İnsan Kaynakları Politikalarının Yönelimi: Türkiye’nin 100 Büyük Sanayi Kuruluşu Üzerine Bir Araştırma
Öz
Anahtar Kelimeler
İnsan Kaynakları, Politika, Stratejik yönelim, Örgüt, İşletme
Kaynakça
- Akdemir, A. (2012). Stratejik amaçların belirlenmesi: Stratejik niyet hiyerarşisi. A. Akdemir, İ. C. Ulukan (Ed.), Stratejik yönetim içinde (46-65. Ss.). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
- Allen, M. R. ve Wright, P. (2006). Strategic management and HRM. Erişim adresi Oxford Handbooks Online.
- Ayyıldız Ünnü, N. ve Keçecioğlu, T. (2009). İnsan kaynakları yönetiminden “stratejik” insan kaynakları yönetimine dönüşüm. Ege Akademik Bakış, 9(4), 1171-1192.
- Baird, L. ve Meshoulam, I. (1988). Managing two fit of strategic human resource management. The Academy of Management Review, 13(1), 116-128.
- Barney, J. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Managment, 17(1), 99-120.
- Bayat, B. (2008). İnsan kaynakları yönetiminin stratejik niteliği. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(3), 67-91.
- Boxall, P. ve Purcell, J. (2000). Strategic human resource management: Where have we come from and where should we be going? International Journal of Management Reviews, 2(2), 183-203.
- Creswell, J. W. (2013). Araştırma deseni: Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları. (Çev. Ed. S. B. Demir). Ankara: Eğiten Kitap Yayınları.
- Creswell, J. W. (2016). Nitel araştırma yöntemleri: Beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni. (Çev. Ed. M. Bütün ve S. B. Demir). Ankara: Siyasal Kitabevi.
- Çetin, C., Arslan, L. A., Dinç, E. (2015). İnsan kaynakları yönetimi. İstanbul: Beta Yayınları.