Seçilmiş Bazı Köpekdişi Ayrığı [Cynodon dactylon(L.) Pers. var. dactylon] Hatlarında Ot Kalitesinin Belirlenmesi

Öz

Bu çalışma, 2013 ve 2014 yıllarında seçilmiş köpekdişi ayrığı (Cynodon dactylon(L.) pers var. dactylon] hatlarında ot verimi ve kalitesini belirlemek amacıyla Mustafa Kemal Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Tarla Bitkileri Bölümü araştırma alanında yürütülmüştür. Çalışmada materyal olarak seçilmiş 54 köpekdişi ayrığı hattı kullanılmıştır.Seçilen 54 kökpek dişi ağrığı hatlarının ot verimi ve kalitesini belirleyebilmek için; bitki boyu (BB), yeşil ot verimi (YOV), kuru ot verimi (KOV), ham protein oranı (HPO), asitli ortamda çözünmeyen lif (ADF), nötr ortamda çözünmeyen lif (NDF), kuru madde tüketimi (KMT), net enerji laktasyon (NE_L), nispi yem değeri (NYD) ve sindirilebilir kuru madde (SKM) özellikleri incelenmiştir. İncelenen bu özellikler açısından kullanılan hatlar arasında fark önemli bulunmuştur.BB, YOV, HPO, ADF, NDF, KMT, NE_L, NYD ve SKM özellikleri sırasıyla 5.66-48.00 cm, 48.60-1046.00 kg da^-1, 16.80-361.30 kg da^-1, %7.80-10.80, %27.90-33.00, %62.40-70.10, %1.77-1.88, 1.47-1.92 MJ kg^-1 KM, 84.70-99.50 ve % 63.10-66.60 arasında değiştiği saptanmıştır.Ot verimi açısından 15, 22 ve 51 nolu hatlar en yüksek değerleri verirken 18, 35 ve 49 nolu hatlar ise en düşük değerleri vermiştir. Ot kalitesinde ise genel olarak, 2, 5, 7, 8, 13, 44, 46 ve 54 numaralı hatlar en yüksek değerleri vermiştir.

Anahtar Kelimeler

• Cynodon dactylon (L) pers var. dactylon,Hatlar,Köpekdişi Ayrığı,Ot Kalitesi,Ot Verimi

Kaynakça

1. Albayrak S, Ekiz H, 2004. Bazı çok yıllık yem bitkilerinde kuru ot verimi ile ilişkili karakterlerin korelasyon ve path analizi ile saptanması. Tarım Bilimleri Dergisi, 10(3): 250-257.
2. Alçiçek A, Tarhan F, Özkan K, Adışen F, 1999. İzmir ili ve civarında bazı süt sığırcılığı işletmelerinde yapılan silo yemlerinin besin madde içeriği ve silaj kalitesinin saptanması üzerine bir araştırma. Hayvansal Üretim. 39-40: 54-63.
3. Anderson WF, Dien BS, Jung H-JG, Vogel KP, Weimer PJ, 2010. Effects of forage quality and cell wall constituents of bermuda grass on biochemical conversion to ethanol. Bioenegy Research, 3: 225-237.
4. AOAC, Association of Official Analytical Chemists 1990. Official method of analysis. 15th ed., Washington, DC. USA, 66-88.
5. Arthington JD, Brown WF, 2005. Estimation of feeding value of four tropical forage species at two stages of maturity. Journal of. Animal. Science, 83: 1726-1731.
6. Avcıoğlu R, Soya H, 2009. Yem Bitkileri. Editörler: Avcıoğlu R, Hatipoğlu R, Karadağ Y, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Yayınları, İzmir, s. 727.
7. Ball D, Collins M, Lacefield G, Martin N, Mertens D, Olson K, Putnam D, Undersander D, Wolf M, 2001. Understanding forage quality. American Farm Bureau Federation Publication, 1-17.
8. Başbağ M, Hoşgören H, Aydın A, Sayar MS, Çaçan E, 2012. Bingöl bölgesi çayır-mera ve doğal vejetasyonlarında yer alan bazı bitki taksonları. Türk Doğa ve Fen Dergisi, 1(2): 57-61.

9. Beard JB, 1973. Turfgrass: Science and culture, Prentice-hall, Englewood Cliffs International, Inc, New Jersey, U.S.A., s. 658.
10. Burns JC, Pond KR, Fisher DS, 1990. Effects of grass species on graing steers: ıı. dry matter ıntake and digesta kinetics. Journal Of Animal Science, 69: 1199-1204.
11. Christians N, 2004. Fundamentals of turfgrass management. John Wiley and Sons, NJ, USA, p. 359 .
12. Çınar S, 2012. Çukurova Taban koşullarında bazı çokyıllık sıcak mevsim buğdaygil yembitkilerinin yonca (medicago sativa) ile uygun karışımlarının belirlenmesi. Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Doktara Tezi, s. 151, Adana.
13. Dove H, 1996. The ruminant, the rumen and the pasture resource: Nutrient interactions in the grazing animal. p. 219-246. In J. Hodgson and A.W. Illius (eds.) The ecology and management of grazing systems. CAB Intl., Wallingford, OX, UK.
14. George MR, Sands PB, Wilson CB, Ingram R, Connor JM, 1992. Irrigated warm- and cool-season grasses compared in Northern California pastures. California Agriculture, 46(4): 21-25.
15. Giolo M, Macolino S, Barolo E, Rimi F, 2013. Stolons reserves and spring green- up of seeded bermudagrass cultivars in a transition zone environment, Hortscience 48(6): 780-784.
16. Gündel FD, Karadağ Y, Çınar S, 2014. Çukurova ekolojik koşullarında bazı sıcak mevsim baklagil yem bitkilerinin verim, kalite ve adaptasyonu üzerine bir araştırma. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 31(3): 10-19.
17. Kering MK, Guretzky J, Funderburg E, Jagadeesh M, 2011. Effect of Nitrogen Fertilizer Rate and Harvest Season on Forage Yield, Quality, and Macronutrient Concentrations in Midland Bermudagrass. Soil Science and Plant Analysis, 42: 1958-1971.
18. Nave R, La G, Sulc RM, Barker DJ, 2013. Relationships of forage nutritive value to cool-season grass canopy characteristics. Crop Science, 53: 341-348.
19. Reid RL, Jung GA, Thayne WV, 1988. Relationships between nutritive quality and fiber components of cool season and warm season forages: A retrospective study. Journal of Animal Science, 66(5): 1275-1291.
20. Romero JJ, Zarate MA, Queiroz OCM, Han JH, Shin JH, Staples CR, Brown WF, Adesogan AT, 2013. Fibrolytic enzyme and ammonia application effects on the nutritivevalue, intake, and digestion kinetics of bermudagrass hay in beef cattle. Journal of Animal. Science, 91(9): 4345-4356.
21. Scaglia G, Boland HT, 2014. The effect of bermudagrass hybrid on forage characteristics, animal performance, and grazing behavior of beef steers. Journal Animal Science, 92(3): 1228-1238.
22. Schauer CS, Bohnert DW, Ganskopp DC, Richards CJ, Falck SJ, 2005. Influence of protein supplementation frequency on cows consuming low-quality forage: Performance, grazing behavior, and variation in supplement intake. Journal of Animal Science, 83: 1715-1725.
23. Schiavon M, Macolion S, Leinauer B, Zilliotto U, 2016. Seasonal changes in carbohydrate and protein content of seeded bermudagrasses and their effect on spring green-up. Journal of Agronomy and Crop Science, 202: 151-160.
24. Starks PJ, Zhao D, Phillips WA, Coleman SW, 2006. Herbage mass, nutritive value and canopy spectral reflectance of bermudagrass pastures. Grass and Forage Science, 61: 101-111.
25. Van Dyke NJ, Anderson PM, 2000. Interpreting a forage analysis. Alabama cooperative extension. Circular ANR p. 890.
26. Van Soest PJ, Robertson JB, Lewis BA, 1991. Methods for dietary fiber, neutral detergent fiber and nonstarch polysaccharides in relation to animal nutrition. Journal of Dairy Science 74: 3583-3597.
27. Zhao D, Starks PJ, Brown MA, Phillips WA, Coleman, SW, 2007. Assessment of forage biomass and quality parameters of bermudagrass using proximal sensing of pasture canopy reflectance. Grassland Science, 53(1): 39-49.