Kimya Öğretmeni Adaylarının Öğrenme Stillerinin Akademik Başarılarıyla İlişkisi/Correlation Between Chemistry Pre-Service Teachers' Learning Style and Academic Achievement

Abstract

Bu çalışmada Kimya öğretmeni adaylarının öğrenme stillerinin belirlenmesi ve öğrenme stilleri ile akademik başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Örneklemini 112 kimya öğretmeni adayının oluşturduğu araştırmanın verileri Grasha ve Riechmann (1982) tarafından geliştirilen ve Türkçeye uyarlanması Uzuntiryaki, Bilgin ve Geban (2003) tarafından yapılan Öğrenme Stili Ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Çalışmanın sonuçları, genel olarak bakıldığında öğrencilerin rekabetçi ve işbirlikli öğrenme stili düzeylerinin yüksek olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca en üst düzeyde sahip olunan öğrenme stilleri dikkate alındığında işbirlikli öğrenme sitiline sahip öğrencilerin diğer öğrenme stillerine nazaran çoğunlukta olduğu görülmüştür. Ayrıca çalışmadan elde edilen bulgular öğrencilerin akademik başarıları ile katılımcı öğrenme stili arasında pozitif bir korelasyonun olduğunu göstermiştir.

Anahtar Kelimeler: Kimya Eğitimi, Öğrenme Stilleri, Başarı

Abstract

In this study, it is aimed to carry out pre-service chemistry teachers' learning styles and discuss the correlation between learning style and student' success in chemistry.  Study data obtain form 112 pre-service chemistry teachers by using Grasha and Riechmann (1982), which was by in Turkish by Uzuntiryaki, Bilgin ve Geban (2003). The results showed that teachers' collaborative and competitive learning styles are more dominant than the other learning styles and collaborative learning style has a higher frequency than the other learning styles. The correlation analysis between learning style and chemistry achievement showed a statistically significant positive correlation between participant learning style and students' chemistry success.

Key Words: Chemistry Education, Learning Styles, Success

Keywords

• Kimya Eğitimi, Öğrenme Stilleri, Başarı

References

1. Akkoyunlu, B. (1995). Bilgi Teknolojilerinin Okullarda Kullanımı ve Öğretmenlerin Rolü, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 105 109.
2. Bilgin, İ. ve Bahar, M. (2008). Sınıf Öğretmenlerinin Öğretme ve Öğrenme Stilleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Gazi Üniversitesi, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(1), 19–38.
3. Bilgin, İ. ve Durmuş, S. (2003). Öğrenme stilleri ile öğrenci başarısı arasındaki ilişki üzerine karşılaştırmalı bir araştırma, Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 3(2), 381 400.
4. Boydak, A. (2001). Öğrenme Stilleri. İstanbul: Beyaz Yayınları.
5. Cano, J., ve Garton, B. L. (1994). The relationship between agriculture preservice teachers' learning styles and performance in a methods of teaching agriculture course, Journal of Agricultural Education, 35(2), 6 10.
6. Carbo, M., Dunn, K., ve Dunn R. (1986). Teaching students to read through their individual learning styles. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice Hall.
7. Collison, C. (1999). Connecting the new organisation. How BP Amoco encourages post-merger collaboration. Knowledge Management Review, 7.
8. Doğanay, A. ve Karip, E. (2006). Öğretimde Planlama ve Değerlendirme, Pegem A Yayıncılık, Ankara, 316.

9. Dunn, R., (1990). Rita Dunn answers questions on learning styles. Educational Leadership, 48(2), 15 19.
10. Ekici, G. (2002). Gregorc öğrenme stili ölçeği. Eğitim ve Bilim, 27(123), 42 47.
11. Grasha A. F. (1972). Observation on relating teaching goals to students response style and classroom methods. American Psychologist, 27, 144 147.
12. Grasha, A. F. (1994). A matter of style: The teacher as expert, formal authority, personel model, facilitator and delegator. College Teaching, 42(4), 12 20.
13. Guild, P. (1994). Making sense of learning styles. The School Administrator, 51, 8 13.
14. Marshall, C. (1990). The power of the learning styles philosophy. Educational Leadership, 48(2), 62.
15. McCarthy, B. (1987). The 4MAT system: Teaching to learning styles with right/left mode techniques. Barrington: Excel, Inc.
16. McCarthy, B. (1990). Using the 4MAT system to bring learning styles to schools. Educational Leadership. 48(2), 31 37.
17. McCarthy, B. (2000). About Teaching 4MAT in the Classroom, About Learning, Inc., Wauconda, IL.
18. Mutlu, M. ve Aydoğdu, M. (2003). Fen bilgisi eğitiminde Kolb'un yaşantısal öğrenme yaklaşımı, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1 (13), 15 29.
19. Peker, M. (2003). Kolb Öğrenme Stili Modeli, Milli Eğitim Dergisi, 157. 185 192.
20. Ritchie, L. (2006). Blueprint for Learning: Constructing College Couirse to Facilitate, Assess, and Document Learning. Sterling VA: Stylus.
21. Tatar, E. (2006). İkili İşlem Kavramı ile İlgili Öğrenme Güçlüklerinin Belirlenmesi ve 4MAT Yönteminin Başarıya Etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
22. Uzuntiryaki, E., Bilgin, İ. ve Geban, Ö. (2003). The Effect of Learning Styles on High School Students' Achievement and Attitudes in Chemistry. Paper presented at the Annual Meeting of the National Association for Research in Science Teaching, Philadelphia, PA, (ERIC Document Reproduction Service No. ED 475 483).
23. Uzuntiryaki, E, Bilgin, İ. ve Geban Ö, (2004). The Relationship Between Gender Differences And Learning Style Preferences Of Pre-Service Teachers At Elementary Level, Hacettepe Eğitim Fakültesi Dergisi, 26. 182 187.