Yedi Yıl Savaşlarında Rus Ordusu (1756-1763)

Yedi Yıl Savaşları Prusya Kralı II. Frederick’in saldırgan politikasından ve İngiltere ile Fransa’nın sömürge topraklarındaki çekişmelerinden ortaya çıkan uzun soluklu bir savaştır. Rusya bu savaşa Doğu Prusya topraklarını alabilmek ve Baltık kıyılarını ele geçirebilmek adına Prusya karşıtı olan tarafta Avusturya ve Fransa’nın yanında dâhil olmuştur. Savaşta Rusya, Doğu Prusya’yı ve Baltık kıyılarını ele geçirmiştir. Müttefikler arasında yaşanan görüş ayrılıkları Prusya’nın kesin olarak yenilmesine ve savaştan çekilmesine engel olmuştur. Fransa ve Avusturya Rusya’nın büyük kazanımlar elde edip güçlenmesini istemediler. Çariçe Yelizaveta döneminde tüm imkânlarını savaş için seferber eden ve epeyce başarı yakalayan Rusya, Çariçenin ölümü sonrasında tahta çıkan Prusya hayranı III. Petro’nun, II. Frederick ile imzaladığı barış antlaşmasıyla savaştan çekilmiş ve yapılan barış antlaşmasıyla da savaşta elde ettiği tüm kazanımlarından vazgeçmiştir.

The Seven Years' War resulted from the aggressive policy of King Frederick II of Prussia and the rivalry between Britain and France over colonial territories. Russia was involved in this war on the anti-Prussian side, on the side of Austria and France, to take the East Prussian territories and to seize the Baltic coast. Russia was victorious in most of its battles with Prussia in the war and captured East Prussia and the Baltic coast. Disagreements between the Allies prevented Prussia from being decisively defeated and withdrawing from the war. France and Austria were reluctant to see Russia making major profits and growing stronger. Russia, which had mobilized all its resources for the war and achieved success during the reign of Tsarina Yelizaveta, withdrew from the war with the peace treaty signed with Frederick II by the Prussian admirer Peter III, who ascended the throne after the death of the Tsarina. With the peace treaty, Russia relinquished all its gains.