TÜRKÇE ÖĞRETMENLERİNİN YAZMA YÖNTEM VE TEKNİKLERİNİ UYGULAMA DURUMLARI
Abstract
Bu araştırma, Türkçe öğretmenlerinin İlköğretim Türkçe Öğretim Programı’ndaki yazma yöntem ve tekniklerini uygulama durumlarını ve yazma uygulamaları sırasında karşılaştıkları sorunları tespit etmeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu 2016-2017 eğitim öğretim yılında MEB’e bağlı resmi ve özel ortaokullarda çalışmakta olan 11’i kadın ve 7’si erkek olmak üzere toplam 18 Türkçe öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada nitel araştırmalardan durum çalışması uygulanmıştır. Durum çalışması için nitel veri toplama tekniklerinden gözlem tekniği kullanılmıştır. Gözlem formundan elde edilen veriler içerik analiziyle incelenmiştir. Araştırmanın bulguları gözlem formundan elde edilen verilerle 9 başlıkta toplanmıştır. Araştırmada ulaşılan sonuçlar şu şekildedir: Türkçe öğretmenleri yazma yöntem ve teknikleri konusunda yeterli düzeyde bilgiye sahiptir. Türkçe öğretmenleri genel olarak yazma yöntem ve tekniklerini uygulamada sorun yaşamazken teorik bilgi ve çevre faktörlerine bağlı olarak yazma çalışmalarında istenen başarı düzeyine ulaşılamamaktadır. Bitişik eğik el yazısı, öğrencilerin yazmaya karşı isteksizliği, sınıf mevcutları, yazmaya ayrılan sürenin yetersizliği, öğrencilerin okuma alışkanlığına sahip olmaması öğretmenlerin yazma uygulamalarını olumsuz yönde etkilemektedir. Öğretmenler materyal kullanımında ve yazma uygulamalarındaki geri bildirimlerde sorunlar yaşamaktadır. Türkçe eğitimi alan mezunu olmayan öğretmenler, alan mezunu öğretmenlere göre yazma uygulamalarında daha yetersizdir.
Keywords
Yazma, Yazma eğitimi, yöntem ve teknikler, Türkçe öğretmenleri
References
- Ağca, H. (1999). Yazılı anlatım. Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.
- Aktaş, Ş. ve Gündüz, O. (2008). Yazılı ve sözlü anlatım. Ankara: Akçağ Yayınları.
- Büyüköztürk, Ş. vd., (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
- Covey, S. R. (2006). Etkili insanların yedi alışkanlığı (Çev.: Osman ve Filiz Nayır Denizteki). İstanbul: Varlık Yayınları.
- Demirel, Ö. (1999). İlköğretim okullarında Türkçe öğretimi. İstanbul: MEB Yayınları.
- Göçer, A. (2011), Öğrencilerin yazılı anlatım çalışmalarının Türkçe öğretmenlerince değerlendirilmesi üzerine. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(2), 71-97).
- Göçer, A. (2013). Türkçe Öğretmeni Adaylarına Göre Yazma Becerisinin Ediniminde ve Gelişiminde Etkili Olan Unsurlar. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(24) 1-14.
- Gömleksiz, M. N., Sinan, A. T. ve Demir, S. (2010). İlköğretim Türkçe Dersi Öğretim Programındaki Yazma Öğrenme Alanının Etkililiğinin Değerlendirilmesi. TurkishStudies, 5(4), 1135-1173.
- Güney, N. (2016). Öğretmenlerin yazma eğitimine yönelik düşünceleri. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 5(2), 970-985
- Güzel, A. (1987). Türk dili ve edebiyatı öğretmenliği programları. Öğretmen Yetiştiren Yüksek Öğretim Kurumlarının Dünü – Bugünü - Geleceği Sempozyumu Tebliğler. 8-11 Haziran. Ankara: Gazi Üniversitesi Yayınları.