Otoimmun Hemolitik Anemi ve Evans Sendromlu Çocuk Hastalarda Klinik Özelliklerin Değerlendirilmesi
Abstract
Amaç: Otoimmun Hemolitik Anemiler (OİHA) eritrosit yüzey membranına bağlanan otoantikorlar sonucu eritrositlerin erken parçalanması ile karakterizedirler. Evans Sendromu (ES), OİHA geliştiği sırada veya anemi geliştikten sonra immün trombositopeni gelişen bir hemolitik anemidir. Bu çalışmada OİHA ve ES tanısı ile izlenen çocuk hastaların demografik, klinik ve laboratuvar özelliklerinin, klinik seyirlerinin, tedaviye cevaplarının, ve prognozlarına etki eden faktörlerin değerlendirilmesin amaçlandık.
Yöntem: Haziran 2006- Haziran 2011 tarihleri arasında Ondokuzmayıs Üniversitesi Çocuk Hematoloji Bilim Dalı’nda takip edilen OİHA ve ES tanılı hastaların dosyaları geriye dönük olarak incelendi. Otoimmun hemolitik anemi tanısı, aynı zaman diliminde hemoglobin konsantrasyonu 11g/dl’den düşük, direkt antiglobin testi (DAT) pozitif ve periferik yaymada hemoliz bulgusu varlığının üçünün de bulunduğu hastalara konuldu. Talasemi major hastaları, kemik iliği transplantasyonu (KİT) sonrası gelişen hemolitik anemiler ve yenidoğan döneminde görülen Rh ve ABO uygunsuzluğuna bağlı hemolitik anemiler çalışmaya dahil edilmedi. Bu hastaların demografik, klinik ve laboratuvar özellikleri, etiyolojide rol oynayan faktörleri, klinik seyirleri, tedaviye cevapları ve sağ kalımları kaydedildi.
Bulgular: Çalışmamıza OİHA ve ES tanısı olan yaş ortancası 36 (12-44) [ortanca (ÇAA)] ay olan, 21 (%57’si erkek) hasta dahil edildi. Evans sendromlu 7 olgudan 4’ünde (%57) ‘çift negatif T lenfosit’ pozitifliği olduğu için bu hastalar otoimmün lenfoproliferatif sendrom (OLPS) tanısı alarak çalışma dışı bırakıldı. Yirmi bir hastanın 18’i (%85) OİHA, 3’ü (%15) ES idi. OİHA’lı hastaların 13’ü (%72) primer OİHA 5’i (%28) sekonder OİHA idi. İzole OİHA 18 hastamızın tedaviye cevap durumu incelendiğinde; 16’sının (%88) tam remisyona girip tedavisinin kesildiği, 1’inin (%6) halen tedavi almakta olduğu, 1’inin ise (%6) eksitus olduğu tespit edildi.
Tartışma: Tam remisyona giren hastalarımızın yaklaşık yarısı standart steroid tedavisi ile remisyona girememiş ve bu hastalara ilave diğer tedaviler verilmiştir. Otoimmun hemolitik anemiler ve ES çocukluk çağında nadir görülmesine rağmen mortalite ve morbiditeleri fazladır.
Keywords
References
- 1) Nathalie A, Guy L, Thierry L, Marie Q P, Gérard M, Yves B, et al. ,for the Centre de Référence National des Cytopénies Auto-immunes de l’Enfant (CEREVANCE).New insights into childhood autoimmune hemolytic anemia:a French national observational study of 265 children. Haematologica. 2011; 96(5): 655–663.
- 2) Buchanan GR, Boxer LA, Nathan DG. The acute and transient nature of idiopathicimmune hemolytic anemia in childhood. J Pediatr. 1976;88(5):780-3.
- 3) Habibi B, Homberg JC, Schaison G, Salmon C. Autoimmune hemolytic anemia in children.A review of 80 cases. Am J Med.1974;56(1):61-9.
- 4) Heisel MA, Ortega JA. Factors influencing prognosis in childhood autoimmune hemolytic anemia. Am J Pediatr Hematol Oncol. 1983;5(2):147-52.
- 5) Sokol RJ, Hewitt S, Stamps BK, Hitchen PA. Autoimmune haemolysis in childhood andadolescence. Acta Haematol. 1984;72(4):245-57.
- 6) Zuelzer WW, Mastrangelo R, Stulberg CSPoulik MD, Page RH, Thompson RI.Autoimmune hemolytic anemia. Natural history and viral-immunologic interactions in childhood. Am J Med. 1970;49(1):80-93.
- 7) Blackall DP. Warm-reactive autoantibodies in pediatric patients: clinical and serologic correlations. J Pediatr Hematol Oncol.2007;29(11):792-6.
- 8) Naithani R, Agrawal N, Mahapatra M,Kumar R, Pati HP, Choudhry VP.Autoimmune hemolytic anemia in children.Pediatr Hematol Oncol. 2007;24(4):309-15.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
-
Journal Section
Research Article
Authors
Halil Çelik
*
0000-0002-2022-2909
Türkiye
Canan Albayrak
This is me
0000-0002-9912-9626
Türkiye
Davut Albayrak
0000-0002-7947-3817
Türkiye
Publication Date
April 30, 2020
Submission Date
October 14, 2019
Acceptance Date
April 4, 2020
Published in Issue
Year 2020 Volume: 3 Number: 1