Sınırda karbon düzenleme (SKD) mekanizması çerçevesinde karbon salınımı açıklamalarının incelenmesi
Öz
Önceleri bölgesel bazda görülen çevreye karşı duyarlılık 1970’li yıllarda küresel boyutta ele alınmaya başlamıştır. Bu konuda son zamanlarda Avrupa Birliği (AB’nin iklim değişikliğiyle mücadele ve iklim değişikliğinin etkilerini azaltmak amacıyla öncü çalışmalar gerçekleştirdiğini görüyoruz. Çevresel ve ekonomik açıdan bir dönüm noktası niteliğinde olan ve 2019 yılında ilan edilen Yeşil Mutabakat bu uygulamalar arasında öne çıkmaktadır. Mutabakatın önde gelen uygulama aracı olan Sınırda Karbon Düzenleme (SKD) Mekanizması ise AB ile ticari ilişkisi olan herkesi ilgilendirmektedir. Türkiye’nin dış ticaretinde büyük bir paya sahip olan Avrupa Birliği’nin ilgili düzenlemeyi hayata geçirmesi ülkemiz ekonomisi açısından ciddi bir risk unsuru oluşturacak olsa da yeşil dönüşüm için fırsat oluşturacağı düşünülebilir. Bu kapsamda 2026’da uygulamaya geçilecek olan düzenlemeye Türkiye’nin ne kadar hazır olduğu araştırılmak istenmiştir. Borsa İstanbul (BİST)’da işlem gören ve Sınırda Karbon Düzenleme Mekanizması kapsamında ilk etapta ele alınan karbon salınımı yoğun olan demir-çelik, alüminyum, çimento, gübre ve elektrik sektörlerinde faaliyet gösteren firmalar üzerinde yapılan incelemede, genel olarak şirketlerin henüz daha istenen seviyede karbon salınımı açıklamaları yapmadıkları sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca analize dâhil olan sektörlerdeki işletmelerin çok az kısmının karbon salınımlarına dair açıklamalarını raporlar aracılığıyla yaptıkları sonucuna varılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Sınırda Karbon Düzenleme Mekanizması , Yeşil Mutabakat , Karbon Salınımı Açıklamaları
References
- Akbaş, H. E., & Canikli, S. (2018). Determinants of voluntary greenhouse gas emission disclosure: An empirical investigation on Turkish firms. Sustainability, 11(1), 2–24, http://dx.doi.org/10.3390/su11010107.
- Akhiroh, T., & Kiswanto, K. (2016). The determinant of carbon emi-ssion disclosures. Accounting Analysis Journal, 5(4), 326–336, Erişim adresi: http://journal.unnes.ac.id/sju/index.php/aaj.
- Akhter, F., Hossain, M. R., Elrehail, H., Rehman, S. U., & Almansour, B. (2022). Environmental disclosures and corporate attributes, from the lens of legitimacy theory: a longitudinal analysis on a developing country. European Journal of Management and Business Economics, (ahead-of-print), Erişim adresi: https://www.emerald.com/insight/2444-8494.htm.
- Alsaifi, K., Elnahass, M., & Salama, A. (2020). Carbon disclosure and financial performance: UK environmental policy. Business Strategy and the Environment, 29(2), 711–726, http://dx.doi.org/10.1002/bse.2426.
- Astuti, T. W., & Setiany, E. (2021). The Effect of Board Characteristics on Carbon Emission Disclosure. International Journal of Management Studies and Social Science Research, 3(5), 207–216, Erişim adresi: https://www.ijmsssr.org/paper/IJMSSSR00537.pdf.
- Bahari, N. A. S., Alrazi, B., & Husin, N. M. (2016). A comparative analysis of carbon reporting by electricity generating companies in China, India, and Japan. Procedia Economics and Finance, 35, 74–81, http://dx.doi.org/10.1016/S2212-5671(16)00011-3.
- Bazhair, A. H., Khatib, S. F., & Al Amosh, H. (2022). Taking stock of carbon disclosure research while looking to the future: a systematic literature review. Sustainability, 14(20), 2–24, https://doi.org/10.3390/su142013475.
- Bebbington, J., & González, C.L. (2008). Carbon trading: Accounting and reporting issues. European Accounting Review, 17(4),697–717, https://doi.org/10.1080/09638180802489162.
- Blanco, C., Caro, F., & Corbett, C. J. (2017). An inside perspective on carbon disclosure. Business Horizons, 60(5), 635–646, https://doi.org/10.1016/j.bushor.2017.05.007.
- Boiral, O., Brotherton, M. C., Rivaud, L., & Talbot, D. (2022). Comparing the uncomparable? An investigation of car manufacturers' climate performance. Business Strategy and the Environment, 31(5), 2213–2229, Erişim adresi: wileyonlinelibrary.com/journal/bse.
