Retrospective evaluation of Q fever cases in Çanakkale province

Abstract

Objective: Q fever is a zoonotic disease that can be misdiagnosed due to non-specific symptoms that can be seen in acute and chronic forms, especially in individuals in the risk group. These disease cases, which were frequently misdiagnosed in the past, have started to be reported in our country in recent years. In this study, we aimed to retrospectively evaluate the clinical and laboratory parameters of Q fever cases and to increase awareness of Q fever disease. Method: In our retrospective observational study, Q fever cases over 18 years of age with a definitive diagnosis were evaluated. Demographic data of the patients, such as age, gender, occupation, place of residence, tick contact history, the time period of the disease (year, season, month), accompanying comorbidities, symptoms, physical examination, laboratory findings, treatments, recovery, and mortality status of the patients examined. Results: A total of 14 cases, 7 (57%) males, with a mean age of 49.2±12.1 years were included in the study. The most common symptoms were fever (100%), cough (71.4%), and myalgia (57.1%). All of the cases were cases of acute Q fever, and endocarditis was not detected in any of the cases. Conclusion: Since our country is one of the possible endemic regions for Q fever disease, it should be kept in mind, especially in the presence of pneumonia and myalgia in patients who live in rural areas and have risk factors such as dealing with livestock and consuming unpasteurized milk and dairy products.

Keywords

• Coxiella burnetii
• Q fever
• Çanakkale

Çanakkale ilindeki Q ateşi olgularının retrospektif olarak değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Q ateşi, özellikle risk grubundaki bireylerde akut ve kronik formda görülebilen, özgül olmayan semptomları nedeniyle tanısı atlanabilen, zoonotik bir hastalıktır. Önceleri sıklıkla yanlış tanı alan bu hastalık olguları, ülkemizden de son yıllarda bildirilmeye başlamıştır. Bu çalışmada Q ateşi olgularının klinik ve laboratuvar parametrelerini retrospektif olarak değerlendirmeyi ve Q ateşi farkındalığını arttırmayı amaçladık. Yöntem: Retrospektif gözlemsel çalışmamızda, 18 yaş üstü, kesin tanı almış, Q ateşi olguları değerlendirildi. Hastalara ait yaş, cinsiyet, meslek, ikamet edilen yer gibi demografik veriler, kene teması öyküleri, hastalığın geliştiği zaman dilimi (yıl, mevsim, ay), eşlik eden komorbiditeler, semptomlar, fizik muayene ve laboratuvar bulguları, tedaviler, hastaların iyileşme ve mortalite durumları irdelendi. Bulgular: Çalışmaya yaş ortalaması 49.23±12.1 yıl, 7’si (%57) erkek olan 14 olgu dahil edildi. En sık semptomlar ateş yüksekliği (%100), öksürük (%71.4) ve miyalji (%57.1) idi. Olguların tamamı akut Q ateşi olgusu olup, endokardit hiçbir olguda saptanmadı. Sonuç: Ülkemizin Q ateşi hastalığı için olası endemik bölgelerden olması nedeniyle, özellikle kırsal kesimde yaşayan, hayvancılıkla uğraşma, pastörize edilmemiş süt/süt ürünü tüketme gibi risk faktörleri olan hastalarda özellikle pnömoni ve miyalji varlığında akılda tutulmalıdır.

Keywords

• Coxiella burnetii
• Q ateşi
• Çanakkale

References

1. Hirschmann JV. The Discovery of Q fever and its cause. Am J Med Sci. 2019;358(1):3-10. https://doi.org/10.1016/j.amjms.2019.04.006.
2. Patil SM, Regunath H. Q Fever. [Updated 2021 Jan 19]. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2021 Jan-. [cited 2021 Jan 1]. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK556095/
3. Pexara A, Solomakos N, Govaris A. Q fever and seroprevalence of Coxiella burnetii in domestic ruminants. Vet Ital. 2018;54(4):265-279. https://doi.org/10.12834/VetIt.1113.6046.3.
4. Francis JR, Robson JM. Q fever: More common than we think, and what this means for prevention. Med J Aust. 2019;210(7):305-306. https://doi.org/10.5694/mja2.50024.
5. Gidding HF, Faddy HM, Durrheim DN, Graves SR, Nguyen C, Hutchinson P, et al. Seroprevalence of Q fever among metropolitan and non-metropolitan blood donors in New South Wales and Queensland, 2014-2015. Med J Aust. 2019;210(7):309-315. https://doi.org/10.5694/mja2.13004.
6. Raoult D, Tissot-Dupont H, Foucault C, Gouvernet J, Fournier PE, Bernit E, et al. Q fever 1985-1998. Clinical and epidemiologic features of 1,383 infections. Med. 2000;79(2):109-123. https://doi.org/10.1097/00005792-200003000-00005.
7. Çelebi B, Babür C, Kılıç S, Çarhan A, Esen B, Ertek M. Zoonotik enfeksiyonlardan Q ateşi, listerioz, toksoplazmoz ve kistik ekinokokkoz’un risk grubunda seroprevalansının araştırılması. Turk Hij Den Biyol Derg 2008; 65: 67-73.
8. Aslan M, Ayyıldız A. Erzurum, Kars ve Ardahan illerindeki süt ve süt ürünleri üreticilerinde Q Ateşi seroprevalansının araştırılması. Kocatepe Tıp Dergisi. 2020; 21(1): 64-69. doi.org/10.18229/kocatepetip.523190.

9. Kireçci E, Uğuz M. Kahramanmaraş ilindeki risk gruplarında Coxiella Burnettii’ye karşı oluşan faz II IGG antikorlarının serolojik olarak incelenmesi. Sağlık Akademisi Kastamonu. 2019; 4(2): 90-97. https://doi.org/10.25279/sak.506991.
10. Kilic S, Yilmaz GR, Komiya T, Kurtoglu Y, Karakoc EA. Prevalence of Coxiella burnetii antibodies in blood donors in Ankara, Central Anatolia, Turkey. New Microbiol 2008;31(4):527-34.
11. Gozalan A, Rolain JM, Ertek M, Angelakis E, Coplu N, Basbulut EA, et al. Seroprevalence of Q fever in a district located in the west Black Sea region of Turkey. Eur J Clin Microbiol Infect Dis. 2010;29(4):465-469. https://doi.org/10.1007/s10096-010-0885-3.
12. Karabay O, Kocoglu E, Baysoy G, Konyalioglu S. Coxiella burnetii seroprevalence in the rural part of Bolu, Turkey. Turk J Med Sci. 2009; 39(4): 641-645. https://doi.org/10.3906/sag-0805-79.
13. Cikman A, Aydin M, Gulhan B, Karakecili F, Ozcicek A, Kesik OA, et al. The seroprevalence of Coxiella burnetii in Erzincan, Turkey: Identification of the risk factors and their relationship with geographical features. J Vector Borne Dis 2017;54(2):157-63.
14. Berberoğlu U, Gozalan A, Kılıç S, Kurtoğlu D, Esen B. A seroprevalence study of Coxiella burnetii in Antalya, Diyarbakir and Samsun provinces. Mikrobiyol Bul 2004; 38: 385-91.
15. TC Sağlık Bakanlığı, (2016). Q Ateşinin (Coxiella burnetii enfeksiyonunun) mikrobiyolojik tanısı [İnternet]. Ankara: T.C. Sağlık Bakanlığı [Erişim 1 Ocak 2021]. Available from: http://mikrobiyoloji.thsk.saglik.gov.tr/Dosya/tani-rehberi/bakteriyoloji/UMS-BMT-22-Q-atesi.pdf.
16. Yıldırmak T, Şimşek F, Çelebi B, Çavuş E, Kantürk A, Efe-İris Nur. Ağır sarılıkla başvuran bir akut Q ateşi olgusu. Klimik Derg 2010; 23(3): 124-129. https://doi.org/10.5152/kd.2010.33.
17. Eldin C, Mélenotte C, Mediannikov O, Ghigo E, Million M, Edouard S, et al. From Q fever to Coxiella burnetii Infection: a paradigm change. Clin Microbiol Rev. 2017;30(1):115-190. https://doi.org/10.1128/CMR.00045-16.
18. Q fever. [Internet]. [cited 2021 Jan 2]. Available from: https://www.cdc.gov/qfever/stats/index.html.
19. Raoult D. Reemergence of Q fever after 11 September 2001. Clin Infect Dis 2009;48(5):558-559. https:/doi.org/10.1086/596706.
20. T. C Sağlık Bakanlığı Tularemi Saha Rehberi. [Internet]. [cited 2021 Jan 2]. Available from: https://hsgm.saglik.gov.tr/depo/birimler/Saglik_Tehditleri_Erken_Uyari_ve_Cevap_db/dokumanlar2/konferanslar/2._Ulusal_Saha_Epidemiyolojisi_Konferansi/15-Q_atesi_16_nisan.pdf.
21. Gözdaş HT, Sırmatel F, Karabörk Ş, Akdeniz H. Are we aware of Q Fever enough? experience from a single centre. Kocaeli Med J. 2019;8(2):66-71. https://doi.org/10.5505/ktd.2019.60490.
22. Akalın H, Kebabcı N, Kılıç S, Vural M, Tırpan Ü, Yorulmaz Göktaş S, et al. Yalova’da saptanan Q Ateşi salgını. KLİMİK 2015 XVII. Türk Klinik Mikrobiyoloji ve İnfeksiyon Hastalıkları Kongresi; 25-29 Mart 2015; Antalya, Türkiye. SS-02. S. 171.
23. Yeşilyurt M, Kılıç S, Gürsoy B, Celebi B, Yerer M. Two cases of acute hepatitis associated with Q fever. Mikrobiyol Bul 2012;46:480-7.
24. Korkmaz S, Elaldi N, Kayatas M, Sencan M, Yildiz E. Unusual manifestations of acute Q fever: autoimmune hemolytic anemia and tubulointerstitial nephritis. Ann Clin Microbiol Antimicrob 2012; 11:14. https://doi.org/10.1186/1476-0711-11-14.
25. Karabay O, Gozdas HT, Ozturk G, Tuna N, Utku AC. A Q fever case mimicking crimean-congo haemorrhagic fever. Indian J Med Microbiol. 2011; 29:418-419. https://doi.org/10.4103/0255-0857.90183.
26. Yılmaz G, Öztürk B, Memikoğlu O, Coşkun B, Yalçı A, Metin Ö, et al. An unusual manifestation of Q Fever: Peritonitis. J Infect Public Health. 2015; 8:373-376. https://doi.org/10.1016/j. jiph.2015.02.004.
27. Şimşek Yavuz S, Özbek E, Başaran S, Çelebi B, Yılmaz E, Başaran M, et al. The first case of chronic Q fever endocarditis and aortitis from Turkey: A 5-year infection before diagnosis with drain in sternum. Anatol J Cardiol. 2016;16(10):814-816. https://doi.org/10.14744/AnatolJCardiol.2016.7329.
28. Kose H, Temocin F, Sari T. Atypical Acute Q Fever: A Case Report. Klimik Journal 2017; 30:38-40. https://doi.org/10.5152/kd.2017.08.
29. Gikas A, Kokkini S, Tsioutis C. Q fever: clinical manifestations and treatment. Expert Rev Anti Infect Ther.2010;8(5):529-539. https://doi.org/10.1586/eri.10.29.
30. Raoult D, Sexton DJ, Mitty J. Clinical manifestations and diagnosis of Q fever [Internet]. Uptodate. [cited 2021 May 2]. Available from: https://www.uptodate.com/contents/clinicalmanifestations- and-diagnosis-of-q-fever.
31. Armstrong MR, McCarthy KL, Horvath RL. A contemporary 16-year review of Coxiella burnetii infective endocarditis in a tertiary cardiac center in Queensland, Australia. Infect Dis (Lond). 2018;50(7):531-538. https://doi.org/10.1080/2374423 5.2018.1445279.