Research Article
BibTex RIS Cite

GELİŞKİN BİR FORM ÖRNEĞİ OLARAK BEETHOVEN’IN EROICA SENFONİSİ’NİN MARCIA FUNEBRE BÖLÜMÜ

Year 2017, Volume: 12 Issue: 4, 216 - 227, 20.10.2017

Abstract

Beethoven’ın
yaratıcılığının ilk dönemini noktalayıp II. dönemine açılan ilk büyük ölçekli
yapıtı Eroica Senfonisi’dir. Bu
senfonide hem orkestrasyon hem de form anlamında o döneme değin görülmemiş
yenilikler dikkat çekmektedir. Eserdeki formal yeniliklere dair bilinen en önemli
unsur, III. bölümde Menuet-Trio’nun (Da capo form) yerini Scherzo’nun almasıdır. Bununla birlikte, karmaşık yapısı itibariyle daha az
değinilen, ancak gerek içerik, gerekse formal fonksiyon bağlamında önem arz
eden bir bölüm daha vardır. Bu da, eserin II. bölümü olan Marcia funebre, yani Cenaze Marşı’dır. Bu çalışmada, söz konusu
bölümün tematik ve motifsel analizi, tonal planı, genel armonik bağlamı ve
orkestrasyon unsurlarını da kapsayan ayrıntılı bir formal analiz yapılmıştır.
Çalışmanın amacı, esere dair gelişkin ve kompleks bir Rondo-Varyasyon yapılanmasının
vurgulandığı, bütüncül bir form analiz modeli oluşturmaktır.   

References

  • 1. Solomon, M., (2007). Beethoven Essays. Harvard University Press.
  • 2. Kerman, J., et al. Beethoven, Ludwig van. Grove Music Online. Oxford Music Online. Oxford University Press. (Erişim: 10. Ocak. 2017).
  • 3. Kindermann, W., (1995). Beethoven. University of California Press.
  • 4. Andreas, H. and Friedrichs, G., (2003). Harmonielehre, Sachteil, WS Druckerei Werner Schaubruch GmbH, Bodenheim Beethoven, L.v., (1806).http://www.sothebys.com/en/auctions/ecatalogue/lot.11.html/2008/music-l08402 (Erişim: 11.Ocak.2017).
  • 5. Grove, G.C.B., (1962). Beethoven and His Nine Symphonies. Dover Publications.
  • 6. Altay, G., (2014). Tonal Olarak Kurulmuş Peryodik ve Aperyodik Temaların Formal Fonksiyonları. UHBAB, Cilt 3, Sayı:9, ss:58-74.
  • 7. Smith, J., (2010). Beethoven’s Symphony No. 3 in E-flat Major: An Analysis of Cyclic Thematic Elements. Academia.edu. https://www.academia.edu/2468041/Beethoven_s_Symphony_no._3_in_E-flat_Major_An_Analysis_of_Cyclical_Thematic_Elements? (Erişim: 10.Ocak.2017).
  • 8. Caplin, W.E., (2000). Classical Form: A Theory of Formal Functions for the Instrumental Music of Haydn, Mozart, and Beethoven. Oxford University Press.
  • 9. Ratner, L.G., (1985). Classic Music: Expression, Form and Style. Schirmer Books.
  • 10. Lockwood, L., (2015). Beethoven's Symphonies: An Artistic Vision. WW. Norton Company & Inc.
  • 11. http://www.beethovenseroica.com/Pg3_anal/2mov/2m01.htm (Erişim: 9.Ocak.2017).
  • 12. Botstein, L., (Jan.3.2011). Why Beethoven?. Oxford Journals, Arts & Humanities, Music Quarterly, Vol:93, Issue:3-4, PP:361-365.
  • 13. https://www.hdmstuttgart.de/~curdt/Musikalische_Grundbegriffe.pdf(Erişim: 8.Ocak.2017).
  • 14. Ormesher, R., (1988). Beethoven's Instrumental Fugal Style: An Investigation of Tonal and Thematic Characteristics in the Late-Period Fugues. PhD Thesis. The University of Sheffield, Dept. of Music.
  • 15. Beethoven, L.V., (1989). Symphonies Nos. 1, 2, 3 and 4 in Full Score, Dover Publications.
  • 16. Stanley, G., (edt.) (2000). The Cambridge Companion to Beethoven. Cambridge University Press.
  • 17. Block, G., (2017). Experiencing Beethoven: A Listener’s Companion. Rowman & Littlefield.
  • 18. Tovey, D.F., (Rev. Edt. 1998). A Companion to Beethoven’s Pianoforte Sonatas. ABRSM Publishing.
  • 19. Ratner, E., (1980). Classic Music: Expression, Form and Style. Schirmer Books.
  • 20. Mirka, D., (2014). The Oxford Handbook of Topic Theory. Oxford University Press.
  • 21. Büke, A., (2015). Beethoven. Müziğin Dönüm Noktası. Can Yayınları.
  • 22. Bendien, M. and Kooiman, T., (2006). Salzburg, Karinthië/druk 4: stiermaken, Oberösterreich. ANWB Uitgeverij.
  • 23. Gjerdingen, R., (2007). Music in the Galant Style. Oxford University Press.
  • 24. Heartz, D. and Brown, B.A., (2001). Empfindsamkeit. Grove Music Online. Oxford Music Online. Oxford University Press. (Erişim: 9.Temmuz.2017).
  • 25. Rumph, S., (2004). Beethoven after Napoleon: Political Romanticism in the Late Works. University of California Press.
  • 26. Dorfmüller, K., Gertsch, N., Ronge, J., In Haberkamp, G., and Kinsky, G., (2014). & Beethoven-Haus, Bonn, Germany. Ludwig van Beethoven: Thematisch-bibliographisches Werkverzeichnis. http://www.worldcat.org/title/ludwig-van-beethoven-thematisch-bibliographisches-werkverzeichnis/oclc/893406527?page=citation (Erişim: 4.Temmuz.2017)
Year 2017, Volume: 12 Issue: 4, 216 - 227, 20.10.2017

Abstract

References

  • 1. Solomon, M., (2007). Beethoven Essays. Harvard University Press.
  • 2. Kerman, J., et al. Beethoven, Ludwig van. Grove Music Online. Oxford Music Online. Oxford University Press. (Erişim: 10. Ocak. 2017).
  • 3. Kindermann, W., (1995). Beethoven. University of California Press.
  • 4. Andreas, H. and Friedrichs, G., (2003). Harmonielehre, Sachteil, WS Druckerei Werner Schaubruch GmbH, Bodenheim Beethoven, L.v., (1806).http://www.sothebys.com/en/auctions/ecatalogue/lot.11.html/2008/music-l08402 (Erişim: 11.Ocak.2017).
  • 5. Grove, G.C.B., (1962). Beethoven and His Nine Symphonies. Dover Publications.
  • 6. Altay, G., (2014). Tonal Olarak Kurulmuş Peryodik ve Aperyodik Temaların Formal Fonksiyonları. UHBAB, Cilt 3, Sayı:9, ss:58-74.
  • 7. Smith, J., (2010). Beethoven’s Symphony No. 3 in E-flat Major: An Analysis of Cyclic Thematic Elements. Academia.edu. https://www.academia.edu/2468041/Beethoven_s_Symphony_no._3_in_E-flat_Major_An_Analysis_of_Cyclical_Thematic_Elements? (Erişim: 10.Ocak.2017).
  • 8. Caplin, W.E., (2000). Classical Form: A Theory of Formal Functions for the Instrumental Music of Haydn, Mozart, and Beethoven. Oxford University Press.
  • 9. Ratner, L.G., (1985). Classic Music: Expression, Form and Style. Schirmer Books.
  • 10. Lockwood, L., (2015). Beethoven's Symphonies: An Artistic Vision. WW. Norton Company & Inc.
  • 11. http://www.beethovenseroica.com/Pg3_anal/2mov/2m01.htm (Erişim: 9.Ocak.2017).
  • 12. Botstein, L., (Jan.3.2011). Why Beethoven?. Oxford Journals, Arts & Humanities, Music Quarterly, Vol:93, Issue:3-4, PP:361-365.
  • 13. https://www.hdmstuttgart.de/~curdt/Musikalische_Grundbegriffe.pdf(Erişim: 8.Ocak.2017).
  • 14. Ormesher, R., (1988). Beethoven's Instrumental Fugal Style: An Investigation of Tonal and Thematic Characteristics in the Late-Period Fugues. PhD Thesis. The University of Sheffield, Dept. of Music.
  • 15. Beethoven, L.V., (1989). Symphonies Nos. 1, 2, 3 and 4 in Full Score, Dover Publications.
  • 16. Stanley, G., (edt.) (2000). The Cambridge Companion to Beethoven. Cambridge University Press.
  • 17. Block, G., (2017). Experiencing Beethoven: A Listener’s Companion. Rowman & Littlefield.
  • 18. Tovey, D.F., (Rev. Edt. 1998). A Companion to Beethoven’s Pianoforte Sonatas. ABRSM Publishing.
  • 19. Ratner, E., (1980). Classic Music: Expression, Form and Style. Schirmer Books.
  • 20. Mirka, D., (2014). The Oxford Handbook of Topic Theory. Oxford University Press.
  • 21. Büke, A., (2015). Beethoven. Müziğin Dönüm Noktası. Can Yayınları.
  • 22. Bendien, M. and Kooiman, T., (2006). Salzburg, Karinthië/druk 4: stiermaken, Oberösterreich. ANWB Uitgeverij.
  • 23. Gjerdingen, R., (2007). Music in the Galant Style. Oxford University Press.
  • 24. Heartz, D. and Brown, B.A., (2001). Empfindsamkeit. Grove Music Online. Oxford Music Online. Oxford University Press. (Erişim: 9.Temmuz.2017).
  • 25. Rumph, S., (2004). Beethoven after Napoleon: Political Romanticism in the Late Works. University of California Press.
  • 26. Dorfmüller, K., Gertsch, N., Ronge, J., In Haberkamp, G., and Kinsky, G., (2014). & Beethoven-Haus, Bonn, Germany. Ludwig van Beethoven: Thematisch-bibliographisches Werkverzeichnis. http://www.worldcat.org/title/ludwig-van-beethoven-thematisch-bibliographisches-werkverzeichnis/oclc/893406527?page=citation (Erişim: 4.Temmuz.2017)
There are 26 citations in total.

Details

Journal Section Articles
Authors

Gökçe Altay

Publication Date October 20, 2017
Published in Issue Year 2017 Volume: 12 Issue: 4

Cite

APA Altay, G. (2017). GELİŞKİN BİR FORM ÖRNEĞİ OLARAK BEETHOVEN’IN EROICA SENFONİSİ’NİN MARCIA FUNEBRE BÖLÜMÜ. Fine Arts, 12(4), 216-227.
AMA Altay G. GELİŞKİN BİR FORM ÖRNEĞİ OLARAK BEETHOVEN’IN EROICA SENFONİSİ’NİN MARCIA FUNEBRE BÖLÜMÜ. Fine Arts. October 2017;12(4):216-227.
Chicago Altay, Gökçe. “GELİŞKİN BİR FORM ÖRNEĞİ OLARAK BEETHOVEN’IN EROICA SENFONİSİ’NİN MARCIA FUNEBRE BÖLÜMÜ”. Fine Arts 12, no. 4 (October 2017): 216-27.
EndNote Altay G (October 1, 2017) GELİŞKİN BİR FORM ÖRNEĞİ OLARAK BEETHOVEN’IN EROICA SENFONİSİ’NİN MARCIA FUNEBRE BÖLÜMÜ. Fine Arts 12 4 216–227.
IEEE G. Altay, “GELİŞKİN BİR FORM ÖRNEĞİ OLARAK BEETHOVEN’IN EROICA SENFONİSİ’NİN MARCIA FUNEBRE BÖLÜMÜ”, Fine Arts, vol. 12, no. 4, pp. 216–227, 2017.
ISNAD Altay, Gökçe. “GELİŞKİN BİR FORM ÖRNEĞİ OLARAK BEETHOVEN’IN EROICA SENFONİSİ’NİN MARCIA FUNEBRE BÖLÜMÜ”. Fine Arts 12/4 (October 2017), 216-227.
JAMA Altay G. GELİŞKİN BİR FORM ÖRNEĞİ OLARAK BEETHOVEN’IN EROICA SENFONİSİ’NİN MARCIA FUNEBRE BÖLÜMÜ. Fine Arts. 2017;12:216–227.
MLA Altay, Gökçe. “GELİŞKİN BİR FORM ÖRNEĞİ OLARAK BEETHOVEN’IN EROICA SENFONİSİ’NİN MARCIA FUNEBRE BÖLÜMÜ”. Fine Arts, vol. 12, no. 4, 2017, pp. 216-27.
Vancouver Altay G. GELİŞKİN BİR FORM ÖRNEĞİ OLARAK BEETHOVEN’IN EROICA SENFONİSİ’NİN MARCIA FUNEBRE BÖLÜMÜ. Fine Arts. 2017;12(4):216-27.