Coastal Security Dynamics of the Ottoman Empire in the Eastern Mediterranean (1891-1915)

In the nineteenth century, the Eastern Mediterranean, a key arena of political and economic rivalry, was of strategic importance to the Ottoman Empire, which prioritized the establishment of coastal security. This study examines the coastal security policies implemented by the Ottoman Empire in the Eastern Mediterranean between 1891 and 1915. It evaluates the factors necessitating coastal security in the political and social context of the period. Measures were taken to ensure safety along the Anatolian coasts, particularly in port cities such as Beirut, İzmir, Thessaloniki, and Latakia. Based on archival documents, the study discusses the functions of watchtowers, guardhouses, gunboats, torpedo steam launches, patrol steamships, and the vessels of the Régie and the Ottoman Public Debt Administration, as well as the roles of law enforcement units. The findings reveal that the Ottoman coastal security system exhibited a multi-layered structure responsive to the geopolitical rivalries of the era. This study offers a comprehensive Eastern Mediterranean-focused assessment to the literature on Ottoman coastal security.

XIX. yüzyılda siyasi ve iktisadi rekabet sahasında kilit nokta özelliğini taşıyan Doğu Akdeniz’de Osmanlı Devleti güvenliği tesis etmek için sahil güvenliğe önem vermiştir. Bu çalışma, Osmanlı Devleti’nin 1891-1915 yılları arasında Doğu Akdeniz’de uyguladığı sahil güvenlik politikalarını ele almaktadır. Dönemin siyasi ve sosyal koşullarında kıyı güvenliğini gerekli kılan etkenler bağlamında değerlendirilmiştir. Beyrut, İzmir, Selanik ve Lazkiye gibi liman şehirleri başta olmak üzere Anadolu sahillerinde güvenliği sağlamak için önlemler alınmıştır. Arşiv belgeleri temelinde tarassud kuleleri, karakolhaneler, gambotlar, torpido istimbotlar, tarassud vapurları ve Reji-Düyûn-ı Umumiye İdaresi araçları ile kolluk kuvvetlerinin işlevleri ele alınmaktadır. Bulgular, Osmanlı sahil güvenlik sisteminin, çok katmanlı ve dönemin jeopolitik rekabetine duyarlı bir yapı sergilediğini ortaya koymaktadır. Çalışma, Osmanlı sahil güvenliği literatürüne Doğu Akdeniz odaklı bütüncül bir değerlendirme sunmaktadır.