Sağlık Personelinde Sessiz İstifa: Disiplin Hukuku ve İdarenin Organizasyon Sorumluluğu

Abstract

Bu çalışma, sağlık hizmetlerinde ortaya çıkan sessiz istifa olgusunu disiplin hukuku ve organizasyon kusuru çerçevesinde incelemektedir. Çalışmada, sessiz istifanın mevzuatta açıkça düzenlenmemiş olması nedeniyle bu olgunun disiplin hukukunun kanunilik, belirlilik ve tipiklik ilkeleri çerçevesinde otomatik olarak disiplin suçu sayılmaması gerektiği savunulmaktadır. Çalışma, normatif analiz ve içtihat incelemesi yöntemine dayanmakta; başta Anayasa ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu olmak üzere ilgili mevzuat ile idare hukuku ilkeleri çerçevesinde değerlendirme yapmaktadır. Bununla birlikte, sessiz istifa davranışlarının kamu hizmetinin kötü işlemesi, geç işlemesi veya hiç işlememesi sonucunu doğuracak ölçüde fiilî aksamalara yol açması hâlinde, mesele yalnızca disiplin hukuku bakımından değil, idarenin personel yönetiminde özen yükümlülüğü, hizmet kusuru ve organizasyon kusuru bakımından da önem kazanmaktadır. Çalışmada ayrıca, aşırı iş yükü ve nöbet düzenlemeleri, geçici görevlendirmenin amaç dışı kullanımı, performans ve ek ödeme sistemlerinde adalet algısının zedelenmesi ile mobbing benzeri uygulamaların sessiz istifayı tetikleyen başlıca idari etkenler olduğu değerlendirilmektedir. Bu yönüyle çalışma, sessiz istifa olgusunu disiplin hukuku eksenli dar yorumların ötesinde ele almakta ve sağlık hizmetlerinin sürekliliği ile idarenin sorumluluğu arasındaki ilişkiyi idare hukuku perspektifinden bütüncül biçimde tartışmaktadır.

Keywords

• Sessiz İstifa
• Sağlık Personeli
• Disiplin Hukuku
• Hizmet Kusuru
• Organizasyon Kusur

Quiet Quitting Among Healthcare Personnel: Disciplinary Law and the Administration’s Organizational Responsibility

Abstract

This study examines the phenomenon of “quiet quitting” in the healthcare sector within the framework of disciplinary law and organizational failure. The study argues that, since quiet resignation is not explicitly regulated in legislation, it should not automatically be considered a disciplinary offense under the principles of legality, certainty, and typicality in disciplinary law. The study is based on normative analysis and case law review; it conducts an evaluation within the framework of relevant legislation - primarily the Constitution and the Civil Servants Law No. 657- as well as the principles of administrative law. However, if quiet quieting behaviors lead to actual disruptions sufficient to result in the poor, delayed, or complete failure of public service, the issue gains significance not only from the perspective of disciplinary law but also regarding the administration’s duty of care in personnel management, as well as service and organizational negligence. The study further assesses that excessive workloads and shift schedules, the misuse of temporary assignments, the erosion of the perception of fairness in performance and bonus systems, and mobbing-like practices are the primary administrative factors triggering quiet quitting. In this regard, the study addresses the phenomenon of quiet resignation beyond narrow interpretations centered on disciplinary law and comprehensively discusses the relationship between the continuity of healthcare services and the administration’s responsibility from an administrative law perspective.

Keywords

• Quiet Quitting
• Healthcare Personnel
• Disciplinary Law
• Service Defect
• Organizational Defect

References

1. Akyılmaz, Bahtiyar/ Sezginer, Murat/ Kaya, Cemil. Türk İdari Yargılama Hukuku. 8. Baskı, Ankara 2023.
2. Arar, Taykur. “Çalışanları Sessiz İstifa Davranışı Sergilemeye Yönelten Unsurların İncelenmesi”. Sosyal, Beşeri ve İdari Bilimler Alanında Gelişmeler içinde, Editör Hüseyin Ali Kutlu, 2023, s. 347-378.
3. Arık, Özer/ Öztürk, Yunus Emre/ Yeşildal, Müjdat. “Değişim Yorgunluğunun İş Motivasyonuna Etkisi: Sağlık Çalışanları Üzerine Bir Araştırma.” İşletme Bilimi Dergisi, C. 10, S. 1, 2022, s. 57-85.
4. Bakır, Nihal/ Özcan, Ali. “Sağlık Çalışanlarının İş Yaşam Dengesi, Sessiz İstifa ve Tükenmişlik Düzeylerinin Araştırılması.” ATLJM, C. 5, S. 12, 2025, s.1-11.
5. Bayındır, M. Savaş. “Sağlık Hizmetlerinde İdarenin ve Hekimlerin Sorumluluğu.” Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 11, S. 1-2, 2007, s. 551-589.
6. Boy, Yasemin/ Sürmeli, Mahmut. “Quiet Quitting: A Significant Risk for Global Healthcare.” J Glob Health, C. 13, S. 1, 2023, s. 1-4. https://doi.org/10.7189/jogh.13.03014
7. Can, Hasan. “Sağlık Hizmetlerinde İdarenin Organizasyon Sorumluluğu.” Türkiye Barolar Birliği Dergisi, S. 161, 2022, s. 183-224.
8. Chimhutu, Victor/ Gunnar Songstad Nils/ Tjomsland, Marit/ Mrisho, Mwifadhi / Moland , Karen Marie. “The İnescapable Question Of Fairness İn Payfor-Performance Bonus Distribution: A Qualitative Study Of Health Workers’ Experien-ces İn Tanzania.” Globalization And Health, C. 12, S. 77, 2016, s. 1-12.

9. Cora Kadıoğlu, Derya/ Yıldırım, Nezaket. “Sessiz İstifa Kavra-mı ve Hemşirelik için Önemi.” YOBÜ Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, C. 6, S. 3, 2025, s. 391-396.
10. Çağlayan, Ramazan. İdare Hukuku Dersleri. 10. Baskı, Ankara 2022.
11. Çakır, Özlem/ Sakaoğlu, H. Hakan. “Sağlık Çalışanlarının Performansa Dayalı Ek Ödeme Sisteminde Ücret Adaleti Algısı: Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Örneği.” Çalışma İlişkileri Dergisi, C. 5, S. 1, 2014, s. 1-21.
12. Çelik, Şeyma / Kaya , Şerife Didem “Sessiz İstifa: Türkiye’deki Araştırmaların İncelenmesi.” Sustaınable Welfare, C. 3, S. 1, 2025, s. 22-39.
13. Çimen, Arife İclal/ Yılmaz, Tuncay. “Sessiz İstifa Ne Kadar Sessiz.” Sakarya Üniversitesi İşletme Enstitüsü Dergisi, C. 5, S. 1, 2023, s. 27-33.
14. Çolpan, Mücahit Küçük. “Kanunilik İlkesinin Memur Disiplin Hukukunda Uygulanabilirliği.” Yıldırım Beyazıt Hukuk Dergisi, S. 2, 2021, s.129-74.
15. Deniz, Vural. “Örgütsel Adalet ve Sessiz İstifa: Göreli Yoksunluk Teorisine Dayalı Bir Aracılık Modeli.” Dicle Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, C. 15, S. 29, 2025, s. 446-74.
16. Deniz, Vural/ Durmuş, Fatih. “Kamu Görevlileri İçin Sessiz İstifanın Kavramsal ve Hukuki Değerlendirmesi”. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, C.16, S.1, 2026, s. 1-22.
17. Dursun Ateş, Sevgi. “Kolektif Bir Olgu Olarak Sessiz İstifa: Toplu Eylem Hakkı Kapsamında Bir Değerlendirme.” Necmettin Erbakan Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 8,S. 2, 2025, s. 928-992.
18. Emiroğlu, Celal. “Sağlık Sektöründe Mesleki Riskler ve Hukuksal Düzenlemeler.” Türk Tabipleri Birliği Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi, 2012, s. 16-25.
19. Eroğlu Durkal, Müzeyyen/ Üşenmez, Hüseyin. “Yargı Kararları Işığında Türk Hukukunda Sağlık Hizmetinin Yürütülmesinde Ortaya Çıkan Organizasyon Kusurları.” Erciyes Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 18, S. 2, 2023, s. 858-930.
20. Galanıs, Petros / Katsırumpa, Aglaia / Vraka, Irene / Sıskou, Olga / Konstantakopoulou, Olympia / Katsoulas, Theodoros / Moısoglou, Ioannis / Gallos, Parisis / Kaıtelıdou, Daphne. “Nurses Quietly Quit Their Job More Often Than Other Healthcare Workers: An Alarming Issue for Healthcare Services.” International Nursing Review, 2024, s. 1-23.
21. Gözlü, Kenan. “Tükenmişlik Bağlamında Yeni Bir Kavram Olarak Sessiz İstifa ve Sağlık Sektöründeki Etkileri.” MEYAD Akademi, C. 4, S. 2, 2023, s. 213-241.
22. Gün, İbrahim. “Sessiz İstifa Niyetini Etkileyen Faktörlerin AHP Yöntemi ile Değerlendirilmesi: Sağlık Çalışanlarında Bir Uygulama.” Yönetim Bilimleri Dergisi, C. 22, S. 52, 2024, s. 500-520.
23. Güran, Sait. “Memur Hukukunda Kayırma ve Liyakat Sistemleri”. İstanbul,1980.
24. Hakeri , Hakan. “Hastane Yönetiminin Sorumluluğu.” Sağlık Hukuku Kurultayı, Ankara Barosu Yayınları, Ankara 2008, s. 904; 1006.
25. Hamouche, Salima/ Koritos, Christos/Papastathopoulos, Avraam. “Quiet quitting: Relationship With Other Concepts And İmplications For Tourism And Hospitality.” International Journal of Contemporary Hospitality Management, C.35, S.12, 2023, s. 4297- 4312.
26. Hüseyinoğlu, Emin. “Yargı Kararları Işığında Disiplin Hukukunda Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi”. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, S.158, 2022, s.122.
27. https://sozluk.gov.tr (Erişim Tarihi:19.12.2025).
28. Kalabalık, Halil. İdare Hukuku Dersleri Cilt: II. Ankara 2024.
29. Karademir, Derya. “Türkiye İşveren Sendikaları Konfederasyonu’nun Psikolojik Tacizle Mücadelede İşletmelerde Yapılabilecek Çalışmalar Hakkındaki Görüş ve Önerileri.” Çalışma Haya-tında Psikolojik Taciz (Mobbing) Panel ve Çalıştayı Bildiriler Kitabı, Derleyen İsmail AKGÜN, Özyurt Matbaacılık, Ankara, 2013, s. 245-255.
30. Kaya, Cemil. “Danıştay Kararları Işığında Kurumlar Arası ve Kurum İçi Geçici Süreli Görevlendirme.” Erciyes Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 6, S. 1-2, 2011, s. 123-142.
31. Kaya, Cemil. “Memur Disiplin Suç ve Cezalarına ve Disiplin Soruşturmasına Hakim Olan Temel İlkeler.” Amme İdaresi Dergisi, C. 38, S. 2, 2005, s. 61-87.
32. Margaretha, Carolina/ Panggabean, Hana. “The Impact Of Job Satisfaction On Quiet Quitting With Organizational Justice As A Mediator Among Generation Z Employees.” Psikologika: Jurnal Pemikiran dan Penelitian Psikologi, C.3 0, S.2, 2025, s. 303-314.
33. Moyo, Ngqabutho / Bhappu, Anita D. / Bhebhe, Moment / Ncu-Be, Farai. “Perceived Risk of COVID-19 and Employee Deci-sion-Making: How Psychological Distress during the Pandemic Increases Negative Performance Outcomes among Healthcare Workers.” International Journal of Environmental Research and Public Health, C. 19, S. 11, 2022, s. 1-16.
34. Oyur Çelik, Gülay / Baysan Arabacı, Leyla / Ejder, Belkıs Gülçin. “Sağlık Bakım Uygulamalarında Tıbbi Hata Şikayet Olgularının İncelenmesi: Retrospektif Bir Çalışma.” Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, C. 38, S. 2, 2022, s. 109-117.
35. Özcan, Emine / Yaltagil, Ebrar Ilıman. “Sağlıkta Sessiz İstifanın Nedenleri ve Çözüm Yolları.” İşletme Araştırmaları Dergisi, C. 16, S. 2, 2024, s. 919-935.
36. Ørsted/ Christian. “Quiet Quitting Handler Ikke Om Nengagerede Medarbejdere Men Om Dårlıg Ledelse.” Berlingske Business, 2022, https://christianorsted.dk/2022/09/04/quiet-quitting/ (E.T. 2.03.2025).
37. Sarıca, Ragıp. “Hizmet Kusuru ve Karakterleri.” İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, C. 15, S. 4, 1943, s. 858-895.
38. Schuster, Mark A. / Mcglynn, Elizabeth A./ Brook, Robert H. “How Good İs The Quality Of Health Care İn The United States?” Milbank Quarterly, C. 76, S. 4, 1988, s. 517-573.
39. Serinikli, Nilüfer. “Çalışanların Örgütsel Bağlılık Düzeylerinin Demografik Özellikler Açısından İncelenmesi.” Trakya Üniversite-si İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi E-Dergi, C. 5, S. 2, 2016, s. 160-181.
40. Tel, Havva / Karadağ , Mevlüde/ Tel, Hatice/ Aydın, Şule. “Sağlık Çalışanlarının Çalışma Ortamındaki Stres Yaşantıları ile Başetme Durumlarının Belirlenmesi.” Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi, C. 5, S. 2, 2003, s. 13-23.
41. Yavuz, Ayşe. “Sessiz İstifa: İş Yaşamında Sessiz Bir Çıkış Yolu Mu?” Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, C. 11, S.3, 2024, s. 242-253.
42. Yılmaz, Kürşad. “Örgütlerde Sessiz İstifa: Kavramsal Bir Çözümleme ve Türkiye’de Yapılan Araştırmaların Değerlendirilmesi.” MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, C. 14, S. 4, 2024, s. 1395-1410.
43. Yıldızhan Yayla. İdare Hukuku. 1. Baskı, Ankara 2009.
44. https://www.dictionary.com/culture/slang/quiet-quitting (Erişim Tari-hi:19.12.2025).
45. https://www.saglikpersoneli.com.tr/saglik-personeli-gecici-gorevlendirmeleri-hakkinda (Erişim Tarihi: 02.01.2026).
46. https://www.pusula360.com/blog/detay/575/sessiz-istifanin-calisan-performansi-uzerindeki-etkisi (Erişim Tarihi: 02.01.2026).