KİŞİLER ARASI İLİŞKİLERDE BAĞIŞLAMA ÜZERİNE BİR GÖZDEN GEÇİRME

Volume: 2 Number: 4 April 1, 2014
  • İşil Çoklar
  • Ali Dönmez
EN TR

KİŞİLER ARASI İLİŞKİLERDE BAĞIŞLAMA ÜZERİNE BİR GÖZDEN GEÇİRME

Öz

Bağışlama çoğu insanın hakkında hakkında birtakım güçlü örtük görüşlere sahip olduğu bir konu olsa da, akademik bir konu olarak çekiciliği uzun yıllar teoloji ve felsefe alanıyla sınırlı kalmıştır. Ancak gerek kendini bağışlama gerekse diğerini bağışlama konusu son yıllarda sosyal psikologlar ve klinik psikologlar tarafından ilgi görmeye başlamıştır. Bu yazının amacı kişiler arası ilişkiler açısından bağışlamanın farklı tanımları, bağışlamaya ilişkin geliştirilmiş modeller, bağışlamanın nedenleri ve ülkemizde gerçekleştirilmiş olan görgül çalışmalar hakkında bilgi vermektir. Anahtar kelimeler: Bağışlama, bağışlamanın nedenleri, kişiler arası ilişkiler, bağışlamayla ilgili çalışmalar

Anahtar Kelimeler

References

  1. Al-­‐Mabuk, R. H., Enright, R. D. ve Cardis, P. A. (1995). Forgiveness education with parentally love-­‐deprived late adolescents. Journal of Moral Education,24(4), 427- 444.
  2. Azar, F. ve Mullet, E. (2002). Willingness to forgive: A study of Muslim and Christian Lebanese. Peace and Conflict: Journal of Peace Psychology, 8(1), 17-30.
  3. Baumeister, R. F., Exline, J. J. ve Sommer, K. L. (1998). The victim role, grudge theory, and two dimensions of forgiveness. Dimensions of forgiveness: Psychological research & theological perspectives, 79-104.
  4. Berry, J. W. ve Worthington Jr, E. L. (2001). Forgivingness, relationship quality, stress while imagining relationship events, and physical and mental health. Journal of Counseling Psychology, 48(4), 447.
  5. Brown, R. P. (2003). Measuring individual differences in the tendency to forgive: Construct validity and links with depression. Personality and Social Psychology Bulletin, 29, 759–771.
  6. Bugay, A. ve Demir, A. (2010a). A Turkish Version of Heartland Forgiveness Scale. Procedia Social and Behavioral Sciences, 5, 1927-1931
  7. Bugay, A. ve Demir, A. (2010b). The features of transgression as predictors of forgiveness of others. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal,4(35), 8-17.
  8. Bugay, A. ve Demir, A. (2012). Affetme Arttırılabilinir mi?: Affetmeyi Geliştirme Grubu. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(37), 96-106.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

-

Authors

İşil Çoklar This is me

Ali Dönmez This is me

Publication Date

April 1, 2014

Submission Date

March 4, 2015

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2014 Volume: 2 Number: 4

APA
Çoklar, İ., & Dönmez, A. (2014). KİŞİLER ARASI İLİŞKİLERDE BAĞIŞLAMA ÜZERİNE BİR GÖZDEN GEÇİRME. Nesne Psikoloji Dergisi, 2(4), 33-54. https://doi.org/10.7816/nesne-02-04-03
AMA
1.Çoklar İ, Dönmez A. KİŞİLER ARASI İLİŞKİLERDE BAĞIŞLAMA ÜZERİNE BİR GÖZDEN GEÇİRME. Nesne Psikoloji Dergisi. 2014;2(4):33-54. doi:10.7816/nesne-02-04-03
Chicago
Çoklar, İşil, and Ali Dönmez. 2014. “KİŞİLER ARASI İLİŞKİLERDE BAĞIŞLAMA ÜZERİNE BİR GÖZDEN GEÇİRME”. Nesne Psikoloji Dergisi 2 (4): 33-54. https://doi.org/10.7816/nesne-02-04-03.
EndNote
Çoklar İ, Dönmez A (April 1, 2014) KİŞİLER ARASI İLİŞKİLERDE BAĞIŞLAMA ÜZERİNE BİR GÖZDEN GEÇİRME. Nesne Psikoloji Dergisi 2 4 33–54.
IEEE
[1]İ. Çoklar and A. Dönmez, “KİŞİLER ARASI İLİŞKİLERDE BAĞIŞLAMA ÜZERİNE BİR GÖZDEN GEÇİRME”, Nesne Psikoloji Dergisi, vol. 2, no. 4, pp. 33–54, Apr. 2014, doi: 10.7816/nesne-02-04-03.
ISNAD
Çoklar, İşil - Dönmez, Ali. “KİŞİLER ARASI İLİŞKİLERDE BAĞIŞLAMA ÜZERİNE BİR GÖZDEN GEÇİRME”. Nesne Psikoloji Dergisi 2/4 (April 1, 2014): 33-54. https://doi.org/10.7816/nesne-02-04-03.
JAMA
1.Çoklar İ, Dönmez A. KİŞİLER ARASI İLİŞKİLERDE BAĞIŞLAMA ÜZERİNE BİR GÖZDEN GEÇİRME. Nesne Psikoloji Dergisi. 2014;2:33–54.
MLA
Çoklar, İşil, and Ali Dönmez. “KİŞİLER ARASI İLİŞKİLERDE BAĞIŞLAMA ÜZERİNE BİR GÖZDEN GEÇİRME”. Nesne Psikoloji Dergisi, vol. 2, no. 4, Apr. 2014, pp. 33-54, doi:10.7816/nesne-02-04-03.
Vancouver
1.İşil Çoklar, Ali Dönmez. KİŞİLER ARASI İLİŞKİLERDE BAĞIŞLAMA ÜZERİNE BİR GÖZDEN GEÇİRME. Nesne Psikoloji Dergisi. 2014 Apr. 1;2(4):33-54. doi:10.7816/nesne-02-04-03