Research Article

Mimarlıkta “Tasarım Mekânı, Yaratım Düzlemi ve Tasarımcı Kimliği”ndeki Değişimlerin Tarihsel Süreç İçerisinde Örnekler Üzerinden Yeniden Okunması

Volume: 7 Number: 1 April 30, 2022
TR EN

Mimarlıkta “Tasarım Mekânı, Yaratım Düzlemi ve Tasarımcı Kimliği”ndeki Değişimlerin Tarihsel Süreç İçerisinde Örnekler Üzerinden Yeniden Okunması

Abstract

Çalışma, dönüşen paradigmalar bağlamında, tasarımcı kimliğindeki değişimi “yaratım düzlemi” ve “tasarım mekânı” kavramları üzerinden tartışmaktadır. Bu çerçevede, tasarım mekânı, mekânı inşa eden tasarım ürünü; yaratım/tasarım düzlemi tasarım mekânının üretildiği alan; mekân ve tasarım mekânının üretici aktörü ise “tasarımcı özne” olarak tanımlanmıştır. Yaratım düzlemi ve tasarımcı kimliği, tasarım esnasında tasarımı harekete geçiren durumlar, tasarımı oluşturan temeller olarak tanımlanabilir. Tasarımcı özne, eskizler, modeller, çizimler ve/veya metinlerden oluşan yaratım düzleminde yorumladığı ve şekillendirdiği bir tasarım mekânını evirerek “mimari mekânı” cisimleştirir. Bu anlamda, tasarım nesnesinin biçimlendiği yaratım düzlemi, tasarım mekânının kurulumunda belirleyici ve ayırt edici rol oynar. Öte yandan, her çağın ruhu, tekniği ve bilgisi kendine özgü ortak yaratım bileşenleri üretmekte ve tasarımcı öznenin kimliğini kuran bu atmosferi dönüştürmektedir. Çağların kendine özgü ruhlarını yansıtan paradigmalar da tasarımcı özneyi etkileyen duyusal girdiler olarak tasarım mekânının üretiminde etkilidir. Bu çalışmada, tasarımı var eden ve tetikleyen durumların açıklanmasıyla tasarımcı kimliğinin oluşum süreci, Michael Foucault’nun “episteme” olarak tanımladığı tarihsel çerçeve referans alınarak Klasik, Modern ve 21. Yüzyıl olarak üç tarihsel dönem çerçevesinde incelenmiş ve tartışılmıştır. Dönemler arası yaşanan kırılmalar sonucu oluşan paradigmalar ve paradigmaların tasarımcı kimliğinin değişimine etkileri, Steven Holl’un Klasik, Modern ve 21. Yüzyıl’a ait kavramsal ayrımının çözümü kapsamında, analoji, mekanik ve dijital yöntemler ile örneklendirilmiştir.

Keywords

References

  1. Aras, K. (2013). Gilles Deleuze Felsefesinde Özne-Oluş’un Ontolojik Tasarımı . (Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Felsefe Anabilim Dalı.
  2. Aydınlı, S. (1993). Mimarlıkta Estetik Değerler. İ.T.Ü. Mimarlık Fakültesi Baskı.
  3. Bergson, H. (2017). Şuurun Doğrudan Doğruya Verileri. (M. Ş. Tunç, Çev.) İstanbul.
  4. Boudon, P. (2018). Mimari Mekan Üzerine: Mimarlık Epistemolojisi Üzerine Deneme. Janus Yayıncılık.
  5. Curtis, W. (1996). Modern Architecture. Phaidon Press.
  6. Dwelshauvers, G. (1952). Psikoloji. (M. Ş. Tunç, Çev.) İstanbul: Doğan Kardeş Yayınları.
  7. Foucault, M. (2005). The Order of Things An archaeology of the human sciences. Taylor and Francis e-Library.
  8. Görgül, E. (2000). Kuramsal metinler bağlamında mimarlıkta sürekliliğe bakış: Vitruvius, Alberti ve Le Corbusier. (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü .

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Architecture

Journal Section

Research Article

Publication Date

April 30, 2022

Submission Date

November 12, 2021

Acceptance Date

April 5, 2022

Published in Issue

Year 2022 Volume: 7 Number: 1

APA
Demir, G., & Aksu, A. (2022). Mimarlıkta “Tasarım Mekânı, Yaratım Düzlemi ve Tasarımcı Kimliği”ndeki Değişimlerin Tarihsel Süreç İçerisinde Örnekler Üzerinden Yeniden Okunması. Mimarlık Ve Yaşam, 7(1), 243-267. https://doi.org/10.26835/my.1022688
AMA
1.Demir G, Aksu A. Mimarlıkta “Tasarım Mekânı, Yaratım Düzlemi ve Tasarımcı Kimliği”ndeki Değişimlerin Tarihsel Süreç İçerisinde Örnekler Üzerinden Yeniden Okunması. MY. 2022;7(1):243-267. doi:10.26835/my.1022688
Chicago
Demir, Gonca, and Adnan Aksu. 2022. “Mimarlıkta ‘Tasarım Mekânı, Yaratım Düzlemi Ve Tasarımcı Kimliği’ndeki Değişimlerin Tarihsel Süreç İçerisinde Örnekler Üzerinden Yeniden Okunması”. Mimarlık Ve Yaşam 7 (1): 243-67. https://doi.org/10.26835/my.1022688.
EndNote
Demir G, Aksu A (April 1, 2022) Mimarlıkta “Tasarım Mekânı, Yaratım Düzlemi ve Tasarımcı Kimliği”ndeki Değişimlerin Tarihsel Süreç İçerisinde Örnekler Üzerinden Yeniden Okunması. Mimarlık ve Yaşam 7 1 243–267.
IEEE
[1]G. Demir and A. Aksu, “Mimarlıkta ‘Tasarım Mekânı, Yaratım Düzlemi ve Tasarımcı Kimliği’ndeki Değişimlerin Tarihsel Süreç İçerisinde Örnekler Üzerinden Yeniden Okunması”, MY, vol. 7, no. 1, pp. 243–267, Apr. 2022, doi: 10.26835/my.1022688.
ISNAD
Demir, Gonca - Aksu, Adnan. “Mimarlıkta ‘Tasarım Mekânı, Yaratım Düzlemi Ve Tasarımcı Kimliği’ndeki Değişimlerin Tarihsel Süreç İçerisinde Örnekler Üzerinden Yeniden Okunması”. Mimarlık ve Yaşam 7/1 (April 1, 2022): 243-267. https://doi.org/10.26835/my.1022688.
JAMA
1.Demir G, Aksu A. Mimarlıkta “Tasarım Mekânı, Yaratım Düzlemi ve Tasarımcı Kimliği”ndeki Değişimlerin Tarihsel Süreç İçerisinde Örnekler Üzerinden Yeniden Okunması. MY. 2022;7:243–267.
MLA
Demir, Gonca, and Adnan Aksu. “Mimarlıkta ‘Tasarım Mekânı, Yaratım Düzlemi Ve Tasarımcı Kimliği’ndeki Değişimlerin Tarihsel Süreç İçerisinde Örnekler Üzerinden Yeniden Okunması”. Mimarlık Ve Yaşam, vol. 7, no. 1, Apr. 2022, pp. 243-67, doi:10.26835/my.1022688.
Vancouver
1.Gonca Demir, Adnan Aksu. Mimarlıkta “Tasarım Mekânı, Yaratım Düzlemi ve Tasarımcı Kimliği”ndeki Değişimlerin Tarihsel Süreç İçerisinde Örnekler Üzerinden Yeniden Okunması. MY. 2022 Apr. 1;7(1):243-67. doi:10.26835/my.1022688

Cited By