-8 Aralık 2020 tarihleri arasında erişildi
27. https://sozluk.gov.tr/ Adresinden 8 Aralık 2020 tarihinde erişildi