Etno-Sembolist Perspektiften Erken Cumhuriyet Dönemi Türkiye’sinde Ulus-Devlet ve Vatandaşlık

The article addresses the policies regarding identity and citizenship in the early Turkish national state-building within the theoretical framework of ethno-symbolism. The main aim of the article is the analysis of the fictional side of the nation-state phenomenon assuming the national homogeneity of the people and, the factual sides that do not comply with this assumption. Here, the study deals with the modern Turkish state-building process-, which was based on ethnic Turkish core, from 1919 to 1950. In this sense, the article examines its subject in three main periods in terms of chronological developments. Thus, the article argues the preliminary national identity based on religion in 1919-1923, the Turkish ethnic core as the national identity 1923-1930, and the darkening shades of Turkish nationalism in the 1940s.

Bu makale, milliyetçilik literatüründe yer alan etno-sembolist yaklaşım çerçevesinde, Erken Cumhuriyet dönemi Türkiye’sinde benimsenen kimlik ve yurttaşlık politikalarını ele almaktadır. Buna mukabil, ulus-devlet olgusunun halkın milli homojenliğini varsayan kurgusal tarafıyla, bu varsayıma uymayan olgusal taraflarının analizi hedeflenmiştir. Bu perspektiften çalışma, Türk etnik çekirdeği üzerine bina edilen modern Türk devletinin 1919-1950 arasındaki inşa sürecini incelemektedir. Kronolojik gelişmeler itibariyle 1919-1923, 1923-1930, 1930-1950 dönemleri üzerine odaklanan çalışmada, modern ulus-devlete giden yolda ön-milliyetçi bir unsur olarak din ekseninde milli kimliğin kuruluşu, Türk etnik çekirdeği etrafında şekillenmeye başlayan resmi ve milli ideolojinin hem devlet hem ulus ayaklarındaki yansımaları ve 1940’larda Türk milliyetçiliğin koyulaşan tonları irdelenmektedir. Bu sayede de Erken Cumhuriyet döneminin milliyetçilik anlayışının genel bir panorama-sının sunulması amaçlanmaktadır.