The Relationship Between The Empathy Skill and The Social Skill in The Term I and IV Students of The Faculty of Medicine and Political Sciences in Ankara University

Abstract

Empathy is a part of the social skills. It is important for medical doctors to have an advanced ability for empathy. The purpose of this project is to identify the ability for empathy of the term I and IV students of the Faculty of Medicine and the Faculty of Political Sciences at Ankara University (AU) and to compare them in accordance with the level of social skills, profession types, the year, the level of individual socialization and their gender. Our study is descriptive and conducted at the Faculty of Medicine and Political Sciences in Ankara University in March. Out of 1770 students from the term I and IV, 300 students were recruited. The data was collected by a questionnaire which contains 5 questions about demographic information and socialisation, Tromso Social Intelligence and empathy scales. The data was analyzed using Student's t-test, Pearson / Spearman correlation coefficients and twoway analysis of variance in the SPSS 15.0 package program. The p <0.05 was considered statistically significant. There was not a statistically significant difference in the Empathy Scale scores on the basis of comparing the faculty, term and gender. According to the Tromso Social Intelligence Scale scores, there was no statistically significant difference when compared in terms of the term and gender, however, the average of the Faculty of Political Sciences was statistically significantly higher than the Faculty of Medicine (p = 0,035). The effect of gender and the term on the score of empathy was examined separately for each faculty by using two-way analysis of variance. The term, gender and interaction of term*gender were not found statistically significant in medicine students (for all comparisons p > 0,05). In the Faculty of Political Sciences, the gender and the interaction of gender*term were not found significant, however, the empathy scale score was significantly decreased in the term IV compared to the term I (p = 0,020). When all students were evaluated, The TSIS and EO scores were statistically in weak-medium level and have a positive directional relationship (r = 0,394 p < 0,001). Statistically weak level positive directional relationship has been detected between Empathy Scale score and the allotted time for social activities (r = 0,125 p = 0,032). Statistically significant differences were not found between the remaining variables. The results indicate that Faculty of Political Sciences students are more equipped with social intelligence and/or skills. Positive-way correlation between the score of social intelligence and empathy score in this study suggests that the ability of empathy can increase with the development of social intelligence. From this point of view and considering that the medical profession requires us to understand the person as a whole, we think that programs that develop social skills in medical education will also contribute significantly to understanding of the illnesses and patients. It also concluded that increasing the time allotted to social activities could contribute to the development of social intelligence and empathy.

Keywords

• Empathy,Social Intelligence,Empathy Scale (ES),Tromso Social Intelligence Scale (TSIS),Medical Student,Political Sciences Student

Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi ve Siyasal Bilgiler Fakültesi Dönem I-IV Öğrencilerinde Empati Yeteneğinin Sosyal Beceriyle İlişkisi

Abstract

Empati, sosyal becerinin bir parçasıdır. Tıp doktorlarında empati yeteneğinin gelişmiş olması önemlidir. Bu projenin amacı; Ankara Üniversitesi (A.Ü.) Tıp ve Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde öğrenim gören Dönem I ve IV öğrencilerinin empati yeteneklerinin belirlenerek sosyal beceri düzeylerine, mesleki eğitimin türüne, yılına, bireysel sosyalleşme düzeylerine ve cinsiyete göre farklılıklarını karşılaştırmaktır. Çalışmamız tanımlayıcı tipte olup A.Ü. Tıp ve Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde Mart ayında yapıldı. Çalışmaya 1770 kişilik Dönem I ve IV öğrencilerinden 300 kişi alındı. Veriler demografik bilgileri ve sosyalleşmeyi sorgulayan toplam 5 sorudan oluşan bir anket, Tromso Sosyal Zekâ ve Empati Ölçekleri ile elde edilmiştir. Veriler SPSS 15.0 paket programında Student’s t testi, Pearson/ Spearman korelasyon katsayıları ve iki yönlü varyans analizi kullanılarak değerlendirilmiştir. p<0,05 istatistiksel anlamlı düzey alınmıştır. Empati Ölçeği puanları Fakülte, Dönem ve Cinsiyete göre karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır. Tromso Sosyal Zekâ Ölçeği puanları Dönem ve Cinsiyete göre karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmazken; Siyasal Bilgiler Fakültesi’nin ortalaması Tıp Fakültesi’ne göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur (p=0,035). Empati puanı üzerine cinsiyet ve dönemin etkisi her bir fakülte için ayrı ayrı iki yönlü varyans analizi kullanılarak incelendi. Tıp Fakültesi öğrencilerinde Dönem, Cinsiyet ve Dönem*Cinsiyet etkileşimi istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (Tüm karşılaştırmalar için p>0,05). Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde Cinsiyet ve Cinsiyet*Dönem etkileşimi anlamlı bulunmazken; Empati Ölçeği puanı Dönem IV’te Dönem I’e göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşmüştür (p=0,020). Tüm öğrenciler değerlendirildiğinde TSZÖ ve EÖ puanları istatistiksel olarak zayıf-orta düzeyde pozitif yönlü ilişkiye sahiptir (r=0,394 p<0,001). Empati Ölçeği puanı ile sosyal aktiviteye ayrılan zaman arasında istatistiksel olarak zayıf düzeyde pozitif yönlü bir ilişki saptanmıştır (r=0,125 p=0,032). Geri kalan değişkenler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Sonuçlar SBF öğrencilerinin sosyal zekâ ve/veya becerilerle ilgili olarak daha donanımlı olduklarına işaret etmektedir. Bu çalışmada saptanan sosyal zekâ puanları ile empati puanları arasındaki pozitif yönlü korelasyon sosyal zekânın gelişimiyle empati becerisinin de artabileceğini göstermektedir. Bu noktadan hareketle ve hekimlik mesleğinin insanı bir bütün olarak anlamamızı gerektirdiğini de dikkate alırsak, tıp eğitiminde sosyal becerileri geliştiren programların hastalıkları ve hastaları anlamada da önemli bir katkı sağlayacağını düşünmekteyiz. Aynı zamanda sosyal aktivitelere ayrılan zamanın arttırılmasının da sosyal zekâ ve empatinin gelişimine katkı sağlayabileceği sonucuna varıldı.

Keywords

• Empati,Sosyal Zekâ,Empati Ölçeği(EÖ),Tromso Sosyal Zekâ Ölçeği(TSZÖ),Tıp Öğrencisi,Siyasal Bilgiler Öğrencisi

References

1. 1. Borke H. The Development Empathy in Chinese and American Children Between Three and Six Years of Age: A Cross-Cultral Study. Developmantal Psycholog 1973; 9: 102-108.
2. 2. Walker RE, Foley JM. Social intelligence: Its history and measurement. Psychological Reports 1973; 33: 451-495.
3. 3. Marlowe HA. Social intelligence: Evidence for multidimensionality and construct independence. Journal of Educational Psychology 1986; 78(1): 52- 58.
4. 4. Büküşoğlu N, Fuat Bayturan A. “Serbest Zaman Etkinliklerinin Gençlerin Psiko-Sosyal Durumlarına İlişkin Algısı Üzerindeki Rolü.” Ege Tıp Dergisi, 2005; 44( 3): 173,174.
5. 5. Bora E, Baysan Arabacı L. ‘’Empati Ölçeği Türkçe Formunun Üniversite Öğrencilerinde Psikometrik Özellikleri, ’’ Bulletin of Clinical Psychopharmacology 2009; 19(1): 39-42.
6. 6. Silvera DH, Martinussen M, Dahl TI. The Tromso Social İntelligence Scale, a Self-Report Measure of Social İntelligence. Scandinavian Journal of Psychology 2001; 42: 313-31.
7. 7. Doğan T. Üniversite Öğrencilerinin Sosyal Zekâ Düzeylerinin Depresyon ve Bazı Değişkenlerle İlişkisinin İncelenmesi. Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. 2006.
8. 8. Karaoğlu N, Altıntaş L, Hilal Batı A, Naçar M, Özer A, Şenol Y. ‘’Türkiye’de Tıp Eğitimi Tıp Öğrencilerinin Yalnızlık, Anksiyete, Depresyon Düzeylerini Ve Empatik Eğilimlerini Etkiliyor Mu?’’ Tıp Eğitim Dünyası 2012; 34: 14.

9. 9. Alver B. Çeşitli kamu kurum ve kuruluşlarında çalışanların empatik becerileri, karar stratejileri ve psikolojik belirtileri arasındaki ilişkiler. Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2003.
10. 10. Di Lillo M, Cicchetti A, Scalzo A, Taroni F, Hojat M. The Jefferson scale of physician empathy: Preliminary psychometrics and group comparisons in Italian physicians. Acad Med 2009; 84: 1198- 1202.
11. 11. Uygun E. Psikiyatri Servisinde Çalışan Hemşirelerin Empati Beceri Düzeylerinin Belirlenmesi. İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, 2005.
12. 12. Shapiro J, Morrison EH, Boker JR. Teaching empathy to first year medical students: evaluation of an elective literature and medicine course. Education for Health Journal 2004; 17: 73-84.
13. 13. Kataoka HU, Koide N, Ochi K, Hojat M, Gonnella JS. Measurement of empathy among japanese medical students: Psychometrics and score differences by gender and level of medical education. Acad Med 2009; 84: 1192-97.
14. 14. Hojat M, Gonnella JS, Nasca TJ, Mangione S, Veloksi JJ, Magee M. The Jefferson scale of physician empathy: Further psychometric data and differences by gender and specialty at item level. Acad Med 2002; 77: 58-60.
15. 15. Torkildsen G. Recreation and Leisure Management. 5th ed., London and New York, Routledge, Taylor and Francis Group; 2005.