Research Article

Okul Öncesi Çocuklarda Özel Eğitim Etkinliğinin Değerlendirilmesi

Volume: 7 Number: 2 June 30, 2024
EN TR

Okul Öncesi Çocuklarda Özel Eğitim Etkinliğinin Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Çalışmanın amacı, özel eğitime yönlendirilen 2-7 yaş arası çocukların aldıkları eğitimlerin verimliliği değerlendirmektir. Bu sebeple çocukların tekrarlanan psikometrik testleri incelenmiş, eğitim öncesi ve sonrası testler arası farklılıklar belirlenmiştir. Ayrıca çocukların ve ailelerinin dosyalarında bulunan sosyo-demografik veri formları sayesinde sosyo-demografik özelliklerinin de aldıkları eğitime etkisi değerlendirilmiştir. Yöntem: Şubat 2019-Ocak 2022 tarihleri arasında Çocuklar İçin Özel Gereksinim Raporu (ÇÖZGER) almak için hastanemize başvuran tüm 7 yaş ve altı çocukların sağlık kurulu raporu dosyaları geriye dönük olarak taranmıştır. Çocuklara, özel eğitime başlamadan önce ve tekrar rapor yenilemek için başvurduklarında gelişim basamaklarını değerlendirmek ve karşılaştırmak amacıyla Ankara Gelişim Tarama Envanteri (AGTE) uygulanmıştır. Bu araştırma kapsamında araştırmacılar tarafından oluşturulan sosyo-demografik, klinik ve eğitim özellikleri veri formu kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmanın ilk bulgusu başvuran çocukların tekrarlanan AGTE alt ölçekleri ve bu alt ölçeklerin yüzdesel değişimleri arasında anlamlı fark bulunmamasıdır. Araştırmanın ikinci bulgusu olarak yüzdesel olarak değişim otizm spektrum bozukluğu (OSB) ve entelektüel yeti yitimi (EYY) tanıları ile tekrar incelendiğinde yüzdesel değişim açısından anlamlı fark görülmemiş olmakla beraber EYY tanısına sahip çocukların gelişimsel alt testlerinin her birinde olumlu gelişme gözlenmişken; OSB tanılı çocukların alt testlerinde ise gelişimsel açıdan gerileme belirlenmiştir.Sonuç: Çalışmanın sonucunda ardışık gelişim testleri açısından anlamlı bir fark bulunmaması sebebiyle özel eğitime ihtiyaç duyan bu çocukları sadece bir tanı özelinde değerlendirmek yerine her çocuğun sahip oldukları yetenekler ve desteğe ihtiyaç duyduğu alanlar açısından detaylıca değerlendirilip sonrasında en ideal eğitime yönlendirilmesi gerektiği düşüncesine varılmıştır.

Keywords

Thanks

I would like to thank Çağlar Uysal, MD for his contributions.

References

  1. Milli Eğitim Bakanlığı. MEB Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği (Internet). 2006. Available from: https://orgm.meb.gov.tr
  2. Schalock R, Borthwick-Duffy S, Bradley V, Buntinx W, Coulter D, Craig E, et al. American Association on Intellectual and Developmental Disabilities. User’s Guide Workgroup; 2012.
  3. American Psychiatric Association. Diagnostic and statistical manual of mental disorders. 5th ed. Washington, DC: American Psychiatric Association; 2013.
  4. Zengin-Akkuş P, Çelen-Yoldaş T, Kurtipek G, Özmert EN. Speech delay in toddlers: Are they only late talkers? The Turkish Journal of Pediatrics. 2018;60(2):165-72. doi: 10.24953/turkjped.2018.02.008. PMID: 30325123.
  5. Miniscalco C, Nygren G, Hagberg B, Kadesjo B, Gillberg C. Neuropsychiatric and neurodevelopmental outcome of children at age 6 and 7 years who screened positive for language problems at 30 months. Developmental Medicine and Child Neurology. 2006; 48:361-6.
  6. Kauffman JM, Hung LY. Special education for intellectual disability: current trends and perspectives. Current Opinion Psychiatry. 2009;22(5):452-6. doi: 10.1097/YCO.0b013e32832eb5c3.
  7. Jacobson JW, Mulick JA, Rojahn J, editors. Handbook of intellectual and developmental disabilities. New York: Springer; 2007.
  8. Kaya U. Gecikmiş Konuşma Nedir? Neler Yapılmalıdır? [Internet]. Antalya: Antalya Özel Eğitim Merkezi; 2014. Available from: http://www.antalyaozelegitim.com/blog/dil-konusma-problemleri/gecikmis-konusma-nedirneler-yapilmalidir.html

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Child and Adolescent Psychiatry

Journal Section

Research Article

Publication Date

June 30, 2024

Submission Date

January 29, 2024

Acceptance Date

June 3, 2024

Published in Issue

Year 2024 Volume: 7 Number: 2

APA
Uysal, M., Tural Hesapçıoğlu, S., Ceylan, M., & Erkul, M. C. (2024). Okul Öncesi Çocuklarda Özel Eğitim Etkinliğinin Değerlendirilmesi. Medical Research Reports, 7(2), 88-101. https://doi.org/10.55517/mrr.1427479
AMA
1.Uysal M, Tural Hesapçıoğlu S, Ceylan M, Erkul MC. Okul Öncesi Çocuklarda Özel Eğitim Etkinliğinin Değerlendirilmesi. MRR. 2024;7(2):88-101. doi:10.55517/mrr.1427479
Chicago
Uysal, Melike, Selma Tural Hesapçıoğlu, Mehmet Ceylan, and Meliha Ceren Erkul. 2024. “Okul Öncesi Çocuklarda Özel Eğitim Etkinliğinin Değerlendirilmesi”. Medical Research Reports 7 (2): 88-101. https://doi.org/10.55517/mrr.1427479.
EndNote
Uysal M, Tural Hesapçıoğlu S, Ceylan M, Erkul MC (June 1, 2024) Okul Öncesi Çocuklarda Özel Eğitim Etkinliğinin Değerlendirilmesi. Medical Research Reports 7 2 88–101.
IEEE
[1]M. Uysal, S. Tural Hesapçıoğlu, M. Ceylan, and M. C. Erkul, “Okul Öncesi Çocuklarda Özel Eğitim Etkinliğinin Değerlendirilmesi”, MRR, vol. 7, no. 2, pp. 88–101, June 2024, doi: 10.55517/mrr.1427479.
ISNAD
Uysal, Melike - Tural Hesapçıoğlu, Selma - Ceylan, Mehmet - Erkul, Meliha Ceren. “Okul Öncesi Çocuklarda Özel Eğitim Etkinliğinin Değerlendirilmesi”. Medical Research Reports 7/2 (June 1, 2024): 88-101. https://doi.org/10.55517/mrr.1427479.
JAMA
1.Uysal M, Tural Hesapçıoğlu S, Ceylan M, Erkul MC. Okul Öncesi Çocuklarda Özel Eğitim Etkinliğinin Değerlendirilmesi. MRR. 2024;7:88–101.
MLA
Uysal, Melike, et al. “Okul Öncesi Çocuklarda Özel Eğitim Etkinliğinin Değerlendirilmesi”. Medical Research Reports, vol. 7, no. 2, June 2024, pp. 88-101, doi:10.55517/mrr.1427479.
Vancouver
1.Melike Uysal, Selma Tural Hesapçıoğlu, Mehmet Ceylan, Meliha Ceren Erkul. Okul Öncesi Çocuklarda Özel Eğitim Etkinliğinin Değerlendirilmesi. MRR. 2024 Jun. 1;7(2):88-101. doi:10.55517/mrr.1427479