Umur Bey’in Bursa’da inşa ettiği camide yer alan taş vakfiye, Osmanlı kültür
ortamında, sıradan halkın konuştuğu gündelik Türkçe’nin, kağıt üzerinden çıkarak
kamusal alanda temsil bulduğu ilk ciddi girişimlerden biridir. Umur Bey’e bu konuda
esin kaynağı olan ve cesaret veren, uzun süre yanında bulunduğu ve yakından tanıdığı,
kendisi gibi yönetici elitin entelektüel bir üyesi olan Germiyanoğlu II. Yakup
Bey’in Kütahya’da yer alan Türkçe taş vakfiyesi olmuştur. Türkçe tercihi, Osmanlı
bürokrasisinde nüfuzunu gün geçtikçe yitiren Türk kökenli elitin bir üyesi olan Umur
Bey’in anadiline verdiği önemi göstermesinin yanı sıra okuma bilen halkın büyük
çoğunluğunun Arapçayı anlamadığı göz önünde bulundurularak metnin kolayca
anlaşılması kaygısında olduğuna işaret eder. Vakfiyenin kamusal alanda ilanı, Fatih
Sultan Mehmed’in vakıfların temel gelir kaynakları olan köy ve mezraların devletleştirilmesini
öngören toprak reformu ile zamanlama bakımından örtüşmektedir. Bu
durum, Umur Bey’in vakfettiği araziyi kamuya ilan ederek toprak reformuna karşı
bir tepki ortaya koyduğunu düşündürmektedir.
Primary Language | Turkish |
---|---|
Journal Section | Articles |
Authors | |
Publication Date | December 7, 2018 |
Published in Issue | Year 2018 |