Muhafazakâr Elitlerin Suriyeli Göçmenlerle İlişkileri: Konya Örneği

Öz

Bu çalışma, muhafazakâr elitlerin Suriyeli göçmenlerle kurdukları ekonomik, sosyal ve kültürel-dini ilişkileri inceleyerek, literatüre elit bakış açılarını merkeze alan yeni bir perspektif kazandırmayı amaçlamaktadır. Araştırmanın temel hedefi; Suriyeli göçmenlerle elitler arasındaki sosyal ve kültürel etkileşimlerin niteliğini ortaya koymak, yardımların motivasyon kaynaklarını analiz etmek ve bu etkileşimlerin toplumsal bağlar üzerindeki etkilerini değerlendirmektir. Araştırma; “elitlerin Suriyelileri hâlâ geçici misafir ve potansiyel toplumsal tehdit olarak değerlendirdiği”, “yapılan yardımların çoğunlukla ekonomik çıkar veya dini/manevi motivasyonlarla gerçekleştiği ve gerçek sosyal yakınlığa dönüşmediği” ve “uzun süreli etkileşimlere rağmen ilişkilerin kültürel mesafe ve faydacılık nedeniyle sınırlı kaldığı” şeklinde üç hipotez öne sürmüştür. Araştırma, nitel yöntem ve yarı yapılandırılmış mülakat tekniğiyle yürütülmüş olup, örneklem Konya’da yaşayan ve muhafazakâr elit olarak tanımlanabilecek 17 kişiden oluşmuştur. Katılımcılar amaçlı örneklem yöntemiyle seçilmiş ve doğrudan veya dolaylı olarak Suriyelilerle etkileşimde bulunan iş insanları, sivil toplum temsilcileri, kanaat önderleri ve siyasetçilerden oluşmuştur. Görüşmeler yüz yüze, ortalama 45-60 dakika sürmüş ve ses kaydı veya not alma yoluyla kayıt altına alınmıştır. Toplanan veriler içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiş, temalar iki araştırmacının bağımsız kodlamalarıyla belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Elit
• Elitizm
• Göç
• Göçmen
• Muhafazakârlık

THE RELATIONS OF CONSERVATIVE ELITES WITH THE SYRIAN IMMIGRANTS: THE KONYA EXAMPLE

Abstract

This study aims to introduce a new perspective to the literature centered on elite perspectives by examining the economic, social, and cultural-religious relationships established by conservative elites with the Syrian immigrants. The primary objective of the study is to reveal the nature of the social and cultural interactions between the Syrian immigrants and the elites, analyze the motivations for aid, and assess the impact of these interactions on social ties. The research hypothesizes that “elites still perceive Syrians as temporary guests and potential social threats”, “aid provided is largely motivated by economic gain or religious/spiritual motivations and has not translated into genuine social closeness”, and “despite long-term interactions, relationships remain limited due to cultural distance and pragmatism”. The research employed qualitative methods and semi-structured interviews. The sample consisted of 17 individuals living in Konya who could be described as members of the conservative elite. Participants were selected through purposive sampling and included businesspeople, civil society representatives, opinion leaders, and politicians who interact directly or indirectly with Syrians. Interviews were conducted face-to-face, lasted approximately 45-60 minutes, and were recorded using audio recordings or note-taking. Data were analyzed using content analysis, and themes were identified through independent coding by two researchers.

Keywords

• Conservatism
• Elite
• Elitism
• Immigrant
• Migration

References

1. Aaronovitch, S. (1961). The ruling class: a study of british finance capital. Lawrence & Wishart.
2. Altunkaynak, F. (2012, 12 Şubat). 2012 Model Türk Tipi Muhafazakârlığın 10 Temel Özelliği. Radikal Blog.https://www.radikal.com.tr/yazarlar/faruk-altunkaynak/2012-model-turk-tipi-muhafazakârligin-10-temel-ozelligi-1081281/
3. Arslan, A. (1999). Who rules Turkey: The Turkish power elite and the roles, functions and social backgrounds of Turkish political elites [Master’s Thesis, University of Surrey]. University of Surrey, Department Of Sociology.
4. Arslan, A. (2003). Eşitsizliğin Teorik Temelleri: Elit Teorisi (Theories On Inequality: Elite Theory). Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(2), 115–135.
5. Awiti, A. (2011, 2 Ekim). Erdoganism: A Word Of Caution. International Policy Digest. https://intpolicydigest.org/erdoganism-a-word-of-caution
6. Bachrach, P. (1967). The Theory Of Democratic Elitism: A Critique. Boston: Little, Brown And Company
7. Bottomore, T. B. (1993). Elitler ve Toplum (A. Özdaş, Çev., 2. Basım). Ayrıntı Yayınları.
8. Burke, E. (1790). Reflections On The Revolution In France. Oxford University Press.

9. Dahl, R. (1961). Social Science Research On Business. Columbia University Press.
10. Dahl, R. A. (1961). Who Governs? Democracy And Power In An American City. Yale University Press.
11. Dayanıklı, G., & Günlü, R. (2020). Bursa’da kent ve siyaset ilişkisinin analizinde dinamik elit yaklaşımı. Kaygı: Bursa Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi, 19(1), 294–323.
12. Erdoğan, M. M. (2019). Suriyeliler barometresi 2019: Suriyeliler ve Türk toplumuyla uyum içinde yaşamın çerçevesi. Orion Kitabevi.
13. Etzioni, E. (1990). The moral dimension: toward a new economics. Free Press
14. Etzioni, H. (1993). The elite connection. London: Polity Press.
15. Giddens, A., & Stenworth, A. (1974). Elites and power in British society. London: Cambridge University Press.
16. Kahraman, S. (2024). Türkiye’de ana muhalefet ve iktidar partisinin ab adaylık sürecindeki kesişme ve ayrışma izleği: 2002-2023, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 20(1), 78.
17. Koyuncu, A. (2013). Kimliğin inşasında kent: Konya örneği. Akademik İncelemeler Dergisi, 8(2), 155–179.
18. Küçüktığlı, M. S. (2019). Siyasal elitler ve yerel siyasal hayat: Konya’da 1980 sonrası yerel siyasal elitler üzerine bir inceleme. İnsan & Toplum, 9(3), 91–124
19. Lurie, J. (2012). William Howard Taft: The travails of a progressive conservative. Cambridge University Press.
20. Lynch, A. K. (1960). The image of the city. MIT Press.
21. Mills, C. W. (1974). İktidar seçkinleri (U. Oskay, Çev.). Bilgi Yayınevi.
22. Nebati, N. (2014). Millî görüşten muhafazakâr demokrasiye. Alfa Yayınları.
23. Nisbet, R. A. (1966). The quest for community: a study ın the ethics of order and freedom. Oxford University Press.
24. Oakeshott, M. (1991). Rationalism in politics and other essays. London: Methuen.
25. Özer, M. A. (2019). Kamu hizmeti anlayışında değişim ve yeni sağ politikalar. Hak-İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 8(20), 10–42.
26. Pareto, V. (2005). Seçkinlerin yükselişi ve düşüşü. Doğu-Batı Yayınları.
27. Sağlık, C. (2024). Muhafazakâr siyasi söylemlerde erkeklik imgesinin yeniden inşası. İmgelem, 15, 61–86. https://doi.org/10.53791/imgelem.1494366
28. Seaton, J. E. (1996). Cultural conservatism, political liberalism: from criticism to cultural studies. University Of Michigan Press.
29. Subaşı, N. (2007). Şehir kimliği ve gündelik hayat. In Yerel Yönetimler Kültür Şurası (Konya, 1–2 Eylül 2006) (ss. 125–151). Konya Büyükşehir Belediyesi Yayınları.
30. Şimşek, D. (2018). Mülteci entegrasyonu, göç politikaları ve sosyal sınıf: Türkiye’deki Suriyeli mülteciler örneği. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 18(40/2), 367–392.
31. Taşkın, Y. (2007). Anti-komünizmden küreselleşme karşıtlığına: milliyetçi muhafazakâr entelijansiya. İletişim Yayınları.
32. Tekeli, İ. (1991). Bir kentin kimliği üzerine düşünceler. In Kent Planlaması Konuşmaları. TMMOB Mimarlar Odası Yayını.
33. Tuncer, S. (2016, 25 Mayıs). Millet Biziz Devlet Biziz. Yeni Şafak. https://www.yenisafak.com/gundem/ millet- biziz- devlet- biziz- 2492621
34. Türk Dil Kurumu. (2025). Elit. Güncel Türkçe Sözlük. https://www.sozluk.gov.tr
35. Türk Dil Kurumu. (2025). Muhafazakâr. Güncel Türkçe Sözlük. https://sozluk.gov.tr
36. Weber, M. (1968). Economy and society: an outline of interpretive sociology (G. Roth & C. Wittich, Eds.). University Of California Press.